Livia Paun in Roemenië kreeg een honden doden station van de gemeente om het vervolgens als een dierenasiel te beheren: maar geld kreeg ze niet ( 18 foto's)

 Officieel is het een “killshelter”, maar sinds Livia Paun in het Roemeense gemeenteasiel Fetesti werkt is er geen hond meer gedood!

Maar laat ik bij het begin beginnen. Jarenlang was Livia vrijwilligster in het asiel. Zij begon toen ook in haar stad met gratis sterilisatie campagnes en kreeg het voor elkaar om in twee jaar tijd maar liefst 2.600 honden te laten steriliseren.

Bij haar laatste campagne is ze zelfs huis aan huis gegaan om de mensen over te halen hieraan mee te doen. Vaak waren er huizen bij waar vier, of meer honden in de tuin liepen. Maar er was vrijwel niemand die er al over had nagedacht om hun dieren te laten steriliseren...

https://dierennood.nl/klein-project-124/  Donatie graag  ( als u iets kan missen hoe klein ook heel graag voor de asieldieren van Livia )

In 2020 gebeurde er iets opmerkelijks, Livia kreeg een baan aangeboden als vaste verzorgster van de honden. Weliswaar onder gemeentelijke condities, maar de beslissing was niet moeilijk voor haar en ze accepteerde het aanbod!

Nu kan ze bij de honden zijn zoveel en zo vaak ze maar wil, en.... kan ze alles in de gaten houden. Maar het is niet altijd makkelijk voor haar. Regelmatig neemt ze pups en zieke honden mee naar huis als ze denkt dat deze niet veilig zijn in het asiel. Maar ook verlaten dieren die ze op straat vindt krijgen een plaatsje in haar huis. Nooit laat ze deze in gevaar achter.

Op vier of vijf dagen per jaar na is zij in het asiel te vinden. Ze voert de honden, koopt vaccinaties voor ze en werkt met de angstige dieren. Alle pups die binnenkomen worden meteen door haar ontwormt, gevaccineerd en een paar dagen in quarantaine gehouden zodat de kans op parvo bijna nihil is. Oude en/of zieke honden en pups zijn de eerste op haar lijst om beschermd te worden op alle mogelijke manieren.

Het asiel heeft capaciteit voor 82 honden, maar zodra het aantal van 72 in zicht komt, begint haar werkgever haar al te waarschuwen en zelfs te dreigen dat er honden gedood zullen worden als zij niet zorgt dat het aantal vermindert, omdat er plaats moet komen voor nieuw te vangen arme zielen. Dag en nacht hangt dit gegeven als het zwaard van Damocles boven haar hoofd!

Dan breekt voor Livia een hectische tijd aan. Natuurlijk probeert ze altijd adopties te regelen, maar als het aantal te hoog oploopt moet ze alles uit de kast halen om zoveel mogelijk dieren ergens anders geplaatst te krijgen. Ze maakt extra posts voor adopties, vraagt hulp aan collega rescuers met een privéasiel en neemt nog wat extra honden mee naar huis. Alles om ze van de dood te redden.

Ze kent al haar honden. Ze weet wie angstig is, of wie verlegen of vriendelijk is!

Als ze weet dat er een ziek of gewond is kan ze niet slapen. Ze heeft geen rust totdat ze zeker weet dat de betreffende hond veilig in de kliniek is en behandeld wordt. Zoals Cooper, naar het asiel gebracht met een grote wond bij zijn keel. Met wat donaties kan hij naar de kliniek gebracht worden, waar hij meteen geopereerd wordt. Nu is Cooper in een privéasiel en wordt klaargemaakt voor zijn grote reis naar zijn gouden mandje in Duitsland.

Omdat het budget wat ze voor dit alles krijgt veel te weinig is moet ze maandelijks bijspringen van haar eigen salaris. Ze doet wat ze kan, maar het is nooit genoeg. Altijd weer is er de honger! Het zien van de magere honden en pups die elkaar verdringen bij de bakjes eten doet haar pijn, elke dag weer opnieuw. De angstige getraumatiseerde honden durven pas te eten als zij uit zicht is.

Maar naast dit alles vindt Livia ook nog de tijd om met ze te knuffelen en ze de liefde te geven die ze zo nodig hebben en verdienen.

Zoals zij zelf zegt: I live and breathe dogs. If I begin to talk about dogs, I can’t stop……  all day and night I talk about dogs. Oftewel: Ik leef en adem honden. Als ik over honden begin te praten kan ik niet stoppen. Dag en nacht praat ik over ze.

Volgens ons zegt dit genoeg over haar.

Wij willen haar graag helpen om het ontzettend goede werk wat zij doet en om dat nog lang te kunnen blijven volhouden!

Wat zou het heerlijk zijn om haar een mooi bedrag te kunnen geven, zodat zij “haar honden” eindelijk eens kan laten genieten van genoeg voer die hun buikjes volledig kan vullen.

Kijk eens op haar FB pagina, misschien valt iemand wel voor een van haar honden:

  https://www.facebook.com/paun.livia.73

Zullen we allemaal nog een keer diep in onze buidel tasten om haar te helpen? Livia Paun en de Fetesti honden zullen heel dankbaar zijn!!!

Maak ajb een donatie over naar:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Klein Project 124'

en wij zorgen dat je geld echt alleen voor dit goede doel besteed zal worden. Bij ons is er namelijk geen aftrek voor salarissen, huisvesting, leaseauto's of overbodige franje. Vinden wij nergens voor nodig...

 

Streefbedrag: 2.500 euro - Stand per 7 okt.: 664 euro

Alle donateurs die voor Livia doneren, ontzettend bedankt!

14 okt.: Iets mindere week...

7 okt.: Weer een paar fijne donaties erbij! Ga zo door alsjeblieft...

30 sep.: Dat is een mooi begin, lieve dierenvrienden om in slechts een paar dagen al 459 euro bij elkaar te doneren. Veel dank en laten we er weer een geslaagd project van maken!

Week t/m 29 sep.: 459 euro
Week t/m 6 okt.: 160 euro
Week t/m 13 okt.: 45 euro

In Bosnië heeft advocaat Dalida een dierenasiel voor zwerfdieren slachtoffer van afschuwelijke martelingen: haar 140 asielhonden hebben hulp nodig helpt u mee? Alvast bedankt

 

https://www.dalidakozlic.com

Voor velen van jullie een bekende naam: Dalida Kozlic van Usko’s Nest Dog Shelter in Bosnië. Dalida is een dierenrechtenactivist die al jong wist dat ze advocate wilde worden om meer voor de dieren te kunnen betekenen.

Ze had zich echter niet gerealiseerd dat ze daarmee veel mensen, bedrijven en zeker de overheid tégen zich zou krijgen. Het is dagelijks vechten voor haar bestaan.

 

Foto's kun je groter maken, door erop te klikken.

 

Bosnië is een van de armste landen van Europa. Het land is nooit hersteld van de gevolgen van de Joegoslavische oorlog in de jaren negentig. De mensen hebben zelf niets, proberen – ieder voor zich – te overleven en een helpende hand voor een medemens is er niet. En voor dieren al helemaal niet. Er is er veel agressie en geweld naar dieren en verwaarlozing is aan de orde van de dag.

Van de overheid hoeft men helemaal niets te verwachten; de corruptie en inflatie vieren er hoogtij.

Maar Dalida is opgegroeid in een gezin van rescuers en heeft haar liefde voor dieren van haar ouders meegekregen. Toen ze 14 jaar was is ze bijna gedood door een jager die op haar schoot en daarna, voor haar ogen, een hond dood schoot.

De Bosnische dierenbeschermingswet behoort tot de beste van Europa. Op papier tenminste ... Maar deze wet wordt helemaal niet nageleefd. De realiteit is dat zwerfdieren het slachtoffer zijn van afschuwelijke martelingen. Ze worden mishandeld en vermoord op de gruwelijkste wijze. En in de 'horror' asielen wordt de dieren water en voedsel onthouden en worden ze blootgesteld aan extreme kou of extreme hitte.

Als advocaat is Dalida één van de weinigen die zich verzet tegen corrupte autoriteiten, jagers en alle mensen die dieren op allerlei manieren martelen en doden. Maar daarmee heeft ze veel vijanden gemaakt en daarom wordt ze voortdurend tegengewerkt, bedreigd, getreiterd en ze is zelfs al eens flink mishandeld.

In haar shelter verzorgt Dalida ongeveer 140 dieren die gered zijn van de vreselijkste situaties van misbruik, mishandeling onder de vreselijkste omstandigheden, dieren die getraumatiseerd zijn en die nu alle hulp nodig hebben.

 

 

Ze zorgt voor dieren met geamputeerde ledematen, honden die gebruikt zijn voor hondengevechten, honden en katten die uit de illegale ‘horror’ asiels komen, oudere dieren die al jaren over straat gezworven hebben, puppy's die gedropt zijn en verkeersslachtoffers. En ze heeft een paard dat vorig jaar door de eigenaar werd gedumpt en al met één been in het slachthuis stond, maar nu in een fijne wei staat.

Veel van haar dieren hebben het vertrouwen in de mens volledig verloren, maar hebben een veilige plek bij Dalida en voelen zich thuis in de roedel.

Elke WEEK! is er voor 950 euro aan voer nodig en 190 euro aan vaste dierenartskosten! Dit zijn maar een paar bedragen, want uiteraard zijn er nog veel meer kosten. Kosten voor ontworming, vlooien/teken bestrijding, water/elektriciteit, schoonmaakmiddelen, onderhoud shelter, stro, kattengrit, voer en verzorging voor het paard, beveiliging shelter en noodsituaties en andere dierenartskosten.

 

 

Omdat de inflatie in Bosnië buitenproportioneel hoog is zijn de kosten voor de verzorging van haar dieren enorm gestegen. Kostte een zak voer 2 jaar geleden nog 5,50 euro, nu kost diezelfde zak voer 10 euro!

De continue stijgende prijzen zijn niet meer op te brengen voor Dalida. Haar stressniveau is al jaren op een zeer ongezond hoog niveau en dat begint zijn tol te eisen. Ze heeft ernstige gezondheidsproblemen en haar hart kan het eigenlijk niet meer aan. Haar vader, ook een rescuer, is helaas in 2021 aan dezelfde stress overleden en als er niet dringend hulp komt voor Dalida dan ziet het er voor haar ook niet goed uit ...

Nooit is er een moment van rust en nooit is er genoeg geld. Als er nu een gewond dier wordt gevonden of er is een dier ziek in de shelter, moet er eerst geld worden ingezameld anders kan de dierenarts niet betaald worden. Een potje voor noodgevallen is er niet, dat is iets waar Dalida alleen maar van kan dromen ...

De stress vernielt haar lichaam, maar ze kan de rust niet nemen die ze nodig heeft, omdat ze haar dieren niet in de steek wil laten. Het is een vicieuze cirkel.

Even rust, even adempauze, even geen geldzorgen en vooral: kunnen herstellen van alle stress, het zou zo ontzettend welkom zijn...

Voor wie nog meer wil lezen over het werk van Dalida als redder en dierenactivist kan dat op haar website https://dalidakozlic.com of op haar FB pagina Usko’s Nest Dog Shelter.

Doneren kan via een overmaking naar:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Hulpproject 177'

en wij zorgen dat je donatie echt alleen voor dit hulpproject besteed zal worden.

Bij ons is er geen aftrek voor salarissen, huisvesting of overbodige franje. Nergens voor nodig.

Alvast heel veel dank!

Of doneer via onderstaande knoppen:

Streefbedrag: 6.000 euro - Stand: