Translate

Posts tonen met het label Varkens in Nood. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Varkens in Nood. Alle posts tonen

donderdag 4 november 2021

BN'ers zien schokkende beelden vee-industrie ( de originele beelden mogen hier niet worden getoond, maar je mag het wel eten, dus bekijk de alternatieve video graag)


Reactie video van bekende Nederlanders

https://youtu.be/Y4G3X5hgvq8  Alternatieve video 

Goedkoop varkensvlees: kopen, kopen, niet kijken!


Als je aan een varken denkt, dan zie je al snel een vrolijke krulstaart voor je. Maar de realiteit is helaas anders: in Nederland wordt bij 98 procent van alle biggetjes het krulstaartje afgebrand.

Vandaag start onze campagne tegen het amputeren van biggenstaartjes in de vee-industrie. Met een postercampagne in vijf grote steden laten we het leed zien achter goedkoop varkensvlees.

Kopen, kopen, niet kijken

Onze posters werden in eerste instantie door alle mediapartijen geweigerd: ze vonden de beelden 'te schockerend'. Nadat de echte biggetjes waren vervangen door getekende exemplaren, werden de posters alsnog goedgekeurd. Een bizarre situatie: consumenten worden constant verleid om goedkoop vlees te kopen maar ze mogen niet zien wat dat betekent voor de varkens. 

Influencers komen op voor de varkens

De campagne wordt ondersteund door reactievideo's met bekende Nederlanders. Raven van Dorst, Kaj van der Voort, Tess Milne, Amijé Roos van der Laan en Denzel Slager bekijken zelf hoe bij jonge biggetjes het staartje wordt afgebrand. Hun boodschap is unaniem: iedereen moet dit weten, kijk niet weg! 

P.S. Wil je meer doen voor de varkens? Steun onze campagnes zodat wij kunnen blijven strijden voor de varkens in de intensieve varkenshouderij. Als zelfstandige organisatie zijn we volledig afhankelijk van donaties, elk bedrag is meer dan welkom!


zaterdag 30 januari 2021

Vee-industrie varkens ademen de hele dag giftige mestdampen in zoals ammoniak: volgens Varkens in Nood is dit al 30 jaar verboden maar controle faalt

  



Giftige stallucht maakt varkens ziek


Varkens in de vee-industrie leven in dichte stallen vol giftige gassen en fijnstof. Deze schadelijke omgeving veroorzaakt veel stress, longziektes en pijnlijke ontstekingen. 

Het is al bijna 30 jaar verboden om dieren onder ongezonde omstandigheden te houden. Nieuw onderzoek van Varkens in Nood toont echter aan dat de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) weigert de wet te handhaven. Dat is volstrekt onacceptabel!

Leven boven een open riool

In de vee-industrie leven varkens permanent boven een kelder gevuld met hun eigen mest en urine. Dag in, dag uit ademen ze gevaarlijke mestdampen in zoals ammoniak. De mestdampen en het vele stof in de stal veroorzaken benauwdheid en ziektes. Varkens zijn zindelijke dieren met een heel gevoelige neus. Het is diep triest dat ze moeten leven in stinkende, ziekmakende riooldampen.

Ziekte en pijn zijn het gevolg

Meer dan een derde van de varkens heeft rode, geïrriteerde ogen die constant tranen. Minstens een op de vijf varkens heeft een pijnlijke long- of borstvliesontsteking. Dat zijn vijf miljoen varkens per jaar die niet eens zonder pijn kunnen ademhalen.

Controle NVWA faalt

En dat terwijl volgens de Nederlandse wet de huisvesting niet schadelijk mag zijn voor dieren. Controle-instantie NVWA heeft sinds 2018 duidelijke richtlijnen om het stalklimaat goed te controleren. Maar uit ons onderzoek blijkt dat de NVWA niets doet voor de varkens die lijden onder de slechte luchtkwaliteit in hun stallen. Onbegrijpelijk.

Laat de varkens niet stikken

De beroerde leefomgeving van varkens is een structurele overtreding van de wet, daar moet de NVWA streng tegen optreden. De overheid mag de varkens niet laten stikken!

Varkens in Nood stuurt het rapport met de trieste bevindingen naar de Tweede Kamer en de NVWA. We eisen actie van de NVWA en houden vol tot varkens vrij kunnen ademhalen.





donderdag 10 september 2020

Volgens Varkens in Nood doen varkenshouders aan kindermarketing met misleidende voorlichting in lesmateriaal voor basisscholen

 


Voorlichtingsmateriaal van The Pig Story, de nieuwe campagne van varkenshouders voor de promotie van varkensvlees.

Varkenshouders starten een campagne om kinderen voorlichting te geven over het Nederlandse varkensbedrijf. Deze campagne gebruikt misleidende en foute informatie, waarbij het leed van de varkens verdoezeld wordt. Varkens in Nood dient een klacht in bij de Reclame Code Commissie om deze schaamteloze kindermarketing te stoppen.   

Misleiding

De Nederlandse varkenssector wil kinderen laten zien hoe het er ‘écht’ aan toe gaat in de stal. Er is een boekje vol misleidende informatie naar alle lagere scholen in Nederland gestuurd. De scholen worden aangemoedigd om dit boekje te gebruiken als lesmateriaal. Over het leed van de varkens wordt gezwegen.

Opgesloten in kraamkooi

Een zeug die bijna gaat bevallen gaat naar een kraamhok. Volgens het lesmateriaal ligt de zeug na de bevalling het grootste deel van de dag lekker te dommelen. Er wordt niets gezegd over de kraamkooi waarin de zeug wordt opgesloten en waarin ze zich niet eens kan omkeren, met veel stress en verveling tot gevolg.

Omdat de zeug langer dan een maand in de kraamkooi wordt vastgezet, kan ze zelfs doorligplekken krijgen. Deze open wonden zijn erg pijnlijk, en kunnen pas genezen als de zeug weer uit de kooi mag. Maar daar lees je in het boekje niks over.

Verveling

Varkens zijn bijzonder slimme dieren, die zich zonder afleiding al snel gaan vervelen. Dit lijken de varkenshouders niet te begrijpen. Het boekje benadrukt dat iedere big op stal kan spelen met speelgoed. Jammer genoeg bestaat dat speelgoed meestal uit een ketting met een stuk plastic, waar de biggen al na een paar minuten op zijn uitgekeken. Sterker nog, Nederlandse varkens vervelen zich zo erg dat ze in elkaars staart gaan bijten.    

Nog een foute uitspraak uit het lesmateriaal: voor zeugen is genoeg ruimte in het hok om te luieren. Harstikke fijn, maar mogen ze verder ook nog wat doen? Volgens de varkenshouders is een zeug “echt een lui varken”. Maar als ze de kans krijgen, zijn varkens het grootste deel van de dag juist bezig met zoeken naar voedsel. Helemaal geen lui dier dus!

Varkens in Nood dient klacht in

Met de nieuwe campagne probeert de varkenssector bij kinderen reclame te maken voor het eten van varkensvlees. De grote misstanden die voorkomen in een varkensstal worden voor het gemak niet genoemd. Dat is absurd, want varkens in de intensieve houderij hebben een ellendig bestaan. Daarom dient Varkens in Nood een klacht in bij de Reclame Code Commissie. Hiermee hopen we een eind te maken aan deze schaamteloze kindermarketing.  

Deel dit artikel

vrijdag 14 augustus 2020

Video:Terwijl in de samenleving een terechte bekommernis leeft om huisdieren wordt het hitteplan voor varkens niet nagekomen:



Ondanks een ge-update Nationaal Plan voor veetransport bij extreme temperaturen van de NVWA en een wettelijke grens waarboven veetransporten moeten stoppen, filmde Animal Rights gisteren opnieuw varkens met duidelijke symptomen van hittestress.


Ondanks het afdak en de externe ventilatoren zagen onderzoekers van Animal Rights woensdag rond het middaguur bij varkensslachter Vion in Boxtel opnieuw varkens die met opengesperde bekken snakken naar lucht en dieren met een snelle oppervlakkige ademhaling. “Je kan de wanhoop in hun ogen zien,” zegt Animal Rights campagneleider Erwin Vermeulen.
Deel van het probleem in Boxtel is dat vrachtwagens nog steeds her en der op het industrieterrein wachten in de blakende zon tot hun tijdslot bij Vion is aangebroken. De NVWA was gisteren nergens te bekennen.
“Het is duidelijk dat het hitteprotocol in zijn huidige vorm niets doet voor de dieren,” geeft Vermeulen aan. ”De grens van 35 ºC waarboven veetransporten sinds dit jaar wettelijk moeten stoppen, komt voort uit economische en logistieke afwegingen, niet uit de welzijnsbehoeften van de dieren, en ligt voor varkens ruim te hoog.”


MINISTER SCHOUTEN

Al op 4 september 2019 liet minister Schouten de Tweede Kamer weten dat ze de incidenten die zich tijdens de zomer van 2019 hadden voorgedaan waarbij vele dieren zijn gestorven of hebben geleden, niet acceptabel vindt. 1
Op 1 juli 2020 stuurt Schouten vervolgens een brief naar de Kamer getiteld ‘Dierenwelzijn en hitte’. 2 De belangrijkste verandering die ze aankondigt, is dat er een wettelijke grens komt waarboven geen veetransporten meer plaats mogen vinden. Ze besloot hiertoe in de eerste plaats omdat de vrijwillige afspraken niet werden nagekomen. Dit bleek onder andere uit beelden die Animal Rights ook toen maakte.
De pluimveesector weigerde helemaal om zich aan de vrijwillige afspraken te verbinden.

SCHOUTEN OP 1 JULI:

“Vorig jaar is gebleken dat de vrijwillige afspraak uit het Nationaal plan om bij 35 graden of meer geen dieren meer te vervoeren niet door iedereen wordt nagekomen. Tevens zijn, ondanks vele inspanningen, nog steeds niet alle sectoren bij het Nationaal plan aangesloten. Omdat ik vind dat er bij een temperatuur van 35 graden of hoger geen dieren mogen worden vervoerd, heb ik aangekondigd voor transporten op nationaal grondgebied een wettelijk verbod in te voeren. Dit heb ik ingeregeld middels een beleidsregel die invulling geeft aan artikel 3 van de Transportverordening. In dit artikel wordt bepaald dat het verboden is om dieren op die wijze te vervoeren of te laten vervoeren dat het risico bestaat dat hen waarschijnlijk letsel of onnodig lijden wordt berokkend. Vervoer van dieren onder warme weersomstandigheden kan leiden tot hittestress en daarmee tot overtreding van dit verbod. Volgens wetenschappelijk onderzoek blijkt dat dit bij een buitentemperatuur van 35 graden of meer altijd het geval is. Met deze beleidsregel wordt verduidelijkt dat vervoer van dieren vanaf een buitentemperatuur van 35 graden in ieder geval niet mag plaatsvinden. Dat neemt niet weg dat ook bij buitentemperaturen onder de 35 graden onnodig lijden als gevolg van hittestress kan optreden bij dieren die worden vervoerd.”


Bovendien lijden selectief doorgefokte vleesvarkens meer dan hun soortgenoten in het wild. Varkens gebruiken vooral hun neus om overtollige warmte af te dragen aan de omgeving. Echter, het doorfokken voor sneller groeiende en meer biggen producerende varkens heeft geleid tot steeds zwaardere varkens met, in verhouding, kleinere longen én een kortere snuit.
Voor een ‘vleesvarken’ van 100 kg, het gewicht waarop ze naar de slacht gaan, ligt de bovengrens van de comfortzone op 21 ºC, de bovenste kritieke temperatuur ligt op < 24 ºC. 3
Indien de omgevingstemperatuur binnen de temperatuur comfortzone valt, hoeft het varken zich niet aan te passen om de lichaamstemperatuur op peil te houden. Tussen de bovengrens van de comfortzone en bovengrens van de kritieke temperatuur kan het varken met verbruik van energie zijn temperatuur handhaven. Als het dier zich niet meer voldoende kan aanpassen om de lichaamstemperatuur te handhaven, dus wanneer de temperatuur hoger wordt dan de bovenste kritieke temperatuur, zal het dier last krijgen van hittestress. Ze gaan sneller en oppervlakkiger ademen en de hartslag en bloeddruk lopen op. Ook gaan ze bij hitte minder eten en rollen de normaal zindelijke dieren in hun eigen mest ter afkoeling. Uiteindelijk worden ze sloom en lethargisch. De oververhitte dieren worden gevoeliger voor infecties en er komen meer miskramen voor bij zeugen. Als de temperatuur te hoog oploopt, zal het dier sterven als gevolg van uitdroging, een verstoorde mineralenbalans, vergiftiging vanuit de darmen of hartstilstand.
Artikel 3 van de Transportverordening bepaalt dat het verboden is om dieren op die wijze te vervoeren of te laten vervoeren dat het risico bestaat dat hen waarschijnlijk letsel of onnodig lijden wordt berokkend. 4 “De situatie zoals op woensdagmiddag gefilmd bij Vion is dus illegaal,” zegt Vermeulen.

NATIONAAL PLAN VOOR VEETRANSPORT BIJ EXTREME TEMPERATUREN

De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) heeft op 17 juni 2020 een update van het Nationaal Plan voor veetransport bij extreme temperaturen en de bijbehorende sectorprotocollen gepubliceerd:
Inwerkingtreding protocol extreme hitte
Het protocol voor extreme hitte gaat in op:
een aaneengesloten periode van 4 voorspelde dagen > 27 ºC
een voorspelde individuele dag met maximumtemperatuur > 30 ºC (het KNMI spreekt dan over een ‘tropische dag’)
Het protocol blijft ook van kracht wanneer -tijdens de voorspelde periode- de werkelijke maximum temperatuur lager ligt dan 27 ºC
Bij een temperatuur >35 ºC vindt er geen diertransport meer plaats.
Voor het bepalen van de (voorspelde) temperatuur wordt gebruik gemaakt van het KNMI. Dit is te bepalen op de KNMI app van het weer.
Verlagen beladingsgraden
Het slachthuis dient er zorg voor te dragen dat, vanaf het moment dat het protocol in werking is, tussen 12.00 en 19.00 uur voor alle veevervoermiddelen aanwezig op openbaar toegankelijke plaatsen een lagere beladingsgraad geldt.
Het vaststellen van de verwachte temperatuur wordt gedaan met de KNMI app. Waarbij de plaats van de locatie van het bedrijf wordt aangehouden, omdat voor medewerkers en de dieren de temperatuur op de locatie ertoe doet.

donderdag 16 juli 2020

Laat ze niet verdrinken in hun eigen stront ( video )




In de vee-industrie leven varkens en andere dieren permanent op betonnen roostervloeren, boven een put met hun eigen uitwerpselen. Het vermengen van mest en urine veroorzaakt in mestkelders het giftige gas ammoniak. Het zure ammoniak tast ook de vloeren aan, waardoor dieren regelmatig in de mestkelder storten en gruwelijk verdrinken in hun eigen ontlasting. Varkens in Nood pleit voor een verbod op het huisvesten van dieren boven mestkelders.





Dieren verdrinken in eigen stront vanwege instortende vloeren

Uit een analyse van Varkens in Nood blijkt dat de brandweer gemiddeld bijna vijf keer per week moet uitrukken om dieren uit een mestput te redden. Soms blijft het bij stress en verwondingen, maar het komt ook vaak voor dat dieren stikken in de giftige mestgassen of verdrinken in hun eigen uitwerpselen.

De ernstige nadelen van mestkelders

Mestkelders zijn niet alleen onveilig vanwege het instortgevaar, er zijn meer nadelen:
  • Zo’n 50% van de varkens krijgt last van luchtwegproblemen zoals longontsteking, borstvliesontsteking en chronische hoest.
  • De licht ontvlambare mestgassen vormen een groot risico op stalbranden en explosies.
  • De extreem giftige gassen leiden in korte tijd tot de dood wanneer veehouders en hun personeel in de put vallen, of de mestkelder schoonmaken en bedwelmd raken. De brandweer waarschuwt hier al jaren voor, maar ongelukken met mensen blijven voorkomen.
  • Stallen die dieren boven mestkelders huisvesten, zijn verantwoordelijk voor minstens 15% van het stikstofprobleem.

Dieren hebben recht op fatsoenlijke leefomstandigheden

In scharrelstallen en biologische systemen leven dieren grotendeels op dichte vloeren met stro. Als varkens of koeien buiten worden gehouden, is er geen vermenging van mest en urine en ontstaan er veel minder schadelijke gassen. Dat is beter voor de dieren én het milieu.

Teken de petitie!

Het huisvesten van dieren boven mestputten moet zo snel mogelijk stoppen. De nadelen en risico's voor mens, dier en milieu zijn te groot. Laat dieren niet langer in de stront zakken!

Teken de petitie en roep de minister op tot actie!

donderdag 18 juni 2020

De brandweer moet 5 keer in de week uitrukken om dieren uit een mestput te redden ( Laat ze niet stikken petitie en video )



In de vee-industrie leven varkens en andere dieren permanent op betonnen roostervloeren, boven een put met hun eigen uitwerpselen. Het vermengen van mest en urine veroorzaakt in mestkelders het giftige gas ammoniak. Het zure ammoniak tast ook de vloeren aan, waardoor dieren regelmatig in de mestkelder storten en gruwelijk verdrinken in hun eigen ontlasting. Varkens in Nood pleit voor een verbod op het huisvesten van dieren boven mestkelders.

 PETITIE :   https://www.varkensinnood.nl/mestkelders   en de brief aan de minister 

Dieren verdrinken in eigen stront vanwege instortende vloeren


Uit een analyse van Varkens in Nood blijkt dat de brandweer gemiddeld bijna vijf keer per week moet uitrukken om dieren uit een mestput te redden. Soms blijft het bij stress en verwondingen, maar het komt ook vaak voor dat dieren stikken in de giftige mestgassen of verdrinken in hun eigen uitwerpselen.

De ernstige nadelen van mestkelders


Mestkelders zijn niet alleen onveilig vanwege het instortgevaar, er zijn meer nadelen:

  • Zo’n 50% van de varkens krijgt last van luchtwegproblemen zoals longontsteking, borstvliesontsteking en chronische hoest.
  • De licht ontvlambare mestgassen vormen een groot risico op stalbranden en explosies.
  • De extreem giftige gassen leiden in korte tijd tot de dood wanneer veehouders en hun personeel in de put vallen, of de mestkelder schoonmaken en bedwelmd raken. De brandweer waarschuwt hier al jaren voor, maar ongelukken met mensen blijven voorkomen.
  • Stallen die dieren boven mestkelders huisvesten, zijn verantwoordelijk voor minstens 15% van het stikstofprobleem.

Dieren hebben recht op fatsoenlijke leefomstandigheden


In scharrelstallen en biologische systemen leven dieren grotendeels op dichte vloeren met stro. Als varkens of koeien buiten worden gehouden, is er geen vermenging van mest en urine en ontstaan er veel minder schadelijke gassen. Dat is beter voor de dieren én het milieu.

Teken de petitie!


Het huisvesten van dieren boven mestputten moet zo snel mogelijk stoppen. De nadelen en risico's voor mens, dier en milieu zijn te groot. Laat dieren niet langer in de stront zakken!

Teken de petitie en roep de minister op tot actie!

Meer doen?


  • Download de poster, hang deze op een zichtbare plek of deel deze met vrienden en familie.
  • Bekijk en deel de video:

zondag 31 mei 2020

Eindelijk verplicht cameratoezicht in álle Nederlandse slachthuizen!

Foto's : www.ongehoord.nl

Dankzij jullie steun hebben we een mooie overwinning behaald in de strijd voor verplicht cameratoezicht in slachthuizen! Dertien kleine en middelgrote slachthuizen weigerden tot nu toe om vrijwillig mee te werken aan cameratoezicht op hun werkzaamheden. Na de nodige politieke druk gaan nu ook de laatste slachthuizen alsnog overstag. Een belangrijke stap die ervoor moet zorgen dat de misstanden in slachthuizen binnenkort tot het verleden behoren.

Wrede misstanden

De horrorpraktijken die plaatsvinden in Nederlandse varkensslachthuizen zijn buitengewoon gruwelijk. Dieren worden soms bij volle bewustzijn geslacht of ze eindigen levend in de hete broeibak. Ook in de omgang met de dieren gaat veel mis, dieren worden geschopt, geslagen en bruut opgejaagd. Keer op keer komen er afschuwelijke misstanden uit slachthuizen in het nieuws. Steeds weer wordt er schande van gesproken, maar ondertussen verandert er niets voor de dieren. 

Verandering in zicht

Daar lijkt sinds dit jaar eindelijk verandering in te komen. Ons bericht dat in Nederlandse slachthuizen nog stééds varkens bij volle bewustzijn in het hete broeibad terechtkwamen, leidde in februari tot een stevig debat in de Tweede Kamer. Veel politici riepen op tot verplicht cameratoezicht bij alle slachthuizen, zodat de NVWA vanaf een externe locatie het proces kan controleren. Daar strijden wij al jaren voor!

Cameratoezicht in alle slachthuizen

Het lijkt er nu eindelijk op dat alle slachthuizen gehoor gaan geven aan die oproep. De meeste grote slachterijen werkten al vrijwillig mee aan cameratoezicht. Maar een aantal kleine en middelgrote slachthuizen weigerden tot nu toe. Minister Schouten gaf hen tot 1 april de tijd om alsnog vrijwillig over te gaan op cameratoezicht. Als ze dat niet zouden doen, dan zou er op kosten van het slachthuis zelf, permanent toezicht komen van de NVWA. Inmiddels hebben ook de laatste dertien slachthuizen toegezegd cameratoezicht in te voeren.
Dat betekent betere controle op het welzijn van de meer dan 200.000 dieren, waaronder varkens, kalveren en runderen, die ieder jaar in deze slachthuizen worden geslacht.

De strijd gaat door

Dit is een belangrijke stap in de goede richting, maar we zijn er nog niet. Pas als de beelden vrij toegankelijk zijn via een livestream op de website van de slachterijen – mét geluid – kunnen we samen een einde maken aan deze schrijnende misstanden!

Bron: Dier en Recht en Varkens in Nood


vrijdag 10 april 2020

Etholoog Frans de Waal: Corona bewijst de mens is niet alleen mens maar ook een dier



Corona bewijst: ook de mens is een dier

 
Zoonosen
Het zal sommigen nog altijd verbazen, maar de mens is niet alleen mens, maar ook dier. De beroemde etholoog Frans de Waal verduidelijkt dat door te zeggen dat de mens niet van de aap afstamt, maar een aap is. Niet vreemd dus dat bacteriën en virussen overspringen van dier op mens (zoönose), dus eigenlijk van dier op dier.

Dat gebeurde eerder deze eeuw in China met SARS, dat waarschijnlijk afkomstig was van markten waar als delicatesse Civet-katten werden geslacht. Het MERS-virus is evenals SARS een coronavirus en zorgde in 2012 voor 640 geregistreerde doden.

Handhaving in Nederland faalt

In ons land is Schiphol overigens een spil in de internationale (illegale) handel in exotische dieren. De AID, de voorloper van de NVWA, beschikte vroeger over zeer deskundige en gemotiveerde inspecteurs.
Begin jaren tachtig werd de dienst onder het Ministerie van Landbouw (LNV) gezet, met als gevolg dat de inspecteurs totaal niet serieus genomen meer werden en niet eens de beschikking hadden over beschermende kleding of maskers. Noodgedwongen stopten de AID inspecteurs in 1982, uit vrees voor virussen, met het controleren van exoten als apen, waardoor de grenzen wagenwijd opengezet werden.
Een masterscriptie van Daan van Uhm uit 2009 wijst uit dat, in tegenstelling tot de beweringen van toenmalig minister Verburg van Landbouw, er in Nederland honderdduizenden beschermde exotische dieren worden ingevoerd en dat de handhaving faalt. Voor zover bekend, is de situatie sindsdien nauwelijks verbeterd.

Experts waarschuwen al jaren voor zoönosen

Naast het slachten en eten van wilde dieren, vormt de intensieve veehouderij een groot risico op een volgende, misschien veel dodelijker uitbraak. Experts waarschuwen al vele jaren dat zoönosen door de intensieve veehouderij een steeds groter gevaar vormen. Op dit moment woedt niet alleen het COVID-19 virus, maar er is vlak over de grens in Duitsland en in vier Oost-Europese landen een uitbraak van het H5N8-vogelgriepvirus. Het is de zoveelste keer dat H5N8 slachtoffers maakt onder kippen, maar ook hier loert het gevaar voor het mensdier.
Het virus heeft in 1997 in Hong Kong en in 2004 en 2007 in landen als Thailand, Cambodja, Vietnam, China, Indonesië en Egypte tientallen dodelijke slachtoffers gemaakt. In 2003 overleed een dierenarts in Den Bosch waarschijnlijk aan het virus. H5N8 is zeer variabel, waardoor telkens nieuwe varianten ontstaan. Dat het virus elke keer terugkeert is alarmerend. Niet alleen voor mensen, maar zeker ook voor alle dieren die aan het virus doodgaan.
In zijn column van 28 maart 2020 in NRC schrijft Tommy Wieringa dat hij in 2013 een gesprek had met de viroloog Ron Fouchier die hem vertelde dat hij bij wijze van experiment in vijf eenvoudige stappen het vogelgriepvirus zodanig had gemuteerd dat het via de lucht tussen mensen overdraagbaar werd. Foucher vertelde: “Diversiteit is de kracht van het virus, het heeft een grotere verscheidenheid, dan welke andere levensvorm dan ook. De wereld zoals ze nu is, is een uitnodiging voor pandemieën. Verstedelijking, de obscene hoeveelheid productiedieren en ruim één miljard reisbewegingen zijn ideaal voor de verspreiding van virussen.”
Ondanks al dit soort waarschuwingen van experts over de risico’s in de vee-industrie gaan zelfs in deze corona-tijden de transporten met dieren (al dan niet met ziekten) vanuit Nederland naar andere landen en vice versa gewoon door.

Antibioticagebruik in vee-industrie vormt groot gevaar

Het overvloedige gebruik van antibiotica in de vee-industrie heeft geleid tot een epidemie van MRSA, ook wel de “ziekenhuisbacterie” genoemd. Die bacterie zorgt voor infecties die niet bestreden kunnen worden door antibiotica. Dat kan na operaties leiden tot ernstige complicaties. De infectioloog Jan Nouwen van het Erasmus MC stelt: “Als dit zich zo doorzet, worden simpele ingrepen zoals het vervangen van iemands heup dodelijk doordat infecties met resistente bacteriën niet meer te behandelen zijn met antibiotica.” Een aantal artsen raadde vanwege MRSA al in 2008 af om cosmetische operaties te laten verrichten.
Hoewel het antibioticagebruik in de varkenshouderij flink is verminderd, is het nog altijd fors. Een belangrijke oorzaak is dat, om financiële redenen, biggen al na 3 à 4 weken bij de moeder worden weggehaald en vervolgens speendiarree krijgen die bestreden wordt met antibiotica. In de kalverhouderij is het antibioticagebruik nog extremer en ondanks bestraffende woorden van de ministers van landbouw is dat gebruik sinds 2013 niet gedaald.
Kalveren hebben een zwakke gezondheid omdat de dieren vrijwel meteen na de geboorte weggehaald worden bij de moeder en de voor weerstand essentiële moedermelk moeten missen. Ook zitten de dieren boven op elkaar en worden ze, uit alle hoeken en gaten in Europa, met ziektes en al naar de mestkalverij in Nederland getransporteerd. Honderdduizenden kalfjes per jaar lijden onder een zeer pijnlijke borstvliesontsteking die bestreden wordt met antibiotica. Geen wonder dus, dus dat hier enorm veel resistente bacteriën te vinden zijn. Voor gekweekte zalm wordt aangeraden deze niet vaker dan één maal per maand te eten, vanwege het overvloedige antibioticagebruik.
MRSA was tot nu toe de meest bekend zoönose en kan ook overgedragen worden van mens tot mens. Mensen die in de veehouderij werken, moeten dit bij de intake in een ziekenhuis melden en moeten eerst 14 dagen in quarantaine voordat ze geholpen mogen worden. Geef een varkens- of kalverboer dan ook nooit een hand!

Ook binnenshuis zijn er risico’s

Hondenliefhebbers die van mening zijn dat hun dier een echte carnivoor is (honden zijn omnivoren) geven ze Barf (bones and raw food) afkomstig uit de vee-industrie. Dit ongekookte (rauwe) vlees zorgt er voor dat niet alleen de honden MRSA of de gevaarlijke bacterie Brucella suis kunnen krijgen, maar ook hun baasjes als ze gezellig gelikt worden.

Tegenstrijdige berichtgeving over kippenvlees

ESBL is een andere resistente bacterie en bevindt zich in grote getale op kippenvlees. ESBL zorgt er voor dat antibiotica niet in de buurt van de bacterie komen (een soort anti-raket-raket). In 2013 bleek dat 90% van de kip in de supermarkt besmet is met E-coli bacteriën die ESBL bevatten en waarschuwde professor Jan Kluytmans van de Vrije Universiteit voor een grote calamiteit als er niet ingrepen werd.
Volgens LTO en de vleessector vormt ESBL uit de veehouderij daarentegen geen groot risico omdat de ESBL afkomstig van dieren genetisch anders is dan bij mensen. De onderzoeken spreken elkaar tegen, maar het lijkt meer op gokken dat het allemaal de goede kant op rolt dan op beleid.

Schadevergoeding boeren

Q-koorts is een ander voorbeeld van een zoönose. Follow the Money heeft een aantal artikelen gepubliceerd over het grote aantal doden en ernstige zieken en de cover up door het Ministerie van Landbouw. De boeren die schuldig waren aan de Q-koorts uitbraak kregen gemiddeld € 300.000 aan schadevergoeding, maar de gedupeerden die door chronische ziekte hun volledige inkomen kwijt raakten, slechts € 15.000. Inmiddels is de Nederlandse geitenindustrie groter dan ooit tevoren.

Nu zowel wij mensen, net als de kippen, opgehokt zitten, hebben we de tijd om nog eens goed na te denken hoe we een volgende uitbraak kunnen voorkomen. Dat we daarbij niet kunnen rekenen op het Ministerie van Landbouw is duidelijk. Het Ministerie van Landbouw lijkt, als gebruikelijk, de corona-epidemie uitsluitend als een economisch probleem voor de agrarische sector te zien en is alvast stevig aan het lobbyen voor schadevergoeding voor de boeren.

Preventieve maatregelen zijn niet bespreekbaar

Of het nu gaat om de handel in exoten, veetransporten die ook tijdens de corona-pandemie gewoon doorgaan, zoönoses uit de vee-industrie of zelfs de mistige handel in Barf, het ministerie weigert stevige preventieve maatregelen te nemen. En wordt daarin niet alleen gesteund door CDA en VVD, maar ook door Baudet en Wilders, die ijveren voor een lockdown van mensen in verband met het coronavirus, maar iedere vorm van sanering van de intensieve veehouderij afwijzen.
In zijn boek “1491” komt Charles C. Mann tot de aannemelijke hypothese dat tientallen miljoenen ‘indianen’ stierven doordat de Europeanen ziektes meenamen en meer specifiek, doordat ze varkens importeerden met zoönosen waar de Native Americans geen weerstand tegen hadden opgebouwd. Niemand weet wat er exact wat er gebeurd is, maar volgens schattingen stierf 90% van de 30 tot 100 miljoen mensen die in Amerika leefden.
Met dank aan Jen Hochmuth, PhD en toxicoloog bij de Stichting Animal Rights.
Hans Baaij, voorzitter Varkens in Nood