Enorme antibioticagebruik in de kalverhouderij: Nederland importeert jaarlijks honderdduizenden jonge kalfjes om vet te mesten en exporteren

 

Dier&Recht waarschuwt voor extreem gebruik van antibiotica door ongezonde kalversector Hoewel het antibioticagebruik in de Nederlandse kalversector tussen 2009 en 2019 is gehalveerd, blijft de inzet van antibiotica onverantwoord hoog. Hierdoor ontstaan resistente bacteriën die een risico vormen voor de volksgezondheid. Dat de kalverhouderij niet kan functioneren zonder grootschalige inzet van antibiotica, bewijst volgens Stichting Dier&Recht hoe ongezond de leefomstandigheden zijn voor de dieren. De stichting roept minister Schouten in een brandbrief op om de kalversector drastisch te hervormen. https://www.dierenrecht.nl/zieke-kalverindustrie-niet-te-genezen-met-antibiotica   PETITIE Broedplaatsen voor infectieziekten Nederland heeft een zeer grote kalversector die vrijwel volledig produceert voor de export. In eigen land is er nauwelijks vraag naar kalfsvlees. Om aan de buitenlandse vraag te voldoen, importeren kalvermesters jaarlijks honderdduizenden jonge kalveren, vaak over lange afstanden. De verzamelplaatsen, de vrachtwagens en de bedrijven die de kwetsbare dieren opkopen, zijn broedplaatsen voor talloze infectieziekten. Ziek door de kalverhouderij Omdat het immuunsysteem van de jonge dieren nog niet goed is ontwikkeld, zijn ze bijzonder vatbaar voor ziektes als diarree en longontsteking. Op het kalverbedrijf dragen de slechte huisvesting en ongezonde voeding bij aan een verlaging van hun weerstand, de kalveren worden regelmatig ziek. Om vleeskalveren slechts een halfjaar in leven te houden, krijgen alle dieren minimaal twee à drie kuren met antibiotica. Veel meer dan in andere sectoren van de veehouderij. Toename van superbugs Het hoge antibioticagebruik in de kalveren houderij veroorzaakt resistente bacteriën die ook gevaarlijk zijn voor mensen. Onderzoek van het RIVM toont aan dat 90 procent van de kalvermest resistente bacteriën bevat. Daarnaast bevat kalvermest niet alleen de hoogste concentraties antibiotica maar ook het grootste aantal verschillende antibiotica. Dat blijft niet zonder gevolgen: de kalverhouderij vertoont als enige sector in de veehouderij een toename van het aantal ESBL-producerende E. colibacteriën. Deze superbugs zijn ongevoelig voor meerdere soorten antibiotica. Brandbrief aan minister Schouten In haar kringloopvisie pleit minister Schouten van LNV voor het terugdringen van antibioticagebruik in de gehele veehouderij. Dit kan volgens de minister in een systeem dat ruimte biedt aan natuurlijk gedrag en aan goede verzorging met oog voor specifieke behoeften en het voorkomen van ziektes. Volgens Dier&Recht is die visie onmogelijk te realiseren binnen de huidige opzet van de kalverhouderij. Hervorming kalversector Dier&Recht publiceert vandaag een uiterst kritisch rapport over het buitensporige antibioticagebruik in de kalverhouderij. De dierenbeschermingsorganisatie roept minister Schouten in een brandbrief op om de kalverhouderij drastisch te hervormen. Frederieke Schouten, dierenarts en directeur van Stichting Dier&Recht: “Vleeskalfjes worden in hun korte leven gegarandeerd meerdere malen ziek. Het is bizar dat deze dieren alleen kunnen overleven door de inzet van enorme hoeveelheden antibiotica. De kalversector is in de huidige opzet volstrekt niet toekomstbestendig en bovendien bijzonder ongezond voor kalveren én voor mensen. Als de minister nog serieus werk wil maken van haar kringloopvisie dan is dit hét moment om deze zieke sector drastisch te hervormen.” https://www.dierenrecht.nl/zieke-kalverindustrie Antibiotica kalverhouderij - Dier&Recht.pdf 9.41 MB

Frederieke Schouten Directeur frederieke@dierenrecht.nl 020 280 78 06 06 48 92 68 89     Dier&Recht Tilanusstraat 8b 1091 BH Amsterdam www.dierenrecht.nl www.linkedin.com/company/stichting-dier-&-recht

Door belangenverstrengeling van veearsten en boeren gaat het gebruik van antibiotica in de vee-industrie onverminderd door

Volgens mij moet je de kat niet op het Beter Leven-spek binden; veeartsen schrijven antibiotica voor die je vervolgens in hun eigen apotheek kunt kopen. In Nederland worden overdosissen van het spul gebruikt.

Ik heb er op deze plek al vaker over geschreven en zal iedere aanleiding aangrijpen om er weer over te beginnen: het massale gebruik van antibiotica in de vee-industrie is als een tikkende tijdbom. Steeds meer bacteriën raken ongevoelig voor antibiotica. Een bekend voorbeeld is de MRSA-bacterie. Het 'beestje' komt veelvuldig voor in de stallen van de vee-industrie en laat zich niet meer bestrijden door de reguliere antibiotica. Potentieel levensgevaarlijk dus. Vooral mensen met een lage weerstand kunnen ernstig ziek worden.

Onthutsend

Twee jaar geleden barstte een heftige discussie los na een gedegen analyse van NRC-verslaggever Joep Dohmen van het antibioticagebruik in Nederland. Het was vooral onthutsend om te lezen dat de belangen van veel dierenartsen verstrengeld zijn. 'Het antibioticasyndicaat'  werd het genoemd door het NRC, want, zo bleek, niet alleen hebben dierenartsen een monopolie bij het uitschrijven van antibioticarecepten, ze zijn tevens betrokken bij handel in antibiotica en ook bij een deel van de productie.



Vooral toenmalig CDA-Kamerlid, en nota bene woordvoerder antibioticagebruik, Henk Jan Ormel kreeg ervan langs: hij bleek certificaten van aandelen van een antibioticaproducent te hebben. Ormel is dierenarts. Geschrokken van de publiciteit schijnt hij de certificaten inmiddels van de hand te hebben gedaan. Een andere CDA’er, oud-senator Jos Werner, is voorzitter van de Stuurgroep Antibioticaresistentie Dierhouderij en hij heeft er geen problemen mee dat te combineren met een functie als lid van de Raad van commissarissen bij Merck Sharp en & Dohme (MSD), een farmaceutisch bedrijf dat o.a. diergeneesmiddelen produceert.

Schijn tegen

Volgens mij heb je dan de schijn tegen en dat moet je niet hebben als je serieus werk wilt maken van een dergelijk zwaarwichtig dossier als het terugdringen van het antibioticagebruik.
Het is daarom een goede zaak dat Gerard Schouw van D66 deze week een motie indiende die een einde moet maken aan de zeer discutabele dubbelfunctie die een dierenarts nog altijd heeft: die van voorschrijver én verstrekker van medicijnen. “Laat dierenarts niet langer ook apothekertje spelen,” stelden de democraten deze week. Ik heb het wel eens een perverse prikkel genoemd en je kunt je met recht afvragen of iedere dierenarts de verleiding kan weerstaan. Juist daarom riep de Dierenbescherming twee jaar geleden al dat er een einde moest komen aan de apothekersrol van dierenartsen. Goede zaak dus, dat dit nu eindelijk wordt opgepikt door de politiek.

Intussen reageert de belangenvereniging van de dierenartsen, de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, als door een wesp gestoken. Volgens de organisatie gaat Schouw, en ik dus ook, er ten onrechte vanuit dat dierenartsen de neiging zouden hebben teveel antibiotica voor te schrijven, omdat ze daaraan zouden verdienen.  "Ja, vind je het gek,"zeg ik dan. Na de publicatie erkende de beroepsvereniging nog  "op vele manieren financiële belangen " te hebben bij het toedienen van antibiotica en nu zou dat ineens niet meer zo zijn?

De tekst met dank aan Frank Dales

Ik sta volledig achter de inhoud van dit artikel.