Terugblik IWC65: een grote overwinning voor de walvissen

De overwinningen en ontwikkelingen bij IWC65 zijn een goed voorteken voor de walvissen, zoals deze dwergvinvis in de Crystal Sound, bij Westelijk Antarctica. © IFAW/A. Friedlaender De overwinningen en ontwikkelingen bij IWC65 zijn een goed voorteken voor de walvissen, zoals deze dwergvinvis in de Crystal Sound, bij Westelijk Antarctica. © IFAW/A. PATRICK:

Moeilijk te geloven dat ik dit nu echt aan het schrijven ben, maar het lijkt er nu echt op dat Japan wordt gedwongen om te stoppen met de walvisjacht rondom Antarctica. 
De afgelopen vijftien jaar heb ik de IFAW-delegaties geleid bij de bijeenkomsten van de Internationale Walvisvaartcommissie (IWC). Daarbij hebben we steeds meer stemmen gekregen, maar tegelijkertijd zijn we wel de tel kwijtgeraakt bij de aantallen walvissen die de Japanse regering ‘voor wetenschappelijke doeleinden’ heeft omgebracht in het Walvisreservaat in de Zuidelijke IJszee. Dit reservaat is een groot beschermd zeegebied dat in 1994 is ingesteld door de IWC, niet in de laatste plaats dankzij de inspanningen van eerdere IFAW-leiders.\
 
 
 
Rechtmatige veranderingen
 
Het IFAW-team was enigszins huiverig voor de IWC-bijeenkomst van dit jaar, die afgelopen maand werd gehouden in het Sloveense Portoroz.
We werden gesterkt door een verbluffende uitspraak van het Internationaal Gerechtshof eind maart, waarbij de jaarlijkse Japanse ‘wetenschappelijke’ walvisslachtingen in de Zuidelijke IJszee door een grote meerderheid werden beoordeeld als onwettelijk. Het juridische team van Japan bij het Internationaal Gerechtshof en hoge bestuurders in Tokio lieten meteen weten dat Japan zich aan deze uitspraak zou houden en zijn jacht in het Zuidpoolgebied dit jaar zou afblazen.
Maar de hoop die mijn IFAW-collega's en ik hadden vervaagde al snel toen premier Shinzo Abe van Japan, misschien wel het meest pro-walvisvangst van alle naoorlogse premiers, vervolgens aankondigde dat zijn regering alsnog zou doorgaan met de walvisjacht, ondanks het besluit van het Internationaal Gerechtshof. Dit alles in een misplaatste poging om de zieltogende walvisindustrie te reanimeren. 
 
“God zegene Nieuw-Zeeland”
 
Walvisliefhebbers bij het IFAW en bij andere organisaties kregen in juli een flinke opsteker toen de Nieuw-Zeelandse regering, die de Australische petitie bij het Internationaal Gerechtshof had gesteund, liet weten een resolutie te willen indienen bij de IWC-bijeenkomst, om ervoor te zorgen dat de IWC de bepalingen uit de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof zou overnemen in zijn procedures en zijn regelgeving.
 
Ondanks veel druk van alle kanten, waaronder overigens ook tienduizenden e-mails van betrokken IFAW-donateurs aan regeringen over de hele wereld en scherpe kritiek en vrij vinnige tweets door het IFAW-team in de loop van de week, diende het Nieuw-Zeelandse IWC-commissielid Gerard van Bohemen op de laatste dag van de bijeenkomst in Portoroz een resolutie in, die met een grote meerderheid werd aangenomen. Een grote overwinning voor de walvissen en voor iedereen die zich wereldwijd zorgen om hen maakt. 
 
God zegene ook Monaco
 
En ondanks laatste Japanse pogingen om de Nieuw-Zeelandse conceptversie nog af te zwakken heeft de IWC een resolutie aangenomen waarin Japan wordt verzocht om voortaan eerst toestemming te vragen bij het Wetenschappelijk Comité en bij de voltallige Commissie, voordat het uit zichzelf besluit om weer stug ‘voor wetenschappelijke doeleinden’ de zee op te gaan.
Monaco heeft een grote bijdrage geleverd aan de wereldwijde walvisbescherming. De IWC heeft namelijk een voorstel van dit ministaatje aangenomen om de interactie en de uitwisseling van informatie met andere internationale instanties en met de Verenigde Naties te verbeteren, informatie die met name gericht is op het beschermen van walvisachtigen die over grote afstanden trekken.
Het Comité voor Natuurbehoud van de IWC is een gedurfde weg ingeslagen richting het verminderen van de dreiging van schepen, verstrikkingen en geluiden in de oceaan.  Er is nieuwe financiële steun aangekondigd vanuit overheden en NGO's, waaronder het IFAW. Hiermee kan het cruciale natuurbehoud worden voortgezet en kunnen kleine walvissen en dolfijnen worden beschermd.  Ook is er een nieuwe samenwerkingsovereenkomst getekend door de Russische, Japanse en Amerikaanse regering, waarin zij aankondigen meer inspanningen te zullen gaan leveren om de westelijke grijze walvissen in het Verre Oosten te beschermen.
De golf van effecten die deze activiteiten teweegbrengen is al tot in Tokio voelbaar.
 

Als klein meisje, toen nog wonende in Australië, lag ik vaak op mijn buik in de duinen, vlak bij de tent waarin we permanent woonden, om de spuitende walvissen voorbij te zien zwemmen. Ik was 9, en was er zeker van dat ze me begroeten. Ik was naïef genoeg om naar ze te wuiven.





In de twee weken na de IWC-bijeenkomst hebben twee van de drie grote Japanse dagbladen, de Asahi Shimbun en de Mayanichi Daily News, hoofdartikelen geplaatst waarin Japan wordt opgeroepen om te stoppen met de walvisvangst in de Zuidelijke IJszee, die al twintig jaar lang door de belastingbetaler wordt gesubsidieerd.
 
Beide kranten halen de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof en de IWC-resolutie van Nieuw-Zeeland aan als signalen dat het tij wereldwijd aan het keren is, en dat dergelijke walvisvangst niet meer in het belang van Japan is.  Samen met de lancering van een nieuwe nationale walvisspottersorganisatie, de Japan Whale and Dolphin Watching Council, eerder dit jaar in Tokio, lijkt dit te duiden op een keerpunt in de Japanse visie op het walvissenprobleem.
En wat misschien wel het belangrijkst is: voor het eerst in meer dan honderd jaar zullen er dit seizoen dankzij het Internationaal Gerechtshof geen walvissen worden achtervolgd en gedood in de Zuidelijke IJszee, en zelfs niet op het Zuidelijk Halfrond. 
 
 
 
Dit is een verbluffende ommekeer.
 
Ik doe mijn best om objectief te blijven, maar ik kan wel zeggen dat dit nooit zo zou zijn gelopen zonder het continue, georganiseerde werk van mijn collega's en van het International Fund for Animal Welfare. En al dat werk zou niet mogelijk geweest zijn zonder u. 
Overwinningen en positieve ontwikkelingen rondom de walvisjacht zijn soms erg schaars.  Maar het tij is aan het keren. De stellingen zijn aan het verschuiven.  We KUNNEN samen de walvissen redden. Bedankt voor uw constante steun. En gefeliciteerd met wat we samen tot nu toe hebben bereikt.
Het is voor ons een inspiratiebron en een stimulans voor al het belangrijke werk dat nog voor ons ligt.