In de Zuid-Chinese stad Yulin, zal het gruwelijke Lychee and Dog Meat "Festival" helaas beginnen. De politie in de stad Shaanxi heeft samen met activisten die campagne voeren voor een einde aan de slachting een hondenvleeswagen onderschept die op weg was naar Yulin. De groep kon gelukkig alle 386 honden aan boord redden.
Translate
dinsdag 21 juni 2022
dinsdag 2 november 2021
Activisten van Ocean Rebellion verkleed als zeemeerminnen om de enorme impact van industriële visserij op de uitstoot van broeikasgassen te benadrukken op de klimaatconferentie.
Het zijn de protesten die me hoop geven': activisten zakken af naar Glasgow
Actievoerders van over de hele wereld verenigen zich om de Cop26-conferentie te verstoren en druk uit te oefenen op politieke leiders

Duizenden demonstranten van over de hele wereld kwamen zaterdag aan in Glasgow om dringende actie te eisen tegen de escalerende ecologische noodsituatie vóór de twee weken durende Cop26-klimaatconferentie.
Actievoerders van tientallen milieu activisten, inheemse en maatschappelijke groeperingen komen samen in de grootste stad van Schotland om allianties te smeden en politieke leiders onder druk te zetten.
Visnetten blijven achter waar andere dieren in verstrikt raken
Onder de activisten die zaterdagavond in Glasgow aankwamen, was Greta Thunberg die werd lastiggevallen door aanhangers op het centraal station van Glasgow. Klimaatbetogers hielden een demonstratie bij het station voor haar aankomst en de tieneractiviste werd begroet door grote menigten supporters.
Protesten - van marsen tot stakingen en bezettingen tot wegblokkades - worden gepland en activisten zeggen dat hun campagnes van vreedzame burgerlijke ongehoorzaamheid cruciaal zullen zijn voor de uitkomst van de gesprekken. "Het zijn de protesten die me hoop geven", zegt Cat Scothorne (18), een activist van Glasgow Calls Out Polluters.
"Het is een kans om de stemmen van die mensen in de frontlinie van de klimaatcrisis op de voorgrond te plaatsen en terug te dringen tegen de invloed en 'green washing' van bedrijven bij deze cop - een kans om mensen te vertellen wat er echt gebeurt, vooral in het mondiale zuiden."
Actievoerders uit Europa, Afrika en Azië sloten zich zaterdag op de straat aan bij Britse activisten terwijl protesten en evenementen uit het maatschappelijk middenveld op gang kwamen. Aan de oevers van de Clyde, met uitzicht op het cop26-conferentiecentrum, verkleedden activisten van Ocean Rebellion zich als zeemeerminnen om de enorme impact van industriële visserij op de uitstoot van broeikasgassen te benadrukken.
Afgevaardigden van het Minga Indigena-collectief, die inheemse gemeenschappen in Noord- en Zuid-Amerika vertegenwoordigen, werden in de stad verwelkomd door de eerste minister van Schotland Nicola Sturgeon. Ze mengden water uit Schotland en de Andes voordat ze opriepen tot klimaatrechtvaardigheid als een "verenigende eis van Cop26".

In het centrum van Glasgow arriveerden activisten die vanuit het hele Verenigd Koninkrijk en Europa naar Cop26 waren gelopen in de stad om gerechtigheid te eisen voor degenen in de frontlinie van de klimaatcrisis.
Alex Cochrane, van Extinction Rebellion Glasgow, die hielp bij het organiseren van de "pelgrimsstoet", zei dat het tijd was voor regeringen om "de wandeling naar het globale zuiden te lopen".
Cochrane voegde eraan toe: "Cop26 moet een einde maken aan een groeiende misdaad tegen de menselijkheid door rijke regeringen, waarbij het mondiale zuiden wordt opgeofferd om de dupe te worden van de welvarende, koolstofintensieve levensstijl van het mondiale noorden."
Het aantal demonstranten zou zaterdagavond toenemen met de komst van een "klimaattrein" met honderden activisten uit heel Europa op het centraal station van Glasgow.
Federico Pastoris, een klimaatrechtvaardigheidsactivist en campagnevoerder bij de Stop Cambo-groep, die campagne voert om boringen in het Cambo-olieveld in de Noordzee te voorkomen, zei dat de komende twee weken net zo goed gingen over het opbouwen van banden tussen milieuactivisten in Europa en frontliniegemeenschappen in het zuiden van de wereld als over het beïnvloeden van wat er in het conferentiecentrum gebeurt.

"Het wordt samengevat door het idee van klimaatrechtvaardigheid ... er is een besef dat het Cop-proces ineffectief is, dus we moeten grassroots-samenwerkingen en solidariteit opbouwen om nieuwe manieren te vinden om deze crisis aan te pakken. Daarom hebben mensen zo'n moeite gedaan om hier te komen."
De komende twee weken plannen actievoerders een reeks protesten en burgerlijke ongehoorzaamheidsacties. Op vrijdag is Thunberg van plan om deel te nemen aan een schoolstaking in Glasgow, en op zaterdag zal een wereldwijde actiedag grootschalige marsen zien in zowel Glasgow als Londen, met campagnevoerders die spin-off burgerlijke ongehoorzaamheidsprotesten beloven. Activisten zeggen dat er ook kleinere, meer ontwrichtende acties zullen zijn gedurende de twee weken van de conferentie
dinsdag 14 september 2021
Wie zijn die Franse activisten- anarchisten die kalverslachterij Ekro binnendrongen?
Libération Animale reageert op vastketenactie in Apeldoorn: ‘Dit is geen overwinning, onze strijd gaat door’
84 activisten die zondagavond hebben ingebroken bij een kalverslachterij Ekro in Apeldoorn zijn onderdeel van 269 Libération Animale: een Frans collectief dat strijdt tegen de vleesindustrie. Zij lijken hierin verder te gaan dan andere dierenrechtenorganisaties. Wat maakt hen anders? En waar gelooft deze Franse groep eigenlijk in? Wij proberen antwoord te geven op vier vragen.
De 84 activisten van 269 Libération Animale zijn inmiddels vrijgelaten. Het is de eerste keer dat '269' actie voert in Nederland. Ze voerden eerder actie in Frankrijk, Zwitserland, Italië, Spanje en vorig jaar nog in België. In Olen, een gemeente in de provincie Antwerpen, ketenden 59 activisten zich vast in een vleesverwerkend bedrijf voor ze door de lokale politie zijn afgevoerd. De activisten kwamen onder meer uit België, Frankrijk, Italië en Portugal.
Protestactie in een slachthuis België
Waar komt de organisatie vandaan?
Er zat dus een zeer internationaal gezelschap in het Apeldoornse cellencomplex. De organisatie vindt haar oorsprong in Frankrijk. In 2016 is 269 Libération Animale opgericht in Lyon, door Tiphaine Lagarde en Ceylan Cirik. Vooral Lagarde is een bekend figuur in Frankrijk. In haar strijd tegen de vleesindustrie schuwt zij controversiële vergelijkingen met het naziregime, de Holocaust en de slavernij niet. Haar organisatie vestigt graag de aandacht op zich door dieren te 'bevrijden' van boerderijen, openlijk de confrontatie met bedrijven in de vleesindustrie te zoeken en choquerende acties uit te voeren. Zo liet Lagarde in 2017 samen met een paar andere leden het nummer 269 op haar lichaam brandmerken.
Het nummer 269 komt vaak terug, wat zit daarachter?
Dit nummer is een terugkerend symbool in het internationale veganisme. Het verwijst naar 'kalf 269', een stierkalf dat in 2013 in Israël door activisten uit een slachthuis is gehaald. Het kalf droeg het nummer 269 als oormerk en zou een paar dagen later geslacht worden. Deze gebeurtenis ontketende een serie protesten waarbij juist dit nummer een symbool werd voor solidariteit aan dieren in de vleesindustrie. Hierbij lieten in onder andere Israël en Engeland demonstranten het nummer publiekelijk op hun lichaam brandmerken. Het nummer wordt door dierenliefhebbers wereldwijd niet alleen als brandmerk, maar ook als tattoo gedragen. Hoe het nu is met het kalf, hebben we niet kunnen achterhalen. Maar de stier leefde in ieder geval in 2018 nog.
Waar gelooft deze groep precies in?
Het valt niet mee om het gedachtengoed van Lagarde en haar metgezellen in een paar zinnen samen te vatten, maar het komt er op neer dat ze geloven in 'speciësisme'. Het idee is dat sommige diersoorten gediscrimineerd worden ten opzichte van andere diersoorten. Denk aan kalveren die gegeten worden en honden die juist een lid zijn van het gezin. Zij zien veel andere mensen dus als zogeheten speciësisten, zoals er ook racisten en seksisten zijn.
Gevaarlijke mensen.
Daarnaast is 269 Libération Animale op Instagram uitgesproken anarchistisch. Ze zien dieren als 'kameraden' en willen voor hen zowel de maatschappij als het economisch systeem omverwerpen. 269 Libération Animale ziet het bevrijden van dieren als onderdeel van een 'oorlog'. Dit maakt ze anders dan andere dierenrechtenorganisaties. Ze maken geen video's van eventuele misstanden in slachthuizen, omdat dit volgens hen het voortbestaan van het slachthuis op de lange termijn alleen maar helpt. De 269 organisatie ziet liever alle slachthuizen en de hele industrie verdwijnen.
Wat gaat er nu met de activisten in Apeldoorn gebeuren?
De activisten zijn een dag na de actie vrijgelaten. Wat hun straf wordt is op dit moment niet bekend. Een woordvoerder van kalverslachterij Ekro noemden de inbraak 'ongehoord, onbeschoft en totaal misdadig'.
zondag 18 oktober 2020
Wat gebeurt er als we luisteren naar dierenactivisten? Activisten over de rechtvaardiging van hun acties (video's)
Activisten over de rechtvaardiging van hun acties
Dierenactivisten willen de samenleving bewust maken van geweld tegen dieren. Hiervoor zoeken ze vaak de confrontatie op. Leuk is dat niet, zeggen ze. Maar het onrecht en de beoogde verandering maken het voor hen de moeite waard.
STANDPUNTEN
Twee activisten van Meat the Victims zaten woensdagavond aan tafel bij talkshow Pauw, tegenover biologische varkenshouder Willy Vos en reguliere varkenshouder Theo Vernooij (tevens voorzitter van de Producenten Organisatie Varkenshouders). De jonge activisten Alix (‘geen achternaam’) en Jonathan Loogman mochten hun beelden vertonen en hun drijfveer toelichten: ‘Wij zouden graag een maatschappij zien die erkent dat dieren persoonlijkheden hebben en dat ze heel graag willen leven. […] Wij zijn naar binnen gegaan omdat we vinden dat het Nederlandse volk recht heeft om te weten wat er plaatsvindt achter de deuren.’
‘Wij zijn wanhopig geworden, na tientallen jaren van petities en demonstraties. Niets verandert, de bio-industrie wordt steeds groter.’ Op de beelden waren dode biggetjes te zien, etterende wonden, tumoren, zeugen die klem zaten in stalen constructies en een activist die zich over een biggetje boog en het aaide.

Varkenshouders Willy Vos en Theo Vernooij noemden de dierenactivisten tijdens de uitzending onmenselijk, kinderachtig, onder een steen levend, sektarisch en onwetend. De activisten legden uit dat het niet hun bedoeling was om de boeren stress te geven: ‘Wij geven de boeren niet de schuld van dit alles. De overheid zou boeren moeten ondersteunen met een transitie naar plantaardige landbouw’, stelde Jonathan. Op dit soort momenten leek er overeenstemming te zijn, maar telkens sloeg de sfeer om. Pauw concludeerde dat de standpunten niet te overbruggen waren, althans niet die avond, daar aan tafel.
CONFRONTATIE
Is er een kans dat de standpunten op den duur wel te overbruggen zijn? ‘Bij veel mensen is er toch iets dat knaagt. De publieke opinie kan na verloop van tijd omslaan, zodat mensen hun gedrag gaan aanpassen’, stelt Cor van der Weele, hoogleraar humanistische wijsbegeerte aan de Wageningen Universiteit tegenover de Volkskrant. Hoe ervaren andere op confrontatie gerichte dierenactivisten dit: hebben hun acties effect?
Dierenrechtenorganisatie Bite Back organiseert sinds zes jaar regelmatig demonstraties voor de ingang van het Dolfinarium. Dolfijnen zouden niet in gevangenschap moeten leven, vindt de organisatie. “Het Dolfinarium wordt er inmiddels mee geassocieerd dat er regelmatig activisten voor de deur staan.”
“SINDS WE ACTIEF ZIJN BIJ HET DOLFINARIUM DALEN DE BEZOEKERSAANTALLEN
“Dit zet mensen aan het denken of het wel oké is wat daar gebeurt. Sinds we actief zijn dalen de bezoekersaantallen”, vertelt Alex Romijn, oprichter van Bite Back Nederland. De publieke opinie staat aan de kant van deze activisten, blijkt uit een recente poll van RTL Nieuws met 10.000 deelnemers, van wie 73 procent aangeeft voor een verbod op dolfijnen in gevangenschap te zijn.
Ook de organisatie Anonymous for the Voiceless confronteert mensen met dierenleed. Onlangs stonden honderden activisten 24 uur lang in een ‘Cube of Truth’-formatie op de Dam: in het zwart geklede activisten staan zij aan zij in een vierkant. Ze hebben witte maskers op en houden zwarte borden vast met daarop in witte letters ‘Truth’. Een aantal activisten houden laptops vast met daarop filmbeelden uit de standaard praktijken uit de bio-industrie.
Daarnaast voeren activisten gesprekken met voorbijgangers die interesse tonen in de beelden. Vegan strateeg en auteur van How to create a vegan world Tobias Leenaert was bij een van deze acties in Berlijn aanwezig en schrijft hierover op zijn blog: ‘Mijn indruk was grotendeels positief. Ik vroeg mensen hoe ze het gesprek hadden ervaren. Ze antwoordden dat het positief was. Ze waren er niet klaar voor om vegan worden, maar hadden zeker stof om over na te denken.’
Peter Janssen verstoort samen met de Vegan Strike Group al jarenlang stierengevechten. Hij ziet dat vooral Spaanse jongeren zich steeds meer afkeren van deze traditie. Onlangs verstoorde de groep een show in de Efteling waarbij een paard met een brandende deken moest rondrennen. Janssen vertelt dat het doel niet is om de confrontatie aan te gaan: “We gaan daar waar het grote publiek is, daar waar de media is en daar waar het dierenleed plaatsvindt en wij de stem willen zijn voor de dieren. Wij hebben het gevoel dat we daar effectiever zijn, dan als we buiten de arena staan.”
NOODSITUATIE
Bite Back en Anonymous for the Voiceless voeren hun acties op publiek- en niet op privéterrein. Dat laatste lijkt een belangrijke grens te markeren, zowel wettelijk als maatschappelijk. Zo moest Vegan Strike Group een boete van 225 euro betalen voor het verstoren van de show in de Efteling. En Peter Janssen heeft maar liefst 53 keer vastgezeten, voornamelijk voor het verstoren van stierengevechten in Spanje en dolfijnenshows in Japan.
“DE RECHTER OORDEELDE DAT ER SPRAKE WAS VAN EEN NOODSITUATIE, VANWEGE ONBEHANDELDE WONDEN VAN DE DIEREN
Een rechter in Duitsland sprak onlangs echter een groep dierenactivisten vrij die een stal betraden om beelden te maken. De rechter oordeelde dat er sprake was van een noodsituatie, onder andere vanwege onbehandelde wonden en ruimte- en watertekort voor de dieren. Het is afwachten wat de Nederlandse rechter oordeelt over de zaak Boxtel, maar de publieke opinie is doorgaans onverbiddelijk over het betreden van privé-terrein.
WIE GEBRUIKT GEWELD?
De uitspraak van de Duitse rechter werpt de vraag op hoe zwaar de vergrijpen van de dierenactivisten wegen in relatie tot de praktijken waar zij zich tegen verzetten. In Boxtel is door de dierenactivisten geen geweld gebruikt. Ze droegen speciale, ontsmette kleding en betraden de stal niet om geweld te plegen, maar om beelden te maken van wat ze daar aantroffen. Laten we eerlijk zijn: wat ze daar aantroffen is geweld richting de varkens, die in deze industrie eerder worden gezien als oneindig vermenigvulbare vleeshompen dan als levende individuen.
Zeugen worden met misbruik van macht en middelen gedwongen om in onnatuurlijke leefomstandigheden zoveel mogelijk biggen te werpen, hennen om eieren te leggen, koeien om melk te produceren en alle dieren om hun leven te geven in bloederige slachthuizen. De echte agressie kwam juist uit andere hoek: de activisten van Meat the Victims werden door de politie gewaarschuwd om het terrein niet alleen te verlaten, zeker niet met een van de gewonde biggetjes, vanwege de aanwezigheid van agressieve en dronken boeren.

RECHTVAARDIGHEID
De activisten van Meat the Victims dragen shirts met op de achterkant een uitspraak van Martin Luther King: ‘We hebben de morele verantwoordelijkheid om onrechtvaardige wetten niet te gehoorzamen’. Misschien moeten we ons dus niet afvragen of de Boxtel-actie effect heeft, maar of het rechtvaardig is om weerloze dieren op te sluiten achter muren en te gebruiken als machines. Moeten wij de wet gehoorzamen en de dieren ongezien aan hun lot overlaten of is het geoorloofd om stallen en slachthuizen op vreedzame wijze te betreden om vast te leggen wat daar gebeurt en de beelden te delen met de rest van de samenleving?
“ACTIVISTEN BEWIJZEN EEN LAATSTE EERBETOON AAN DE DIEREN DIE BIJ SLACHTHUIZEN AANKOMEN
De ‘Save Movement’, een wereldwijde beweging van activisten die wakes bij slachthuizen houden, laat zien dat een tussenweg mogelijk is: activisten bewijzen (in afstemming met slachthuizen) een laatste eerbetoon aan de dieren die bij slachthuizen aankomen. Via social media vertonen de activisten beelden van de dieren in de vrachtwagens, voordat deze in de slachthuizen verdwijnen.
Ik durf zelf inmiddels te zeggen dat ik achter al deze activisten sta. Want hoe eerder de samenleving durft te luisteren naar dierenactivisten, hoe eerder onze voedselvoorziening en andere industrieën door middel van slimme innovaties diervrij zullen worden.
.jpg)







