Het is vele jaren geleden dat ik voor het eerst undercover ging om misstanden in het dierentoerisme onder de aandacht te brengen - zittend in een arena van duizenden mensen, tussen een zee van lachende gezichten en klappende handen, terwijl de tranen over mijn gezicht rolden. Het filmen van beren die gedwongen worden op motorfietsen te rijden, tijgers die worden gegeseld en door brandende hoepels springen, en getraumatiseerde makaken die op nerveus uitziende geiten zitten die op een slappe koord lopen. Een trillende Duitse herdershond wordt gedwongen een hoge verticale trapladder te beklimmen, met de vreselijke, onvermijdelijke uitkomst die snel duidelijk zal worden.
Meerdere dierenprestaties, meerdere ongelukken en meerdere doden.
Een olifant gaat niet voor de lol of uit zichzelf zo zitten. Daar gaan enorm veel mishandelingen vooraf. De dompteur heeft altijd een olifantenhaak in de hand en gebruikt die herhaaldelijk
Vandaag is het tij gelukkig aan het keren, maar het keert niet snel genoeg. Het is aan ons - we vragen ons af of de levensduur die dieren lijden, voor een paar minuten van ons vermaak, zo'n wreedheid kan rechtvaardigen.
De dozen met "gezonde" koffie die toeristen worden overgehaald om te kopen in de winkels en luchthavens van Azië, zien een verachtelijke en geheime industrie van duizenden depressieve en hongerige civetkatten die worden gekweekt in legbatterijkooien. Gedwongen om een onnatuurlijke hoeveelheid koffiebessen te eten totdat ze de bonen uitpoepen, die uiteindelijk worden verkocht als een dure "traktatie" van Kopi Luwak. De geheimhouding van de industrie zorgt ervoor dat toeristen zich er totaal niet van bewust zijn dat deze dieren niet in het wild of vrij leven, zoals geadverteerd, maar lijden achter de tralies in schuren, neurotisch gedrag ontwikkelen en gecompromitteerde immuun aandoeningen, zoals pijnlijke huidaandoeningen, totdat ze alleen in hun kooi sterven.
Schattige maar doodsbange babydieren worden weggenomen van moeders die zijn gedood en in bijna elke uithoek van de wereld gebruikt als rekwisieten voor toeristische foto's.
Jonge tijgers, beren, primaten, bedreigd, gedrogeerd en vaak met geweld ontdaan van hun tanden en klauwen. Uiteindelijk worden ze gemakkelijker te hanteren door toeristen die zich niet bewust zijn van de barbaarse achtergrond en die buitensporige bedragen betalen voor een selfie of foto om op one time, one look, sociale platforms te posten. Het beeld wordt maar al te snel vergeten, terwijl de ellende van het onderwerp voortduurt.
Het gevoel van romantiek van het rijden op de rug van paardenkoetsen verhult uitgeputte paarden die gedwongen worden toeristen mee te trekken in alle extreme weersomstandigheden, terwijl ze slopende gezondheidsproblemen ontwikkelen als gevolg van het lopen op harde oppervlakken of het inademen van verkeersdampen de hele dag.
En de decennialange toeristenindustrie voor olifanten die zachte dikhuiden tot onderwerping ziet slaan als kalveren, en altijd onder het "bevel" van een pijnlijke stierenhaak die hen controleert en onderwerpt. Lachende toeristen klauteren over hun hoofd en lichaam op een comfortabele stoel die allesbehalve comfortabel is voor de olifanten die ze op hun rug dragen.
Zoveel mishandelingen is hier aan vooraf gegaan. Het slaan van de dieren met zwepen, voedsel onthouden totdat een truc is gedaan zoals de dompteur dat wenst, enz......De gevaren van deze praktijken schaden niet alleen de dieren zelf, want ongelukken, overlijden en de verspreiding van ziekten vormen een zeer reëel risico voor toeristen die een hoge prijs kunnen betalen voor een paar minuten plezier. Er zijn verhalen in overvloed over olifanten die "schurkenstaten" worden en toeristen pijn doen of zelfs doden, die vaak onbewust hebben bijgedragen aan het net te ver duwen van hen. Zo gefrustreerd, zo vaak hongerig, zonder keuzes over hoe ze hun leven of zelfs hun dagen moesten leiden, en uiteindelijk over de rand van hun geduld gekanteld om uit te halen en hun ellende bekend te maken. Andere risico's van toeristen die het slachtoffer worden van tuberculose, een veel voorkomende ziekte van olifanten, en zich binnen enkele seconden verspreiden via druppeltjes in de lucht.
Er moet zeker een einde komen aan deze wrede uitbuiting van dieren, met alle risico's van dien voor de mens. Bij Animals Asia proberen we oplossingen te vinden voor industrieën die economisch aantrekkelijk zijn geweest, door zowel de dieren als de belanghebbenden zelf te helpen.
Het rijden op een toeristische olifant wordt vervangen door het bekijken van een olifant. Van weg naar bos - een win-winsituatie: voor de eigenaren die een vergoeding krijgen voor hun dieren, voor de mahouts die nog steeds in dienst zijn om toezicht te houden op de dieren die ze goed hebben leren kennen, en voor de olifanten die nu gewoon de keuze krijgen wat ze eten en waar ze willen rondzwerven, slapen of zwemmen in het wild van het Yok Don National Park in Vietnam. Deze overwinning strekt zich nu uit tot toeristen die kunnen genieten van het kijken naar deze machtige dieren die gewoon hun gelukkige, tevreden ding doen - vaak samen met nieuw gevonden vrienden - voor het leven.
Met de Vietnamese regering die ons begeleidt en helpt, en met supporters die ons aanmoedigen, hebben we aanzienlijke vooruitgang kunnen boeken bij het beëindigen van wrede voorbeelden van toeristische uitbuiting. Bijvoorbeeld, na ons bewijs en onze rapporten, maakte het centrale circus van Hanoi uiteindelijk een einde aan het gebruik van olifanten en beren in voorstellingen en droeg het hun laatste beren over aan ons heiligdom in Tam Dao.
Talloze andere voorbeelden hebben wrede en illegale reizende circussen zien eindigen in China, en de veel gerapporteerde "afnemende industrie" van circussen in het algemeen, nadat de aandacht van de samenleving is gevestigd op hoe onnatuurlijk en wreed prachtige megafauna is behandeld voor ons korte en egoïstische plezier.
Er is nog een lange, lange weg te gaan over de hele wereld - en we kunnen, en we moeten, allemaal ons steentje bijdragen om de wilde en gedomesticeerde dieren te helpen en vrij te laten die momenteel worden geslagen, uitgehongerd en opgejaagd om trucs uit te voeren voor ons vermaak.
Door onze gids voor ethisch toerisme te lezen, kunt u leren van - en deel uitmaken van - onze beweging om nee te zeggen tegen praktijken die dieren schade en leed berokkenen. Door onze eenvoudige "Do's en Don'ts" kunt u ervoor zorgen dat u en uw reisgenoten ethische keuzes maken voor dieren, waar u ook gaat, en ervoor zorgen dat u #TravelWithKindness.
,%20V225%20Little%20Mac%20(R)%20-690x.jpg "Bears in sanctuary - EM_LittleMac")
Als we er allemaal aan gewend raken om te denken "dit ziet er niet goed uit, dit voelt niet goed" als we kijken naar dieren die geen keuzes hebben, dan kan er snel verandering komen. Als iets niet goed lijkt, is het vaak niet goed en samen moeten we de stem zijn die het verschil maakt, de mensen die weglopen en de beïnvloedde die dichter bij de tijd komen dat er een einde komt aan wrede praktijken op het gebied van dierentoerisme.
Doe nu met ons mee en sluit je aan bij onze geweldige campagnesupporters zoals natuuronderzoeker, auteur en presentator Chris Packham in de strijd tegen wreedheid in naam van entertainment. Chris is al heel lang een vriend van Animals Asia en een gepassioneerde voorstander en pleitbezorger van een vriendelijkere wereld.
U kunt hier een artikel lezen dat hij speciaal heeft geschreven voor de lancering van onze campagne voor ethisch toerisme: The Guardian Opinion - Ik betreur het ten zeerste dat ik op vakantie op een olifant rijd. Dit jaar moeten we allemaal de ethische keuze maken | Chris Packham
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
