| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Translate
zondag 31 oktober 2021
Wat was haar geheim? Ontroerend video met een 'happy end'
vrijdag 12 februari 2021
"He who feeds a hungry animal feeds his own soul" In Bosnië zorgt Bojan Vesilica voor 700 honden in zijn asiel 'Bark Ark' en door zijn strijd is het dodingsstation voor honden dicht
Onze trouwe volgers zullen hem misschien nog wel kennen: Bojan Veselica met zijn grote hondenasiel vlakbij het stadje Prnjavor in het noorden van Bosnië. Dit is op zich al één van de moeilijkste landen voor zwerfdieren.
Acht jaar geleden begon Bojan met het voeren van de honden in het oude 'gemeenteasiel' (eigenlijk een dodingsstation) en sindsdien is zijn leven nooit meer hetzelfde geweest. Het immense leed dat hij daar aantrof was te afschuwelijk voor woorden.
Hondenvangers kregen een beloning van de gemeente voor iedere hond die gevangen werd. De doodsbange dieren werden tijdens het vangen ernstig mishandeld en daarna naar het 'asiel' gebracht. Om vervolgens aan hun lot overgelaten te worden, totdat ze uiteindelijk bezweken aan honger, dorst en pijn.



Gelukkig bestaat dit oude dodingsstation nu niet meer. Toen de beheerder daar wegging werd Bojan voor het blok gezet: of je neemt het over, of we doden alle honden... Hij werd verplicht om alle honden uit de regio aan te nemen, het gebied werd zelfs nog uitgebreid, maar hij kreeg geen cent extra van de gemeente om de honden te verzorgen. Bojan moest alles zelf maar zien te betalen van zijn schamele salaris. Na een moeizame strijd is het Bojan uiteindelijk gelukt om er zijn eigen asiel van te maken, 'The Bark Ark' genaamd, waar de dieren veilig zijn. En soms jarenlang wachten en hopen op een nieuw thuis.
Tot nu toe heeft Bojan al heel veel dieren van een wisse dood gered. Maar hij wordt iedere dag opnieuw geconfronteerd met honden in nood. Een hond die aangereden is en gewond langs de kant van de weg ligt. Of een hond die ziek en verzwakt rondzwerft, op zoek naar iets te eten.
Een hond die zijn hele leven aan een ketting gelegen heeft en oud of ziek geworden is en dan maar door de eigenaar op straat wordt gezet. Ongewenste puppy’s die gedumpt worden op een vuilnisbelt. En de gemeente wil dat zwerfhonden van de straat gehaald worden, of anders….



Hartje winter en toch worden er nog puppy's gedumpt voor het hek van het asiel...
Natuurlijk laat Bojan geen enkele hond die hulp nodig heeft in de steek. Deze man wijdt letterlijk zijn leven aan het redden van de honden in zijn regio.
Maar zijn asiel is overvol. Er zijn inmiddels ruim 700 honden. En ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten eten om te overleven!
Neem even de tijd en stel je voor dat 700 paar ogen elke dag naar je kijken en je vragen of er morgen weer eten zal zijn of dat ze de hele dag honger zullen moeten lijden.
Denk je eens in dat je verantwoordelijk bent voor 700 levende zielen die afhankelijk zijn van jou en jou alleen...
Er is geen 'uitknop' waar Bojan op kan drukken, er is geen "pauze nemen van Facebook" omdat de foto's te verontrustend zijn. De zorg voor zijn honden is voor Bojan de dagelijkse realiteit, de dieren zijn afhankelijk van hem.

Toen Bojan 8 jaar geleden met zijn asiel begon verkeerde hij in de positie dat hij voer voor de honden kon bestellen en achteraf kon betalen. Bojan had toen nog niet zoveel honden en dat lukte best. Maar de situatie is nu drastisch veranderd.
De kosten voor verzorging, de dierenarts en voer blijven oplopen. En mede door de coronabeperkingen worden er vrijwel geen honden meer geadopteerd. Inmiddels heeft hij een enorme schuld bij alle voerleveranciers in de regio, en ze weigeren om nog voer voor Bojan's honden te leveren als er niet direct betaald kan worden.
Het asiel loopt bijna een half jaar achter met het betalen van de voerschuld. Bojans privé-fondsen zijn overbelast, maar hij moet toch elke dag zijn 700 honden te eten geven.



Hij moet constant bedelen bij de lokale leveranciers om hem meer krediet te geven. Dit is een enorme last op de schouders van één man. Hij heeft echt DRINGEND steun en financiële hulp nodig om voor zijn honden te kunnen blijven zorgen.
"Iedere dag is er 450 kilo voer nodig om ervoor te zorgen dat alle hondenbuikjes redelijk gevuld zijn" legt Bojan uit. "Het is nu hartje winter met 20 graden vorst en sneeuw. De honden hebben eigenlijk extra energie nodig tegen de kou, ze moeten eten om warm te blijven. Maar ik kan ze niet meer elke dag te eten geven, er is bijna niets meer... ” Hij is de wanhoop nabij en weet niet meer hoe het verder moet.



Het kan toch niet zo zijn, dat Bojan al zijn honden gered heeft om ze nu alsnog te moeten laten verhongeren? Zal dat echt het geval zijn als er binnenkort helemaal niets meer te eten is? Niet alleen Bojan, maar ook wij maken ons daar grote zorgen om...
Vandaar onze noodkreet: HELP hem alstublieft om de honden te helpen. Hij is echt afhankelijk van dierenvrienden zoals jullie en wij. Elke donatie helpt. Geen enkel bedrag is te klein!
Maak ajb een donatie over naar:
NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 140'
en wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje.
vrijdag 11 mei 2018
Het onmenselijke Bosnische hondenvangbeleid heeft al aan talloze onschuldige dieren het leven gekost, het is een massa-slachting
Onze fijne vrijwilliger Valentina van Dijk heeft al jarenlang contact met haar: Aida Pasalic is geboren en getogen in Bosnië en haar ziel is getekend door het vele schrijnende dierenleed in haar land.
Het onmenselijke Bosnische hondenvangbeleid heeft al aan talloze onschuldige dieren het leven gekost, het is een massa-slachting waarvan het einde helaas nog lang niet in zicht lijkt te zijn.
Als kind groeide Aida op in een gezin dat juist heel veel van dieren hield. Haar eerste hondje, Belina, was hoogzwanger toen ze door Aida’s vader van de straat werd gered. Ondanks de weerstand van de mensen in de buurt, bleven haar ouders heel veel kwetsbare dieren helpen.
Aida helpt een weerloze zieke zwerfhond.
Honden worden in Bosnië vaak bewust aangereden. Voor ons hier onbegrijpelijk. Aida zorgde voor de operatie.
Dierenliefde wordt in Bosnië als een misdaad beschouwd en dierenvrienden worden stelselmatig geterroriseerd en extreem gewelddadig benaderd.
De oorlog in de negentiger jaren heeft de bevolking compassieloos gemaakt en een hondenleven betekent minder dan niets in Bosnië.
Ook deze hond, die zwaar ziek was, werd door Aida geholpen.
Een zeer alarmerende en buitensporige situatie, maar de Bosnische autoriteiten sluiten heel bewust hun ogen.
In 1999 lanceerde de Bosnische regering immers zelf een monsterlijke wet, waarmee alle honden op straat volkomen vogelvrij werden verklaard.
Aida verhuisde in 2001 met haar dochter en haar hondje Tots naar Sarajevo en daar kwam ze direct al in conflict met een sadistische hondenvangcentrale.
Zo klein en nu al gewond.
Bij deze zwerfhond moest zelfs een achterpoot geamputeerd worden na een roekeloze aanrijding met een auto.
Ze heeft een vaste route in Sarajevo, waar ze iedere dag een groot aantal hongerige zwerfdieren voert en verzorgt.
En ze doet er alles aan om zoveel mogelijk honden onder te brengen op veilige schuiladressen, omdat ze weet dat de hondenvangers erop uit zijn om ze allemaal bruut van de straat te trekken.
Eenmaal gevangen zijn deze stakkers veroordeeld tot een kort en pijnlijk leven, opgesloten in het vieze donkere gemeenteasiel
Twee vrijwilligers tonen hun emoties omdat zij dit dier niet kunnen helpen. Zijn ogen vragen duidelijk om hulp...
Aida heeft door de jaren heen al heel veel honden een alternatief onderdak kunnen bieden, maar de kosten voor deze zogenaamde pensions zijn niet meer te overzien voor haar.
Dit dier is zo bang dat het zelfs geen lekkernij van Aida wil aanpakken.
Onlangs nog heeft Aida 10 weerloze puppy’s gered uit dit afschuwelijke asiel.
Hun moeder was voor hun ogen gedood en ze waren slechts een paar weken oud toen de hondenvangers hen bloedend over de straat trokken.
Weer wordt er een zwerfhond gepakt en wreed over de straat weggesleept. Wat zijn dit voor mensen die dit blijkbaar heel normaal vinden?
En ze wil heel graag proberen om zoveel mogelijk honden een fijn nieuw thuis te bieden, door adopties te regelen in het buitenland. Van de hel naar het paradijs-op-aarde!
Bijna geen kracht meer om op te staan. Aida had geen geld meer om ook dit dier te gaan helpen....
Laten we haar alsjeblieft gaan helpen, zodat ze haar belangrijke werk kan blijven voortzetten. Ze heeft onze hulp zo ongelooflijk hard nodig.
Het moet verschrikkelijk zijn om iedere dag op te staan in de wetenschap dat je alleen maar hartverscheurende ellende op je pad zult vinden, vandaag, maar ook morgen en misschien nog wel jarenlang.
Valentina zal met Aida altijd contact blijven houden. Hun gesprekken als dierenvrienden monden soms uit in tranen aan beide kanten… Iedere euro die voor dit project binnen gaan komen zullen zelden zo goed terecht komen om dieren in de meest vreselijke situaties te kunnen gaan helpen.
Doneer daarom alsjeblieft gul, heel gul!








