Translate

zaterdag 29 september 2018

OPZIENBAREND NIEUWS: Animals Asia redt 5 maanberen in Vietnam....



Vijf Aziatische zwarte beren zijn na dertien jaar gevangenschap gered van een berengalboerderij in Vietnam. De dieren zaten daar in kleine kooien waar hun gal werd afgetapt. De berengalindustrie is een van de gruwelijkste manieren van dierenmishandeling.


De beren leefden dertien jaar onder erbarmelijke omstandigheden op een berengalboerderij in Vietnam. Ze waren uitgehongerd, uitgedroogd en hadden meerdere ziektes. De boer uit de provincie Tien Giang stond zijn beren af nadat onze partnerorganisatie Education for Nature Vietnam (ENV) hem wist te overtuigen dat het beter was zijn beren naar een opvang te brengen. De dieren zijn door ENV en hun partners naar een veilig onderkomen gebracht: het berenreservaat Tam Dao van Animals Asia Foundation, in de buurt van Hanoi. 
De kooien waarin de beren dertien jaar lang zaten opgesloten.
De vijf beren leefden onder slechte omstandigheden, waren uitgedroogd en uitgehongerd en hadden meerdere ziektes.
De beren zijn door Education for Nature Vietnam naar een opvang gebracht.
Berengalindustrie
Gal is kostbaar in Azië, omdat het vaak in traditionele 'medicijnen' wordt gebruikt. Dit terwijl er genoeg alternatieven voorhanden zijn. In Vietnam is het nog legaal om beren te houden, al is het illegaal om gal van ze af te tappen of om beren te fokken voor commerciële doeleinden. De wet wordt echter slecht nageleefd en naar schatting leven er nog altijd 780 beren in gevangenschap op berengalboerderijen.
Campagnemanager Karin Bilo: ‘Er is geen diervriendelijke manier om gal van een levende beer te verkrijgen. Om gal af te kunnen tappen, wordt er een gaatje in de galblaas van een beer gemaakt, waar een slangetje in wordt gestopt. De beren leiden een pijnlijk, stressvol en eenzaam bestaan en kampen vaak met psychische problemen. 
We helpen bij het redden van beren in Vietnam om ze naar een veilige plek te krijgen – al kost het vaak jaren voor beren om te herstellen van hun verschrikkelijke tijd in gevangenschap. We zijn blij dat deze beren nu vrij zijn van een leven vol pijn en stress. We hopen dat ze in de opvang weer echt beer kunnen zijn.' 
Een van de beren in afwachting van vrijheid.
Het einde van de berengalindustrie
Dung Nguyen van Education for Nature: ‘Deze vijf beren brengen ons weer een stap dichterbij ons doel om de berengalindustrie in Vietnam tot een einde te brengen, voor eens en altijd. De industrie krimpt en de eindstreep is in zicht. Samen met onze partners werken we hard om onze doelstelling voor 2020 te behalen: dat de berengalindustrie verboden wordt.’
We werken al meer dan tien jaar samen met ENV om de uitbuiting van beren in de berengalindustrie te stoppen en ervoor te zorgen dat er geen nieuwe beren in terechtkomen, maar dat zij in het wild blijven; waar ze horen. Door overheden te helpen met het microchippen van beren, kan voorkomen worden dat er nieuwe beren in de industrie terechtkomen. Samen met ENV werken we ook aan een fokverbod voor galberen in Vietnam, zodat er geen nieuwe beren deze gruwelijke praktijken van de berengalindustrie hoeven mee te maken.
Lees meer over ons werk voor beren.


donderdag 27 september 2018

Een restaurant in Maine verdooft kreeften met marihuana voor ze de pot in gaan.




Een restaurant in Maine verdooft kreeften met marihuana voor ze de pot in gaan. Volgens de eigenares is het proces menselijker: de dieren zouden rustiger zijn en voelen minder pijn.

Meestal belanden kreeften levend in kokend water, volgens velen een gruwelijke praktijk. Er is ook groeiend wetenschappelijk bewijs dat de dieren wel degelijk pijn voelen. Zwitserland besliste daarom begin dit jaar nog dat kreeften altijd moeten verdoofd worden voor het kookproces - bij voorkeur met elektronarcose.




“Wat werkt nog verdovend?”, dacht eigenares Charlotte Gill van Charlotte’s Legendary Lobster Pound. Marihuana. Legaal in Maine en dus een handig relaxatiemiddel. “Ik vind het erg dat de kreeften hier toekomen zonder exitstrategie. Maar dat is nu eenmaal zo. Ik wil het gewoon wat beter voor de diertjes maken. Als we een leven gaan nemen, moeten we het zo menselijk mogelijk doen.”

Experiment


En dus begon ze te experimenteren. Ze stak proefkreeft Roscoe een paar minuten in een doos met een bodempje water. Vervolgens werd via de onderkant marihuanarook naar boven geblazen. Daarna werd de stonede kreeft verlost van de elastiekjes rond zijn scharen, weer bij zijn soortgenoten gezet en drie weken geobserveerd. De resultaten waren volgens Gill verbazingwekkend. Roscoe was opmerkelijk rustiger, hij gebruikte zijn scharen ook niet meer als wapen. Als dank voor zijn medewerking aan het experiment werd de kreeft uiteindelijk weer vrijgelaten in zee.

Klant kan kiezen


De eigenares is sindsdien helemaal overtuigd van het verdoven van kreeften met marihuanadampen. Vanaf nu kunnen klanten die bij haar over de vloer komen, kiezen. Als de klant het wil, kan de kreeft die op zijn bord belandt eerst met marihuana verdoofd worden. Volgend seizoen hoopt de uitbaatster de praktijk uit te breiden naar alle kreeften.

“Het dier is veel relaxter als het sterft”, betoogt de dame. En het vlees zelf zou beter smaken. “Het verschil is ongelofelijk. Een gelukkig dier betekent beter eten.” Restaurantgangers moeten overigens niet bang zijn dat ze zelf high worden, benadrukt Gill. Alle sporen verdwijnen tijdens het kookproces. 




Charlotte's Legendary Lobster Pound Facebook

zaterdag 22 september 2018

Vrijheid als eindbestemming wat wil je nog meer: De holistische aanpak die het IFAW gebruikt in het zonnetje



ia de redding en rehabilitatie van individuele dieren draagt het IFAW bij aan het herstel van populaties en hun leefgebieden.
De holistische aanpak die het IFAW ( International Fund fotr Animal Welfare) hanteert voor het redden van dieren en het in stand houden van het landschap vormt de verbinding tussen het welzijn van individuele dieren, actieve betrokkenheid van de gemeenschap en effectieve bescherming van leefgebieden. Met frisse ideeën en doordachte acties zetten we ons in voor een wereld, waarin mensen en dieren in elkaars nabijheid kunnen gedijen.


Alleen al in de eerste maanden van 2018 steunde het IFAW een baanbrekend rehabilitatietraject voor 13 olifanten in 3 landen op twee continenten (India, Zambia, Zimbabwe.


Bedreigd door inkrimpende leefgebieden, stroperij en activiteiten van mensen in hun omgeving, is de situatie voor olifantenpopulaties over de hele wereld zeer kritiek te noemen. De problemen waar we mee te maken hebben zijn urgent, complex en hardnekkig.
Nu we het kritieke punt hebben bereikt waarop olifanten in aantal afnemen en de soort onverbiddelijk en versneld op uitsterven afstevent, zet het IFAW in op het creëren van realistische oplossingen
Het redden, rehabiliteren en weer in veilige natuurgebieden uitzetten van individuele dieren beschouwt het IFAW nu meer dan ooit als een van haar belangrijkste prioriteiten. We passen deze unieke aanpak toe om een van de belangrijkste laatste grote olifantenpopulaties te redden:


ZIMBABWE



In 2016 verleende het IFAW haar steun aan Wild is Life en Zimbabwe Elephant Nursery (ZEN) om het ZEN-project op te zetten - een historisch publiek-privaat partnerschap met steun van de Commissie Bosbeheer van Zimbabwe en ZimParks, om een uitgestrekt voormalig jachtgebied in de bossen van Panda Masuie te beveiligen zodat olifanten zich er kunnen vestigen.
Dit baanbrekende samenwerkingsverband zal de natuurbescherming in Zimbabwe een compleet nieuw gezicht geven!
Wild Is Life (WIL) is een organisatie die in 1998 door de familie Danckwerts is opgericht voor de opvang, rehabilitatie en uitzetting van dieren die afschuwelijke traumatische ervaringen hebben overleefd. In 2014 kreeg WIL vergunning om met een toevluchtsoord voor olifanten te starten, de Zimbabwe Elephant Nursery (ZEN), in samenwerking met de Autoriteit Parken- en Natuurbeheer in Zimbabwe.


Voor dit doel pacht ZEN met steun van het IFAW gedurende 25 jaar een grondgebied van 345 vierkante kilometer, dat Zambezi National Park in het noorden met Kazuma Pan National Park in het zuiden verbindt. Door deze geïsoleerde leefgebieden met elkaar te verbinden, dragen we bij aan de bescherming van gebieden waar olifanten zich thuis voelen en bieden we ze op hun tochten naar andere parken een veilige doorgang.

Het ZEN-project is fase 2 ingegaan nadat het IFAW samen met ZEN in mei 2018 een groep van zes geredde olifanten vanuit Harare had overgebracht naar een nieuw omheinde uitzettingslocatie in het Panda Masuie Forest Reserve. Hun reis is bij het bereiken van deze bestemming echter nog niet ten einde, en ons werk ook niet.

Deze video geeft een indruk van hun reis:



Fotographie: Donal Boyd

Met steun van het IFAW zal ZEN deze olifanten blijven verzorgen en van al het nodige voorzien voor een optimale kans op een geslaagde terugkeer naar de vrije natuur. We blijven de interacties en de conditie van de olifanten observeren met hulp van toegewijde verzorgers, en met de nodige bescherming die de parkwachters bieden is ook hun veiligheid gewaarborgd.

We doen pionierswerk voor een betere toekomst voor olifanten. Ook u kunt meedoen.



donderdag 20 september 2018

Gemeente Fryske Marren trekt het boetekleed aan.: Dode geschipte katten niet gescand om baasjes in te lichten oven hun overleden dier



Het is spijtig wat er met hun kat is gebeurd


JOURE
Op de ingezonden brief was wel gechipt, niet gecheckt kwamen verschillende reacties binnen. Kat Lizzy bleek niet de enige te zijn die zonder controle bij de kadavers achter was gelaten.
Ook Skippy, de kat van Pieter Posthuma de Boer en Akke Laffra, werd drie jaar geleden op dezelfde manier aangetroffen. Dagen zoeken en zoeken en zoeken. En dan denken dat haar iets is overkomen, maar ze is gechipt, dus zouden we het wel krijgen te horen als ze gevonden is, maar nee hoor. Door een tip van een vriend ook maar eens bellen met het milieuterrein. Daar werd ook Skippy gevonden in een container en we moesten haar er ook zelf uithalen. Dus ja, al 3 jaar is er bij de gemeente geen verandering in hun omgang met dit soort dierenleed. Wij houden van onze huisdieren en laten ze daarom chippen, kleine moeite om een overleden dier te (laten) scannen en de baasjes op de hoogte te stellen lijkt ons. 
Gemeente De Fryske Marren trekt het boetekleed aan in de onderstaande reactie:

Reactie gemeente De Fryske Marren:

We vinden het voor de eigenaren spijtig wat er met hun kat is gebeurd. We kunnen ons natuurlijk voorstellen dat het een emotioneel en heftig moment moet zijn geweest om je huisdier op deze wijze terug te vinden. En dan vooral op de manier hoe ze erachter zijn gekomen. Binnen de gemeente werken we volgens een vast protocol wanneer we een aangereden kat vinden: namelijk dat we het dier naar het milieuterrein brengen en daar de chip uitlezen. Normaal gesproken lezen we dan ook altijd de chip uit van katten en melden we dit vervolgens aan de beheerder. De beheerder geeft dit vervolgens door aan Amivedi (een stichting die zich inzet voor vermiste en gevonden dieren). Op die manier worden eigenaren altijd op de hoogte gebracht. Helaas is deze procedure niet helemaal goed gegaan bij de kat Lizzy en is dit anders gelopen dan normaal. Wij betreuren het dat de eigenaren daardoor niet eerder op de hoogte waren van het feit dat Lizzy bij ons op het milieuterrein was.
Er is door onze collega (onder andere de buitendienst) meerdere keren contact geweest met de eigenaren en daarbij is oprechte excuses aangeboden over de manier waarop het is gegaan. Daarnaast hebben wij intern opnieuw de procedure onder de aandacht gebracht bij onze collega om te voorkomen dat dit zich in te toekomst nogmaals herhaalt. Helaas kunnen we het verdriet en verlies van de kat hier niet mee wegnemen, maar wij hopen het signaal aan de eigenaren te hebben afgegeven dat we het voorval zeker serieus nemen en we de genoemde procedure in de toekomst zullen naleven.