dinsdag 23 april 2013

GEEN bescherming van de Dierenbescherming voor de dieren in de Oostvaardersplassen en de Amsterdamse Waterleidingduinen





Er staat "kijk vrije natuur".Wat kort door de bocht maar hoe kun je nog van natuur spreken als de dieren geen kant op kunnen vanwege een hek?

http://www.thepetitionsite.com/803/174/110/laat-de-opgesloten-dieren-in-de-oostvaardersplassen-niet-verhongeren/    Teken a.u.b de petitie

Mening van de Dierenbescherming omtrent grote grazers vandaag:

Hoe moeten we omgaan met grote grazers in natuurgebieden als de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD) en de Oostvaardersplassen (OVP)? Het is een vraag die elk jaar - met name in de winter - opspeelt.Het zien van overleden dieren roept, geheel begrijpelijk, emoties op en de vraag of dit te voorkomen is. De Dierenbescherming is van mening dat je dieren die in het wild leven zoveel mogelijk met rust moet laten, zodat de natuur haar gang kan gaan. Alleen duidelijk verzwakte en lijdende dieren moeten uit hun lijden verlost worden. Dit wordt reactief beheer genoemd. Vanavond vergadert een Tweede Kamer commissie over de stand van zaken rond de grote grazers in deze gebieden; een goed moment om het standpunt van de Dierenbescherming nog eens toe te lichten.

De Dierenbescherming pleit voor rust voor de in het wild levende dieren in natuurgebieden. Jacht op gezonde dieren (proactief beheer) werkt verstorend, veroorzaakt onnodig leed en zou dan ook niet moeten plaatsvinden.

Er zijn organisaties die voorstellen om de populaties grote grazers te beheren op basis van aantallen. Zijn er op een gegeven moment meer dieren dan het afgesproken aantal in een gebied, dan moeten deze afgeschoten worden. Het afschieten van groot wild dat in gezonde conditie is, zorgt echter voor veel dierenleed. Bovendien zullen bijna alle overblijvende vrouwelijke dieren vervolgens jongen krijgen om het verminderde aantal dieren te compenseren. Daarnaast worden de dieren niet altijd in één keer gedood, worden de normale groepsstructuren verstoord en zullen dieren vluchtgedrag gaan vertonen met alle risico’s zoals aanrijdingen van dien. Doordat het natuurlijk selectieproces, waarbij alleen de sterkste overleven, verdwijnt, zullen op langere termijn ook de minder aangepaste dieren nakomelingen krijgen, wat een verzwakking van de hele groep tot gevolg heeft.


De visie van de Stichting Welzijn Grote Grazers waar ik geheel achter sta


Medio december 2012 bij Eén vandaag, afgelopen woensdag 16 januari bij Hart van Nederland op SBS 6 en vandaag, vrijdag 18 januari in de Telegraaf volop aandacht voor het dierendrama in de Oostvaardersplassen (OVP). In al deze media-aandacht een totaal vertekend beeld van de ellende die de opgesloten dieren daar ieder jaar weer mee moeten maken. Staatsbosbeheer gebruikt journalisten met minder kennis van zaken om in dit gebied zogenaamde mooie beelden en reportages te maken, terwijl de verhullende sneeuw alle ellende voor de dieren toedekt. Graag hadden wij, de Stichting Welzijn Grote Grazers, gezien dat deze media beelden en reportages maakt van de werkelijke situatie op het moment dat er geen verhullende sneeuw ligt. Wij zouden graag zien dat deze media zich niet langer leent voor dit totaal mislukte experiment van Staatsbosbeheer, temeer omdat journalisten vaak minder bekend zijn met de situatie en daarom worden voorgelicht met de bijna altijd onzinnige argumenten van Staatsbosbeheer. Namelijk met deze volstrekt onjuiste argumenten weet men ook al jaren de politiek, de Minister, Justitie, de Rechterlijke Macht en zelfs de Partij voor de Dieren te overtuigen, waardoor er in al die jaren een situatie is ontstaan waarin de meest ernstige vorm van dierenmishandeling, het op grote schaal uithongeren van hulpeloze en opgesloten dieren, door de wetgever wordt getolereerd. Zelfs door het op deze manier gebruik maken van de media probeert Staatsbosbeheer op allerlei manieren deze in onze ogen grootste misdaad tegen de dierlijkheid te rechtvaardigen. Zogenaamde mooie beelden kunnen alleen maar worden gemaakt in de zomer en in de winter als een laag sneeuw de ellende maskeert. Ook moet de media zich er terdege van bewust zijn dat zij op deze manier in de ogen van (veel) mensen verkeerd bezig zijn door het ernstige dierenleed in de OVP op een dergelijke wijze te promoten, daardoor meehelpen het te rechtvaardigen en daardoor eigenlijk medeplichtig zijn aan deze ernstige vorm van door de overheid getolereerde dierenmishandeling.

Dat wat in de OVP zogenaamd natuur wordt genoemd is door een aantal mensen van Staatsbosbeheer bedacht en gemaakt. De natuur zijn gang laten gaan is in principe een prima uitgangspunt, als het ontstaan en de ontwikkeling daarvan maar door diezelfde natuur gebeurt. Daarom zal het experiment in de OVP ook nooit lukken, omdat het kunstmatig is gecreëerd. Alle natuurlijke basiselementen, zoals migratie, regulatie, natuurlijke vijanden en aaseters ontbreken hier op enkele nietszeggende vossen, marters en zeearenden na, volledig. Daarom draait regulatie alleen maar op uithongeren en afschieten.

Tengevolge van de eenzijdige inzichten van SBB en andere zogenaamde deskundigen is de OVP in de loop der jaren naar wat wij tot nu toe hebben gezien en ervaren, verworden tot een kaal, triest en uitgewoond gebied, waarin niet alleen de natuurlijke regulatie van de dieren bij lange na niet werkt, ook is er vanwege overbevolking onnoemelijk veel en vaak onherstelbare schade toegebracht aan bomen en planten. Door deze vernieling, beschadiging en overbevolking draagt het gebied volgens ons daarom in het geheel niet meer bij tot een waardevolle bijdrage van het bedoelde ecosysteem waar SBB zo hoog van opgeeft. Het hele gebied ademt in de winter een sfeer van honger en ellende en zeker niet de zogenaamde mooie natuur waar SBB zo prat op gaat.

Meningen gegeven door SBB over andere diersoorten, bomen en zogenaamde zeldzame planten is vaak niet waar en een doekje voor het bloeden. Wij zijn voor dergelijke mooie praatjes ongevoelig en dat dit kansloze experiment ten koste moet gaan van zoveel duizenden dode dieren, dat kwetst niet alleen ons, maar ook vele tegenstanders die dit eveneens stuitend en onverteerbaar vinden. Wij walgen hiervan en begrijpen niet dat SBB dit falende beleid zelf ook niet inziet of zijn het misschien de mooie en goedbetaalde baantjes die er kennelijk voor zorgen om hier tegen beter weten in mee door te gaan. Bij veel mensen zorgen de winterse omstandigheden voor de dieren ervoor, dat men in opstand komt en zelfs wakker kan liggen over zoveel arrogantie, ondeskundigheid en vooral gevoelloosheid voor het welzijn van dieren en wat ten koste gaat van zoveel onnodig leed en sterfte van die onschuldige door mensen ingebrachte veredelde huisdieren in een totaal ongeschikt en ook nog eens afgesloten zogenaamd natuurgebied. Dit allemaal onder de noemer van Dit is nu het echte unieke natuurgebied.

Waar wij als Stichting en vele praktiserende dierenartsen met ons veel moeite mee hebben is het zogenaamde vroeg reactief beheer welke SBB sinds enkele jaren verplicht toepast. SBB en iedereen die door hen wordt geadviseerd, geven aan dat onnodig lijden in de OVP wordt voorkomen door de dieren tijdig af te schieten. Wij zijn het daar niet geheel mee eens. In februari 2012 waren 2 bestuursleden van onze Stichting aanwezig bij een rondleiding van SBB door het gebied. Een van deze bestuursleden is een oud Districtsinspecteur van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming. Tijdens deze rondrit vroeg hij aan de begeleidende tevens afschietende boswachter en de bij de OVP in dienst zijnde dierenarts hoe zij het moment konden bepalen wanneer een lijdend dier moest worden afgeschoten. De oud en ervaren Inspecteur kon namelijk met al zijn bij de LID opgedane ervaring niet vaststellen in welke lichamelijk conditietoestand de dieren verkeerden. Dit kwam hoofdzakelijk door de lange vacht en haargroei en het veelvuldig liggen van de dieren. Op dat moment was de strenge vorstperiode net achter de rug, was er geen vegetatie meer aanwezig en was het terrein op veel plaatsen volledig vertrapt en tevens met terreinauto´s stuk gereden. Gezien de hopeloze omstandigheden van de dieren, moest de conditie van nagenoeg alle dieren matig tot slecht zijn. Volgens onze begeleiders werd er dagelijks vroeg reactief afgeschoten. Beide heren beaamden dat het visueel vaststellen van de lichamelijke conditie erg moeilijk zo niet onmogelijk was en men hoofdzakelijk afging op afwijkend fysiek gedrag van de dieren. Hierbij gaven zij aan dat dit afwijkend gedrag hoofdzakelijk bestond uit het niet meer kunnen volgen van de kudde, traagheid, omvallen of het moeilijk overeind kunnen komen. Voor onze oud Inspecteur komen deze gedragingen nagenoeg altijd overeen met terminaal gedrag, hetgeen onder de reguliere verwaarlozing van vee een ernstig misdrijf is. Gezien het vorenstaande kan men dus concluderen dat het bepalen van het tijdstip van zogenaamd vroeg reactief afschieten/doden eigenlijk niet te doen is en dat daardoor dit doden dus in nagenoeg alle gevallen in een veel te laat stadium gebeurt. Dit houdt dus in dat er wel degelijk en bijna alleen maar onnodig lijden plaats vindt in de OVP en men zich op grote schaal schuldig maakt aan dierenmishandeling.

Het stokpaardje van SBB dat de dieren op 20 procent vetvoorraad de winter moeten doorkomen gaat er bij ons ook niet in. De meeste dieren hebben vanaf november al niets meer te eten en hebben deze vetvoorraad voor de vorstperiode al verbrand. Jonge en opgroeiende dieren leggen helemaal of nagenoeg geen vetvoorraad aan, zodat deze dieren bij voorbaat al ten dode zijn opgeschreven. Dieren die geen vetvoorraad meer hebben en die terminaal worden leggen vaak een lijdenstraject af, waarin ze geen weerstand meer hebben tegen de slechte weersomstandigheden zoals regen en kou, waardoor de beschutting waar SBB zo hoog van opgeeft ook geen zin meer heeft.

Het OVP/systeem rammelt volgens ons aan alle kanten en riekt naar een hobbygehalte van een kleine groep lieden die hun verhaal wonderwel in stand houden en velen weten te overtuigen. Dat dit echter ieder jaar weer ten koste moet gaan van zoveel dode en lijdende dieren is volgens ons ronduit beschamend en dient op zeer korte termijn te worden stopgezet. De bulk van 1500 dode dieren of te wel een kadaverlint van 2 tot 3 km van de winter 2011-2012, kan en mag in een ontwikkeld land nooit de consequentie zijn om een zogenaamd natuurgebied van de grond te krijgen c.q. in stand te houden. Kennelijk wil men interessant doen en vooral indruk maken op de meestal in hun eigen verhalen gelovende ecologen in binnen en buitenland, om te laten zien wat het bijna kleinste land ter wereld wel niet kan op het gebied van ecologie en natuurbeheer.



Yvonne Bierman,

Voorzitter Stichting Welzijn Grote Grazers.


Zo verzwakt !!!

http://voordierenblogger.blogspot.nl/2013/04/video-killing-fields-de-verwerpelijke.html

Link hierboven van een dierenvriend in hart en nieren die op eigen initiatief een rondleiding door de OVP samen met SBB heeft georganiseerd. Zie in dit bericht de link naar de video die hij daar maakte.

Als u hier bent beland en alles heeft gelezen, mag ik u dan hartelijk bedanken.

3 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dierenbescherming is haar naam onwaardig. Is geen eurocent waardig van uw donaties.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Uitstekend geschreven artikel! Dermate goed dat je je werkelijk in gerede afvraagt hoe men door kan blijven gaan met het ontkennen van de gruwelen die plaatsvinden onder de zegen en het 'almachtige oog' van SBB
    Vanaf het begin volg ik dit Simpark waarbij ik niet anders kan constateren dan dat de megalomane plannen van een aantal redelijk dictatoriale figuren bij SBB voortgang moeten vinden tegen alle informatie, tegen elk gezond verstand in en met de emapthie van een platgeslagen theelepeltje..

    Dat dit kan en mag in NL is onvoorstelbaar.
    Een moerasgebied met hekken, geen voedsel maar duizenden dieren die zich daar vanuit zichzelf nimmer zouden vestigen, laat staan dat ze er zouden blijven.
    Een gebied dat geschikt was voor ganzen, die nu elders afgemaakt moeten worden, maar zeker niet voor hoefdieren, voor grote grazers.

    1 zwijntje in het gebied en men was massaal in paniek en de hele 'posse' werd erop af gestuurd om het dier af te maken, want tja.... een zwijn is geen natuur.
    Natuur is zoals de over het Konick-paard getilde Boskabouters het willen zien, zij beslissen wat natuur is en wat niet. wat ze wel willen en wat ze niet willen.

    Onvoorstelbaar, met geld van de burgers je eigen spel spelen tot op het bot, ongeacht het lijden, ongeacht de weerstand en zelfs ongeacht de terechte kritiek uit andere natuur organisaties, biologen, ea deskundigen dat de biodiversiteit juist zwaar achteruit gaat. In de eigen organisatie zijn er zat mensen die het hier helemaal niet mee eens zijn, maar die kunnen het gevoeglijk vergeten en houden dus jammer genoeg hun mond.

    Eigenlijk zou men deze herfts/winter ook een 'natuurfilm' moeten maken met al de beelden die hier boven oa. te zien zijn. Laat die ook even in de bioscopen rondgaan.
    " Het grote gruwelijke sterven in de OVP, natuur op zijn ' Simpark"
    In panorama view, komt dat zien, komt dat zien...een onvergetelijke belevenis.

    Walgelijk, beschamend, triest, verdrietig en zelfs een beetje wanhopig dat een paar man zoveel macht heeft weten te verwerven en zo de boel kan manipuleren dat ze met dit walgelijke 'spel' door kunnen blijven gaan.
    Deze mensen zouden voor het gerecht moeten worden gedaagd wegens grove verwaarlozing, dierenminshandeling, machtsmisbruik binnen de eigen organisatie.
    En per direct uit hun functie moeten worden ontheven.

    Met een trieste groet want er komt weer een periode van vreselijk lijden aan in dat z.g.n 'wilde natuur gebied' Ik hoop nu toch echt dat er dit keer wel wordt ingegrepen en hier een eind aan zal komen.

    Cath

    BeantwoordenVerwijderen