Door Covid-19 is er armoede in Afrika: in Zimbabwe is een baby olifant verstrikt geraakt in een val gebruikt door stropers , gered en 'airlifted to safety'

 

A female elephant calf, airlifted to safety after being rescued when she was found badly injured and entangled in a wire snare, is now in care at the IFAW-supported Wild is Life-ZEN Elephant Nursery in Harare, Zimbabwe. The elephant who almost lost her ear, is expected to make a full recover. © Roxy Danckwerts/Wild is Life

‎Harare, Zimbabwe‎‎– Reddingswerkers in Zimbabwe hebben een zwaargewond olifantenkalf in veiligheid gebracht nadat ze verstrikt was geraakt in een draadstrik, met één oor bijna volledig losgemaakt. ‎

‎De ‎‎‎‎ (IFAW) zei dat vissers het ongeveer 18 maanden oude vrouwelijke kalf alleen hadden gezien aan de oevers van de Zambezi-rivier, in een gebied in de buurt van Chirundu aan de Zambiaanse grens. Ze sleepte een valstrik en had wonden van het overleven van een aanval door hyena's. ‎

‎Bij een ingewikkelde operatie heeft het veterinaire team van ‎‎Wild is Life-Zen ‎ (WIL) in Harare werkte samen met rangers van de ‎Zimbabwe Parks and Wildlife Management Authority‎ (ZimParks) om de olifant te verdoven en te immobiliseren om de valstrik te verwijderen. Het kalf werd vervolgens naar WIL gevlogen. ‎

‎"Olifanten zo dicht bij water schieten om te verdoven, is altijd gevaarlijk vanwege de mogelijkheid dat ze in het water schieten en verdrinken of worden aangevallen door krokodil of nijlpaard. Een bijkomend veiligheidsrisico zijn de grote populaties leeuwen en nijlpaarden in het gebied", zegt Roxy Danckwerts, oprichter en CEO van WIL. ‎

‎"Dierenartsen verwijderden een draadstrik die door haar oor was gesneden, waardoor het bijna geamputeerd was. Ze werd onmiddellijk naar onze faciliteit in Harare gebracht en we zijn erg blij met haar vooruitgang. ‎‎Ze herstelt goed en heeft een band met de andere geredde olifanten die we verzorgen. Het beschadigde oor zal echter permanent misvormd zijn en zal haar behoorlijk onderscheidend van uiterlijk maken.‎‎" ‎

‎ Elephant Nursery in Harare, Zimbabwe.

"Oude telefoondraden worden vaak gebruikt door stropers om wilde dieren te strikken en helaas is dit een groeiende trend omdat COVID-19 zoveel mensen van hun baan en levensonderhoud heeft beroofd",‎‎zegt Neil Greenwood, ifaw regional director Zuid-Africa.‎

‎De olifant heeft onlangs de naam Sally gekregen en komt goed tot rust. WIL zei dat de prognose voor het herstel van de olifant goed is en dat ze binnen een paar jaar een kandidaat zal zijn om weer in het wild te worden losgemaakt. ‎

Bron: International Fund For Animal Welfare ( IFAW )

De Verenigde Naties ( VN ) wil voor kinderen onder de 16 het bloederige spektakel van stierenvechten verbieden en Portugal neemt als eerste de historische stap met een verbod

 Marteling en moord als cultuur

Portugal heeft een historische stap gezet in de bescherming van minderjarigen tegen het geweld van het stierenvechten: jongeren onder 16 jaar mogen niet langer naar de bloedige spektakels. Met dit verbod volgt het Zuid-Europese land het verzoek van de Verenigde Naties om de minimumleeftijd voor stierengevechten te verhogen.

Het stierenvechten is in strijd met de Conventie van de Rechten van het Kind. In 2014 deed het Comité voor de Rechten van het Kind van de Verenigde Naties een oproep aan de Portugese regering om minderjarigen te beschermen tegen dit dierenleed. Vijf jaar later verzocht de VN de leeftijdsgrens voor de toegang tot stierengevechten te verhogen naar 18 jaar. Met het huidige verbod wordt niet volledig geluisterd naar het verzoek van de VN, maar het is een positieve ontwikkeling.

Sinds 2014 woedt er in Portugal een publiek debat over de aanwezigheid van minderjarigen in stierengevechten. Onze collega-organisatie ANIMAL verzamelde in 2015 duizenden handtekeningen voor het verhogen van de maximumleeftijd. Andere Portugese collega-organisaties zetten diverse stappen om tot hetzelfde resultaat te komen: geen minderjarigen meer in de arena! 

Het Comité voor de Rechten van het Kind verzocht ook Spanje, Frankrijk, Mexico, Ecuador, Peru én Colombia om kinderen tegen het geweld van het stierenvechten te beschermen. In 2018 verbood Ecuador de toegang van alle minderjarigen tot stierengevechten. Tot die tijd was het hier verboden om kinderen onder de 16 jaar tot dit soort bloedige spektakels toe te staan. In andere landen besloten diverse staten naar het verzoek van de VN te luisteren. Zo verboden de Mexicaanse staten Tijuana en Baja California de toegang van minderjarigen tot stierengevechten. Het Spaanse eilandengroep De Balearen verhoogde de leeftijdsgrens naar 18 jaar in 2017, na gezamenlijke lobby van CAS, HSI en Spaanse zusterorganisaties. In alle stierenvechtlanden heeft CAS – met het Internationale Netwerk tegen het Stierenvechten én samen met lokale organisaties – zich ingezet voor de bescherming van minderjarigen.

De Conventie voor het Rechten van het Kind spreekt over het recht van alle minderjarigen op een niveau van leven dat geschikt is voor fysieke, mentale, morele en sociale ontwikkeling. De staat is verplicht om maatregelen te treffen die nodig zijn om minderjarigen te beschermen, iets dat niet wordt waargemaakt met stierengevechten. Uit diverse onderzoeken weten we dat het geweld in de arena psychische gevolgen heeft, zoals trauma's én het verzwakken van het moreel oordeel en empathisch vermogen.

Help de stieren en paarden die het slachtoffer zijn van de stierenvechtsector! Doneer eenmalig of word donateur.

1130 reeën vanaf oktober 2020 tot oktober 2021 aangereden in Overijssel en dat is een forse toename

 

Jaarlijks meer dan 1100 aanrijdingen met reeën in Overijssel

Dagelijks worden drie reeën aangereden in Overijssel (Foto: Gerrit Demmer)

Er worden per dag gemiddeld drie reeën aangereden in Overijssel. In totaal zijn er van oktober vorig jaar tot aan oktober dit jaar 1130 aanrijdingen geteld. Dat is een toename van tien procent ten opzichte van vorig jaar. Uit berekeningen van het Verbond voor Verzekeraars blijkt dat de schade aan auto's in Overijssel op ruim twee miljoen euro uitkomt. Vereniging Het Ree, de Faunabeheereenheid en de Wildbeheereenheden maken zich zorgen.

 Sander Jongsma
Journalist

Sinds 2015 neemt het aantal aanrijdingen met reeën ieder jaar met tien procent toe. Zelfs in de coronatijd, toen er minder auto's op de weg waren, steeg het aantal aanrijdingen fors. Tegelijkertijd neemt ook de populatie reeën toe. In 2020 liepen er 9810 reeën rond in Overijssel, een jaar later, in 2021, zijn dat er al 11743.

Met de toename van reewild neemt ook het aantal aanrijdingen toe. "We merken dat door corona de mensen de natuur herontdekt hebben. Daarbij wordt ook in verboden gebieden gewandeld of gesport. Hierdoor raken de reeën verstoord en vluchten alle kanten op. Het gevolg is dat er meer aanrijdingen zijn", zegt Gerrit Demmer van vereniging Het Ree.

Een ree ligt levenloos in berm langs de A35 (Foto: Gerrit Demmer)

Campagne 'Daar jagen wij voor'

De Nederlandse Jagersvereniging, waarin alle wildbeheereenheden vertegenwoordigd zijn, is onlangs een campagne gestart met als doel automobilisten bewuster te maken van de risico's van overstekend wild voor mens en dier. In 2020 was de gemiddelde schadeclaim na een aanrijding met wild gemiddeld bijna tweeduizend euro.

Naast de schade die de dieren aan auto's veroorzaken zorgen wildaanrijdingen voor veel dierenleed. Het aangereden dier sterft ter plekke of wordt alleen geraakt en vlucht zwaargewond het bos in. Het duurt vaak lange tijd voor het gewonde dier daadwerkelijk sterft.

Volgens Willem Schimmelpenninck van der Oije, directeur van de Jagersvereniging, dragen jagers bij aan het vergroten van de verkeersveiligheid. “Onze leden brengen plekken in kaart waar veelvuldig wildaanrijdingen zijn en gaan in overleg met wegbeheerders, gemeenten en provincies om juist op die plekken maatregelen te nemen, zoals het plaatsen van wildreflectoren. Daarnaast bejagen jagers de populatie reeën zodat deze niet te groot wordt voor de draagkracht van het gebied".

"We merken dat we de aantallen opgegeven afschot niet of steeds moeilijker halen"

Gerrit Demmer, Het Ree

Steeds moeilijker om opgegeven afschot te halen

Het ree heeft geen echte natuurlijke vijanden in Nederland. Behalve de wolf die zich pas sinds kort op de Veluwe heeft gevestigd. Ook is het ree een beschermde diersoort. Sinds de jaren 50 van de vorige eeuw is het aantal reeën gestegen van vijfduizend, in voornamelijk het oosten van Nederland, naar honderdduizend nu in heel Nederland.

Het lukt de wildbeheereenheden niet goed genoeg om het aantal reeën terug te brengen. "Wij streven naar een goede balans tussen de draagkracht van een natuurgebied en de ree-populatie. Ieder jaar wordt er een beheerplan opgesteld. In zo'n plan staat hoeveel reeën de jagers moeten afschieten", zegt Demmer. "We merken dat we de aantallen opgegeven afschot niet of steeds moeilijker halen", zegt Demmer.

Reewild wordt opgejaagd door drukte in natuur (Foto: pixabay)

"Het staat voor ons wel vast dat de jacht bemoeilijkt wordt door corona. Sinds de lockdown is het in de natuur veel drukker geworden. Hierdoor zoeken de reeën een plekje op waar ze zich goed kunnen verstoppen. Jagers zien de reeën niet meer. En er moeten in een korte periode tussen 1 januari en 1 april steeds meer reeën geschoten worden terwijl de dagen dan kort zijn. In het donker kun je niet schieten", zegt Demmer.

Soms is het dier nog levend en moeten wij het dier ter plekke uit zijn lijden verlossen

Wim Kutterik, valwildvrijwilliger

Valwildvrijwilliger

Wim Kutterik is valwildvrijwilliger. Een valwildvrijwilliger is iemand die er voor zorgt dat aangereden wild opgeruimd en afgevoerd wordt. "Eens in de paar weken hebben wij een piketdienst en ben je 24 uur per dag bereikbaar. Wij komen in actie wanneer de meldkamer een melding doet. Soms is het dier nog levend en moeten wij het dier ter plekke uit zijn lijden verlossen. Niet altijd prettig voor de automobilist. Daarom doen wij dat ook vaak wanneer de automobilist alweer onderweg is", zegt Kutterik.

Soms vlucht een dier na een aanrijding het bos in. "Wij gaan dan met een zweethond het dier nazoeken. Dat doen we om onnodig lijden van het dier tegen te gaan", zegt Kutterik.

Lees ook: Doodgebeten ree in Enschede in vrieskist voor DNA-onderzoek: "Onnodig leed"

Waarschuwing

Kutterik drukt automobilisten op hart om bewust te zijn van de gevaren. "Let op je snelheid, vooral wanneer er een bord met een waarschuwing voor overstekend wild langs de kant van de weg staat. Let ook op wegen waar in de berm blauwe spiegeltjes staan. Op die plekken loopt wild rond en de spiegeltjes moeten de reeën afschrikken", zegt Kutterik.

De meeste aanrijdingen gebeuren op N-wegen. Vooral wanneer maïs geoogst wordt is er een piek te zien. "Dat komt omdat de reeën dan hun schuilplaats kwijt zijn" , zegt Gerrit Demmer van vereniging Het Ree. Daarnaast blijkt uit de cijfers dat er in Twente een keer zoveel aanrijdingen zijn dan in IJsselland. "Een verklaring hiervoor is dat er meer bos en en schuilplekken zijn in Twente", aldus Demmer.

RTV Oost

Undercover onderzoek: 360 beagle-puppy's gefokt voor experimenten dood aangetroffen bij internationale broodfokker

Nieuwe reportage: 360 beagle-puppy's gefokt voor experimenten dood aangetroffen bij internationale broodfokker

Autoriteiten onderzoeken Envigo: dode en stervende honden, sommigen achtergelaten om weg te rotten, moederhonden die dagenlang geen voedsel kregen

 Een nieuw undercoveronderzoek van PETA US naar Envigo, een internationale leverancier van beagles aan laboratoria voor gebruik in experimenten, heeft aangetoond dat werknemers zonder diergeneeskundige opleiding naalden in de hoofden van puppy’s staken; euthanasiemedicijnen rechtstreeks in de harten van puppy’s spoten zonder verdoving, waardoor ze enorme pijn leden; zogende moederhonden tot wel twee dagen van voedsel onthielden; honden met hogedrukslangen besproeiden waardoor ze doorweekt achterbleven en op andere manieren leed veroorzaakten.

Het Amerikaanse ministerie van landbouw (USDA) heeft recentelijk een meerdaagse inspectie afgerond en een onderzoek naar de faciliteit gestart nadat er op video werd vastgelegd dat een leidinggevende de zorgen van de USDA-inspecteurs beschreef als “een verdomd spel dat je moet spelen om … ze tevreden te stellen, vanwege de bull**** die ze teweeg kunnen brengen”.

Foto’s van het onderzoek van PETA US zijn hier beschikbaar en videobeelden zijn hier beschikbaar. Foto's en video zijn hier en hier ook beschikbaar via WeTransfer.

Envigo houdt zo’n 5000 beagles opgesloten in kale kennels en krappe kooien in schuren ter grootte van een voetbalveld, dwingt de moeders tot zeven jaar lang twee keer per jaar te werpen en produceert elke maand ongeveer 500 puppy’s om te verkopen voor experimenten. Hier zijn enkele bevindingen van de onderzoeker:

• Een leidinggevende en een werknemer onthielden zogende moederhonden dagenlang van voedsel en bleven dat doen, zelfs nadat de USDA het personeel had opgedragen dat niet te doen – en vervolgens droegen ze werknemers op erover te liegen als ernaar werd gevraagd.
• Werknemers zonder diergeneeskundige opleiding staken naalden in de hoofden van puppy’s, blijkbaar om bloeduitstortingen te draineren, zonder enige pijnstilling, waardoor de puppy’s het uitschreeuwden. Ze knipten ook verzakt weefsel van de ogen van puppy’s met een schaar, naast andere medische ingrepen.
• De onderzoeker van PETA US vond in de loop van het onderzoek meer dan 360 dode puppy’s. Sommigen waren door hun moeder verdrukt in de krappe kooien waarin ze gedwongen waren te leven, anderen stierven aan longontstekingen of hepatitis en sommigen werden achtergelaten om samen met hun overlevende broertjes en zusjes weg te rotten.
• Werknemers en een leidinggevende lieten honden routinematig in hun kooien terwijl ze deze besproeiden met hogedrukslangen, waardoor de doorweekte puppy’s op de harde plastic vloeren huiverden en hun voedsel beschimmelde en besmet raakte met maden. Puppy’s vielen ook door gaten in de kooien en kwamen in de afvoer terecht, gedrenkt in water, uitwerpselen en ander afval.

“Als de puppy's van Envigo het trauma overleven van geboren worden in een kale kooi, besproeid worden met een hogedrukslang en de pijnlijke ingrepen waaraan ze worden onderworpen, staan hun meer verschrikkingen te wachten in de laboratoria waaraan ze zijn verkocht”, zegt PETA campagne-adviseur Mimi Bekhechi. “Deze honden verschillen niet van de honden waarmee we onze huizen delen, en als iemand die geen witte laboratoriumjas draagt met zijn hond zou doen wat onderzoekers met deze beagles doen, zouden ze terecht achter de tralies worden gezet.”

PETA dringt er bij regeringen op aan om haar baanbrekende Research Modernisation Deal te omarmen en een einde te maken aan dit wrede en zinloze lijden door te kiezen voor humane en mensrelevante wetenschap.

PETA – wiens motto deels luidt: “dieren zijn niet van ons om op te experimenteren” – verzet zich tegen het speciësisme, een wereldbeeld waarin de mens superieur wordt geacht. Ga voor meer informatie naar PETA.nl of volg de organisatie op Twitter of Facebook.

Contact:

Sascha Camilli +44 (0) 20 7923 6244; SaschaC@peta.org.uk

 

#

 

Eindelijk !! Reisplatform Expedia Group stopt met het aanbieden van dolfijnen en walvissen shows na een protest petitie met 350.000 handtekeningen

 

EXPEDIA GROUP STOPT MET AANBIEDEN ATTRACTIES DOLFIJNEN EN WALVISSEN

 SHARON EVERS · 

 0

 

Beeld ter illustratie

world animalprotection.org

https://www.expediagroup.com/home/default.aspx

Reisplatform Expedia Group stopt met het aanbieden van attracties met dolfijnen en walvissen. Het platform besloot daartoe na een wereldwijde campagne van dierenbeschermingsorganisatie World Animal Protection en de steun van meer dan 350.000 dierenvrienden.

Orka Tilikum, die vorig jaar nog zijn trainer doodde tijdens een show, mag vanaf vandaag opnieuw optreden in Seaworld, Orlando. 

Hoe krijgen ze de dieren trucjes te doen?  Onthouding van voedsel. Ze krijgen een visje als ze doen wat de trainer zegt. Een wrede industrie

World Animal Protection voerde al sinds 2019 campagne tegen Expedia Group en bleef de druk opvoeren om de reisgigant te overtuigen te stoppen met dolfijnenvermaak. Zo organiseerde World Animal Protection Nederland in 2020 voor het kantoor in Amsterdam een offline actie met een fly boarder in de Herengracht.

Sanne Kuijpers, Campagnemanager wilde dieren bij World Animal Protection Nederland: “We zijn euforisch over het feit dat Expedia naar ons en alle dierenvrienden heeft geluisterd, en stopt met het verkopen van kaarten voor walvis- en dolfijnenshows en andere interacties met deze bijzondere zeezoogdieren. Een grote winst voor walvissen en dolfijnen over de hele wereld en een stap dichterbij om ervoor te zorgen dat de walvisachtigen die nu in dolfinaria leven, de laatsten zijn.”

De stap van Expedia past in een trend. Steeds vaker besluiten landen en organisaties dat dolfijnenattracties niet meer van deze tijd zijn. Zo biedt Corendon geen attracties met dolfijnen meer aan, raadt reiskoepel ANVR dolfijnenattracties af en mogen er in Frankrijk en Canada binnenkort geen dolfijnen meer in dolfinaria worden gehouden. Toch is er nog veel werk te doen. Kuijpers: “We hopen de Nederlandse overheid en (reis)organisaties te overtuigen dat entertainment met dolfijnen niet meer houdbaar is. We blijven doorgaan tot er wereldwijd een einde is gekomen aan de uitbuiting van dolfijnen en andere wilde dieren.” Dolfijnen en andere walvisachtigen worden in aquaria en pretparken over de hele wereld gebruikt om, vergezeld van harde geluiden en lichteffecten, kunstjes te doen in ruil voor dode vis, terwijl ze hun leven doorbrengen in krappe betonnen bassins. De intelligente dieren zijn veroordeeld tot een leven in gevangenschap en tot direct contact met mensen. Ze raken gestrest, verveeld en depressief.

Oktober was een maand vol tweede kansen: Geniet van de positieve berichten, foto's en video

 

Oktober was voor ons een maand vol tweede kansen. Tijger Tsezar geniet van zijn nieuwe leven bij onze FELIDA Grote-katachtigen-opvang en kat Gerbil maakt een nieuwe start bij een liefdevol pleeggezin. Verder hebben we een onverwachte reddingsactie uitgevoerd in Kosovo om een berin uit een val te bevrijden. En tot slot hebben we enkele tips opgesteld voor een veilige herfst voor uw huisdieren.

Tsezar voelt zich al helemaal thuis bij FELIDA Tijger Tsezar werd achtergelaten bij een Oekraïense privéclub om te sterven. Gelukkig werd hij gevonden en naar een opvangcentrum in Kiev gebracht. Maar daar kon hij niet blijven. Daarom hebben wij hem vorige maand naar onze FELIDA Grote-katachtigen-opvang in Friesland gebracht.  De eerste paar dagen bij FELIDA waren erg stressvol voor Tsezar, maar inmiddels voelt hij zich erg op zijn gemak in zijn nieuwe verblijf. Hij verkent alles rustig, eet goed, is nieuwsgierig naar tijgerin Dehli, vriendelijk tegen zijn verzorgers en bovenal geniet hij van zijn hangmat! Lees meer over de redding van Tsezar

Berin gered uit een handgemaakte val Ons team van BERENWOUD Prishtina heeft vorige maand een onverwachte reddingsactie uitgevoerd. Het team kreeg een telefoontje over een berin die vastzat in een val en kwam gelijk in actie. We vonden de beer al snel, hebben haar verdoofd en uit de val bevrijd. Ook werd er een gezondheid controle uitgevoerd om er zeker van te zijn dat de beer gezond was. We bleven bij haar tot ze wakker werd en weer terug het bos inliep.

Gerbil geniet van zijn nieuwe leven als schootkat We wisten niet wat we zagen toen we Gerbil in Vietnam vonden. Zijn poot was zo strak vastgebonden dat de doorbloeding was gestopt. Helaas was het te laat om zijn pootje te redden en moest het geamputeerd worden.  Het is duidelijk dat Gerbil is mishandeld: hij was doodsbang en schrok van de kleinste dingen. Maar dankzij veel liefde en aandacht is hij nu speels, zelfverzekerd en zelfs een beetje ondeugend. Hij is dol op het gezelschap van andere katten - hij stort zich letterlijk op ze - , spint en wrijft tegen ze aan. Ook krijgt hij langzamerhand meer vertrouwen in mensen en is hij veranderd in een echte schootkat.

Zwemplezier in onze opvangcentra De geredde dieren in onze opvangcentra zijn gek op de zomer. Wanneer het zonnetje schijnt en de temperaturen stijgen, willen ze maar één ding: genieten van een lekker verkoelend bad. Bekijk onze video en geniet mee!  Bekijk de video

Met hond en kat de herfst in De dagen worden korter, de temperaturen dalen en de bladeren vallen van de bomen. Kortom, het is weer herfst. Een jaargetijde dat bepaalde risico's met zich meebrengt voor honden en katten. Daarom geven we u graag een aantal tips om de herfst met uw huisdier goed door te komen! Lees onze tips

Ontroerende foto's: Virunga National Park (Congo) neemt met groot verdriet afscheid van een heel bijzondere gorilla

 

29 OKT 2021

NDAKASI – EEN BIJZONDERE GORILLA IS NIET MEER

Met groot verdriet heeft het Virunga National Park de dood aangekondigd van de geliefde berggorilla Ndakasi. Ndakasi, een wees, leefde al meer dan 10 jaar in het Senkwekwe opvangcentrum van Virunga National park (Democratische Republiek Congo). Op de avond van 26 september, na een langdurige ziekte waarin haar toestand snel verslechterde blies Ndakasi haar laatste adem uit in de liefdevolle armen van haar verzorger en levenslange vriend, Andre Bauma. Meer over de medische zorg die Ndakasi kreeg van de Gorilla Doctors, lees je hier.

(Foto: Brent Stirton/Getty)

https://gorillastichting.nl/wat-is-het-verhaal-achter-deze-foto/   World Press Photo

Ndakasi, geboren in april 2007, was slechts twee maanden oud toen Virunga rangers, na een bericht over een vermoorde gorilla, haar vastgeklampt vonden aan het levenloze lichaam van haar moeder. Helaas bleek er niet één maar in totaal zeven gorilla’s vermoord, inclusief zilverrug Senkwekwe en een zwanger gorillavrouwtje. De foto van de begrafenis van de zeven gorilla’s schokte de wereld in 2008. Het verhaal achter deze World Press foto kun je hier lezen.

Ndakasi in 2009; foto Gorilla Doctors

Omdat er geen andere familieleden aanwezig waren, gaven de rangers de jonge gorilla de eerste zorg en herstelden rangers en brachten ze haar over naar een opvangcentrum in Goma, waar ze voor het eerst werd voorgesteld aan Andre Bauma. De hele nacht hield Andre de baby dicht bij hem, haar kleine lichaam stevig tegen zijn blote borst gedrukt voor warmte en comfort. Ze overleefde; het trauma van het verlies van haar familie in combinatie met een lange revalidatieperiode betekende echter dat Ndakasi te kwetsbaar was om terug te keren naar het wild. Samen met een andere weesgorilla Ndeze, werd Ndakasi in 2009, overgebracht naar het Senkwekwe Center, waar ze meer dan 11 jaar een vredig leven leidde met haar verzorgers en andere verweesde berggorilla’s.

Selfie of ranger Mathieu Shamavu

Ndakasi’s leven is goed gedocumenteerd en haar hartverwarmende persoonlijkheid was te zien in verschillende shows en films. Zo ook in de Netflix documentaire Virunga, waar ze in lachen uitbarst terwijl ze wordt gekieteld door een verzorger. Ze werd ook bekend op internet in 2019, toen een “selfie” van haar viraal ging op Earth Day. De foto toont Ndakasi en haar partner-in-crime, Ndeze, beiden ontspannen op twee voeten, buik uit met een brutale grijns. Hun speelse karakter herinnerde de wereld eraan hoeveel we onszelf in deze dieren zien en het is een van de redenen waarom Andre Bauma haar zo erg zal missen.

Andre Bauma:
“Het was een voorrecht om zo’n liefhebbend wezen te mogen verzorgen, vooral wetende van het trauma dat Ndakasi op zeer jonge leeftijd heeft opgelopen. Je zou kunnen zeggen dat ze op haar moeder Nyiransekuye leek, deze naam betekent ‘iemand die graag anderen verwelkomt’. Het was Ndakasi’s lieve karakter en intelligentie die me hielp om de connectie tussen mensen en mensapen te begrijpen en waarom we alles moeten doen wat in onze macht ligt om hen te beschermen. Ik ben er trots op Ndakasi mijn vriend te mogen hebben noemen. Ik hield van haar als een kind en haar vrolijke persoonlijkheid bracht iedere keer weer een glimlach op mijn gezicht. Ze zal door ons allemaal in het opvangcentrum worden gemist, maar we zijn voor altijd dankbaar voor de rijkdom die Ndakasi in ons leven heeft gebracht tijdens haar tijd bij Senkwekwe.”

Foto credits: Getty Images; Brent Stirton/Getty; Gorilla doctors en Mathieu Shamavu

https://gorillastichting.nl/ndakasi-een-bijzondere-gorilla-is-niet-meer/