Haar naam is Mirela Marcu en het verhaal van deze jonge en zeker ook bijzondere vrouw begint in 2012 wanneer zij haar eerste hond redt. Op dat moment verandert haar leven.
De empathie die zij voelt voor deze hond en de andere zwerfhonden op straat maakt dat ze een volgende redt, en nóg een en nóg een. Haar appartement in Boekarest wordt al snel te klein en ze besluit te verhuizen naar het platteland van Calarasi waar haar oma haar een huis met een groot stuk grond heeft nagelaten.
Honden, katten, kippen en ezels vinden hun weg naar haar opvang. Maar ook een gewond schaapje of een verwaarloosd paard worden door haar liefdevol opgenomen en verzorgd.
Plaatjes op deze pagina vergroten als je je er op klikt
Behalve de honden die ze zelf overal vindt, worden dozen en (schrik niet) zakken met pups en kittens bij haar afgegeven of gewoon bij haar hek gezet. En aangezien het woord ‘nee’ niet in haar vocabulaire voorkomt groeit het aantal dieren gestaag.
Op dit moment leven er zo’n 400 a 450 honden in en om haar huis. De dieren kunnen overdag vrij rondlopen en in drie grote schuren gevuld met hooi de nachten doorbrengen. Bovendien staan er op hetzelfde terrein enkele kennels waar de dominante, maar ook de angstige of kleinere honden onderdak krijgen. Zieke dieren mogen bij haar in huis.
Voor de moeders met pupjes zijn er afgeschermde ruimtes waar de pupjes gewoon pup kunnen zijn en waar ze naar hartenlust veilig kunnen spelen.
Er is altijd iemand aanwezig om de grote roedel in het gareel te houden en mogelijke gevechten te voorkomen.
In heel Roemenië is er maar een gemeentelijk kattenasiel en dat staat toevallig in Calarasi. Net zoals de meeste gemeenteasielen is de toestand hier ronduit belabberd en de meeste tijd is het er overvol.
Mirela wil ook katten een goede en respectvolle opvang bieden. Dus behalve de katten en kittens die zijzelf op straat vindt of die bij haar gedumpt worden, haalt zij regelmatig katten en kittens uit dit staatsasiel. Soms wel met 10-tallen tegelijk. De meeste dieren zijn ernstig ondervoed, hebben oogkwalen of zitten onder de vlooien waardoor ze vaak bloedarmoede hebben.
Dit betekent wel dat er gemiddeld tussen de 200 en 250 katten een liefdevol thuis bij haar hebben gevonden. Vlak bij haar woning is een heerlijke kattenruimte en ook staan er op het stuk grond nog 3 houten huisjes voorzien van alle comfort waar de diertjes veilig kunnen verblijven.
Zij probeert doorlopend herplaatsingen voor haar dieren te regelen. In Roemenië zelf is dat niet gemakkelijk, maar zij heeft ook contacten in andere landen en doet daar alles aan. Maar nu met de corona-toestanden zijn adopties helaas niet mogelijk.
Wij hebben veel bewondering dat zo’n jonge vrouw haar hele leven wijdt aan de opvang en zorg van zoveel dieren. Waar ze letterlijk dag en nacht mee bezig is. Soms in een persoonlijk contact hoor ik hoe vermoeid haar stem klinkt, maar nog nooit heb ik haar horen klagen.
Jullie zullen begrijpen dat de kosten voor voer, ontworming- en vlooienmiddelen maar ook de doktersrekeningen voor al deze dieren de pan uit rijzen en de schulden zich blijven opstapelen. Ook al kan Mirela na jarenlange ervaring een heleboel kleine medische handelingen inmiddels zelf doen. Zoals injecties geven, wondverzorging en zelfs het aanleggen van een infuus.
Haar grote droom is dan ook een kleine kliniek bij haar huis om nog meer dieren eerste hulp te kunnen geven zonder een beroep te moeten doen op de dierenarts en daar de rekening voor gepresenteerd te krijgen. Ook zou ze dan meer kunnen betekenen voor de diervriendelijke Roemenen in haar omgeving die geen dierenarts kunnen betalen. De dichtstbijzijnde dierenarts wil in zijn kliniek bijv. geen dieren met Parvo behandelen, bang voor besmettingen in zijn praktijk. Deze dieren worden door Mirela dan ook zelf behandeld.
Ik hoop echt, met heel mijn hart , dat zij deze droom ooit kan kunnen verwezenlijken! Wat zou dat mooi zijn en wat zal dat veel dierenleed gaan schelen!
Sinds 2014 probeert zij bovendien regelmatig lokale sterilisatiecampagnes te organiseren, natuurlijk als er voldoende geld voorhanden is. Zij weet als geen ander dat het steriliseren de enige sleutel is als oplossing van het immens grote zwerfdierenprobleem in haar land.
Deze geweldige vrouw verdient echt ons aller hulp. Dit indrukwekkende privéasiel waar zoveel dieren niet alleen de beste verzorging krijgen maar ook een geweldig thuis hebben, moet kunnen blijven voortbestaan.
Aan Mirela’s inzet zal het niet liggen, maar ze heeft jullie hulp daar echt heel hard bij nodig…
Dit is een klein stukje tekst wat Mirela zelf schreef. Ik moest slikken om mijn tranen in te houden:
Als ik zieke pups heb, trilt elke ochtend mijn hart omdat ik niet weet wat ik kan verwachten en ik ben dan bang om de deur open te doen van hun verblijf. Het is echt moeilijk om hun lijden onder ogen te zien en als ik er één verlies, voelt dat alsof een deel van mij met hem of haar sterft.
Ik wil nergens anders zijn dan waar ik nu ben of iets anders doen in deze wereld, dan wat ik nu doe. Mijn hart kan niet zingen, ik kan niet gelukkig zijn omdat het onrecht van de wereld waarin we leven me verdrietig maakt. Maar ik leef toch met optimisme en elke dag biedt mij een kans om een andere ziel te redden…
Maak ajb een donatie over naar:
NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 141'
en wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje.
