New York City Mayor Eric Adams has just announced that he will sign an executive order to crack down on the cruel horse-carriage industry, and he’s urging the City Council to pass a full ban.
This order represents the strongest action yet from City Hall. It directs the NYPD to enforce laws against illegal and dangerous carriage operations, orders the Department of Transportation to move boarding areas to less-trafficked spots in Central Park, and prepares the city for the day that the New York City Council finally passes a ban.
This is just the initial step. Mayor Adams is unable to implement a full ban until the City Council approves Ryder’s Law. With deadlines approaching, time is of the essence.
Ryder’s Law was enacted following the tragic incident involving Ryder, a 26-year-old carriage horse who collapsed from exhaustion on a busy Manhattan street. Video footage of Ryder lying helplessly on the pavement, as his driver attempted to force him back to his feet, ignited worldwide outrage. Despite widespread protests and public calls for action, the carriage horse industry persists with little oversight and few consequences.
World Animal News (WAN ) traveled to New York City last year to meet with NYCLASS and witnessed firsthand the disturbing conditions these horses endure. We visited their stables, tucked between Midtown’s towering high-rises, where horses are kept in dark, cramped stalls with no pastures, little fresh air, and no true rest from the city’s relentless noise and stress.
Just last month, tragedy struck again. Lady, a 15-year-old carriage horse, collapsed and died in Hell’s Kitchen while returning to her stable from Central Park. The heartbreaking video, which was shared by Voters For Animal Rights, renewed calls for urgent action.
How many more horses have to collapse, suffer, or die before New York City ends this outdated and cruel industry?
Over the weekend, a coordinated marine mammal rescue operation in Wellfleet, Massachusetts, led to the successful rescue and release of multiple dolphins after a series of strandings. The International Fund for Animal Welfare (IFAW) received the first call to its Stranding Hotline just before 8 AM on Saturday, reporting several dolphins swimming in Chipman’s Cove. This area is a known stranding hotspot due to its shallow bays, shifting tidal flats, and hook-like geography, which can confuse and trap marine mammals.
Soon after the report, IFAW volunteers confirmed the presence of 12 dolphins in the cove. With low tide expected at 10:30 AM, the window for action was tight. IFAW’s team of experts mobilized quickly, deploying trained responders and equipment to the scene in a race against the changing tides. Their rapid response was crucial to guiding the dolphins back to deeper waters and preventing further strandings.
“These strandings happen fast, and every minute counts,” said Nicole Hunter, rescue manager at IFAW. “Our teams worked through rising heat, shifting tides, and difficult terrain to reach and support these dolphins. We know each animal is an individual life, and every rescue is an act of hope.”
At the time of low tide, multiple animals began stranding at several locations in Wellfleet. In total, seven of the twelve dolphins stranded, with some still swimming in water.
By midday, those seven animals were extracted into IFAW’s custom-built mobile dolphin rescue unit, the remaining five continuing to swim in Wellfleet Harbor. The transported dolphins received veterinary treatments, including IV fluids and supportive care, to keep them as cool and comfortable as possible as they reached the release site off Herring Cove Beach in Provincetown.
Volunteers remained on alert overnight. Early Sunday morning, five dolphins were re-sighted in the Herring River Gut in Wellfleet. One died prior to the team’s arrival, and the four live animals were transported and released into deeper water, also off Herring Cove Beach.
All of the released dolphins swam off strongly, with one dolphin each day fitted with a satellite tag to allow for continued monitoring after release. All 12 dolphins involved in the two-day rescue were common dolphins, a species regularly seen in the waters around Cape Cod. The group was made up of six males and six females, representing a mix of age classes, from juveniles to subadults and adults.
IFAW has responded to a total of 100 dolphin and porpoise stranding events so far this year across Cape Cod and southeastern, MA. Even with decades of experience, situations like this demand rapid mobilization of staff, volunteers, veterinarians, and specialized response equipment. This weekend’s events included collaboration with the Cape Cod National Park Service.
“To see dolphins stranded is always heartbreaking,” continued Hunter. “What sustains us—the rescue teams, the volunteers, the veterinarians—is seeing those same animals swim away. It reminds us why we do this work.”
To report a live or stranded marine mammal, text or call IFAW’s Stranding Hotline at (508) 743‑9548.
Across the country, shelters and rescues are facing an overwhelming crisis. While many are aware of the tragic plight of shelter dogs and cats, a less visible but equally dire emergency is affecting another species: pigs. Each year, thousands of pigs, especially potbellied and so-called “mini pigs,” are abandoned, hoarded, bred uncontrollably, or seized in cruelty cases. As the rescue community struggles to keep up, many pigs are falling through the cracks, often landing in high-kill shelters with no escape and no one to save them from this heartbreaking fate.
California is currently at a tipping point, with over 100 pigs facing perilous circumstances as several cruelty cases emerge statewide. In Lucerne Valley, authorities seized 63 potbellied pigs from a neglectful environment, with seven piglets born shortly after arriving at the shelter. Prior to the animal control intervention, rescuers had already removed a few others. These pigs were malnourished, many were pregnant, and all were in urgent need of care. As conditions worsened and the owner refused further intervention, rescuers contacted authorities, resulting in the pigs being placed in a high-kill shelter with limited time and resources to save them.
Against all odds, rescuers with Snouts of Sedona and Wilbur’s Hammie Haven, have managed a miraculous feat over the past few weeks. A dedicated team of sanctuary founders and volunteers successfully relocated 32 pigs to safety, in addition to the original eight rescued prior to the seizure. One of the most heartbreaking moments unfolded when a mother sow rejected her newborn piglets. This prompted an urgent rescue by a partner sanctuary, which is now providing round-the-clock care and pan feeding for the vulnerable young ones.
Rescued pigs at Snouts of Sedona
Unfortunately, the rescue groups have exhausted their financial resources, even using their personal funds to cover emergency transport costs. Because they are small organizations, they are not equipped with staff, leaving them to work long hours to care for the pigs they’ve rescued. There are still an estimated 26 pigs remaining at the Devore Animal Shelter from the Lucerne Valley case, and time is quickly running out.
Meanwhile, the second major case in Lucerne Valley is growing more dire by the day. On a remote desert property with no shelter or infrastructure, over 40 large farm pigs were left in sweltering heat, often without food or water. Despite over two dozen visits from animal control and mounting reports from neighbors, the pigs have not been removed. Tragically, a recent visit by a concerned citizen revealed that only 17 pigs remain. There is fear that the rest were sold for meat. Rescuers are clinging to the hope that some may have escaped.
Elsewhere in California, the situation remains dire. A potbellied pig cruelty case that was initially slated for the Devore shelter in San Bernardino has inexplicably come to a halt. The Bakersfield shelter recently reached out to rescuers regarding an imminent seizure of at least 50 pigs suffering from malnutrition on yet another neglected property. Initial photographs depicted skeletal pigs struggling to survive amidst dilapidated fencing. Thankfully, due to another rescue coming forward, now only 15 pigs remain at the shelter.
This issue isn’t just happening in isolated pockets; it’s widespread. Recently, Snouts of Sedona rescued several abandoned pigs. Among them was Billy, found alone on a property where a house had burned down in Rimrock. The organization also took in a mother Kune Kune pig named Hakuna, and her baby, Matata, discovered wandering at the foot of the mountains in Cottonwood. Just last night, as dusk fell, they managed to rescue the father of the pair.
The situation has taken a dire turn as one rescue organization is closing its doors this week due to the founder’s diagnosis of a terminal illness. The urgency for securing homes for the pigs, as well as financial support, has never been greater.
The rescue community isn’t giving up, but they are at a breaking point. The problem extends beyond the pigs themselves. Despite repeated cruelty reports, few neglect cases lead to prosecution. Even when animals are seized, the individuals responsible often continue to breed or hoard with few consequences. Advocates are urgently calling for legal reforms to break this cycle, starting with lifetime animal bans for repeat offenders and stronger enforcement of animal welfare laws.
What’s Needed Today:
Foster homes, adopters, emergency medical funding, and public awareness are the lifelines these pigs need. Every pig adopted from a sanctuary opens space for another in danger. Every dollar donated helps prevent an already-overwhelmed system from collapsing under the weight of constant crisis.
How You Can Help:
1. ADOPT OR FOSTER A PIG
Organizations such as Snouts of Sedona, Wilbur’s Hammie Haven in Norco, and others throughout California are seeking loving homes for their pigs. These animals are often already spayed or neutered, healthy, and well-socialized, making them ready to join new families.
2. DONATE TO SPAY/NEUTER FUNDS
Each surgery costs hundreds to thousands of dollars, with neuters ranging from $400 to $1,000 and spays up to $2,000. With numerous pregnant pigs, preventing further litters is crucial.
Even offering a temporary space for one pig or driving them to safety can save a life.
4. SUPPORT LEGAL REFORM
Contact your local representatives to advocate for:
• Stronger penalties for repeat animal abuse offenders
• Mandatory spay/neuter before shelter release
• A ban on unregulated backyard breeding of pigs
5. SHARE THIS STORY
Awareness is a powerful tool. Many people are unaware of this crisis, and by increasing awareness, we can garner more support to address this ongoing issue.
Dierproeven zijn een wrede praktijk die elk jaar enorm veel leed veroorzaakt bij talloze dieren, inclusief honden en katten. Terwijl we blijven aandringen op een volledig verbod op dierproeven, heeft Colorado een belangrijke stap voorwaarts gezet door hoop te bieden aan enkele van zijn onschuldige slachtoffers.
Gouverneur Jared Polis, vergezeld door luitenant-gouverneur Dianne Primavera en wetssponsors, ondertekende SB25-085 - Gezondheidsgerelateerde onderzoeksproefpersonen in de wet, die een weg naar adoptie creëert voor honden en katten die worden gebruikt in gezondheidsgerelateerd onderzoek.
Gesponsord door senatoren Cathy Kipp en John Carson en vertegenwoordigers Manny Rutinel en Amy Paschal, vereist de nieuwe wet dat onderzoeksfaciliteiten die dieren gebruiken voor medische of wetenschappelijke doeleinden, eerst overlevende honden en katten aanbieden aan opvangcentra of reddingsgroepen voor adoptie voordat euthanasie wordt overwogen. Als de faciliteit een eigen adoptieprogramma heeft, moet het proberen intern te herplaatsen voordat contact wordt opgenomen met externe organisaties.
Faciliteiten moeten ook een jaarverslag indienen bij het Colorado Department of Public Health and Environment, met daarin het volgende:
• Het totale aantal dieren dat is overgebracht naar opvangcentra of reddingscentra
• Het totale aantal dat via interne programma's wordt geadopteerd
• De naam en het adres van elke samenwerkende opvang of reddingsgroep
Hoewel het lijden dat deze dieren in laboratoria ondergaan niet ongedaan kan worden gemaakt, betekent deze wet een belangrijke vooruitgang. Het geeft hen de tweede kans die ze verdienen. Hoewel we ons blijven inzetten voor een toekomst zonder dierproeven, vieren we een belangrijke overwinning voor degenen die niet voor zichzelf kunnen spreken.
Een jonge leeuwin genaamd Yuna heeft haar eeuwige thuis gevonden inThe Big Cat Sanctuary in Kent, na een reis van 1.400 mijl vanuit het door oorlog verscheurde Oekraïne.
Yuna's leven is getekend door grote ontberingen. Gered uit een huis in de buurt van de plaats van verwoestende explosies, doorstond ze smerige levensomstandigheden en werd ze constant gepest door een andere leeuw genaamd Atlas. De meedogenloze stress van haar omgeving eiste zijn tol en in januari 2024 kreeg ze een zware tegenslag nadat ze door puin van een nabijgelegen ontploffing last kreeg van shellshock en verlies van coördinatie.
Omdat ze dringend zorg en een veilige haven nodig had, werd Yuna uiteindelijk overgedragen aan de Wild Animal Rescue, met steun van het International Fund for Animal Welfare (IFAW).Dit cruciale moment bood haar een sprankje hoop - een kans op genezing en vernieuwing, weg van de onrust die ze doorstond.
Te midden van de geredde leeuwen bevindt zich Rori, een mannetjesleeuw die worstelt met de ingrijpende gevolgen van shellshock. Ooit reisde hij samen met Yuna, maar Rori's leven nam een andere wending toen hij werd overgeplaatst naar Natuurhulpcentrum VZWin België. Deze nieuwe omgeving biedt hem de kans om de lange weg naar genezing te beginnen, weg van de trauma's uit zijn verleden.
Naast Rori bereiden twee jonge zusjes, Amani en Lira, beiden ongeveer een jaar oud, zich voor op hun eigen reis. Binnenkort verhuizen ze naar Pairi Daiza in België, waar ze zorg en gezelschap krijgen. Terwijl ze met deze belangrijke verandering worden geconfronteerd, zullen de zussen op elkaar vertrouwen om door hun nieuwe omgeving te navigeren.
En dan is er nog Vanda, een jonge leeuwin met een schrijnend verleden. Ze werd gered uit een flatgebouw in het zuidoosten van Oekraïne in de buurt van een kerncentrale. Door ernstige ondervoeding werd Vanda's groei belemmerd, waardoor ze zo klein leek als een welp van drie tot vier maanden oud, ondanks dat ze acht maanden oud was. Gelukkig staat haar op het punt om te worden overgebracht naar ZOO Planckendael in België, waar ze de kans krijgt om te gedijen in een veilige, verzorgende omgeving.
"Toen we hoorden over de hartverscheurende situatie van deze leeuwen, wisten we dat we iets moesten doen, ook al hadden we de ruimte niet", zegt Cameron Whitnall van The Big Cat Sanctuary. "We zijn meteen aan de slag gegaan om erachter te komen hoe we dit idee konden realiseren. Het is een race tegen de klok, maar we zijn vastbesloten om ze het best mogelijke thuis voor altijd te geven - dat is onze missie, want ze verdienen het na alles wat ze hebben meegemaakt."
Zodra deze grote katachtigen zijn herplaatst, betekent dit dat de overige vijf leeuwen die door het IFAW van Wild Animal Rescue worden ondersteund, een veilig thuis hebben gevonden. Deze prestatie markeert een nieuwe belangrijke mijlpaal voor zowel Wild Animal Rescue als het IFAW, met in totaal 21 grote katachtigen die met succes in een veilige omgeving zijn geplaatst.
"Oekraïne is nu geen onbekende in tragedie, en de verhalen van deze grote katachtigen zijn niet anders. Ik ben blij dat ze in ieder geval voor hen op weg zijn naar een veiligere plek. Het grote-katachtigen-opvang heeft permanente huisvesting geboden aan de overgebleven leeuwen, waaronder Yuna, van wie we vreesden dat ze vanwege haar psychische problemen geen thuis zou krijgen", zegt Natalia Gozak, die deze evacuaties namens IFAW en Wild Animal Rescue coördineert.
De meeste grote katachtigen die in gevangenschap worden gefokt, kunnen niet in het wild worden vrijgelaten, dus IFAW en verschillende dierenwelzijnsorganisaties en partners werken aan het vinden van geschikte huizen waar deze dieren levenslang verzorgd kunnen worden. Huisvestingsmogelijkheden zijn schaars en de aanhoudende oorlog heeft geleid tot een aanzienlijke toestroom van dieren die een thuis nodig hebben, waardoor het toch al beperkte aantal geschikte locaties dat nu vol zit, onder druk komt te staan. Het Big Cat Sanctuary bouwt momenteel verblijven om ervoor te zorgen dat de geredde grote katachtigen de allerbeste zorg krijgen.
"Wilde dieren die in gevangenschap zijn geboren en uit deze situaties zijn gered, kunnen helaas niet terugkeren naar het wild, waar ze thuishoren", voegde Gozak eraan toe. "Leeuwen zijn geen geschikte huisdieren - het zijn wilde dieren die deskundige specialistische zorg nodig hebben om zo goed mogelijk aan hun fysieke en psychologische behoeften te voldoen."
"Het is een enge tijd voor iedereen hier in Oekraïne. Deze grote katachtigen moeten zo bang en verward zijn geweest - sommige zijn geboren tijdens het conflict en kennen geen ander leven dan de constante chaos van oorlog, sommige zijn direct getroffen door beschietingen. Ik ben opgelucht dat deze leeuwen nu een beter leven voor zich hebben", zegt Natalia Popova van Wild Animal Rescue.
De overige leeuwen zullen in tijdelijke faciliteiten in België verblijven terwijl de bouw van hun nieuwe verblijven in The Big Cat Sanctuary vordert. Zodra deze verblijven zijn voltooid, zullen de leeuwen worden verwelkomd in hun permanente huizen.
Overweeg alstublieft om vandaag nog te doneren om The Big Cat Sanctuary te helpen in haar missie om Vanda, Yuna, Rori, Amani en Lira een nieuw leven te geven. Doneren kan HIER!
Nieuw onderzoek toont aan dat er nog steeds aanzienlijke hoeveelheden ivoor illegaal worden verhandeld in de Europese Unie (EU), ondanks strengere regels die twee jaar geleden zijn aangenomen.
Minder dan 10% van alle advertenties leverde verifieerbaar bewijs van wettigheid, zoals een certificaatnummer of foto. Een totaal gebrek aan bewijs voor de verkoop van rauw olifantenivoor, waarvoor de regels het strengst zijn, is zorgwekkend.
"Met dit soort resultaten en gezien de strikte uitzonderingen die legale handel in de EU nog steeds toestaan op vertoon van certificaten, is het zeer waarschijnlijk dat veel van het geregistreerde ivoor illegaal online te koop wordt aangeboden", zegt Ilaria Di Silvestre, hoofd EU-beleid en -campagnes van IFAW. "De meest recente EU-regels voor de handel in ivoor vormden een belangrijke stap voorwaarts, maar onze studie wijst op de mazen in de wet en op de zwakke uitvoering en monitoring ervan. We moeten aanvullende en gecoördineerde inspanningen van alle belanghebbenden hebben om ervoor te zorgen dat de EU niet bijdraagt aan de wereldwijde impact van olifantenstroperij en ivoorhandel."
De studie evalueerde de hoeveelheid ivoor en vermoedelijk ivoor van relevante soorten - waaronder olifanten, nijlpaarden, walrussen, walvissen, narwallen en doejongs - twee jaar na de publicatie van denieuwe EU-regels voor ivoorhandel.Advertenties voor olifantenivoor en vermoedelijk olifantenivoor waren veel talrijker dan die van andere ivoordragende soorten.
In 2017 heeft de Europese Commissie de eerste versie van richtsnoeren aangenomen om de wederuitvoer van ruw ivoor op te schorten. In december 2021 publiceerde de Commissie herziene richtsnoeren en wijzigingen van Verordening (EG) nr. 865/2006, waarbij de meeste vormen van handel in olifantenivoor vanaf januari 2022 effectief werden verboden. Deze regels zijn van toepassing op ivoor van zowel Afrikaanse als Aziatische olifantenpopulaties.
Deze maatregelen volgden op toezeggingen die zijn gedaan in het EU-actieplan inzake de illegale handel in wilde dieren en planten – EU-biodiversiteitsstrategie voor 2030, en een openbare raadpleging waaruit bleek dat 90% van de 90 000 respondenten voorstander was van een EU-verbod op de handel in ivoor.
Als gevolg van de nieuwe regels is de commerciële handel binnen de EU in ruwe en bewerkte ivoren producten en de in- en uitvoer van bewerkte ivoren producten niet langer toegestaan, behalve in een zeer beperkt aantal gevallen waarin controle en certificaten of vergunningen van de relevante autoriteiten vereist zijn. De meeste van deze regels zijn echter niet juridisch bindend en individuele lidstaten moeten zich inspannen om ze ten uitvoer te leggen.
Het IFAW voerde een soortgelijk onderzoek uit naar de hoeveelheid ivoor die in het Verenigd Koninkrijk op online platforms en sociale media werd verkocht, voor en na de inwerkingtreding van de nieuwe Britse ivoorwet.
"De resultaten in het VK suggereren dat de wettelijk bindende regels in het VK een positief effect hebben gehad. In de EU zorgen de vele uitzonderingen in de nieuwe regels en het ontbreken van een duidelijk en juridisch bindend verbod voor mazen in de wet", waarschuwde Di Silvestre. "De handel vindt hier nog steeds plaats en de handhaving online wordt verder bemoeilijkt door de technische details, zoals het claimen van bewijs van wettigheid."
Di Silvestre voegde eraan toe: "We dringen er bij de Europese Commissie en alle lidstaten sterk op aan zich in te zetten voor een specifiek monitoringmechanisme om de juiste uitvoering van de herziene EU-richtsnoeren en -wetgeving te beoordelen en tegelijkertijd tekortkomingen aan te pakken en handhaving te waarborgen."
Er zijn momenten waarop je mensen tegenkomt die je vertrouwen in de mensheid volledig herstellen. Zoals het geval toen we Thomas, Shaun en Mihn ontmoetten. Thomas, een entertainmentadvocaat, was op een middag bij Costco in Zuid-Californië en zag een dakloze man en zijn hond buiten de winkel zitten. Iets zei tegen Thomas dat hij naar de man moest gaan en met hem moest praten, wel, godzijdank deed hij dat.
De vriendelijke man, genaamd Shaun Donnelly, en zijn lieve hond Sandy, probeerden warm te blijven toen Thomas hen benaderde. Alles begon te ontrafelen toen Thomas wist dat hij iets moest doen om Shaun en Sandy van de straat te krijgen. Het eerste dat Thomas deed, was een GofundMe-pagina maken om geld in te zamelen om een opvangcentrum voor Shaun en Sandy te kopen, zodat ze niet nog een nacht in de kou hoefden te slapen.
Thomas deed wat onderzoek om te proberen een daklozenopvang te vinden die honden zou toelaten, maar hij was bang dat Shaun en Sandy op de een of andere manier gescheiden zouden worden, aangezien de meeste opvangcentra geen huisdieren toestaan.
"Shaun is zo'n lieve man met een goed hart. Hij houdt zoveel van zijn hond Sandy en ze is zo'n lieve hond," vertelde Thomas aan WAN terwijl hij zijn beslissing uitsprak waarom hij hen allebei moest helpen.
Toen Thomas' GoFundMe-pagina in een stroomversnelling kwam en in het hele land werd gedeeld, zag Mihn Collins, een filmregisseur, zijn bericht en wilde ze helpen. Mihn had een productiecamper waarvan hij wist dat die perfect zou zijn voor Shaun en Sandy. Hij hielp niet alleen om hen van een camper te voorzien, hij voegde ook twee zonnegeneratoren voor elektriciteit toe.
Thomas en Mihn werkten samen om ervoor te zorgen dat Shaun en Sandy zich op hun gemak voelden in hun nieuwe camper en dat ze alles hadden wat ze nodig hadden. Eindelijk hadden Shaun en Sandy eindelijk een warm bed om in te slapen.
"Er is nog zoveel meer werk te doen", vertelde Thomas aan WAN. Hij legde verder uit dat dit slechts de eerste stap was. Hij wilde Shaun weer op de been helpen, omdat hij zo graag weer wilde werken.
"Ik ben nooit iemand geweest die gewoon bleef zitten en profiteren van het systeem. Ik heb het moeilijk gehad, maar ik zou me er niet door laten weerhouden om voor mijn hond te zorgen, want ik weet dat ik hier niet zou zijn zonder Sandy, ze heeft mijn leven gered", vertelde Shaun aan WAN.
Shaun legde uit dat hij een aantal fouten in zijn leven had gemaakt en dat hij moeilijke tijden heeft doorgemaakt na het verlies van veel familieleden, waaronder zijn hond Rocky, die vorig jaar van hem werd gestolen. "Rocky was mijn wereld. Ik hield zoveel van die hond en ik was zo gebroken toen ze op een avond van me werd weggenomen", vervolgde een emotionele Shaun. "Het ene na het andere kon ik niet meer aan, maar Sandy was er voor me en ik heb haar te danken als de reden waarom ik er nog steeds ben."
"Ik kan niet genoeg zeggen over Thomas en Mihn. Het zijn de aardigste mensen die ik ooit in mijn leven heb ontmoet. Mijn broers, ik noem ze nu mijn broers, ze deden hun uiterste best, en ik ken niemand die zou doen wat ze voor mij deden. Ik dank ze heel erg voor wat ze hebben gedaan", vervolgde Shaun.
Toen we Thomas vroegen wat zijn grootste voordeel was van zijn ongelooflijke gebaar van vriendelijkheid, zei hij: "Het kost maar een seconde van je dag om te stoppen om iemand gedag te zeggen. Je weet nooit wat er zich zal ontvouwen."
Moge God Thomas en Mihn, die engelen op aarde zijn, zegenen voor het helpen van Thomas en zijn hond Sandy om een nieuw leven te beginnen!
Als je wilt helpen om de steun voor Shaun en Sandy voort te zetten, overweeg dan om HIER een donatie te doen!
De drieënzeventigjarige Yang in de Zuid-Koreaanse provincie Chungcheong is de nieuwste hondenvleesboer in het land geworden die zich aansluit bij het Models for Change-programmavan Humane Society International (HSI) Korea als onderdeel van de inspanningen van de liefdadigheidsinstelling om de hondenvleesindustrie te beëindigen.
Door met HSI/Korea te werken, laat de heer Yang de hondenvleesteelt achter zich en stapt hij over op het verbouwen van kool en andere gewassen. De bijna 200 hondenen puppy's op zijn boerderij, die bestemd waren voor de slacht, zullen in plaats daarvan worden vervoerd naar de Verenigde Staten en Canada, waar de zoektocht naar liefdevolle adoptiegezinnen zal beginnen.
De sluiting komt op een moment van toenemende publieke en politieke steun voor het beëindigen van de hondenvleesindustrie. Vorig jaar riep First LadyKim Keon-hee openlijk op tot een verbod, en uit de laatste opiniepeilingen blijkt dat 87,5% van de Zuid-Koreanen geen hondenvlees eet en 56% een verbod steunt.
In december 2021 vormde de Zuid-Koreaanse regering een taskforce om aanbevelingen te doen over de kwestie van hondenvlees, maar na herhaalde vertragingen dringt HSI / Korea er bij de regering op aan om een uitfaseringsprogramma te starten dat de modellen voor verandering van HSI weerspiegelt.
De heer Yang heeft bijna 30 jaar lang honden voor menselijke consumptie gekweekt in de stad Asan-si, maar is het er nu over eens dat de beste oplossing voor de hondenvleesindustrie in Zuid-Korea een uitfasering is. Zijn boerderij is, in tegenstelling tot velen in het land, wettelijk geregistreerd, maar hij gelooft dat het geen toekomst heeft. Meneer Yang wil de hondenvlees houderij achter zich laten.
"In de beginjaren van de hondenvleesindustrie meldde niemand hondenvleesboerderijen voor overtredingen of bekritiseerde de industrie. Maar naarmate de tijd is verstreken, zijn dierengroepen zoals HSI / Korea verschenen en de wereld verandert, net als koreaanse mensen," zei de heer Yang. "Ik ben lid van de hondenboerenvereniging en ik weet hoe het met de Taskforce Hondenvlees gaat. De compensatie- en uitfaseringsperiode zijn nu de problemen. Maar ongeacht de aanbeveling van de Task Force, was ik sowieso van plan om de industrie over een paar jaar te verlaten, dus toen ik met HSI / Korea sprak, wist ik dat het een goede gelegenheid was om nu te vertrekken.
"Ik ben van plan om hierna koolteelt te doen en mijn gewassen te delen met de lokale bevolking. HSI zal de dieren redden en ik zal de mensen helpen met mijn kooltjes," vervolgde de heer Yang.
Models for Change werd gelanceerd in 2015 en werkt samen met boeren zoals mr. Yang die de hondenvleesindustrie willen verlaten. De campagne helpt boeren bij de overgang naar een humaan, alternatief levensonderhoud.
"Veel van de honden op deze boerderij zijn duidelijk getraumatiseerd door hun ervaring in de hondenvleesindustrie, en ze zullen alle liefde en geduld nodig hebben die we ze kunnen geven om te beginnen met genezen," zei Sangkyung Lee, HSI / Korea's End Dog Meat campagnemanager. "Maar boeren zoals meneer Yang zijn symbolen van verandering in Zuid-Korea, omdat een nieuwe generatie dierenliefhebbers zoals ik niet wil dat dit lijden voortduurt. Ik hoop dat de overheid luistert en dat ons Models for Change-programma laat zien dat er een verlangen is naar verandering en een weg naar een nieuwe toekomst waarin honden alleen vrienden zijn, geen voedsel."
Dit is de 18Þ hondenvleesboerderij permanent gesloten door HSI / Korea, wat resulteerde in de redding van meer dan 2.700 honden sinds het begin van het programma. De geredde honden hebben adoptiegezinnen gevonden in de Verenigde Staten, Canada, het Verenigd Koninkrijk, Nederland en een klein aantal in Zuid-Korea.
Meneer Yang is blij dat de honden op zijn boerderij nu een kans maken op een gelukkige toekomst. Hij zei: "Tijdens het werken met HSI / Korea was ik verrast en verlicht door de manier waarop het team met de honden omgaat. Zelfs met hun kleren bedekt met hondenpoep, bleven ze glimlachen en vriendelijk praten met de honden zonder enig ongenoegen. Ik schrok een beetje. Ik heb geleerd dat HSI dieren echt veel meer waardeert dan ik die al bijna 30 jaar met honden omgaat. Ik ben blij dat deze honden naar een goede plek gaan en ik voel me niet goed om een van hen te zien sterven. Ik heb medelijden met ze."
U kunt HSI helpen hun ongelooflijke werk voort te zetten en meer honden te redden van de handel in hondenvlees door HIER te doneren!
.jpg)
