Onderzoek WNF: 30% minder wilde dieren gegeten door COVID-19 ( corona) in China,Myanmar, Vietnam en Thailand ( lees rapport)

 

Onderzoek WWF: minder wilde dieren gegeten door COVID-19

Wereld Natuur Fonds Overdracht van ziekten van dieren op mensen wordt gezien als het grootste risico voor toekomstige pandemieën, blijkt uit nieuw onderzoek van WWF. Bijna dertig procent van de ondervraagden zegt minder wilde dieren te zijn gaan eten door COVID-19 of daar helemaal mee gestopt zijn. De enquête toont ook aan dat er overweldigend draagvlak bestaat voor maatregelen tegen de grondoorzaken van pandemieën.

Deel deze pagina    

Bij gelegenheid van de jaarlijkse vergadering van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) deze week, publiceert WWF de resultaten van een onderzoek onder inwoners van China, Myanmar, Vietnam, Thailand en de VS over hoe zij aankijken tegen de oorzaken van de COVID-19-pandemie, het verband met de natuur en wat dat betekent voor hun gedrag.

Het rapport 'COVID-19: One Year Later: Public Perceptions about Pandemics and their Links to Nature' is geschreven door GlobeScan in opdracht van WWF en onderzoekt hoe COVID-19 mensenlevens, percepties en houding ten opzichte van natuur en het voorkomen van nieuwe pandemieën heeft veranderd. Het onderzoek bouwt voort op dat van een jaar geleden.

Een van de bevindingen van het nieuwe onderzoek is dat er, na ruim een jaar COVID-19, een sterk besef bestaat dat interactie tussen mens en dier kan leiden tot ernstige uitbraken van ziekten, en dat dit vaak verband houdt met ontbossing en handel in wilde dieren. 46 procent van alle deelnemers ziet de overdracht van ziekten van dieren op mensen als de meest waarschijnlijke oorzaak van toekomstige pandemieën.

Minder wilde dieren op tafel

In China consumeert 28 procent van de ondervraagden minder of helemaal geen wilde dieren meer vanwege COVID-19. In Thailand is dat aantal bijna verdubbeld (van 21 procent in 2020 naar 41 procent in 2021) en in Vietnam is het stabiel gebleven (van 41 procent in 2020 naar 39 procent in 2021). Er is echter ook een harde kern van 9 procent van de deelnemers in alle vijf landen die zegt in de toekomst producten van wilde dieren te zullen blijven kopen.

Groot draagvlak voor aanpak onderliggende oorzaken

Recent onderzoek van de WHO wijst wilde dieren aan als een waarschijnlijke bron van de pandemie. De weg waarlangs het virus zich geeft kunnen verspreiden is hoogstwaarschijnlijk de handel in risicovolle wilde dieren voor voedsel, als huisdier of als luxe-item.

De meerderheid van de ondervraagden is van mening dat het voorkómen van toekomstige pandemieën begint met het aanpakken van de onderliggende oorzaken, waaronder de handel in risicovolle wilde dieren en ontbossing. Meer dan vier op de vijf ondervraagden steunt overheidsmaatregelen om deze bedreigingen aan te pakken. Vooral in China (91 procent) en Vietnam (84 procent) wordt het sluiten van wildlifemarkten gezien als de belangrijkste maatregel om nieuwe pandemieën te voorkomen.

Stoppen van ontbossing helpt bij het reguleren van ziekten (Bron: Tesso Nilo Zulfahmi)

Relatie met natuur herstellen

Marco Lambertini, directeur-generaal van WWF-International: “De enige manier om pandemieën te voorkomen, is te stoppen met destructieve menselijke activiteiten die het verlies van natuur veroorzaken - zoals ontbossing, niet-duurzame handel in wilde dieren en planten en risicovolle consumptie van wilde dieren - in plaats van te reageren op uitbraken nádat ze zich hebben voorgedaan. Het voorkómen van pandemieën kost naar schatting honderd keer minder dan het reageren op pandemieën. De coronapandemie heeft overduidelijk gemaakt dat investeren in een gezonde planeet en natuur de enige manier is om te voorkomen dat we in de toekomst opnieuw zo'n vreselijke sociale en economische prijs moeten betalen. Wetenschappers zijn er heel duidelijk over: als we onze relatie met de natuur niet opnieuw in evenwicht brengen, is het niet de vraag óf een volgende pandemie zal toeslaan, maar wanneer."

One Health: de gezondheid van mensen, dieren en natuur zijn gekoppeld

De belangrijkste oorzaken van zoönose-uitbraken (door dieren op mensen overgebrachte ziekten) zijn onder meer het fokken van wilde dieren, ontbossing door veranderingen in landgebruik en de handel in wilde dieren met een hoog risico (waaronder schubdieren, civetkatten, vogels, vleermuizen en knaagdieren). Zij kunnen allemaal de verspreiding van ziekten zoals COVID-19, SARS, MERS en ebola mogelijk en makkelijker maken, doordat ze wilde dieren dichter bij mensen en huisdieren brengen.

WWF roept overheden bij de vergadering van de WHO deze week op, om ter voorkoming van toekomstige pandemieën een ​​One Health-benadering te integreren in alle relevante beleidsvelden en de belangrijkste oorzaken van uitbraken van zoönotische ziekten aan te pakken. Stoppen van ontbossing en sluiten van risicovolle markten voor wilde dieren en planten, bijvoorbeeld, zal helpen bij het herstel van populaties wilde dieren en de lokale en mondiale biodiversiteit behouden die van nature helpt bij het reguleren van ziekten, en tegelijk bijdragen aan een duurzame manier gebruik van onze natuurlijke hulpbronnen.

Tekst: Wereld Natuur Fonds
Foto's: Brent Stirton, Getty Images; Tesso Nilo Zulfahmi

HELP! 2.500 honden opgevangen op een groot kaal terrein in Roemenië en maar 30% heeft beschutting

   2.500 honden op een kale vlakte in Roemenië

Bericht van: www.dierennood.nl  

Schrijnend: 2.500 honden zijn opgevangen op een grote kale vlakte in Bacau / Roemenië. En er is maar plaats in de hokken voor 30%…

Wij dachten met meer dan 70 eerdere hulpprojecten al van alles te hebben gezien.
En toch kregen wij een paar weken geleden een aanvraag voor een project, dat alles overtrof...
Een opvang met maar liefst 2.500 (!!!) honden nabij de plaats Bacau in Roemenië.
Ja, wat een bizar groot aantal dieren zult u denken. Wij zuchten er ook van. Van het enorme aantal maar ook over de erbarmelijke omstandigheden daar.

Eens in de zoveel dagen komt er een vrachtauto met voer. Maar meestal is er veel te weinig voedsel voor alle 2.500 dieren....

Het asiel staat op een voormalige vuilnisbelt en is maar liefst 10 hectare groot. Dat lijkt geweldig want de meeste dieren kunnen vrij rondlopen op het open veld. Maar… dat is het dan ook. Gewoon een open veld. Zonder enige vorm van beschutting!
De dieren liggen ‘s zomers in de brandende zon, in de lente en herfst in de koude stromende regen zonder veel plekken om te kunnen schuilen. Maar nu, in de winter die zeker 4 hele maanden duurt , liggen de dieren in de vrieskou.
En koud wordt het er! Temperaturen van -20 zijn heel gewoon. Vooral ’s nachts. En zelfs als het kwik overdag boven nul wil stijgen worden de dieren tot op de huid nat door regen, sneeuw en mist. En dan bevriezen ze. Letterlijk. Dieren met een dunne vacht zijn de eersten.
In Roemenië worden veel dieren, die eerst in een huis mochten wonen vaak nadat het leuke van een pup eraf is, gewoon de straat opgegooid. U snapt dat een hond die binnenshuis gewoond heeft ook geen onderwol heeft om te kunnen overleven.

Veel van de hokken stellen ook niet veel voor. Even koud als er buiten....

Ook zo triest: een hond die al 3 maanden ternauwernood heeft overleefd, met bevroren oren en pootjes. En dan pas in maart, als het weer net wat zachter belooft te worden, alsnog bevriest in één van de laatste horrornachten…
 

Met de strenge wintermaanden is het helemaal afzien voor de dieren daar. 's Nachts bevriezen er helaas regelmatig dieren in de bittere koude.

Er zijn wel een aantal hokken voor de honden, maar dat zijn er veel te weinig. De oudere hokken missen vaak de zijwanden, zodat het binnen even koud is als erbuiten.
Wat zijn we toch altijd weer blij en trots dat ook nu weer Nederlandse meiden zo betrokken zijn en met dat beetje extra hulp en compassie de dieren toch weer een sprankje hoop geven.
O.a. Isabel Stuyver en Simone Brals gaan er regelmatig naar toe.

In de oude hokken gemaakt van sloopmateriaal, zitten soms wel 8 tot 10 honden.

Links is Isabel Stuyver die bij een van haar bezoeken een lieve pup wat liefde geeft.

Na iedere regenbui blijven de plassen water lang liggen en lopen de dieren in de modder.

En hulp bieden in zo’n situatie valt echt niet mee. Er moeten door de meiden heel wat tranen worden weggeslikt als je met eigen ogen ziet hoe er wordt omgegaan met de honden. Doordat er veel te weinig personeel is, moet alles zo efficient mogelijk worden gedaan. Zo wordt er standaard gebruik gemaakt van vangstokken.
De kennels liggen vol met urine en ontlasting. Ook in de voerbakken waar ze het voer dan gewoon weer bovenop gooien. Na weer een ijskoude vriesnacht, liggen er regelmatig dode honden op het uitgebreide terrein.
Sowieso is er veel te weinig personeel om dat enorme aantal honden goed te kunnen verzorgen. En ook geen middelen. Er is alleen koud water en momenteel al helemaal geen stromend water omdat de leidingen bevroren zijn.
Toch is er een groot verschil met de asielen die we vaker tegenkomen. Isabel en Simone zijn blij om te zien dat sommige personeelsleden blijkbaar toch om de honden geven. Ze mogen zich met de honden bemoeien en ze werken mee als er manden en hokken worden geplaatst.
 

Ze nemen zelfs de goede gewoontes over en gebruiken nu een riem voor de sociale honden i.p.v. een vangstok. Dat maakt al een groot verschil in hoeverre de honden vertrouwen krijgen in de mens.
Ook met de leiding is overleg mogelijk. Zo heeft een vrijwilligster een sleutel gekregen waardoor ze ook in het weekend een oogje in het zeil kan houden en voer kan uitdelen.
En sinds kort is er een nieuwe dierenarts die ook al blijk heeft gegeven van grote betrokkenheid. Al die ontwikkelingen geven goede hoop voor veranderingen in de toekomst.
In het najaar van 2014 zijn de meiden begonnen met geld in te zamelen voor hokken. Want daarbij kunnen de dieren het beste geholpen worden. Bovendien kunnen de meiden dan zelf deze hokken kopen, die dan naar het asiel gebracht worden en wordt dus geen geld aan de asielleiding gegeven.

Hier ziet u goed hoe weinig mogelijkheden er zijn voor de dieren om te spelen, maar ook om te schuilen...

Erg hard is het nog niet gegaan. Geen wonder met zo’n groot aantal dieren. Er is gekozen voor hele grote hokken in het open veld waarin 8 honden kunnen schuilen. Op de foto hier boven ziet u linksboven er al een aantal staan.
Daarnaast is het belangrijk dat voor de kleinere honden er ook een aantal kleinere onderkomens komen voor 4 honden tegelijk.
Isabel heeft goed contact met een bouwer in de regio dus zijn er geen extra transportkosten. Zij heeft een goede prijs kunnen bedingen. Arbeid is goedkoop, maar het hout is wel prijzig. De grote hokken voor 8 komen op 200 euro en de kleine voor 4 op 100 euro. Dus 25 euro per hond. Losse hokken per hond zouden veel duurder zijn.
Zullen wij deze maand vooral voor deze hokken uw welkome donaties gaan gebruiken? Want slechts 30% (!) van de dieren heeft tot nu toe beschutting. De rest ligt nog kou te lijden. Ideaal zou zijn om nog 80 grote en 60 kleine te kunnen kopen. Zullen wij als fijne groep dierenvrienden hier een mooi begin mee maken?

Dit enorme grote asiel met al die dieren verdient echt ons aller steun!
Doneer daarom alstublieft vandaag nog voor deze actie naar onze bankrek.
NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Bacau' en wij zorgen dat uw donatie voor 100% voor dit goede doel besteed zal worden.
Of doneer via onderstaande knop:

- See more at: http://dierennood.nl/2500-honden-op-een-vlakte-in-roemenie/#sthash.pq2Vrn5x.dpuf