Bono kwam graatmager en ernstig verzwakt bij ons binnen. Zijn eigenaren waren verhuisd en lieten hem als oud vuil achter in de tuin. Hij was toen nog maar tien maanden oud. Bono heeft geluk gehad, want als we later waren gekomen had hij het waarschijnlijk niet meer gered.
Bono werd als oud vuil achtergelaten in de tuin.Bono heeft geluk gehad
Onze dierenambulancemedewerkers schrokken behoorlijk toen ze Bono zwaar verwaarloosd aantroffen, terwijl ze heel wat dierenleed onder ogen komen. Het bijzondere was, dat ondanks alles Bono nog altijd ontzettend lief was. Hij leefde zichtbaar op bij het zien van onze medewerkers en deed geen vlieg kwaad. We zijn met spoed naar de dierenarts gereden en waren gelukkig net op tijd. Bono kon nauwelijks op zijn poten staan en zijn temperatuur was door het ondergewicht zó laag, dat hij bijna bezweek aan onderkoeling. Hij had toen ongeveer 10 kilo zwaarder moeten zijn.Intensieve zorg en héél véél liefde
De eerste stap was een warmtelamp en een infuus drie dagen lang. Ook kreeg hij een mand met extra dikke dekens, omdat Bono niet goed kon zitten of bewegen. Als een lichaam geen vet meer kan verbranden, gaat het over op het verbranden van spieren en dat doet immens veel pijn. Omdat Bono intensieve zorg nodig had, hebben we hem bij het gastgezin van onze asielmedewerker Lisa geplaatst. Zij hield hem dag en nacht in de gaten en voerde hem om de twee uur, om orgaanfalen te voorkomen.
“Toen Bono mij voor het eerst zag, was hij angstig en drukte hij zich zo strak tegen me aan dat het wel leek of hij in me wilde kruipen.” -Asielmedewerker en gastgezin Lisa.
Lisa en Bono.
Bono gedraagt zich inmiddels als een ondeugende pup.
“Bono is zo leuk! Hoe kán iemand zo’n dier als oud vuil achterlaten!”-Asielmedewerker en gastgezin Lisa
We zijn ontzettend opgelucht en hebben er vertrouwen in dat het helemaal goedkomt met Bono.
Bono toen we hem vonden en Bono nu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten