In South Luangwa National Park maakten medewerkers van Lion Cam melding van een ernstig gewonde, kreupele olifant met een baby aan haar zijde. De medewerkers hielden de moederolifant nauwlettend in de gaten totdat de teams van het Department of National Parks & Wildlife and Conservation South Luangwa ter plaatse waren om de moeder en haar kind te helpen.
Het team ontdekte al snel dat de moeder een dodelijke schotwond had, vrijwel zeker toegebracht door ivoorstropers. Daardoor verkeerde ze in levensgevaar. Haar baby lag dicht naast haar en probeerde vaak te drinken, maar zijn stervende moeder had geen melk meer. Helaas moest het hartverscheurende besluit worden genomen om de moeder te euthanaseren en kon alleen haar 2-jarige zoon worden gered.
Het kleine bulletje kreeg kalmerende middelen toegediend om nog meer psychologisch trauma te voorkomen. Nadat de babyolifant verdoofd was werd hij naar Chipembele Wildlife Education Trust gebracht, waar Elvis, een verzorger van Game Rangers International (GRI) met spoed was ingevlogen om zich over het babyolifantje te ontfermen.
Nadat het jonge bulletje was bijgekomen van de kalmerende middelen, stond hij snel op, rekte zich uit en begon vervolgens overstuur en gedesoriƫnteerd in het verblijf rond te rennen. Door het traumatische verlies van zijn moeder had hij tijd nodig om tot bedaren te komen. Zijn reactie was niet verrassend, gezien het verdriet en het trauma dat hij zojuist had doorgemaakt. De band tussen een moederolifant en haar baby is intens en vol emotie, net als bij mensen.
Gelukkig accepteerde hij binnen 24 uur na zijn redding een fles (elektrolyten en later melk) van zijn verzorger, maar hij was zo overstuur en gespannen dat hij drie dagen lang niet sliep. Na enige tijd, waarin hij werd voorzien van voldoende voedsel, water en het constante gezelschap van verzorger Elvis, begon hij te wennen aan zijn nieuwe omgeving.
Een week na zijn redding begon Chipembele geleidelijk aan Elvis te vertrouwen en volgde hem overal, reikhalzend uitkijkend naar elke fles melkvoeding. De concentratie van zijn melkvoeding werd gestaag verhoogd om ervoor te zorgen dat hij op krachten bleef en Chipembele had duidelijk behoefte aan deze gespecialiseerde voeding.
De reis naar Lusaka
Toen Chipembele zich zichtbaar op zijn gemak begon te voelen, werden er plannen gemaakt om hem naar de GRI Elephant Nursery in Lusaka over te brengen. Daar zou hij voor het eerst kennis maken met de andere weesolifantjes. In een speciaal aangepaste trailer maakte Chipembele zijn reis naar Lusaka. Gezien het vertrouwen dat hij in Elvis begon te krijgen, volgde hij Elvis verbazingwekkend en gewillig de trailer in, gelokt door melk. Eenmaal in de trailer diende de dierenarts hem een licht kalmerend middel toe om hem rustig te houden tijdens de lange reis die voor hem lag.
De aankomst in Lilayi Elephant Nursery
De reis was goed en rustig verlopen. Chipembele dronk om de twee uur melk en at onderweg vers gesneden bladgroen. Het was heel opmerkelijk dat hij tijdens de reis in het hooi ging liggen.
Eenmaal gearriveerd in het weeshuis, kwam Chipembele gewillig de trailer uit en werd hij naar zijn nieuwe stal geleid. Deze lag vol met vers gras en hooi om in te slapen, maar het belangrijkste was dat hij kennis kon maken met de andere weesolifantjes in de stallen naast hem. Zij stelden hem gerust in zijn, alweer, nieuwe omgeving.
Na aankomst in het weeshuis sliep Chipembele heel goed en dronk alle aangeboden melkflessen leeg. De eerste dagen heeft hij bij kunnen komen van de lange reis. Na een paar dagen mocht hij al uit zijn stal om zijn benen te strekken wanneer de andere weesolifantjes hun dagelijkse wandeling maakten. In de begindagen, voordat hij een band had met de verzorgers was het nog niet veilig om hem tussen de andere olifanten in de bush te laten lopen. Op 2-jarige leeftijd en een gewicht van meer dan 300 kg kan hij een verzorger ernstig verwonden als hij bang of verward is. Daarom was het van cruciaal belang dat hij eerst de verzorgers vertrouwde en troost bij hen zocht voordat hij mocht kennismaken met de andere olifantjes.
Ondertussen is hij geĆÆntegreerd in de groep weesolifantjes waar hij zijn eerste stappen zet op weg naar een leven terug in het wild. Een leven dat zo tragisch en wreed van hem werd afgenomen om aan de vraag naar ivoor te voldoen. Zijn leventje is compleet veranderd, maar hij heeft dankzij het weeshuis een kans op een nieuwe toekomst gekregen.
Chipembele heeft heel veel en zoekt peetouders peetouders nodig om de verzorging te kunnen krijgen die hij nodig heeft.
Geef jij dit lieve weesolifantje een nieuwe kans?
Peetouders maken door hun financiĆ«le steun de verzorging en rehabilitatie van de weesolifantjes mogelijk. Het intergratie-proces duurt jaren en kost veel geld. De verzorging van een weesolifantje kost tussen de € 450,- en € 750,- per maand.
Voor slechts € 6,50 per maand kun je peetouder worden. Dit is nog geen 21 cent per dag!
Bij mijn recente bezoek aan de Zimbabwe Elephant Nursery (ZEN), samen met IFAW-bestuursleden James Costas en Gregory Mertz, realiseerde ik me opnieuw dat we bij de rehabilitatie van wilde dieren elke dag bijleren. Niet alleen van elkaar, maar ook van elk individueel dier dat we redden.
Ik vind het mooi hoe oprichtster Roxy Danckwerts haar centrum omschrijft als een project dat voortdurend in ontwikkeling is. Aan de professionele, wetenschappelijke kant van rehabilitatie wordt een belangrijke bijdrage geleverd door gepassioneerde dierenbeschermers als Roxy, die vinden dat we deze individuele dieren niet aan hun lot mogen overlaten.
Deze toegewijde mensen moeten alle zeilen bijzetten om direct, op het moment zelf hulp te verlenen. Ze zijn bereid steeds bij te leren en ontwikkelen steeds betere protocollen om voor deze dieren de best mogelijke resultaten te boeken.
We hebben geleerd dat elk dier uniek is. We ontwikkelen best practices en standaard protocollen, maar als we in de praktijk aan het werk zijn en een olifant, giraf of neushoorn in de ogen kijken, dan realiseren we ons dat elk dier uniek is. We beseffen dat elk dier een bewustzijn heeft en net als wij een leven zonder pijn en ellende wil.
We redden individuele dieren, niet alleen om de wilde populaties van bedreigde soorten op peil te houden, maar ook omdat dit is wat ons menselijk maakt, de drang om het leed van andere wezens te verzachten.
Speciaal opgeleide oppassers maken een wandeling met de kalveren van de Zimbabwe Elephant Nursery (ZEN).
We delen deze verhalen met jullie omdat het, met de woorden van Roxy: "belangrijk is om de mensen het verhaal van deze individuele dieren te laten zien. Om mensen ertoe te bewegen verder te kijken dan hun eigen soort... om de overeenkomsten te zien tussen henzelf en een wild dier."
Door deze verhalen te delen, en het werk van de ZEN te steunen, dragen we bij aan een gezamenlijke toekomst waarin er plaats is voor iedereen, mens en dier.
Werkterrein
Als President-directeur is Azzedine Downes verantwoordelijk voor de strategische visie, aan de hand waarvan het IFAW een bijdrage wil leveren aan de
Tijdens een tocht in het Zuid-Afrikaanse Kruger National Park raakte een baby-olifantje in nood. Het dier zakte midden op een autoweg door zijn pootjes en blokkeerde daardoor het verkeer. Zijn familie schoot direct te hulp en wist de kleine weer overeind te krijgen zodat ze de wandeling konden vervolgen.
Op de video is te zien hoe de andere olifanten uit de kudde zich om het gevallen olifantje heen scharen terwijl moederolifant met haar poot de kleine omhoog probeert te duwen. Zodra hij genoeg steun heeft lukt het om overeind te klimmen. Het is niet duidelijk of de olifantenkalf in elkaar zakte vanwege uitputting of ziekte. De beelden zijn gemaakt door een toerist en op YouTube gezet door Kruger Sightings.
Etenstijd voor de weesolifanten in de ZEN.
Speciaal opgeleide oppassers maken een wandeling met de kalveren van de Zimbabwe Elephant Nursery (ZEN).
