Harare, Zimbabwe– Reddingswerkers in Zimbabwe hebben een zwaargewond olifantenkalf in veiligheid gebracht nadat ze verstrikt was geraakt in een draadstrik, met één oor bijna volledig losgemaakt.
De (IFAW) zei dat vissers het ongeveer 18 maanden oude vrouwelijke kalf alleen hadden gezien aan de oevers van de Zambezi-rivier, in een gebied in de buurt van Chirundu aan de Zambiaanse grens. Ze sleepte een valstrik en had wonden van het overleven van een aanval door hyena's.
Bij een ingewikkelde operatie heeft het veterinaire team van Wild is Life-Zen (WIL) in Harare werkte samen met rangers van de Zimbabwe Parks and Wildlife Management Authority (ZimParks) om de olifant te verdoven en te immobiliseren om de valstrik te verwijderen. Het kalf werd vervolgens naar WIL gevlogen.
"Olifanten zo dicht bij water schieten om te verdoven, is altijd gevaarlijk vanwege de mogelijkheid dat ze in het water schieten en verdrinken of worden aangevallen door krokodil of nijlpaard. Een bijkomend veiligheidsrisico zijn de grote populaties leeuwen en nijlpaarden in het gebied", zegt Roxy Danckwerts, oprichter en CEO van WIL.
"Dierenartsen verwijderden een draadstrik die door haar oor was gesneden, waardoor het bijna geamputeerd was. Ze werd onmiddellijk naar onze faciliteit in Harare gebracht en we zijn erg blij met haar vooruitgang. Ze herstelt goed en heeft een band met de andere geredde olifanten die we verzorgen. Het beschadigde oor zal echter permanent misvormd zijn en zal haar behoorlijk onderscheidend van uiterlijk maken."
Elephant Nursery in Harare, Zimbabwe.
"Oude telefoondraden worden vaak gebruikt door stropers om wilde dieren te strikken en helaas is dit een groeiende trend omdat COVID-19 zoveel mensen van hun baan en levensonderhoud heeft beroofd",zegt Neil Greenwood, ifaw regional director Zuid-Africa.
De olifant heeft onlangs de naam Sally gekregen en komt goed tot rust. WIL zei dat de prognose voor het herstel van de olifant goed is en dat ze binnen een paar jaar een kandidaat zal zijn om weer in het wild te worden losgemaakt.
Bron: International Fund For Animal Welfare ( IFAW )
StIFAW's Team Lioness bestaat uit acht jonge vrouwen die als rangers de wilde dieren in het UNESCO Biosphere Reserve Amboseli in Kenia beschermen. De vrouwen behoren tot de Masai-gemeenschap in Kenia die van oudsher een zeer patriarchiale structuur kent. Met hun werk laten deze rangers zien dat het tijd is voor een vernieuwende kijk op de traditionele rol van vrouwen.
Deel deze pagina
Ontsnappen aan keurslijf
“Voor vrouwen zijn er in de Masai-gemeenschap maar weinig mogelijkheden voor betaald werk en de meeste vrouwen zijn volledig afhankelijk van hun familie. Ik wil juist onafhankelijk zijn. En de beste manier om te ontsnappen aan dat keurslijf is door in je eigen levensonderhoud te voorzien. De kans om Community Wildlife Ranger te worden heb ik dan ook met beide handen aangegrepen.”
Met haar 21 jaar is Eunice Mantei het jongste teamlid van één van de eerste rangerunits die geheel uit vrouwen bestaat. De rangerunit behoort tot de Community Wildlife Rangers (CWR): 76 rangers die patrouilleren in het steeds dichter bevolkte gemeenschapsland rond Amboseli National Park, dat slechts een paar kilometer is verwijderd van de grens met Tanzania. De andere rangerunits van CWR bestaan voornamelijk uit mannen.
Eunice komt uit een groot gezin. Ze heeft zes broers en zussen en ook nog een aantal halfbroers en -zussen. Eunice wist dat het werk van een wildlife ranger zwaar en soms ook gevaarlijk zou zijn, maar ook dat dit haar veel meer trok dan de traditionele (veelal huishoudelijke) rol van een Masai-vrouw.
Team Lioness
Team Lioness werd in februari 2019 opgericht. Het initiatief van het International Fund for Animal Welfare (IFAW) werd van harte onderschreven door een van de oudere vrouwen met een prominente rol binnen de gemeenschap, Kirayian Katamboi, die meestal uit respect met ‘Mama Esther’ wordt aangesproken. Esther zag dat veel jongere vrouwen graag een zelfstandig bestaan wilden opbouwen.
Twaalf jonge vrouwen uit de omliggende dorpen van de Olgulului/Ololarashi Group Ranch (OOGR) hadden zich voor dit project aangemeld. Het was niet gemakkelijk om bij de laatste acht te komen. De selectieprocedure bij de vrouwen was even zwaar als bij de mannen. De kandidaten werden getest op fysieke conditie en er werd gekeken naar opleidingsniveau, communicatieve vaardigheden, plaats binnen de OOGR en de bereidheid om het leven van een ranger te leven.
Het is een idyllisch beeld: de Kilimanjaro met op de lagere hellingen grote kuddes olifanten, leeuwen, buffels en andere iconische wilde dieren. Dit gebied is dan ook met recht en reden een zeer populaire safaribestemming. Maar er is ook een andere realiteit: maar al te vaak strijden mensen en dieren om de schaarse ruimte (Bron: IFAW)
Mens-dier-conflicten
Eunice komt uit deze regio en weet als geen ander dat wilde dieren al heel veel leefgebied aan mensen hebben moeten afstaan en hoe groot de impact hiervan is. Ze is zich er ook van bewust dat conflicten tussen mensen en dieren elke dag op de loer liggen. Er hoeven maar een paar olifanten op drift te raken en een hele oogst kan verloren gaan. Ook kan een huis of graanschuur met de grond gelijk worden gemaakt. Vee is daarnaast een belangrijke bron van inkomsten voor de Masai en moet worden beschermd tegen roofdieren zoals leeuwen en hyena's.
Team Lioness patrouilleert dagelijks op het gemeenschapsland van de groepsranch om vallen te verwijderen en stroperij tegen te gaan, en om in te grijpen bij conflicten tussen mensen en dieren en bij andere dreigingen. Elke dag weer lopen gemiddeld elf rangers patrouilles van zo'n twintig kilometer, ook bij de meest zware weersomstandigheden, zoals temperaturen van 30°C en hoger in de zomer.
Impact coronapandemie
Door de coronapandemie is het toerisme sterk afgenomen, waardoor het werk van Team Lioness nog gevaarlijker is geworden. Vanwege het instorten van het toerisme moesten dierenbeschermingsorganisaties in de regio (waaronder Kenia) snoeien in hun operationele kosten als gevolg van het verlies aan inkomsten. Er wordt nu veel minder vaak gepatrouilleerd en dat speelt stropers in de kaart.
De natuurbeschermingsorganisaties die actief zijn in het gebied rondom de OOGR, zijn afhankelijk van toeristische inkomsten en ongeveer de helft van het personeel heeft inmiddels geen werk meer. Eunice en haar collega's hebben hun patrouillegebied daarom moeten uitbreiden en dat betekent dat ze meer uren in het veld maken.
Natuurbehoud
“Veel mensen zijn hun baan kwijtgeraakt tijdens de pandemie, ook bij mijn eigen familie. Het geeft me veel voldoening dat ik nu in staat ben om voor mijn familie te zorgen. En als ik zie dat wilde dieren zich vrij bewegen zonder het risico om in handen van stropers te vallen, besef ik dat ik bijdraag aan de veiligheid van dieren en dat maakt me heel trots. Ik zou het fantastisch vinden als er meer vrouwen zich zouden aanmelden als community wildlife ranger en mensen zouden informeren over de keerzijde van stropen: minder wilde dieren en dus ook minder werk voor de lokale bevolking. Ik wilde vroeger altijd advocaat worden, maar nu wil ik me juist verder verdiepen in natuurbehoud”, aldus Eunice.
Deze honden werken in Benin en zijn al retrained om wilde dieren op te speuren
Stichting IFAWSonic is een van de honden die is uitgekozen om deel uit te maken van het speurhondenteam van het International Fund for Animal Welfare (IFAW). Hij zal zijn uitzonderlijke reukvermogen gebruiken om ons te helpen producten van wilde dieren op te sporen en de handel in wilde dieren te stoppen.
Deel deze pagina
Het is zeven uur ’s ochtends; door de dichte mist zijn de met dauw bedekte weidse grasvlakten nauwelijks zichtbaar. Ik ben in Neufchateau, in het noordoosten van Frankrijk, voor een belangrijke missie. Vandaag maak ik kennis met de nieuwe rekruten van IFAW die zullen worden ingezet in de strijd tegen de handel in wilde dieren! Senseo en Sonic, twee pups van vijf maanden, komen uit hetzelfde nest en zijn kruisingen van een Belgische Herder en een Labrador. Zij zijn de nieuwe aanwinsten voor het Speurhondenproject van IFAW in Benin.
Fantastisch reukvermogen
Vroeger kende ik speurhonden alleen maar van luchthavens en treinstations. Ik had er nooit bij stilgestaan dat honden ook in staat zijn om andere dingen dan explosieven en drugs op te sporen. Maar honden hebben een onovertroffen reukvermogen – tot tienduizend keer sterker dan bij mensen – en zijn ook in staat om bankbiljetten op te sporen en gevallen van kanker en COVID-19 te detecteren. Deze speurneuzen doen het ook geweldig bij het opsporen van lichaamsdelen van dieren én van levende dieren, van walvissen tot aan bed wantsen.
De twee pups krijgen in Frankrijk een introductietraining gericht op het vergroten van hun nieuwsgierigheid en speelsheid, vaardigheden die cruciaal zijn voor een speurhond.
Geen beter begin van de dag dan een fijne wandeling in de frisse ochtend. Nog even een snelle check van ogen, oren en tanden en een stap op de weegschaal, een wekelijks ritueel, en dan gaan we op pad naar het trainingscentrum.
Sonic en Senseo worden nu nog niet getraind in het onderscheiden van geuren. Deze pre-training is erop gericht om hun speelsheid aan te wakkeren, zodat ze het leuk vinden om te spelen met en te zoeken naar de bal, ook in uitdagende omstandigheden. En spelen doen ze, en ze genieten met volle teugen! Verstop een bal in een kamer vol met meubels en ze vinden hem. Werp de bal op een grote hoop oude plastic flessen en banden en ze storten zich erop en brengen hem terug. Elke sessie duurt maar een paar minuten. Het lijkt misschien gemakkelijk, maar dit soort oefeningen vergt enorm veel concentratie en energie, en het welzijn van de honden staat voorop!
Sonic heeft de bal gevonden in een kamer vol oude flessen en banden (Bron: IFAW)De zon staat nu hoog aan de hemel en de temperatuur is opgelopen naar dertig graden. Genoeg gewerkt voor vandaag, het is tijd om een duik te nemen in de rivier vlakbij. Sonic en Senseo zwemmen achter de bal aan en vermaken zich opperbest in het koele water.
De volgende dag gaan we naar het treinstation om de honden te laten wennen aan rumoerige en drukke plekken. De honden moeten leren om hun aandacht bij het spel (later wordt dit hun werk) te houden in een uitdagende omgeving. Dat is even belangrijk als het ontwikkelen van hun opsporingsvaardigheden.
Een lange reis om de illegale handel in wilde dieren te stoppen
Sonic en Senseo zullen zich voegen bij het projectteam in Cotonou, Benin, waar nu al vijf andere speurhonden zijn. Geleidelijk zullen ze leren om de geur van ivoor en de huid van schubdieren te herkennen in steeds moeilijkere situaties. Daarna worden ze gekoppeld aan rechercheurs van Water- en Bosbeheer. Hierbij worden de voorkeuren van de begeleiders en de projectmanager meegewogen, maar er wordt ook gekeken hoe de honden reageren op de verschillende begeleiders. Na zes maanden teamtraining worden de honden ingezet in de haven en op de luchthaven van Cotonou.
Binnenkort wordt het projectteam ook uitgebreid met Rosco, een 10 maanden oude Duitse Herder, en met Oscar, een 2,5 jaar oude Belgische Herder. Beide honden zullen ook het opleidingscentrum van Neufchateau verlaten voor het Benin-project.
Ik heb maar 48 uur met deze honden opgetrokken, maar het afscheid valt me zwaar, zeker van Senseo, die mijn hart heeft gestolen. Ik ben blij dat ik kennis heb mogen maken met deze pups en ik ben ervan overtuigd dat ze het fantastisch zullen doen in de strijd tegen wildlifecrime.
(Harare, Zimbabwe mei 2021) Zes verweesde olifantenkalfjes werden deze week van Harare naar Victoria Falls in Zimbabwe verplaatst. Door deze verplaatsing van 900 kilometer is hun vrijheid weer een stapje dichterbij.
“Deze kalfjes zijn klaar voor de tweede fase van hun leven: nu leren ze om onafhankelijk te zijn zodat ze uiteindelijk kunnen leven als wilde olifanten”, aldus Roxy Danckwerts, CEO en oprichter van Wild is Life (WIL).
De olifanten waren in het donker aangekomen en geplaatst in een boma (omheind leefgebied) bij het IFAW-ZEN Project om rustig te kunnen wennen in het Panda Masuie Forest Reserve. Bij zonsopgang werden de kalveren geïntroduceerd aan de plaatselijke kudde van negen olifanten, die al eerder gered en opgevangen waren.
“Het was ongelooflijk om de oudere olifanten de heuvel af te zien donderen, trompetterend en schreeuwend van opwinding om de nieuwe kalveren te ontmoeten. De ‘meet and greet’ verliep fantastisch. Ze streelden elkaar met hun slurf en wreven zelfs gezichten over elkaar - het was heel bijzonder om getuige te kunnen zijn van hun interacties, ”zei Danckwerts.
“In Panda Masuie zullen ze samen met de negen opvangolifanten dagelijks en onder toezicht door het bos wandelen. Daar komen ze in contact met wilde olifanten en zullen ze uiteindelijk hun eigen kudde vormen of zich aansluiten bij een wilde kudde. Dit is alles waar we zo hard voor hebben gewerkt. Het is een emotioneel moment, maar we zijn buitengewoon trots”, aldus Danckwerts.
De kalfjes zijn allemaal tussen de 3 en 5 jaar oud en werden gered door WIL en het International Fund for Animal Welfare (IFAW). In het rehabilitatiecentrum in de buurt van Harare werden de kalfjes 24 uur per dag verzorgd door de medewerkers van het IFAW-ZEN Project. Twee van de kalfjes krijgen een gps-riem om, zodat hun bewegingen kunnen worden gevolgd na aankomst in Panda Masuie.
“Het feit dat we deze jonge olifanten een zachte overgang kunnen bieden in het Panda Masuie Forest Reserve, in de buurt van Victoria Falls, is een ongelofelijke overwinning,” vertelt Neil Greenwood, Regionaal Directeur IFAW Zuidelijk Afrika. “Ze zijn allemaal als wees gered uit levensbedreigende situaties. Zonder de duizenden uren toegewijde rehabilitatie en intensieve verzorging door ZEN waren ze zonder twijfel overleden”
“Het is een eer om deze verweesde olifantenkalfjes te begeleiden op hun weg terug naar het wild. Deze kalfjes bieden perspectief voor het herstel van hun soort en ons werk in Panda Masuie draagt bij aan hun toekomst. Het prachtige en beschermde Panda Masuie-landschap leent zich uitstekend voor het migreren van populaties wilde dieren, inclusief de bedreigde Afrikaanse olifanten”, zegt Jos Danckwerts, Director van het IFAW-ZEN Project.
Alle zes olifanten (Marsie, Jack, Johnnie, Tessa, Amira en Mana) werden in 2018 en 2019 gered uit modderige waterpoelen die door extreme droogte waren uitgedroogd. Alle dieren verloren hun moeder. Jack (+/- 5 jaar) en Mana (+/- 3 jaar) zijn daarbij aangevallen door een hyena of een leeuw.
Eerder dit jaar wees de International Union for Conservation of Nature (IUCN) twee soorten Afrikaanse olifanten aan als uniek, de bosolifant (Loxodonta cyclotis) en de Afrikaanse savanneolifant (Loxodonta africana). De bosolifant staat op de lijst van ernstig bedreigde diersoorten en de savanneolifant heeft de status van bedreigde diersoort. Al deze geredde savanneolifantkalfjes bieden hoop voor de overleving van deze langdurig bedreigde soort.
International Fund for Animal Welfare (IFAW) juicht de aankondiging toe van twee IJslandse walvisvaarders dat ze deze zomer niet op walvissen gaan jagen. IJsland beleeft het tweede jaar op rij zonder walvisvangst. Volgens Patrick Ramage, IFAW's directeur van het Marine Conservation Program: "Het is nu duidelijk dat we het einde van de IJslandse walvisjacht zien, wat goed nieuws is voor walvissen, goed nieuws voor IJsland en goed nieuws voor de bescherming van de zee wereldwijd. IFAW prijst onze oude partners en vrienden in IJsland die hebben gewerkt om een einde te maken aan het wrede doden van gewone vinvissen en dwergvinvissen in IJslandse wateren en ook om de consumptie van walvisvlees door internationale toeristen te beëindigen."
Walvisvlees in blik
In een media-interview zei Kristjan Loftsson, de CEO van Hvalur - het enige bedrijf dat betrokken is bij de Finse walvisjacht in IJsland - dat hij dit jaar niet zou jagen op walvissen vanwege de concurrentie van Japan als ook de huidige Covid-19-gerelateerde beperkingen.
Gunnar Bergmann Jonsson, algemeen directeur van de dwerg walvisjacht IP-Utgerd, vertelde AFP dat hij voorgoed ophield met zijn walvisjacht.
Vinvissen - het op één na grootste dier op aarde - worden alleen in IJsland gedood voor export naar Japan, terwijl dwergvinvissen voornamelijk worden gedood om toeristen in het land te voeden. Sinds 2003, het jaar waarin het land de commerciële walvisvangst hervatte, zijn in IJsland meer dan 1500 vinvissen en dwergvinvissen gedood.
Om mee te helpen met de inspanningen van IFAW om walvissen in IJsland te beschermen, leest u meer over Meet Us Don't Eat Us of ondertekent u onze petitie voor walvissen op www.ifaw.is
Neem voor meer informatie, afbeeldingen of om interviews te regelen contact op met:
Het Internationaal Fonds voor Dierenwelzijn (IFAW) is een wereldwijde non-profitorganisatie die dieren en mensen samen laat gedijen. Wij zijn experts en gewone mensen die in zeeën, oceanen en in meer dan 40 landen over de hele wereld werken. We redden, rehabiliteren en laten dieren vrij, en we herstellen en beschermen hun natuurlijke leefomgeving. De problemen waarmee we worden geconfronteerd, zijn urgent en gecompliceerd. Om ze op te lossen, combineren we fris denken met gedurfde actie. We werken samen met lokale gemeenschappen, overheden, niet-gouvernementele organisaties en bedrijven. Samen pionieren we nieuwe en innovatieve manieren om alle soorten tot bloei te laten komen. Kijk hoe op ifaw.org.
Hoeveel coronavirus- en SARS-epidemieën duurt het nog voordat beleid wordt opgesteld op basis van de ecologische waarde wilde dieren in plaats van hun economische waarde?
Een voorbeeld van een van de vele IFAW advertenties in vliegvelden en metro's door heel China.
Er is een reclamebord op de markt voor levende dieren van Wuhan Huanan, waar wetenschappers geloven dat het Coronavirus is ontstaan, dat me rillingen geeft.
Het bord uit de winkel waar 'wilde smaken' op staat leest als de verzameling exotische dieren van een dierentuin gecombineerd met het menu van een slagerij. Levende pauwen, stekelvarkens, ratten, vossen, krokodillen, wolvenwelpen, schildpadden, slangen, kikkers, wilde varkens ... en vlees, voeten, bloed, darmen en andere lichaamsdelen van al het bovenstaande-en meer. Meer dan honderd delen van meer dan 70 soorten werden aangeboden.
Als Regional Director voor Azië van het IFAW komen dit soort borden zoals die bij Wuhan Huanan mij helaas maar al te bekend voor.
Levende dierenmarkten waar wilde dieren in het wild worden verhandeld, zijn perfecte broedplaatsen voor zoönotische ziekten. De handel in wilde dieren brengt veel verschillende exotische wilde dieren in nauw contact met mensen. Stress van gevangenschap verzwakt het immuunsysteem van de dieren en creëert een omgeving waar muterende virussen gemakkelijk van de ene soort naar de andere kunnen springen. Soms kan een nieuwe streng van een virus zich ontwikkelen bij mensen, zoals gebeurde bij de SARS-epidemie in 2003, en zoals nu.
Op 26 januari hebben de Chinese autoriteiten de handel in wilde dieren en planten tijdelijk verboden op markten, vanuit restaurants en van internet. Het grootbrengen, vervoeren of verkopen van alle wilde diersoorten is "verboden vanaf de datum van de aankondiging tot de nationale epidemie is afgelopen", aldus een gezamenlijke richtlijn van drie topagentschappen die de markten voor vee en dieren in het wild reguleren.
De stap kan tijdelijk menselijk contact met wilde dieren verminderen. Maar tenzij de overheid een belangrijke juridische maas in de wet sluit die commercieel gebruik van wilde dieren toestaat, is de tijdelijke sluiting van de markt in feite alleen symptoombestrijding. Het beleid laat momenteel toe via een vergunningensysteem dat 54 soorten wilde dieren met "economische waarde", waaronder krokodillen, schildpadden en civets, worden gefokt, vervoerd en verkocht voor winst. Chinese milieuactivisten beweren dat deze door de staat uitgegeven vergunningen gewetenloze handelaren de mogelijkheid bieden om toch wilde dieren te verkopen op markten en restaurants.
Het bestaan van parallelle legale en illegale natuurmarkten leidt tot handhavingsmoeilijkheden en ondermijnt inspanningen om de vraag te verminderen. Dat is een deel van de reden dat China de moedige stap heeft gezet om binnenlandse ivoorhandel te verbieden. Duidelijke wetten die ivoorhandel verbieden motiveren handhavers door wilde dieren als bewijslast te gebruiken. Sinds China de ivoormarkten in 2017 heeft gesloten, hebben we sterke handhaving gezien op zowel fysieke als webgebaseerde markten, wat heeft geleid tot een aanzienlijke daling van de ivoorhandel in het land.
Uit het IFAW-onderzoek bleek dat wettelijke sancties een sterke afschrikking zijn voor de consumptie van wilde dieren. In de afgelopen twee jaar bereikte onze openbare campagne 80% van het stedelijke China die de juridische gevolgen voor de consumptie van pangolines, ivoor, neushoornhoorn en tijgerbot benadrukte, en genereerde enorme steun van de Chinese particuliere sector.
Samen zijn we van mening dat het verminderen van de consumentenvraag en het marktaanbod hand in hand moeten gaan.
China's webgiganten BAT (Baidu, Alibaba en Tencent) hebben al lang een zero tolerance beleid tegen handel in wilde dieren en planten. Al meer dan tien jaar geleden verbood Alibaba en zijn Chinese dochteronderneming Taobao de handel in onderdelen en producten van olifanten, tijgers, neushoorns, beren, pangolins, schildpadden en haaien, waardoor de industrie online marktplaatsen onbeschikbaar maakte voor de handel in bedreigde diersoorten.
Terwijl de coronavirusepidemie escaleert tot een wereldwijde noodsituatie, is handel in wilde dieren niet langer alleen een kwestie van natuurbehoud. Het is een kwestie van wereldwijde volksgezondheid. Een kwestie van bioveiligheid. Een kwestie van (inter)nationale veiligheid.
-Grace Ge Gabriel, Regional Director in Azië www.ifaw.org
Wij zetten speurhonden in om leefgebieden van koala's te vinden, zodat koala's op veilige plekken kunnen leven.
probleem
In heel Australië worden de woongebieden van koala's bedreigd. Ontwikkeling, ontginning en ontbossing bedreigen de levens van deze dieren en lijden tot aanrijdingen, aanvallen door andere dieren en ziektes.
We wilden weten hoe slecht de situatie eigenlijk was. Maar we wisten niet eens precies waar de koala's leefden.
oplossing
Als eerste gingen we samenwerken met de University of the Sunshine Coast in Queensland om de lokale koalapopulaties te onderzoeken. Daarna werden honden ingezet. Een hond kan wel 10.000 keer beter ruiken dan een mens.
Wij trainen hoog-actieve honden uit asielen, die anders misschien nooit waren geadopteerd, om de geur van koalapoep en -vacht op te sporen. Door het vinden van de poep en soms van de koala's zelf, kunnen we informatie verzamelen over de genetica en gezondheid van de lokale groep koala's.
Deze gegevens kunnen we ook gebruiken voor de bescherming van individuele dieren en voor het behoud van ecosystemen.
Door honden met succes te
trainen om koala's op te sporen
kunnen we sneller en nauwkeuriger werken aan de bescherming van deze dieren en de plekken waar ze zich thuis voelen.
De terugkeer van de wolf houdt Nederland bezig en staat symbool voor de huidige discussie over de rol van de natuur. IFAW wil daar op verfrissende wijze aan bijdragen. Niet door bestaande tegenstellingen te benadrukken, maar door een podium te bieden aan de jonge generatie. Hoe zien zij hun toekomst in relatie tot de natuur? Hoe passen wilde dieren, zoals de wolf, daarin? Welke stappen vinden zij dat er genomen moeten worden?
Met dit debat geven we een stem aan mensen die bereid zijn om constructief op zoek te gaan naar oplossingen voor het samenleven met wilde dieren en de natuur. Om de maatschappij, de cultuur en de manier waarop we leven ten goede te veranderen.
Wij kijken ernaar uit jou te zien bij het wolvendebat!
Genève, Zwitserland - Voorstellen voor een betere bescherming van olifanten, giraffen, haaien en andere diersoorten staan op de agenda van de 18e Conferentie van Partijen (CoP) van de Conventie Inzake de Internationale Handel in Bedreigde Uitheemse Dieren en Planten (CITES) die in Genève van start is gegaan.
Het voortbestaan van veel dieren die voor hun lichaamsdelen of levend worden verhandeld, is in belangrijke mate afhankelijk van beslissingen die tijdens het overleg worden genomen door de aanwezige regeringsvertegenwoordigers van de meeste van de 183 leden. Zij onderhandelen over de voorstellen die op tafel liggen. Dit is de langste agenda van CITES tot nu toe en het overleg duurt tot woensdag 28 augustus.
Matt Collis, directeur Internationaal Beleid van International Fund for Animal Welfare (IFAW) en hoofd van de delegatie van IFAW bij CITES: ''Door de illegale en niet-duurzame handel in wilde dieren, in combinatie met verlies van leefgebied en andere door de mens veroorzaakte bedreigingen, zijn sommige diersoorten zo in aantal afgenomen dat ze op een omslagpunt zijn beland in hun voortbestaan. Er worden momenteel zo'n 20.000 olifanten per jaar vermoord voor de illegale handel in ivoor. Het is van vitaal belang dat bij de komende CoP de landen er alles aan gaan doen om onze kwetsbaarste diersoorten te beschermen.''
Net zoals bij vorige CoPs staan olifanten en ivoorhandel hoog op de agenda. Er zijn drie aparte voorstellen met tegengestelde visies over het behoud van Afrikaanse olifanten. Zambia heeft een voorstel ingediend om de olifantenpopulatie in Zambia lager op de CITES-lijst te plaatsen en zo verkoop van ivoorvoorraden en de export van jachttrofeeën en huiden mogelijk te maken. Ook Botswana, Namibië en Zimbabwe hebben een dergelijk voorstel ingediend om de huidige status van olifanten in die landen en Zuid-Afrika te wijzigen om verkoop van voorraden in de toekomst toe te staan.
Daarentegen roepen Burkina Faso, Ivoorkust, Gabon, Kenia, Liberia, Niger, Nigeria, Soedan, Syrië en Togo, gesteund door veel meer Afrikaanse landen, op tot volledige bescherming van olifanten tegen elke vorm van commerciële internationale handel in ivoor. Zij willen alle Afrikaanse olifanten opnemen in Bijlage I van CITES, wat de hoogste mate van bescherming betekent.
Collis: ''Olifanten hebben de hoogste mate van bescherming nodig tegen handel om te voorkomen dat de legale handel een rookgordijn optrekt voor verder stropen en illegale handel. Maar het is ook belangrijk dat de partijen bij CITES problemen aanpakken in individuele binnenlandse markten en niet alleen bezig zijn met een eventuele hogere of lagere status op de CITES-lijst. Het is essentieel dat we de belangrijkste landen de benodigde middelen geven om olifantenpopulaties in hun leefgebied te beschermen en de handhavingscapaciteit te verbeteren.''
Voor de eerste keer zullen de CITES-afgevaardigden ook de bescherming van giraffen overwegen. Bij giraffen is er sprake van zogenaamd 'stil uitsterven'. Het aantal giraffen is de afgelopen 30 jaar met 40% gedaald door de internationale handel in hun lichaamsdelen, het verlies van leefgebied, maatschappelijke onrust en de illegale jacht.
''Het is belangrijk dat giraffen worden opgenomen in de lijst van CITES omdat we op dit moment niet met zekerheid kunnen zeggen in hoeverre de grote afname van hun populatie het gevolg is van handel. Wat we wel weten is dat handel een belangrijke factor is, omdat in de VS, het enige land dat momenteel gegevens verzamelt over handel in giraffen, in tien jaar tijd (van 2006 tot 2015) bijna 40.000 producten van giraffen zijn verhandeld. Opname in Bijlage II is van vitaal belang om de handel in giraffen te reguleren en illegale en onhoudbare handel te voorkomen,'' aldus Collis.
Een ander aandachtspunt voor deze CoP zijn haaien en roggen, waarvan de aantallen snel afnemen door de vraag naar hun vinnen en/of vlees. Bij de vorige twee CoPs is een groot aantal haaiensoorten in Bijlage II opgenomen. Een recordaantal landen stelt nu voor nog eens 18 van de meest bedreigde soorten op de lijst te plaatsen om de handel te regelulieren en duurzaam te maken. Onder deze soorten vallen de langvin- en kortvinmakreelhaai, die beide bedreigd worden.
Collis: ''Haaien- en roggensoorten zijn eerder met succes op de lijst van kwetsbare dieren geplaatst. Dit betekent dat er een groeiend bewustzijn is dat CITES bescherming moet bieden en bovendien daar waar de handel momenteel nog niet is gereguleerd, moet aanzetten tot visserijbeheer.''
Neushoorns, Aziatische otters en jaguars worden eveneens bedreigd door handel. De bescherming van deze en andere belangrijke diersoorten komt ook aan de orde tijdens de conferentie. Daarnaast wordt besproken hoe er moet worden omgegaan met nieuwe problemen zoals de online handel in wilde dieren en wat er moet gebeuren met het toenemend aantal levende dieren die worden gered uit handen van handelaren.
IFAW is in meer dan 40 landen actief voor het redden en beschermen van dieren en hun leefgebieden voor een wereld waarin dieren en mensen samen in balans zijn. Een team van IFAW-experts zal CITES CoP18 bijwonen en is gedurende de hele conferentie beschikbaar voor interviews.
Natuurorganisatie IUCN NL heeft van de Nationale Postcode Loterij een extra bijdrage van 2,4 miljoen euro gekregen voor het project ‘Operation Jaguar’. Hiermee kunnen zij stroperij en illegale handel in jaguars in Zuid-Amerika terugdringen. IUCN NL werkt hiervoor samen met het IFAW, Elephant Action League en ARTIS.
Jaguars – de grootste katachtigen van het westelijk halfrond – worden in landen als Bolivia, Suriname en Guyana steeds vaker gestroopt. Dit lijkt bijna volledig te worden gedreven door de vraag vanuit China, waar jaguartanden, -vlees en -botten worden verwerkt tot medicijnen en sieraden.
“De jaguar is de enige van de vijf ‘big cats’ die nog niet bedreigd is”, vertelt Liliana Jauregui van IUCN NL. “Maar de tijd dringt. We kunnen ons niet permitteren af te wachten tot ook hij het predicaat ‘bedreigd’ heeft. Met deze bijdrage van de Postcode Loterij gaan wij daarom alles op alles zetten om de jaguar het lot van zijn neven te besparen.”
Door de criminele netwerken te ontmaskeren, en de opsporing en vervolging door autoriteiten te professionaliseren, willen de organisaties deze wildlife crime bestrijden. Ook zetten ze in op preventie door stropers te weren uit de leefgebieden van jaguars. Zo kan dit toproofdier zijn belangrijke rol in het ecosysteem blijven vervullen.
“We zijn enorm gelukkig met deze steun van de Postcode Loterij en alle deelnemers!”, zegt Pauline Verheij, Senior Program Manager – Wildlife Crime bij het IFAW. “We zien er naar uit om Bolivia, Suriname en Guyana veiliger te maken voor jaguars en andere wilde dieren, in samenwerking met IUCN-NL en de andere partners.”
Dankzij deelnemers Postcode Loterij
De bekendmaking van de miljoenenschenking aan het project is gedaan in aanloop naar het Goed Geld Gala van de Postcode Loterij op 4 maart. Dan maakt de Loterij bekend welk bedrag zij in totaal kan schenken. De helft van de inleg van deelnemers aan de Postcode Loterij gaat naar goede doelen op het gebied van mens en natuur. Vorig jaar was dit een totaalbedrag van ruim 357,5 miljoen euro voor een betere wereld.
Stroperij en illegale handel vormen een serieuze bedreiging voor unieke soorten in het Amazonegebied van Bolivia en Suriname. Dat blijkt uit een nieuw onderzoek in opdracht van IUCN NL, de Nederlandse tak van de International Union for Conservation of Nature. Stropers hebben het vooral gemunt op jaguars, vogels en reptielen, zeeschildpadden en diverse dieren die worden verhandeld voor menselijke consumptie (bushmeat). Het onderzoek stelt dat de illegale handel wordt aangewakkerd door de toenemende aanleg van nieuwe infrastructuur in deze landen.
"Tot voor kort was er nog maar heel weinig bekend over stroperij en handel in wilde dieren in Bolivia en Suriname", zegt Liliana Jauregui van IUCN NL. "Dit rapport vult dat kritieke gat. Voor het eerst is er meer inzicht in de situatie rondom wildlife crime. Dat geeft houvast voor maatregelen om de illegale handel aan te pakken. "
Jaguarstroperij, illegale handel in huisdieren en illegale handel in bushmeat zijn de belangrijkste oorzaken van wildlife-criminaliteit in beide landen. In Suriname is ook de stroperij van zeeschildpaddeneieren een groot probleem. Die worden beschouwd als culinaire delicatesse.
Snelle stijging in illegale handel in jaguars
"De meest verontrustende trend die we hebben gevonden was de toenemende handel in jaguaronderdelen, met name hoektanden", zegt Jauregui. Dit lijkt bijna volledig te worden gedreven door de vraag vanuit China, waar jaguartanden, -vlees en -botten worden verwerkt tot medicijnen en sieraden.
In Bolivia is de stijging in jaguarhandel ingezet sinds 2012, zo blijkt uit cijfers van inbeslagnames. Tussen 2014 en 2016 ontdekte de Boliviaanse postdienst Ecobol maar liefst 300 jaguarproducten verdeeld over 16 zendingen, allemaal bestemd voor China. Veertien daarvan waren afkomstig van Chinese burgers die in Bolivia werkzaam waren.
In Suriname zijn er aanwijzingen gevonden dat men al in 2003 jaguaronderdelen verkocht aan Chinezen. Het lijkt erop dat de situatie sindsdien alleen maar is verslechterd. Uit het onderzoek blijkt dat een netwerk van Chinezen betrokken is bij het verhandelen van jaguaronderdelen vanuit het binnenland naar Paramaribo, waar ze verder verwerkt worden. Supermarkten, juweliers en andere winkels gerund door Chinese winkeliers worden gebruikt als dekmantel. Sociale media zoals Facebook en WeChat worden ook gebruikt voor het adverteren van producten.
Vandaag de dag zijn er naar schatting 2.000 tot 3.000 jaguars in het wild in Bolivia over. Het aantal jaguars in Suriname is onbekend.
Jauregui: “Hoewel het probleem van jaguarhandel op de radar staat van diverse belangrijke overheidsinstanties, is er simpelweg te weinig capaciteit om het aan te pakken. Voor heel Bolivia, met een oppervlakte van 1.099 km2 zijn een schamele 50 agenten beschikbaar voor de bescherming van wilde dieren.” Desondanks biedt een recente veroordeling van smokkelaars hoop. “In november 2018 zijn twee Chinese burgers veroordeeld tot respectievelijk vier en drie jaar gevangenis voor het smokkelen van 185 jaguartanden.”
Handel voor huisdieren
Naast de recentere trend in jaguarhandel, vormt illegale handel voor huisdieren en voor menselijke consumptie al decennialang een probleem. Maar ook dit is aan verandering onderhevig, zo laat het rapport zien.
Van oudsher waren dieren uit Latijns-Amerika bedoeld voor zowel de nationale als de internationale huisdierenmarkt, met de Verenigde Staten en Europa als grootste afnemers. Dankzij strikte wetgeving is de export teruggedrongen, maar er is nog altijd een aanzienlijke binnenlandse huisdierenmarkt. Vooral papegaaisoorten zijn geliefd.
De illegale handel in levende dieren gaat gepaard met ernstig lijden. De dieren worden gesmokkeld in thermosflessen, nylonkousen en zelfs onderbroeken. Voor elk dier dat als huisdier wordt verkocht, sterven naar schatting 8 tot 10 dieren als gevolg van het transport.
Voedsel
Een laatste grote dreiging vormt de menselijke consumptie van dieren. Bushmeat, het eten van wilde dieren, is wijdverbreid in de meer afgelegen gebieden van zowel Bolivia als Suriname. Inheemse gemeenschappen zijn wettelijk toegestaan om te jagen voor eigen consumptie, maar commerciële jacht is illegaal. Uit het rapport blijkt echter dat dit wel degelijk gebeurt, en zelfs toeneemt als gevolg van de groeiende vraag naar bushmeat van Chinese arbeiders die werkzaam zijn in de infrastructurele projecten in de regio. Een bron verklaart dat Chinezen in de rurale gebieden regelmatig lokale mensen inhuren om voor hen op bushmeat te jagen. Hiervoor worden allerlei dieren gedood, waaronder herten, pekari’s, gordeldieren, tapirs, apen en slangen.
In Suriname blijft de illegale handel in zeeschildpaddeneieren een groot probleem. Het rapport maakt melding van zes gevallen tussen 2008 en 2017, waarbij 39.748 eieren werden geconfisqueerd. Bij één inval werden 23.500 eieren aangetroffen op een boot op de Marowijne-rivier, vlakbij de broedplek van de schildpadden, Galibi. Naar verwachting is dit het topje van de ijsberg, omdat slechts een klein percentage van de illegale handel wordt onderschept.
Suriname is een belangrijk leefgebied voor zeeschildpadden. Maar liefst vier van de zeven zeeschildpadsoorten op aarde gebruiken de stranden van Suriname om te nestelen. Allevier hebben een bedreigde status op de IUCN Rode Lijst van bedreigde soorten.
Aanleg van nieuwe wegen
Opvallend is dat het rapport de infrastructurele ontwikkelingen in Bolivia en Suriname aanwijst als een sleutelfactor in de toename van stroperij. Nieuwe wegen maken het ondoordringbare bos toegankelijk voor stropers, terwijl de toestroom van arbeiders in de infrastructuur- en mijnindustrie, vaak van Chinese komaf, een vraag naar bushmeat creëert. Zij doden zelf ook geregeld dieren.
In Bolivia zijn bijvoorbeeld plannen om een snelweg te bouwen door het Isiboro Sécure Indigenous Territory en National Park (TIPNIS). Dit stuit op veel controverse, omdat men vreest dat dit onvermijdelijk zal leiden tot meer stroperij en illegale handel in planten en dieren.
Aanbevelingen
Het rapport geeft verschillende aanbevelingen om wildlife crime een halt toe te roepen. Het versterken van de lokale handhaving is een groot aandachtspunt. Zowel in Bolivia als Suriname is de capaciteit ondermaats. Lokale gemeenschappen kunnen een belangrijke rol spelen in de preventie van stroperij. Jauregui: "Zij zijn de ogen en oren in het veld." Ook moet de samenwerking tussen instanties op verschillende niveaus en tussen landen worden verbeterd. Tot slot kan nader onderzoek uitwijzen waar de precieze hotspots voor stroperij en handel zijn. Haast is echter geboden: “Er moeten urgent maatregelen worden genomen om te voorkomen dat deze regio haar meest iconische soorten verliest”, zegt Jauregui. “De tijd dringt.”
