Video Stichting AAP: door Duitse politie en dierenarts is graatmagere Japanse makaak Kawaii gered van jarenlang eenzaam bestaan in een vieze kooi

Japanse makaak Kawaii gered van eenzaam bestaan in Duitsland

• 
  

Onlangs konden we Japanse makaak Kawaii naar ons opvangcentrum in Almere brengen. Kawaii leefde onder erbarmelijke omstandigheden in een armoedige ‘privé-opvang’ bij een particulier in het Duitse Brandenburg.

We gingen op pad, ondersteund door Duitse politie en een lokale dierenarts. Eenmaal op locatie troffen we een kooi aan waarvan de vloer was bezaaid met allerlei oude voedselresten, cake en rottende stukken groente en fruit. In het uiterste hoekje van de kooi zat Kawaii. Hij keek ons bewegingsloos aan.

Aan de tralies hing een bordje, waarop stond: ‘Kijk uit, bijtende aap. Eigenaar is niet verantwoordelijk’.

Het armoedige verblijf waar Kawaii jarenlang moest leven.

Uitzichtloos

Hoe Kawaii in deze uitzichtloze situatie terecht was gekomen, bleek nogal een vreemd verhaal. Volgens zijn eigenaren zou hij eerst bij een slijterij hebben geleefd, waar hij werd gebruikt om klanten te vermaken. Nadat hij ontsnapte, belandde hij bij een vrouw uit een circus die hem vervolgens naar de ‘privé-opvang’ in Brandenburg bracht. Deze opvang, ooit opgericht in het DDR-tijdperk, bestond uit een aantal kooien in de achtertuin van een woonhuis. Nadat de opvang door een volgende generatie werd overgenomen, ging de zorg voor de dieren ernstig achteruit.

Vanwege de slechte leefomstandigheden werden alle dieren uiteindelijk in beslag genomen door de Duitse autoriteiten. Behalve Kawaii. Na jaren van eenzaamheid wist niemand wat er met hem moest gebeuren. Bovendien bleek hij geen papieren te hebben en was er niets over zijn medische verleden bekend. De hulp van AAP werd ingeschakeld en binnen een maand wisten we plek voor hem te maken.

Op weg naar AAP

Na een korte medische check werd Kawaii in zijn transportkist gelegd. Omdat Kawaii’s eigenaren inmiddels steeds vervelender begonnen te doen, besloten we de locatie snel te verlaten. Na een rit van acht uur kwam Kawaii veilig aan bij AAP in Almere.

Een verdoofde Kawaii tijdens de reddingsactie.

Schrikbarend mager

Uit het eerste veterinaire onderzoek bij AAP bleek Kawaii schrikbarend mager te zijn en amper vet of spieren te hebben. Ook was hij uitgedroogd. Gelukkig was zijn eetlust goed en begon hij enthousiast aan zijn groenten, fruit en brokken. We gaan er alles aan doen om hem zo goed mogelijk te helpen herstellen.

Meer video's over het indrukwekkende werk van Stichting AAP 

De Japanse makaak is te herkennen aan een rozerood gezicht en achterwerk en heeft een korte staart. De kleur van de vacht varieert van bruin en grijs tot geelachtig bruin. De vacht is heel dik, waardoor de dieren strenge winters goed kunnen doorstaan.

LEES MEER

Prev

Wedstrijden in de VS waar jagers strijden om geld door de meeste, de grootste of de kleinste wilde dieren gedurende een korte tijd neer te knallen eindelijk verboden

 

Representative photo from Wikimedia Commons__

Meer dan 16 leden van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden hebben gisteren wetgeving geïntroduceerd die het organiseren, sponsoren, uitvoeren of deelnemen aan wedstrijden voor het doden van dieren in het wild op meer dan 500 miljoen hectare openbare gronden in de VS zou verbieden.

Wedstrijden voor het doden van dieren in het wild zijn georganiseerde evenementen waarbij deelnemers strijden om geld of prijzen door de meeste, de grootste of de kleinste dieren gedurende een bepaalde periode te doden. Elk jaar worden duizenden inheemse carnivoren en andere dieren in het wild - waaronder coyotes, vossen, bobcats, wasberen, konijnen, prairiehonden, poema's en wolven - gedood tijdens deze wrede, zinloze wedstrijden.

De Prohibition Wildlife Killing Contests Act van 2024, geïntroduceerd door Rep. Steve Cohen (D-Tenn.) en andere congresleiders, zou het Bureau of Land Management, Bureau of Reclamation, National Park Service, US Fish and Wildlife Service en US Forest Service verplichten om binnen een jaar na inwerkingtreding van de wet regelgeving uit te vaardigen die het doden van dieren in het wild verbiedt.

"Het is schokkend dat deze wrede en roekeloze wedstrijden nog steeds zijn toegestaan op onze openbare gronden", zegt Stephanie Kurose, adjunct-directeur overheidszaken bij het Center for Biological Diversity. "Amerika's wilde carnivoren zijn zo belangrijk voor het behoud van gezonde ecosystemen. Ze verdienen beter dan het doelwit te zijn van deze spannende slachtpartijen."

Tien staten - Arizona, Californië, Colorado, Maryland, Massachusetts, New Mexico, New York, Oregon, Vermont en Washington - hebben het doden van dieren in het wild binnen hun grenzen al verboden. De Humane Society of the United States voerde undercover onderzoek uit naar deze wedstrijden in meer dan een dozijn staten, wat leidde tot aanzienlijke publieke verontwaardiging over de evenementen.

"Wedstrijden voor het doden van dieren in het wild zijn wrede gebeurtenissen die geen plaats hebben in de moderne burgermaatschappij", zegt Johanna Hamburger, directeur en senior advocaat van het Terrestrial Wildlife Program van het Animal Welfare Institute. "Deelnemers schenden vaak het fundamentele jachtprincipe van eerlijke jacht door aas en elektronische oproepapparatuur te gebruiken om de kans op winnen te maximaliseren, en karkassen van dieren worden meestal gedumpt zodra de wedstrijd voorbij is."

"De meeste mensen zijn geschokt als ze horen dat wedstrijden voor het doden van dieren in het wild zelfs legaal zijn op onze openbare gronden", zegt Camilla Fox, oprichter en uitvoerend directeur van Project Coyote. "Het doden van dieren voor prijzen en amusement is ethisch onverdedigbaar, ecologisch roekeloos en een gruwel voor het behoud en beheer van dieren in het wild."

"Behalve dat ze onethisch en onsportief zijn, druisen wedstrijden voor het doden van dieren in het wild in tegen het wetenschappelijk onderbouwde beleid voor natuurbeheer", zegt Jennifer Eskra, directeur wetgevende zaken van het Humane Society Legislative Fund. "Dit wetsvoorstel zou een einde maken aan deze afschuwelijke praktijk en dieren in het wild op nationaal niveau beschermen, iets dat 10 staten al hebben gedaan."

"Wedstrijden voor het doden van dieren in het wild horen absoluut niet thuis in ons land, ook niet op onze openbare gronden", zegt Katie Stennes, senior programmamanager voor natuurbescherming bij de Humane Society of the United States. "Deze 'cash for wildlife'-wedstrijden, waarbij inheemse soorten worden aangevallen, gedood en vervolgens opgestapeld voor foto's en opscheppen, is onaanvaardbaar. Deze dieren moeten worden gerespecteerd vanwege hun intrinsieke waarde en hun sleutelrol in gezonde ecosystemen. We dringen er bij het Congres op aan om voor eens en voor altijd een einde te maken aan zinloze, verspillende wedstrijden voor het doden van dieren in het wild."

Landelijke Inspectie Dierenbescherming: 108 zieke verwaarloosde katten op elkaar gepropt in een trailer van 2 bij 4 meter in beslag genomen

Een ingezoomde foto van de trailer waar de katten in waren opgesloten

Gisteren kwam een melding binnen bij de politie van iemand die de trailer met een oppervlakte van twee bij vier meter had zien staan. Eenmaal op locatie aangekomen trof de politie de katten aan. De politie heeft de zaak overgedragen aan de Landelijke Inspectiedienst Dierenwelzijn (LID).

Woordvoerder Jelko de Ruijter van LID vermoedt dat de katten al enkele dagen in de trailer zaten en vanuit een andere plek in Nederland zijn afgereisd naar Bierum. ‘De dieren moeten enorm veel stress hebben ervaren, want ze hadden geen bewegingsruimte.’

Tijd om de katten terug te eisen

De 108 katten zijn in bewaring genomen in opdracht van de Rijksdienst Ondernemend Nederland (RVO), een dienst die opereert onder het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. De katten worden op een geheime locatie opgevangen, zodat de beklaagde (de vermoedelijke eigenaar, red.) ze niet kan vinden. De beklaagde, de vrouw van wie de trailer was, krijgt een aantal weken de tijd om de dieren terug te eisen.

De dieren moeten enorm veel stress hebben ervaren

Jelko de Ruijter - Landelijke Inspectie Dierenwelzijn

Woordvoerder De Ruijter verwacht niet dat de beklaagde kan voldoen aan de eisen om de katten terug te krijgen. ‘Zij moet de katten een schone, veilige en deugdelijke locatie kunnen bieden, en moet bovendien alle bestuursrechtelijke kosten die gemaakt zijn betalen. Ook moeten alle katten in een goede medische conditie verkeren.’

Kattenziekte?

De medische conditie van de dieren valt nog te bezien. Volgens De Ruijter hebben sommige van de katten de ziekte ‘FIP’.

‘Dat is een ernstige, dodelijke en besmettelijke ziekte. De behandeling van deze ziekte staat nog in de kinderschoenen.’ Juist omdat de besmettelijkheid zo hoog is, zouden meerdere katten de ziekte kunnen hebben gekregen. ‘Nader onderzoek moet dat uitwijzen.’

Duizenden euro's

Alle kosten die worden gemaakt worden verhaald op de beklaagde. Het gaat dan om de kosten van het transport naar de opvanglocatie, het onderdak, de medische kosten en de verzorging van de katten. ‘Dat gaat in de duizenden, zo niet tienduizenden euro’s lopen.’

Er zijn mensen die twintig katten in een appartement houden. Daar vinden we ook wat van

Jelko de Ruijter - Landelijke Inspectie Dierenwelzijn

Geen strikte norm

Volgens De Ruijter zijn er geen strikte normen als het aankomt op het aantal oppervlaktemeters die katten nodig hebben. ‘Er zijn mensen die twintig katten in een appartement houden. Daar vinden we bij de Landelijke Inspectiedienst voor Dierenwelzijn ook wat van, maar zo lang mensen de katten goed kunnen verzorgen is het bij wet niet verboden.’

‘Ik denk dat iedereen begrijpt dat 108 katten op een oppervlak van twee bij vier meter niet redelijk is, daar is geen twijfel over mogelijk.’

Apendealer Hartelust uit Tilburg levert aapjes aan laboratoria in heel Europa: dieren worden gedwongen met medicijnen, krijgen Parkinson , elektroden in de hersenen vetgemest om diabetes te krijgen

Apendealer Hartelust levert aapjes aan laboratoria in heel Europa. Animal Rights zocht uit welke kwellingen de door Hartelust geleverde dieren vervolgens moeten ondergaan in naam van de “wetenschap”. Dieren worden gedwongen experimentele medicijnen te nemen, worden ziek gemaakt met synthetische stoffen waardoor ze gaan beven, krijgen elektroden in de hersenen ingeplant, worden met opzet vetgemest zodat ze diabetes krijgen, en ga zo maar door.

PARKINSON ONDERZOEK

In een Spaanse studie van de universiteit van Barcelona werden 6 jonge mannelijke Java-apen aangekocht bij Hartelust en gedwongen een synthetische variant van heroïne (1-methyl-4-phenyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine (MPTP)) te nemen. Daarmee werden bij hen de symptomen van Parkinson opgewekt. Dit is sinds de jaren 80 een gangbare praktijk voor het bestuderen van Parkinson.1

Sommige dieren kregen hersenschade, zelfs in die mate dat ze niet meer normaal konden bewegen en geen coördinatie meer hadden. Ze kregen een tracer geïnjecteerd in de hersenen zodat hun hersenencellen bestudeerd konden worden. Twee weken later doodden de onderzoekers alle dieren en prepareerden hun hersenen voor verder onderzoek.

Ook bij het BPRC worden dergelijke experimenten uitgevoerd.

Aan de universiteit van Navarra (Spanje) werden maar liefst 37 jonge Java-apen aangeleverd door Hartelust om op dezelfde manier ziek gemaakt te worden met MPTP. 19 apen kregen ernstige Parkinsonsymptomen. Alle apen werden door de onderzoekers vermoord om hun hersenen te kunnen bestuderen.2

HUIVERINGWEKKENDE HERSENEXPERIMENTEN

Hersenonderzoek is een van de meest wrede uitwassen van de dierproevenindustrie. In de hoop ooit iets te ontdekken over de werking van de menselijke hersenen, planten dierproefnemers wereldwijd doorgaans elektroden in de apenhersenen in waarmee neuronen bestudeerd kunnen worden. Vervolgens wordt ook een fixatiestaaf aan hun hoofd bevestigd waarmee ze met hun hoofd kunnen worden vastgezet in een primatenstoel en zo gedwongen zijn mee te werken aan gedragstaken. Een primatenstoel is een eufemistische omschrijving voor een doos waarin de apen volledig worden vastgezet zodat ze geen enkele bewegingsruimte hebben en gedwongen kunnen worden naar een bepaalde richting te kijken. De gevangenen worden ook nog eens expres dorstig gehouden en krijgen enkel water of sap als beloning als ze een door hun mishandelaars bedacht taakje correct uitvoeren.

In een Frans experiment gepubliceerd in 2023 werden 2 Hartelust-apen gedwongen opdrachtjes uit te voeren. De apen werden met het hoofd vastgezet zodat ze naar een scherm moesten kijken, vervolgens zat er telkens een langer tijdsinterval tussen wat er op het scherm werd getoond. Dit zou dan iets leren over de werking van tijdsbesef bij mensen.3

Aan de Italiaanse universiteit van Parma werden twee resusapen en 1 lampongaap (macaca menestrina), een bedreigde diersoort, urenlang gedwongen te grijpen naar een object.4

Beide experimenten worden nagenoeg gelijkaardig uitgevoerd in de laboratoria van de KU Leuven. De experimenten worden dus ook nog eens dubbel uitgevoerd in laboratoria wereldwijd! Het "nee, tenzij"-principe dat stelt dat het verdubbelen van dierproeven moet worden voorkomen (en dubbele studies dus eigenlijk niet goedgekeurd zouden mogen worden, stelt in de praktijk weinig voor.

De link naar gruwelexperimenten in concentratiekampen is snel gemaakt. Dieren worden gevangen genomen, worden al hun basisrechten zoals recht op vrijheid, recht op vrijheid van honger en dorst en recht op lichamelijke integriteit, ontzegd en worden in veel gevallen aan het einde van de rit vermoord wanneer ze niet langer bruikbaar zijn.

APEN VETGEMEST EN MEDICIJNEN GEVOERD

Farmagroep Sanofi experimenteerde met obese apen. De apen werden vetgemest tot ze diabetes ontwikkelden. Een deel van de apen in het experiment was van Chinese afkomst en geïmporteerd door Hartelust. De obese apen werden behandeld met een experimenteel medicijn dat moet zorgen voor gewichtsverlies. Het experiment is niet transparant over om hoe veel apen het precies gaat, maar minstens een 30-tal.5

In de onderzoeksopzet wordt duidelijk vermeld dat het hier gaat om een door de mens in stand gehouden welvaartsziekte die kan worden ondervangen door beweging, dieet en reeds bestaande medicatie. Er is dus eigenlijk helemaal geen nood aan meer medicijnen. Het is onvoorstelbaar dat dit project werd goedgekeurd door een Ethische Commissie, die kennelijk de voortgang van dit experiment belangrijker vond dan het leed dat de dieren werd berokkend, of de economische belangen van Sanofi voorop stelde en daar tientallen dieren aan opofferde.

Volgens Animal Rights stelt de ethiek van de Ethische Commissies of dat nu in Nederland, België of elders is, weinig voor. Dierproeven worden bijna altijd goedgekeurd en het belang voor de mens wordt nagenoeg altijd groter geacht dan het vermijden van dierenleed. Voor dierenrechtenorganisaties is er geen plaats in deze commissies.

EXPERIMENTELE MEDICIJNEN OPVOEREN

Apen zijn een van de diersoorten waarop experimentele medicijnen getest worden. De dieren krijgen onder dwang medicijnen gevoerd en vervolgens wordt de opname ervan, alsook de effecten en bijwerkingen bestudeerd. Vaak verblijven de dieren tijdens de proef in metabolismekooien. Kale kooien waarin hun uitwerpselen en urine gemakkelijk kan worden opgevangen en gescheiden bestudeerd. Hartelust leverde onder andere Java-apen aan Amgen in Duitsland voor experimenten met een medicijn tegen multipel myeloom waarvoor de apen onder meer pijnlijke ruggenmergpuncties moesten ondergaan.6 In Italië testte Merck een kankertherapie op 20 Hartelust-apen.7

Uiteraard publiceren farmaceuten en universiteiten enkel de resultaten van geslaagd onderzoek. Experimenten waarbij de dieren doodziek worden, braken, koorts of diarree krijgen, spasmen en uiteindelijk doodgaan, halen de publicatie niet.

Slechts 1 op de 10 medicijnen die worden getest op dieren, hebben vervolgens dezelfde werking in mensen. Hoewel dierproeven dus worden gezien als de “gouden standaard”, zijn de resultaten ondermaats.

Voorbeeld van een aap met een fixatiestaaf aan de KU Leuven. Bron: Canvas.