maandag 3 februari 2014

Oproep: grote stille tocht tegen het uithongeren van duizenden dieren in de Oostvaardersplassen





Persbericht

Oproep tot een grote demonstratie op vrijdag 14 februari 2014 om 10.30 uur.

Verzamelpunt de Kitsweg 1 te Lelystad.

De opzet is een stille tocht over de Knardijk en terug tot verzamelpunt.

DOOR DE OVERHEID GETOLEREERD STERVEN IN DE OOSTVAARDERSPLASSEN KONIKPAARDEN, HECKRUNDEREN EN EDELHERTEN ALS RATTEN.

STOP DIT MISLUKTE EXPERIMENT, WIJ  BURGERS ZEGGEN GENOEG IS GENOEG.

 Een gebied van 6000 hectare, waarvan 4000 hectare moeras en water.

Duizenden dieren, Edelherten, Konikpaarden en Heckrunderen leven op een klein gebied van 2000 hectare. De dieren zijn ingesloten door hekken en hebben geen kans om verder te trekken. Door 20 jaar geen beleid te hebben gevoerd door Staatsbosbeheer konden de dieren zich voortplanten tot 4500 dieren. Het gebied is kaalgevreten en er staat nog een enkele boom.  Voor de burgers van Nederland, waaronder veel dierenvrienden, dierenartsen,  deskundigen en journalisten moet het uithongeren van duizenden dieren STOPPEN. In de laatste 10 jaar ligt het aantal gecrepeerde dieren tussen de 10.000 en  15.000. Het is een NATIONALE SCHANDE.

 Staatsbosbeheer wil niet bijvoeren in barre winterse tijden. De dieren hebben nergens beschutting en zijn overgeleverd aan enorme regenbuien, (waardoor het gebied verandert in een zwarte blubber massa), felle oostenwinden, vorst en koude. De winter van 2012/2013 heeft aan bijna 2000 dieren het leven gekost. Uitgemergeld sterven ze een langzame hongerdood.

Staatsbosbeheer moet de dieren afschieten als ze nog op de poten kunnen staan. Wat er werkelijk gebeurt, de dieren zijn al in een terminale fase en dan krijgen ze een genadeschot. En veel dieren sterven zonder dit schot, omdat ze zich hebben verstopt in het moeras en verdrinken.

 Er wordt bij langdurige vorst geen water verstrekt aan de dieren, waardoor ze het ijs opgaan, hier vaak doorzakken en verdrinken. De paarden graven door honger gedreven, rietplanten uit tot 50 cm onder water. Wanneer ze verzwakt door honger en kou struikelen komen ze vast te zitten in de modder en sterven na een lange doodstrijd

MENSEN KOM OP VOOR DE HULPELOZE DIEREN, LAAT JE STEM HOREN EN LOOP MEE.

Mochten er mensen van de Pers aanwezig zijn, dan zouden wij het op prijs stellen om na de tocht eventuele vragen te beantwoorden. Deskundigen zijn ter plekke aanwezig.

De stille tocht wordt gehouden binnen de wettelijke kaders. Wij nemen geen verantwoording voor personen die in deze de wet overtreden.

De Organisator /  Carola Kamp /carol_79@hotmail.com
 
Wat ging eraan vooraf en hoe zat dat ook al weer??
 
http://voordierenblogger.blogspot.nl/search?q=oostvaardersplassen
 

Vrijdag 27 september 2013

40,000 handtekeningen hebben we nodig om de Tweede Kamer wakker te schudden. Helpt u mee?


                                    Dringende Oproep

 
Er zijn 40.000 handtekeningen nodig  om het dierenleed wat plaatsvindt in de Oostvaardersplassen,  op de politieke agenda

                 van de Tweede Kamer te krijgen.                                

HELP  de onschuldige dieren TEGEN de hongerdood en teken de

Petitie.     http://bit.ly/18UuFnK

 
Is dit natuur? De dieren zijn de hongerdood gestorven. In de winter van 2012/2013 zijn er meer dan 1700 dieren dood gegaan van de honger. Is dat natuur??
Wat ging eraan vooraf:
 
vrijdag 27 september 2013

 



http://youtu.be/_O99sS6K7RU   de propaganda film van Staatsbosbeheer


Na de bioscoopfilm De Nieuwe Wildernis over de Oostvaardersplassen is nu op YouTube De Nieuwe WilderniX verschenen. Natuurliefhebber Sjoerd Schaper uit Dronten laat daarin de negatieve gevolgen zien van het beleid om de natuur zoveel mogelijk haar gang te laten gaan.
Deskundigen vertellen over het structurele voedseltekort in het natuurgebied waardoor dieren sterven of moeten worden afgeschoten. De afgelopen winter waren dat er volgens Staatsbosbeheer bijna 1700.

Sjoerd Schaper woont al dertig jaar in de buurt van de Oostvaardersplassen en vindt dat de film De Nieuwe Wildernis veel mooie dingen toont, maar de tragiek onderbelicht laat.

http://youtu.be/FWvFAGWwmeg   de video van Sjoerd Schaper





 


 Foto´s, meer foto´s, en nog meer foto´s.... u zult uw ogen niet geloven!!Mensen dit is wel Nederland hé. Noemen ze dit natuur???? Kom in actie, stuur het bericht door zodat heel Nederland weet wat voor vreselijk dierenleed plaats vind in de "Doodsvaardersplassen" Alvast bedankt!!

http://stophetleed.nl/meer-foto-s.html      link naar veel foto´s en video´s

Aan het woord Leo van Malsen een dierenvriend die opkomt voor het welzijn van de grote grazers en
de biodiversiteit van het gebied waar momenteel niets en dan ook niets meer van over is!

Op 5 april 2013, was ik  Leo Malsen op uitnodiging van Staatsbosbeheer (SBB) op excursie in de Oostvaardersplassen (OVP)
 
Tevens waren hierbij aanwezig:
 
Maarten Frankenhuis (dierenarts, oud dierentuin dierenarts, oud hoogleraar bedrijfspluimveegeneeskunde, oud directeur Artis, natuurgids Oost Afrika en Zuid en Midden Amerika)
Brigitte Geudeke (beschikt over veel literatuur over de OVP)
Marijn Blom (fotograaf)
Nog enkele gasten
 
SBB liet zich vertegenwoordigen door:
Jasper Kuipers
Jan Griekspoor
Hans Breeveld
 
 
Aanleiding van het bezoek was kritiek van onze kant op het beleid van SBB inzake de grote grazers (konikpaarden, heckrunderen en edelherten) in het OVP-gebied. Ieder jaar weer sterven daar vele honderden dieren een ellendige hongerdood. De totale periode waarin de dieren zonder voedsel zitten bedraagt afhankelijk van hoe streng en lang de winter is, 2-4 maanden. Dit jaar betekent dat dus dat de grote grazers nu nog steeds geen voedsel tot hun beschikking hebben, ook al is officieel de winter voorbij. Vervolgens zal het ook nog enige weken duren voordat met name de runderen gras kunnen vinden dat lang genoeg is voor hen om het te kunnen eten. Paarden kunnen korter gras eten.
 
De gemeenschappelijke mening over het gebied op zich is dat het belangrijke natuurwaarden kent, zeker ten opzichte van vogels. Ten opzichte van de grote grazers, geldt dat er sprake is van een onvolledige natuur. Waar vogels weg kunnen vliegen wanneer ze willen, kunnen de grazers niet wegtrekken bij voedselgebrek vanwege hekken of begrenzing door water. De soorten, konikpaard en heckrund, zijn ook nog eens van onnatuurlijke oorsprong omdat het nakomelingen zijn van gedomesticeerde diersoorten, huispaarden en huisrunderen dus. Daarnaast ontbreken natuurlijke predatoren zoals de wolf, die zwakke dieren eerder uit hun lijden zouden verlossen.
 
Hoewel de totale oppervlakte van de OVP 5600 ha bedraagt, slechts ca. 2000 ha is in meer of mindere mate geschikt voor de grote grazers. Hiermee lijkt het gebied boven zijn (natuurlijke) draagkracht te worden belast door het grote aantal grazers 3500-4000.
 
Wat zegt SBB over het beheer: Men past vroeg reactief beheer toe, wat zoveel betekent dat dieren in hun laatste dagen worden afgeschoten als ze kenmerken vertonen waaruit blijkt dat ze binnen enkele dagen zullen sterven. De dieren zijn dan dus zo verzwakt dat ze niet meer kunnen/willen vluchten, zich afzonderen, etc. Tegelijk zegt SBB dat er geen sprake is van lijden en dat lijden niet zichtbaar is bij dieren.
Men hinkt hier dus wel op 2 benen. De grote vraag is: Wanneer begint het lijden van een dier. Hier bestaat geen wetenschappelijk onderbouwd antwoord op. Wel is aangetoond dat herkauwers honger als pijn ervaren. Er is dus sprake van lijden in meer of mindere mate. En wanneer moet je dan als mens daar iets aan gaan doen?
Ondanks dat de dieren worden beperkt in hun migratie door hekken en het in feite daardoor gehouden dieren betreft, het bovendien huispaarden en huiskoeien betreft, spreekt SBB toch van natuur. Bovendien geldt volgens art. 36 van de Gezondheid- en Welzijnswet voor Dieren dat ook hier een zorgplicht geldt, een aspect dat SBB ontkent.
 
Welke maatregelen zijn mogelijk?
Bijvoeren in de winter. Door het voer uit te rijden in het gebied zal er geen concurrentiestrijd ontstaan tussen de dieren. Wel zullen er meer dieren de winter doorkomen en zich het jaar erop ook weer voortplanten. Hiermee ontstaat het jaar erop dus een nog groter probleem.
Dieren wegvangen en verplaatsen. Dit geeft veel stress bij zowel het vangen als bij het verplaatsen. Bovendien zullen hierbij wellicht familiebanden worden verstoord. Daarnaast verplaats je het probleem naar een andere gebied waar op termijn het zelfde zal gebeuren. Dan zijn er nog hoge kosten mee gemoeid. Familiebanden worden niet verstoord als een kudde in haar geheel wordt gevangen of gedood.
Vangen van dieren en geboortebeperkende maatregelen treffen. Deze verschillen qua ingreep bij de mannelijke en vrouwelijke dieren. Ook hier zal veel stress ontstaan omdat de dieren gevangen moeten worden en daarna behandeld. Los daarvan zijn er ook weer hoge kosten aan verbonden.
Dieren tussen tijds ophokken zodat ze in de winter wel verzorging kunnen krijgen en dan in het voorjaar weer loslaten. De gevolgen hiervan komen erg overeen met de maatregelen genoemd onder 1.
Gebied vergroten door natuurgebieden aan elkaar te verbinden, zodat migratie mogelijk wordt. Dit geeft weinig stress bij de dieren maar op termijn zal ook dit gebied al snel overbevolkt raken. Op dit moment is het wel een grote wens van SBB.
Vroeg reactief beheer. Dit is wat SBB nu doet. In het kort: Dieren bekijken en op hun gedrag en fysieke kenmerken bepalen of ze lijden of niet. Dit is erg lastig in te schatten. Tegen de tijd dat de dieren zo verzwakt zijn dat ze alsnog worden afgeschoten hebben ze al enige tijd geleden, al wordt dit door SBB ontkend. De kadavers van edelherten blijven achter in het veld, die van konikpaarden en heckrunderen worden vernietigd.
Proactief beheer. Het vroegtijdig beheren van de populatie. Doel is de populatie naar een dusdanig aantal te brengen dat er meer dieren zonder extreme honger en lijden de winter door kunnen komen. De populatie wordt dan dus afgemeten aan de draagkracht van het gebied. Hiermee worden 2 natuurlijke factoren aangevuld die nu ontbreken. Doordat er minder dieren zijn is er minder/geen noodzaak tot migreren. Door het kunstmatig beheer wordt de rol van predatoren nagebootst. SBB zegt hiervan dat dit te grote invloed heeft op familiebanden. De vraag is wat er gebeurt met deze familiebanden als een dier uiteindelijk sterft door de honger. Tonnen vlees dat nu wegrot of wordt vernietigd zouden ten gunste kunnen komen van voedselbanken, dierentuinen, restaurants als streekproduct/scharrelvlees. Bovendien zou het verkochte vlees extra inkomsten betekenen voor SBB dat weer aan natuurbeheer kan worden besteed.
SBB wil voor geen enkele van bovenstaande maatregelen kiezen, met uitzondering van nummer 6.
 
Het gebied lag er vandaag, ondanks redelijk weer, als een oorlogsgebied bij. Op het 5600 ha grote gebied waarvan ca. 3600 ha bestaat uit water is slechts 150 ha beschutting te vinden. Hierop leven zo'n 3500-4000 dieren (!) Ter vergelijk, op de Veluwe geldt 2 edelherten :100 ha (!) Grote open vlakten zonder enige dekking en voedsel waarop konikpaarden en edelherten zichtbaar waren. Van de edelherten waren vele kadavers zichtbaar, die van de konikpaarden waren al opgeruimd. Heckrunderen heb ik niet gezien. De dieren hebben nu in de winter weinig dekking tegen de harde koude wind. Er zijn wel wat wallen aangelegd maar hiervan maken de dieren weinig/geen gebruik. Zijn ze op de verkeerde plaats aangelegd? Je kunt je bij dit beeld afvragen wat er gebeurt als het straks hartje zomer is en de dieren niet kunnen ontsnappen aan de brandende zon. In de natuur zie je dat dieren bij hogere temperaturen graag verkoeling zoeken onder een boom. Hier op de OVP is dat onmogelijk.
Het kaalgevreten landschap, waarin zelfs bomen dood gevreten zijn, laat zien dat het gebied boven zijn draagkracht wordt belast. Welke gevolgen heeft dit voor de biodiversiteit? Als elk blaadje en plantje opgegeten wordt gaat dit op termijn, en wellicht nu al, ten koste van het aantal soorten planten dat daar kan (over)leven. Van deze plantjes zijn weer allerlei insecten afhankelijk zoals solitaire bijen, zweefvliegen etc. Als deze soorten verdwijnen gaat dit experiment dus ten koste van de biodiversiteit. Dat terwijl EU-subsidies ontvangen worden die juist bedoeld zijn om de biodiversiteit te bevorderen. Wat zou er gebeuren als dergelijke uitkomsten bekend worden in Brussel waar men nu wel wat redenen kan gebruiken om minder geld uit te geven, ook daar heerst immers geldtekort. Ik sluit niet uit dat men minder geld krijgt en mogelijk zelfs een deel van de ontvangen subsidie moet terug betalen.
 
Wat zegt de wetgeving: Gehouden dieren, zoals huisdieren en vee e.d. vallen onder de wet dierenwelzijn. Hoewel de konikpaarden en heckrunderen in het gebied zijn uitgezet, dus er niet op eigen kracht zijn gekomen, vallen ze inmiddels volgens de wetgever niet meer onder gehouden dieren. Ze zijn als het ware verwilderd. Toch zegt de raad voor dierenaangelegenheden in haar rapport dat het hier semi gehouden dieren betreft. In de wet dierenwelzijn is de houder verplicht de dieren te verzorgen en daarbij is het verstrekken van voedsel en water natuurlijk van primair belang. Maar ook bij ziekte is er zorgplicht die men uitvoert door met een dier naar een veearts te gaan bijvoorbeeld of het uit zijn lijden te verlossen voordat het teveel gaat lijden.
 
Als deze dieren niet onder de Gezondheid- en Welzijnswet voor Dieren vallen omdat het inmiddels ‘wilde dieren’ zijn, vallen ze onder de Flora en Faunawet. Ook deze wet kent zorgplicht aan dieren toe. De mens moet een dier dat noodlijdend is dus helpen en zorg bieden. SBB beperkt deze zorg tot het afschieten van dieren die aan het eind van hun latijn zijn. Er is dus geen sprake van zorg om het lijden te voorkomen.
 
In beide wetten lijkt er dus grond te bestaan waarop het verzuimen van het bieden van (preventieve) zorg strafbaar is. De grote vraag is onder welke wet de dieren vallen. In elk geval vallen de edelherten onder de Flora en Faunawet.
 
Wat is de rol van dierenwelzijnsorganisatie's:
In de maandenlange aanloop naar deze excursie heb ik persoonlijk veel hulp gezocht bij allerlei instanties. De Partij voor de Dieren (PvdD) gaf als antwoord zich niet te bemoeien met de OVP. Later gaf men zelf aan op hun eigen site dat er niks mis was met dierenwelzijn op de OVP. Enkele dagen later, nadat er veel onrust ontstond op het internet, stond er ineens te lezen dat de PvdD het experiment kritisch volgde. Maar uiteindelijk hebben ze nog niks gedaan. Ik belde met de politie om aangifte te doen maar werd doorverwezen naar de dierenpolitie. De dierenpolitie wilde geen aangifte opnemen. Als reden kreeg ik dat de dierenpolitie alleen bedoeld is voor mishandeling en/of verwaarlozing van huisdieren en/of vee. Van de dierenbescherming kreeg ik een vergelijkbare reactie. Vervolgens heb ik nog pogingen gedaan bij IFAW en WSPA. Wel een nette reactie gekregen maar geen daden vanwege te weinig capaciteit ofwel niet actief in Nederland, hoezo de W van wereld dan in je naam opnemen....
 
 
Wat kunnen wij doen?
Alleen maar heel veel aandacht vragen voor dit probleem. Bij de politiek, bij dierenwelzijnsorganisatie's (als ze tenminste echt bestaan) maar ook bij zoveel mogelijk mensen zodat de aandacht op dit onderwerp niet verslapt. Stuurt u het door?
 
Met dank aan:
 
SBB die wetende dat wij zeer kritisch zijn toch ons wilde ontvangen en rondleiden.
www.flantuas.nl , die ons de gelegenheid gunde in hun restaurant op een rustige plek de excursie voor te bereiden.
Maarten Frankenhuis die als autoriteit geldt op het gebied van dierenwelzijns vraagstukken.
Brigitte, die literatuur aanleverde
Marijn Blom, de fotograaf die toch de indrukken vast heeft weten te leggen.
 
En natuurlijk aan allen die daadwerkelijk iets gaan doen met deze mail. Zonder u was dit een zinloze exercitie.
 
Voor wie mee wil doen aan een inhoudelijke discussie: http://www.boerenweg.nl/algemeen/oostvaardersplassen-killingfields-van-de-lage-landen/
 
Voor wie een impressie wil zien van hetgeen wij die dag aantroffen:
 
http://www.youtube.com/watch?v=plJOsn65lVU voor de tablet: http://youtu.be/plJOsn65lVU
 
En nog meer op: http://www.stophetleed.nl/

Sterft cijfers van 2013

Sterfte Maart 2013

8 april 2013

Maandrapportage – Maart 2013 Hoefdieren Oostvaardersplassen
De situatierapportage Oostvaardersplassen is gemaakt door Staatsbosbeheer en verschijnt vanaf 1 december t/m eind april 1 x per maand. Deze rapportage wordt gepubliceerd op de website van Staatsbosbeheer. Hierin wordt per maand (in volle weken) gerapporteerd hoeveel dieren van welke soort er geschoten zijn en hoeveel dieren een natuurlijke dood zijn gestorven. Ook worden conditie score van de gestorven dieren, de omgevingsconditie en eventuele bijzonderheden gerapporteerd. Daarnaast worden er foto’s die in deze maand in het gebied zijn gemaakt gepubliceerd.
Zie de website voor meer informatie over het beheer in de Oostvaardersplassen en de maatregelen die worden getroffen voor de dieren in het gebied

http://www.staatsbosbeheer.nl/Nieuws%20en%20achtergronden/Themas/Oostvaardersplassen/Feiten%20en%20cijfers.aspx  
Gestorven dieren

Totaaloverzicht gestorven dieren van 1 december 2012 t/m 30 maart 2013:
Van het totaal aantal gestorven dieren is in deze periode het volgende percentage geschoten: 89% Sterfte afgelopen maand:

Sterfte Afgelopen maand:

Soort Geschoten -Natuurlijke dood -Totaal
Heckrund   54                 16                 70                   
konik          94                  23                 117
Herten        333                36                 369  
   
Sterfte tot 30 maart 2013

Soort Geschoten-Natuurlijke dood- Totaal
Heckrund     64                 22                86
hert              941                92                1033
konik           205                38                 243

 http://www.thepetitionsite.com/803/174/110/laat-de-opgesloten-dieren-in-de-oostvaardersplassen-niet-verhongeren/
De petitie

Voor veel meer informatie: www.stichtingwelzijngrotegrazers.nl

 


GEEN bescherming van de Dierenbescherming voor de dieren in de Oostvaardersplassen en de Amsterdamse Waterleidingduinen



Er staat "kijk vrije natuur".Wat kort door de bocht maar hoe kun je nog van natuur spreken als de dieren geen kant op kunnen vanwege een hek?

http://www.thepetitionsite.com/803/174/110/laat-de-opgesloten-dieren-in-de-oostvaardersplassen-niet-verhongeren/    Teken a.u.b de petitie

Mening van de Dierenbescherming omtrent grote grazers vandaag:

Hoe moeten we omgaan met grote grazers in natuurgebieden als de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD) en de Oostvaardersplassen (OVP)? Het is een vraag die elk jaar - met name in de winter - opspeelt. Het zien van overleden dieren roept, geheel begrijpelijk, emoties op en de vraag of dit te voorkomen is. De Dierenbescherming is van mening dat je dieren die in het wild leven zoveel mogelijk met rust moet laten, zodat de natuur haar gang kan gaan. Alleen duidelijk verzwakte en lijdende dieren moeten uit hun lijden verlost worden. Dit wordt reactief beheer genoemd. Vanavond vergadert een Tweede Kamer commissie over de stand van zaken rond de grote grazers in deze gebieden; een goed moment om het standpunt van de Dierenbescherming nog eens toe te lichten.

De Dierenbescherming pleit voor rust voor de in het wild levende dieren in natuurgebieden. Jacht op gezonde dieren (proactief beheer) werkt verstorend, veroorzaakt onnodig leed en zou dan ook niet moeten plaatsvinden.

Er zijn organisaties die voorstellen om de populaties grote grazers te beheren op basis van aantallen. Zijn er op een gegeven moment meer dieren dan het afgesproken aantal in een gebied, dan moeten deze afgeschoten worden. Het afschieten van groot wild dat in gezonde conditie is, zorgt echter voor veel dierenleed. Bovendien zullen bijna alle overblijvende vrouwelijke dieren vervolgens jongen krijgen om het verminderde aantal dieren te compenseren. Daarnaast worden de dieren niet altijd in één keer gedood, worden de normale groepsstructuren verstoord en zullen dieren vluchtgedrag gaan vertonen met alle risico’s zoals aanrijdingen van dien. Doordat het natuurlijk selectieproces, waarbij alleen de sterkste overleven, verdwijnt, zullen op langere termijn ook de minder aangepaste dieren nakomelingen krijgen, wat een verzwakking van de hele groep tot gevolg heeft.


De visie van de Stichting Welzijn Grote Grazers waar ik geheel achter sta


Medio december 2012 bij Eén vandaag, afgelopen woensdag 16 januari bij Hart van Nederland op SBS 6 en vandaag, vrijdag 18 januari in de Telegraaf volop aandacht voor het dierendrama in de Oostvaardersplassen (OVP). In al deze media-aandacht een totaal vertekend beeld van de ellende die de opgesloten dieren daar ieder jaar weer mee moeten maken. Staatsbosbeheer gebruikt journalisten met minder kennis van zaken om in dit gebied zogenaamde mooie beelden en reportages te maken, terwijl de verhullende sneeuw alle ellende voor de dieren toedekt. Graag hadden wij, de Stichting Welzijn Grote Grazers, gezien dat deze media beelden en reportages maakt van de werkelijke situatie op het moment dat er geen verhullende sneeuw ligt. Wij zouden graag zien dat deze media zich niet langer leent voor dit totaal mislukte experiment van Staatsbosbeheer, temeer omdat journalisten vaak minder bekend zijn met de situatie en daarom worden voorgelicht met de bijna altijd onzinnige argumenten van Staatsbosbeheer. Namelijk met deze volstrekt onjuiste argumenten weet men ook al jaren de politiek, de Minister, Justitie, de Rechterlijke Macht en zelfs de Partij voor de Dieren te overtuigen, waardoor er in al die jaren een situatie is ontstaan waarin de meest ernstige vorm van dierenmishandeling, het op grote schaal uithongeren van hulpeloze en opgesloten dieren, door de wetgever wordt getolereerd. Zelfs door het op deze manier gebruik maken van de media probeert Staatsbosbeheer op allerlei manieren deze in onze ogen grootste misdaad tegen de dierlijkheid te rechtvaardigen. Zogenaamde mooie beelden kunnen alleen maar worden gemaakt in de zomer en in de winter als een laag sneeuw de ellende maskeert. Ook moet de media zich er terdege van bewust zijn dat zij op deze manier in de ogen van (veel) mensen verkeerd bezig zijn door het ernstige dierenleed in de OVP op een dergelijke wijze te promoten, daardoor meehelpen het te rechtvaardigen en daardoor eigenlijk medeplichtig zijn aan deze ernstige vorm van door de overheid getolereerde dierenmishandeling.

Dat wat in de OVP zogenaamd natuur wordt genoemd is door een aantal mensen van Staatsbosbeheer bedacht en gemaakt. De natuur zijn gang laten gaan is in principe een prima uitgangspunt, als het ontstaan en de ontwikkeling daarvan maar door diezelfde natuur gebeurt. Daarom zal het experiment in de OVP ook nooit lukken, omdat het kunstmatig is gecreëerd. Alle natuurlijke basiselementen, zoals migratie, regulatie, natuurlijke vijanden en aaseters ontbreken hier op enkele nietszeggende vossen, marters en zeearenden na, volledig. Daarom draait regulatie alleen maar op uithongeren en afschieten.

Tengevolge van de eenzijdige inzichten van SBB en andere zogenaamde deskundigen is de OVP in de loop der jaren naar wat wij tot nu toe hebben gezien en ervaren, verworden tot een kaal, triest en uitgewoond gebied, waarin niet alleen de natuurlijke regulatie van de dieren bij lange na niet werkt, ook is er vanwege overbevolking onnoemelijk veel en vaak onherstelbare schade toegebracht aan bomen en planten. Door deze vernieling, beschadiging en overbevolking draagt het gebied volgens ons daarom in het geheel niet meer bij tot een waardevolle bijdrage van het bedoelde ecosysteem waar SBB zo hoog van opgeeft. Het hele gebied ademt in de winter een sfeer van honger en ellende en zeker niet de zogenaamde mooie natuur waar SBB zo prat op gaat.

Meningen gegeven door SBB over andere diersoorten, bomen en zogenaamde zeldzame planten is vaak niet waar en een doekje voor het bloeden. Wij zijn voor dergelijke mooie praatjes ongevoelig en dat dit kansloze experiment ten koste moet gaan van zoveel duizenden dode dieren, dat kwetst niet alleen ons, maar ook vele tegenstanders die dit eveneens stuitend en onverteerbaar vinden. Wij walgen hiervan en begrijpen niet dat SBB dit falende beleid zelf ook niet inziet of zijn het misschien de mooie en goedbetaalde baantjes die er kennelijk voor zorgen om hier tegen beter weten in mee door te gaan. Bij veel mensen zorgen de winterse omstandigheden voor de dieren ervoor, dat men in opstand komt en zelfs wakker kan liggen over zoveel arrogantie, ondeskundigheid en vooral gevoelloosheid voor het welzijn van dieren en wat ten koste gaat van zoveel onnodig leed en sterfte van die onschuldige door mensen ingebrachte veredelde huisdieren in een totaal ongeschikt en ook nog eens afgesloten zogenaamd natuurgebied. Dit allemaal onder de noemer van Dit is nu het echte unieke natuurgebied.

Waar wij als Stichting en vele praktiserende dierenartsen met ons veel moeite mee hebben is het zogenaamde vroeg reactief beheer welke SBB sinds enkele jaren verplicht toepast. SBB en iedereen die door hen wordt geadviseerd, geven aan dat onnodig lijden in de OVP wordt voorkomen door de dieren tijdig af te schieten. Wij zijn het daar niet geheel mee eens. In februari 2012 waren 2 bestuursleden van onze Stichting aanwezig bij een rondleiding van SBB door het gebied. Een van deze bestuursleden is een oud Districtsinspecteur van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming. Tijdens deze rondrit vroeg hij aan de begeleidende tevens afschietende boswachter en de bij de OVP in dienst zijnde dierenarts hoe zij het moment konden bepalen wanneer een lijdend dier moest worden afgeschoten. De oud en ervaren Inspecteur kon namelijk met al zijn bij de LID opgedane ervaring niet vaststellen in welke lichamelijk conditietoestand de dieren verkeerden. Dit kwam hoofdzakelijk door de lange vacht en haargroei en het veelvuldig liggen van de dieren. Op dat moment was de strenge vorstperiode net achter de rug, was er geen vegetatie meer aanwezig en was het terrein op veel plaatsen volledig vertrapt en tevens met terreinauto´s stuk gereden. Gezien de hopeloze omstandigheden van de dieren, moest de conditie van nagenoeg alle dieren matig tot slecht zijn. Volgens onze begeleiders werd er dagelijks vroeg reactief afgeschoten. Beide heren beaamden dat het visueel vaststellen van de lichamelijke conditie erg moeilijk zo niet onmogelijk was en men hoofdzakelijk afging op afwijkend fysiek gedrag van de dieren. Hierbij gaven zij aan dat dit afwijkend gedrag hoofdzakelijk bestond uit het niet meer kunnen volgen van de kudde, traagheid, omvallen of het moeilijk overeind kunnen komen. Voor onze oud Inspecteur komen deze gedragingen nagenoeg altijd overeen met terminaal gedrag, hetgeen onder de reguliere verwaarlozing van vee een ernstig misdrijf is. Gezien het vorenstaande kan men dus concluderen dat het bepalen van het tijdstip van zogenaamd vroeg reactief afschieten/doden eigenlijk niet te doen is en dat daardoor dit doden dus in nagenoeg alle gevallen in een veel te laat stadium gebeurt. Dit houdt dus in dat er wel degelijk en bijna alleen maar onnodig lijden plaats vindt in de OVP en men zich op grote schaal schuldig maakt aan dierenmishandeling.

Het stokpaardje van SBB dat de dieren op 20 procent vetvoorraad de winter moeten doorkomen gaat er bij ons ook niet in. De meeste dieren hebben vanaf november al niets meer te eten en hebben deze vetvoorraad voor de vorstperiode al verbrand. Jonge en opgroeiende dieren leggen helemaal of nagenoeg geen vetvoorraad aan, zodat deze dieren bij voorbaat al ten dode zijn opgeschreven. Dieren die geen vetvoorraad meer hebben en die terminaal worden leggen vaak een lijdenstraject af, waarin ze geen weerstand meer hebben tegen de slechte weersomstandigheden zoals regen en kou, waardoor de beschutting waar SBB zo hoog van opgeeft ook geen zin meer heeft.

Het OVP/systeem rammelt volgens ons aan alle kanten en riekt naar een hobbygehalte van een kleine groep lieden die hun verhaal wonderwel in stand houden en velen weten te overtuigen. Dat dit echter ieder jaar weer ten koste moet gaan van zoveel dode en lijdende dieren is volgens ons ronduit beschamend en dient op zeer korte termijn te worden stopgezet. De bulk van 1500 dode dieren of te wel een kadaverlint van 2 tot 3 km van de winter 2011-2012, kan en mag in een ontwikkeld land nooit de consequentie zijn om een zogenaamd natuurgebied van de grond te krijgen c.q. in stand te houden. Kennelijk wil men interessant doen en vooral indruk maken op de meestal in hun eigen verhalen gelovende ecologen in binnen en buitenland, om te laten zien wat het bijna kleinste land ter wereld wel niet kan op het gebied van ecologie en natuurbeheer.



Yvonne Bierman,

Voorzitter Stichting Welzijn Grote Grazers.


Zo verzwakt !!!

http://voordierenblogger.blogspot.nl/2013/04/video-killing-fields-de-verwerpelijke.html

Link hierboven van een dierenvriend in hart en nieren die op eigen initiatief een rondleiding door de OVP samen met SBB heeft georganiseerd. Zie in dit bericht de link naar de video die hij daar maakte.

Als u hier bent beland en alles heeft gelezen, mag ik u dan hartelijk bedank

woensdag 22 mei 2013


Rapport Oostvaardersplassen: in de afgelopen winter zijn er 1483 grote grazers neergeknald. Hoezo natuur??



 
 

http://stophetleed.nl/meer-foto-s.html      Link naar  heel veel meer foto´s van dit vreselijk dierenleed
Het rapport met de schokkende cijfers : 

 http://www.staatsbosbeheer.nl/~/media/Oostvaardersplassen/Maandrapportage_april2013_2.ashx

De Oostvaardersplassen ( OVP) zijn gelegen in het westelijk deel van Flevoland. Het is een nat gebied, groot 5500 ha, waarvan 1/3 deel bestaat uit begraasbaar land, 1/3 uit moerasgebied en 1/3 water. Sedert 1996 beheerd door Staatsbosbeheer ( SBB ). Toen in de jaren '70 van de vorige eeuw flora en fauna met o.a. veel (water) vogels enorm toenamen in kwantiteit en diversiteit , werd besloten er een 'Natuurpark' van te maken.

De discussie over de uitvoering van dit project bestaat nu al bijna 20 jaar. In de winter van 1996-'97 werd al honger geleden, omwonende spraken er schande van, vooral jonge dieren waren er slachtoffer van (en zijn dat nog steeds). Een helikopter geladen met hooi mocht niet opstijgen. In 1999 verhongerde o.a. een grote groep Heckrunderen. De wintersterfte van 2004-2005 bedroeg 700 dieren. In het seizoen 2011-2012 stierven er 1500 dieren (door honger gestorven of afgeschoten wegens een zeer slechte conditie). In oktober 2012 heeft weer een telling plaats gevonden (volgens een verbeterde methode).

Note van Stichting Welzijn Grote Grazers

http://www.stichtingwelzijngrotegrazers.nl/

De dieren lijden onder het voedsel tekort (want van november tot half mei hebben ze geen hap te eten). Het gras gaat begin april groeien, maar de duizenden ganzen eten alles weg.
De dieren worden in een nieuw rapport weer als wild betiteld, want dan hoeft Staat bos beheer ze niet te verzorgen.
Als ze al terminaal zijn, worden ze afgegeschoten.
Het is een Nationale Schande.

 Wat ruik ik nou?


http://www.hetedelhert.nl/cms/index.php/belevenissen-wild-mainmenu-51/3401-wat-ruik-ik-nou

dinsdag 9 april 2013


Video: "The killing fields'' de verwerpelijke hobby van Staatbosbeheer in de Oostvaardersplassen


 






Lees a.u.b de bevindingen van een groep zeer betrokken, bezorgde mensen die op eigen verzoek een rondleiding hebben gekregen van SBB in de Oostvaardersplassen. Bekijk vooral de video.

Op 5 april 2013, was ik op uitnodiging van Staatsbosbeheer (SBB) op excursie in de Oostvaardersplassen (OVP) 

Tevens waren hierbij aanwezig:
 
Maarten Frankenhuis (dierenarts, oud dierentuin dierenarts, oud hoogleraar bedrijfspluimveegeneeskunde, oud directeur Artis, natuurgids Oost Afrika en Zuid en Midden Amerika)

Brigitte Geudeke (beschikt over veel literatuur over de OVP)

Marijn Blom (fotograaf)

Nog enkele gasten 

SBB liet zich vertegenwoordigen door:

Jasper Kuipers

Jan Griekspoor

Hans Breeveld 

Aanleiding van het bezoek was kritiek van onze kant op het beleid van SBB inzake de grote grazers (konikpaarden, heckrunderen en edelherten) in het OVP-gebied. Ieder jaar weer sterven daar vele honderden dieren een ellendige hongerdood. De totale periode waarin de dieren zonder voedsel zitten bedraagt afhankelijk van hoe streng en lang de winter is, 2-4 maanden. Dit jaar betekent dat dus dat de grote grazers nu nog steeds geen voedsel tot hun beschikking hebben, ook al is officieel de winter voorbij. Vervolgens zal het ook nog enige weken duren voordat met name de runderen gras kunnen vinden dat lang genoeg is voor hen om het te kunnen eten. Paarden kunnen korter gras eten 

De gemeenschappelijke mening over het gebied op zich is dat het belangrijke natuurwaarden kent, zeker ten opzichte van vogels. Ten opzichte van de grote grazers, geldt dat er sprake is van een onvolledige natuur. Waar vogels weg kunnen vliegen wanneer ze willen, kunnen de grazers niet wegtrekken bij voedselgebrek vanwege hekken of begrenzing door water. De soorten, konikpaard en heckrund, zijn ook nog eens van onnatuurlijke oorsprong omdat het nakomelingen zijn van gedomesticeerde diersoorten, huispaarden en huisrunderen dus. Daarnaast ontbreken natuurlijke predatoren zoals de wolf, die zwakke dieren eerder uit hun lijden zouden verlossen.
 

Hoewel de totale oppervlakte van de OVP 5600 ha bedraagt, slechts ca 2000 ha is in meer of mindere mate geschikt voor de grote grazers. Hiermee lijkt het gebied boven zijn (natuurlijke) draagkracht te worden belast door het grote aantal grazers 3500-4000.
 

Wat zegt SBB over het beheer: Men past vroeg reactief beheer toe, wat zoveel betekent dat dieren in hun laatste dagen worden afgeschoten als ze kenmerken vertonen waaruit blijkt dat ze binnen enkele dagen zullen sterven. De dieren zijn dan dus zo verzwakt dat ze niet meer kunnen/willen vluchten, zich afzonderen, etc. Tegelijk zegt SBB dat er geen sprake is van lijden en dat lijden niet zichtbaar is bij dieren.

Men hinkt hier dus wel op 2 benen. De grote vraag is: Wanneer begint het lijden van een dier. Hier bestaat geen wetenschappelijk onderbouwd antwoord op. Wel is aangetoond dat herkauwers honger als pijn ervaren. Er is dus sprake van lijden in meer of mindere mate. En wanneer moet je dan als mens daar iets aan gaan doen?

Ondanks dat de dieren worden beperkt in hun migratie door hekken en het in feite daardoor gehouden dieren betreft, het bovendien huispaarden en huiskoeien betreft, spreekt SBB toch van natuur. Bovendien geldt volgens art. 36 van de Gezondheid- en Welzijnswet voor Dieren dat ook hier een zorgplicht geldt, een aspect dat SBB ontkent.
 

Welke maatregelen zijn mogelijk?

1.     Bijvoeren in de winter. Door het voer uit te rijden in het gebied zal er geen concurentiestrijd ontstaan tussen de dieren. Wel zullen er meer dieren de winter doorkomen en zich het jaar erop ook weer voortplanten. Hiermee ontstaat het jaar erop dus een nog groter probleem.

2.     Dieren wegvangen en verplaatsen. Dit geeft veel stress bij zowel het vangen als bij het verplaatsen. Bovendien zullen hierbij wellicht familiebanden worden verstoord. Daarnaast verplaats je het probleem naar een andere gebied waar op termein het zelfde zal gebeuren. Dan zijn er nog hoge kosten mee gemoeid. Familiebanden worden niet verstoord als een kudde in haar geheel wordt gevangen of gedood.

3.     Vangen van dieren en geboortebeperkende maatregelen treffen. Deze verschillen qua ingreep bij de mannelijke en vrouwelijke dieren. Ook hier zal veel stress ontstaan omdat de dieren gevangen moeten worden en daarna behandeld. Los daarvan zijn er ook weer hoge kosten aan verbonden.

4.     Dieren tussen tijds ophokken zodat ze in de winter wel verzorging kunnen krijgen en dan in het voorjaar weer loslaten. De gevolgen hiervan komen erg overeen met de maatregelen genoemd onder 1.

5.     Gebied vergroten door natuurgebieden aan elkaar te verbinden, zodat migratie mogelijk wordt. Dit geeft weinig stress bij de dieren maar op termein zal ook dit gebied al snel overbevolkt raken. Op dit moment is het wel een grote wens van SBB.

6.     Vroeg reactief beheer. Dit is wat SBB nu doet. In het kort: Dieren bekijken en op hun gedrag en fysieke kenmerken bepalen of ze lijden of niet. Dit is erg lastig in te schatten. Tegen de tijd dat de dieren zo verzwakt zijn dat ze alsnog worden afgeschoten hebben ze al enige tijd geleden, al wordt dit door SBB ontkend. De kadavers van edelherten blijven achter in het veld, die van konikpaarden en heckrunderen worden vernietigd.

7.     Proactief beheer. Het vroegtijdig beheren van de populatie. Doel is de populatie naar een dusdanig aantal te brengen dat er meer dieren zonder extreme honger en lijden de winter door kunnen komen. De populatie wordt dan dus afgemeten aan de draagkracht van het gebied. Hiermee worden 2 natuurlijke factoren aangevuld die nu ontbreken. Doordat er minder dieren zijn is er minder/geen noodzaak tot migreren. Door het kunstmatig beeheer wordt de rol van predatoren nagebootst. SBB zegt hiervan dat dit te grote invloed heeft op familiebanden. De vraag is wat er gebuert met deze familiebanden als eend ier uiteindelijk sterft door de honger. Tonnen vlees dat nu wegrot of wordt vernietigd zouden ten gunste kunnen komen van voedselbanken, dierentuinen, restaurants als streekproduct/scharrelvlees. Bovendien zou het verkochte vlees extra inkomsten betekenen voor SBB dat weer aan natuurbeheer kan worden besteed.

SBB wil voor geen enkele van bovenstaande maatregelen kiezen, met uitzondering van nummer 6.  

Het gebied lag er vandaag, ondanks redelijk weer, als een oorlogsgebied bij. Op het 5600 ha grote gebied waarvan ca 3600 ha bestaat uit water is slechts 150 ha beschutting te vinden. Hierop leven zo'n 3500-4000 dieren (!) Ter vergelijk, op de Veluwe geldt 2 edelherten :100 ha (!) Grote open vlakten zonder enige dekking en voedsel waarop konikpaarden en edelherten zichtbaar waren. Van de edelherten waren vele kadavers zichtbaar, die van de konikpaarden waren al opgeruimd. Heckrunderen heb ik niet gezien. De dieren hebben nu in de winter weinig dekking tegen de harde koude wind. Er zijn wel wat wallen aangelegd maar hiervan maken de dieren weinig/geen gebruik. Zijn ze op de verkeerde plaats aangelegd? Je kunt je bij dit beeld afvragen wat er gebeurt als het straks hartje zomer is en de dieren niet kunnen ontsnappen aan de brandende zon. In de natuur zie je dat dieren bij hogere temperaturen graag verkoeling zoeken onder een boom. Hier op de OVP is dat onmogelijk.

Het kaalgevreten landschap, waarin zelfs bomen dood gevreten zijn, laat zien dat het gebied boven zijn draagkracht wordt belast. Welke gevolgen heeft dit voor de biodiversiteit? Als elk blaadje en plantje opgegeten wordt gaat dit op termijn, en wellicht nu al, ten koste van het aantal soorten planten dat daar kan (over)leven. Van deze plantjes zijn weer allerlei insecten afhankelijk zoals solitaire bijen, zweefvliegen etc. Als deze soorten verdwijnen gaat dit experiment dus ten koste van de biodiversiteit. Dat terwijl EU-subsidies ontvangen worden die juist bedoeld zijn om de biodiversiteit te bevorderen. Wat zou er gebeuren als dergelijke uitkomsten bekend worden in Brussel waar men nu wel wat redenen kan gebruiken om minder geld uit te geven, ook daar heerst immers geldtekort. Ik sluit niet uit dat men minder geld krijgt en mogelijk zelfs een deel van de ontvangen subsidie moet terug betalen.
 

Wat zegt de wetgeving: Gehouden dieren, zoals huisdieren en vee e.d. vallen onder de wet dierenwelzijn. Hoewel de konikpaarden en heckrunderen in het gebied zijn uitgezet, dus er niet op eigen kracht zijn gekomen, vallen ze inmiddels volgens de wetgever niet meer onder gehouden dieren. Ze zijn als het ware verwilderd. Toch zegt de raad voor dierenaangelegenheden in haar rapport dat het hier semi gehouden dieren betreft. In de wet dierenwelzijn is de houder verplicht de dieren te verzorgen en daarbij is het verstrekken van voedsel en water natuurlijk van primair belang. Maar ook bij ziekte is er zorgplicht die men uitvoert door met een dier naar een veearts te gaan bijvoorbeeld of het uit zijn lijden te verlossen voordat het teveel gaat lijden.
 

Als deze dieren niet onder de Gezondheid- en Welzijnswet voor Dieren vallen omdat het inmiddels wilde dieren zijn, vallen ze onder de Flora en Faunawet. Ook deze wet kent zorgplicht aan dieren toe. De mens moet een dier dat noodlijdend is dus helpen en zorg bieden. SBB beperkt deze zorg tot het afschieten van dieren die aan het eind van hun latijn zijn. Er is dus geen sprake van zorg om het lijden te voorkomen.
 

In beide wetten lijkt er dus grond te bestaan waarop het verzuimen van het bieden van (preventieve) zorg strafbaar is. De grote vraag is onder welke wet de dieren vallen. In elk geval vallen de edelherten onder de Flora en Faunawet.
 

Wat is de rol van dierenwelzijnsorganisaties:

In de maandenlange aanloop naar deze excursie heb ik persoonlijk veel hulp gezocht bij allerlei instanties. De Partij voor de Dieren (PvdD) gaf als antwoord zich niet te bemoeien met de OVP. Later gaf men zelf aan op hun eigen site dat er niks mis was met dierenwelzijn op de OVP. Enkele dagen later, nadat er veel onrust ontstond op het internet, stond er ineens te lezen dat de PvdD het experiment kritisch volgde. Maar uiteindelijk hebben ze nog niks gedaan. Ik belde met de politie om aangifte te doen maar werd doorverwezen naar de dierenpolitie. De dierenpolitie wilde geen aangifte opnemen. Als reden kreeg ik dat de dierenpolitie alleen bedoeld is voor mishandeling en/of verwaarlozing van huisdieren en/of vee. Van de dierenbescherming kreeg ik een vergelijkbare reactie. Vervolgens heb ik nog pogingen gedaan bij IFAW en WSPA. Wel een nette reactie gekregen maar geen daden vanwege te weinig capaciteit ofwel niet actief in Nederland, hoezo de W van wereld dan in je naam opnemen.... 

Wat kunnen wij doen?

Alleen maar heel veel aandacht vragen voor dit probleem. Bij de politiek, bij dierenwelzijnsorganisaties (als ze tenminste echt bestaan) maar ook bij zoveel mogelijk mensen zodat de aandacht op dit onderwerp niet verslapt. Stuurt u het door? 

Met dank aan: 

SBB die wetende dat wij zeer kritisch zijn toch ons wilde ontvangen en rondleiden.

www.flantuas.nl , die ons de gelegenheid gunde in hun restaurant op een rusteige plek de excursie voor te bereiden.

Maarten Frankenhuis die als autoriteit geldt op het gebied van dierenwelzijnsvraagstukken.

Brigitte, die literatuur aanleverde

Marijn Blom, de fotograaf die toch de indrukken vast heeft weten te leggen.
 

En natuurlijk aan allen die daadwerkelijk iets gaan doen met dit artikel. Zonder u was dit een zinlose exercitie. 

 
Voor wie een impressie wil zien van hetgeen wij die dag aantroffen:
 

 

En nog meer op: http://www.stophetleed.nl/
 
 
Ik kan en wil hier niets meer aan toevoegen. Ik bedank Leo van Malsen voor dit artikel en vraag aan u lezers om het door te sturen naar zoveel mogelijk mensen. Stuur het door, stuur het door!!! Alvast bedankt.
 
 

2 opmerkingen:

  1. Hoelang moet deze wrede waanzin nog door gaan ! Een schandvlek voor Nederland , terwijl het zo mooi zou kunnen zijn !!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We moeten het gebied teruggeven aan de vogels Leny. Er is onderzoek gedaan naar de vogelstand daar en het dramatisch. Als ik het terug kan vinden, stuur ik het naar je op. Krijg jij deze reactie van mij nu ook binnen?

      Verwijderen