Hulp aan werkdieren in de baksteenfabrieken
Baksteenfabrieken bevinden zich in vrijwel alle landen waar Brooke Hospital for Animals operationeel is. Het zijn er vele duizenden, waarin tienduizenden mensen en dieren onder vreselijke omstandigheden moeten werken. Het wordt met slavenarbeid vergeleken.
Hier en daar worden langzaam aan, mede dankzij de adviezen van onze dierenartsen, tractoren en machines ingezet. Dat zien we bijvoorbeeld in Helwan, Egypte. Maar de ontwikkeling gaat traag. Van de 172 baksteenovens in Surezai, Pakistan, zijn slechts 67 baksteenovens gemechaniseerd. In de and in Pakistanere 105 baksteenovens worden dieren ingezet. De voornaamste reden is dat de combinatie mens en dier nog altijd het goedkoopst is. Door de mensen te helpen inzien dat zij uiteindelijk zelf baat hebben bij een gezond dier, hoopt Brooke Hospital de leefomstandigheden van de dieren structureel te verbeteren.
www.brooke.nl
De baksteenfabrieken in Helwan, Egypte
Onze televisiespot toont beelden van werkdieren in de baksteenovens in Helwan, op 35 kilometer afstand van Cairo, waar zich zo’n 200 baksteenfabrieken bevinden. Het desolate gebied van de baksteenovens biedt een onheilspellende aanblik, met honderden rokende schoorstenen en stofwolken. En temidden van de rook, de hitte en het stof werken mens en dier, dag in dag uit. Jonge jongens uit straatarme families worden naar Helwan gestuurd om een paar centen per dag te verdienen. Sommige jongens zijn afkomstig uit gebieden die honderden kilometers van Helwan liggen. Deze jongens hebben geen kans in hun leven; ze moeten doen wat hun familie van hen verwacht. Ze moeten onder extreme omstandigheden overleven, wat hen onverschillig maakt voor al het andere. Er zijn geen statistieken hoe oud de arbeiders van de baksteenovens worden; oud kan het niet zijn. Dit zijn de mensen die de ezeltjes beladen en drijven. De ezels worden door de baksteenoveneigenaar gehuurd. Het leed van deze dieren is onbeschrijflijk. Het lijkt een uitzichtloze situatie. Maar de Brooke-dierenartsen denken daar anders over. De baksteenovens zijn hun grootste uitdaging.
Wat doet Brooke?
Regelmatig besteden we in onze nieuwsbrief Werkdier Nieuws aandacht aan het belangrijke werk van Brooke in de baksteenfabrieken. Brooke helpt jaarlijks duizenden werkdieren in baksteenovens in India, Pakistan en Egypte. De dieren worden behandeld en de mensen die met de dieren werken krijgen voorlichting over dierenwelzijn. In Werkdier Nieuws beschrijven we hoe onze dierenartsen in constante dialoog zijn met de eigenaren van de baksteenovens, hoe ze verbeteringen aanbrengen in het tuig, en welke voorlichtingsprogramma’s er ontwikkeld zijn voor de stalknechten en de arbeiders in de baksteenovens.
Brooke-dierenarts Dr. Ahmed vertelt: “Als we een werkbezoek brengen aan een baksteenoven waar we nog niet eerder zijn geweest, kunnen we ons niet zomaar met de dieren gaan bemoeien. Het begint met de kennismaking met de eigenaar van de baksteenoven. We moeten proberen toegang te krijgen tot de fabriek door hem uit te leggen dat hij baat zal hebben bij onze inbreng. En eenmaal binnen, worden we niet zelden uitgescholden door de arbeiders, die ons zien als nieuwsgierige bemoeiallen in witte jassen. Het is niet voldoende om een goede dierenarts te zijn. Belangrijk is de mensen te laten merken dat je respect voor ze hebt en dat je ze wilt helpen. Het is een vak apart om je verhaal te laten doordringen tot iemand die nooit heeft geleerd dat een dier kan voelen. En als je eenmaal het vertrouwen hebt gewonnen, merk je soms dat onze adviezen voor dierverzorging worden opgevolgd, niet voor het dier, maar louter en alleen om óns een plezier te doen. Dat vinden we prima, want het is de eerste stap. Als men na verloop van tijd merkt dat de dieren levendiger zijn en beter gaan werken, begint de boodschap echt door te dringen.”
Gebruik van tractoren?
Aan het begin van de productielijn van een baksteenfabriek staat een eenvoudige machine die klei en water mengt, en daarna de baksteen vormt. De stenen worden vervolgens in de zon te drogen gelegd, om daarna per kar naar de oven te worden vervoerd. Deze karrenvrachten van honderden kilo’s worden door ezeltjes getrokken. Met stokslagen worden de dieren, die vaak in slechte conditie zijn, tot het uiterste gedreven. Natuurlijk zouden de ezels moeten worden vervangen door tractoren, en er zijn steeds meer fabrieken waar tractoren worden ingezet. Maar een tractor is een grotere investering dan een ezeltje. Verder zijn veel paden en doorgangen op het terrein en bij de oven te nauw voor tractoren. De ezeltjes blijven vooralsnog onmisbaar, maar hun werkomstandigheden kunnen en moeten worden verbeterd.
Is er vooruitgang?
Tegenwoordig bezoeken de Brooke-dierenartsen ongeveer twee derde van alle baksteenfabrieken in Helwan. Het aantal tractoren blijft toenemen, maar stijgende benzineprijzen blijven de mechanisering in de weg staan. Onze dierenartsen gaan onvermoeibaar door met beïnvloeding van de eigenaren van de fabrieken en hun arbeiders. In een aantal baksteenfabrieken zijn de leefomstandigheden van de ezeltjes al aanzienlijk verbeterd. In deze fabrieken is een overdekte stal gebouwd met voedertroggen en een waterbak. Een permanente stalknecht ziet er op toe dat de ezels bij toerbeurt worden ingezet. De man beseft dat de ezeltjes na het werk een schone stal verdienen. De harde stokken die werden gebruikt om de dieren hardhandig aan te sporen zijn vervangen door rubber. Dit soort baksteenfabrieken vervullen een voorbeeldfunctie. Er is vooruitgang. Dankzij de inspanningen van de Brooke-dierenartsen.
Dankzij onze donateurs kunnen tienduizenden ezeltjes in de baksteenfabrieken af en toe ezel zijn.
Vandaag hebben wij onze nieuwsbrief uitgestuurd naar onze trouwe achterban met berichten van onze dierenartsen uit het veld. De nieuwsbrief helpt ons enorm bij het vergroten van onze naamsbekendheid en het werven van nieuwe donateurs, omdat onze donateurs de nieuwsbrief doorgeven aan familie, vrienden en buren.
Het is niet precies bekend hoeveel paarden en ezels er leven in Egypte. Officieuze tellingen wijzen in de richting van 3,5 miljoen. Met name in landbouwgebieden zijn van overheidswege dierenartsenpraktijken gevestigd. Die richten zich vooral op landbouwdieren zoals koeien, buffels, schapen en geiten. Paarden behoren niet tot het aandachtsgebied van de overheid. De paardenartsen van Brooke-Egypte voorzien dus in een belangrijke behoefte. Binnen het werkgebied geeft Brooke-Egypte jaarlijks aan 160.000 dieren medische zorg. Een indrukwekkend aantal. Maar de wetenschap dat er ook buiten het werkgebied nog veel paarden en ezels leven die hulp nodig hebben, houdt de Brooke-dierenartsen continu bezig.
In juni 2015 hebben, onder leiding van hoofddierenarts Dr. Ghais, twee mobiele teams van de kliniek van Brooke-Luxor een eerste campagne ondernomen in de stad Qena, in de gelijknamige provincie. De gemiddelde dagtemperatuur in Qena is 37 graden, maar kan in de zomer oplopen tot 50 graden. De stad ligt op 62 km afstand van Luxor. De paarden van Qena vervoeren goederen en toeristen; de ezeltjes vervoeren goederen en werken op het land. Twee buitenwijken waar veel paarden en ezels leven zijn gekozen als standplaats voor de mobiele teams.
behandelingen kreeg elke eigenaar uitleg en advies. Ook al hebben we kennisgemaakt met veel diereigenaren die goed zorgen voor hun dier, toch zien we altijd weer veel onwetendheid over dierverzorging. Dr. Amin heeft het natuurlijke gezag om zijn boodschap te laten doordringen. Hij heeft de diereigenaren die hun dier lieten behandelen bij elkaar geroepen en in groepjes les gegeven. Gezien het type aandoeningen, richtten de lessen zich vooral op het schoonhouden van hoeven, op de schade die slecht tuig aanricht en hoe dit met eenvoudige middelen kan worden voorkomen. Verder kwamen thema’s aan de orde zoals het belang van schaduw, voldoende voer en water, en het taboe van stokslagen. De toon van de lessen is opbouwend, maar Dr. Amin schuwt strengheid niet. 205 mensen hebben zijn lessen bijgewoond en onze teams hebben in Qena stad 195 dieren behandeld. 
