|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ADI werkt elk jaar zo hard aan onze campagnes om wetten aangenomen te krijgen om dieren te redden van experimenten, om een einde te maken aan het gebruik van dieren in entertainment, handel in wilde dieren en jacht - om de wettelijke status van dieren te veranderen om ze te beschermen tegen wreedheid. Dit is wat het zo bijzonder maakt als we ons werk het leven van een individueel dier kunnen zien veranderen.
Vreselijk ! Arme dieren.In 2017 vond ADI Peru Maruja vastgebonden aan de top van een motortaxi in Lima, Peru, verkleed als bruid, en gebruikte om het circus te promoten. ADI had al geholpen bij het handhaven van peru's verbod op dierencircussen en dus was dit een duidelijke schending van de wet. Binnen 24 uur waren ADI Peru en ambtenaren snel ingetrokken en namen de 3-jarige Maruja in beslag. We namen haar mee naar Taricaya Ecological Reserve in het regenwoud, waar ze gezondheidscontroles doorstond en werd geplaatst in het rehabilitatie- en vrijlatingsprogramma.
Och,och, wat doen wij dieren aan !!Maruja's psychologische ontwikkeling en gedrag waren echter beschadigd door haar behandeling in het circus. Ze worstelde om te integreren met de andere spinapen, at niet altijd haar voedsel en wachtte om te worden gevoerd in plaats van te nemen wat haar werd gepresenteerd. Het zag er somber uit voor haar terugkeer naar het wild, omdat ze niet begreep hoe ze haar eten moest nemen en voor zichzelf moest zorgen.
Onze hoop om haar terug te brengen naar het wild leek te zijn onderbroken. Maar toen gebeurde er iets speciaals.
Sommige baby spinapen kwamen aan in Taricaya, die een pleegmoeder nodig had. Gentle Maruja was de perfecte kandidaat en toen ze voor de baby's begon te zorgen, begon haar natuurlijke instinct in te werken - ze begon zichzelf en de baby's te voeden en te verzorgen.

Nu is ze vrij.
Maruja en haar familie werden naar een veilige plek in het bos gebracht, waar ze zich kunnen aansluiten bij wilde spinapen. Maruja keek met grote ogen toen haar drager werd geopend en klom vervolgens hoog in het bladerdak van het bos. De aanblik van haar slingerend van boom naar boom na de verschrikkingen die ze had geleden en de hartverscheurende tegenslag toen we dachten dat ze niet kon worden vrijgelaten, maakte het bijzonder aangrijpend.
Spinapen zijn een van de meest intelligente en communicatieve onder apensoorten, gebruiken een breed scala aan geluiden en zijn in staat om gevoelens van vreugde, plezier, pijn, angst en verdriet te ervaren. ADI's Jan kan persoonlijk getuigen van hun vermogen om te communiceren en emoties uit te drukken. Toen we spinaap Pepe uit het circus in Peru redden, had ze het zeldzame voorrecht om voor hem te zorgen en hem als individu te leren kennen. Spinapen kunnen tot 25 jaar in het wild leven, in families van grote, complexe samenlevingen - maar ze worden door mensen meegenomen voor laboratoriumexperimenten, voor de entertainmentindustrie, opgejaagd om voedsel en hun huizen worden vernietigd door de vernietiging van regenwouden.
We werken momenteel aan belangrijke wetgeving in de VS, het VK, Zuid-Afrika en Zuid-Amerika, die kan helpen het leven van dieren (voor dieren in laboratoria, circussen, op leeuwenboerderijen en nog veel meer) te transformeren op dezelfde manier als we voor Maruja hebben gezien. Zonder het verbod dat we in Peru hebben gekregen, zou Maruja nog steeds geketend zijn.
Gestaag, jaar na jaar, boeken we vooruitgang voor dieren. Onze weg is altijd lang en vol uitdagingen, tegenslagen en soms minder dan we willen, maar individuele succesverhalen zoals die van Maruja helpen om ons te concentreren en onze inspanningen te verdubbelen.
Dank u voor uw steun voor ons werk om een einde te maken aan dierenmishandeling over de hele wereld. Alle successen langs de weg, groot of klein, zijn alleen mogelijk geweest met uw steun.
Poes Loesje raakte elf jaar geleden vermist. Haar baas Eric uit Oss is de hoop om zijn harige metgezel terug te vinden allang verloren als ze tóch weer opduikt.
Na bijna twaalf jaar zijn de twee weer met elkaar herenigd, meldt Dierenambulance HoKaZo.
‘In 2004 adopteerde Eric zowel Loesje als haar zusje Wiesje uit dierenasiel Oss’, zo is te lezen op de website van de dierenambulance. ‘Jarenlang gaat het goed, maar in november 2009 komt Loesje niet meer thuis. Eric alarmeert het asiel waar ze vandaan komt en vraagt hen naar zijn kat uit te kijken. Dat hij dan al vreest voor het ergste, blijkt uit zijn vraag hoe de gemeente omgaat met gevonden dode dieren.’
Medewerkers van de dierenambulance treffen Loesje jaren later aan in Nistelrode. ‘De vacht van het arme dier is helemaal vervilt en haar huid zit vol kleine wondjes. Iets dat vaak gezien wordt bij katten die al lange tijd in het wild overleven.’
In het asiel wordt Loesjes chip uitgelezen. ‘Meestal eindigt het verhaal daar. Veel katten zijn niet eens gechipt en als ze dat wel zijn, vergeten mensen bij een verhuizing om hun contactgegevens te laten aanpassen in de Nederlandse Databank Gezelschapsdieren. Daardoor is het vaak niet mogelijk om de eigenaar terug te vinden.’
Waar ze is geweest en wat ze heeft meegemaakt de afgelopen jaren is een raadsel. Helemaal ongeschonden komt ze niet uit de strijd. ‘Haar rechteroog is beschadigd. We hebben haar vacht moeten scheren, omdat deze vol klitten zat en we de wondjes anders niet konden behandelen. Onze dierenarts heeft haar onderzocht en met rust, goede voeding en natuurlijk veel aandacht en liefde, zal ze hopelijk snel opknappen.’
Met dat laatste zit het wel goed. Het dier is terug bij haar baasje Eric. En hij is, zo schrijft de organisatie, dolgelukkig en hoopt dat het dier het goed met zijn nieuwe kat kan vinden.
LEES OOKVermiste poes uit Rotterdam duikt na twee jaar op in België, maar nu is baas onvindbaarVrijwilligers gebruiken drones om headshots van het bedreigde zoogdier vast te leggen, waarvan er minder dan 300 zijn in het zuidoosten van Australië
Burgerwetenschappers hebben spectaculaire beelden gemaakt van walvissen en hun kalveren die voor de zuidkust van New South Wales zwemmen.
Onder de dieren op de beelden, genomen in de buurt van Jervis Bay, zijn een moeder en kalf die onlangs werden gespot stoeien in de Hawkesbury River.
De dronebeelden zijn gemaakt voor een nieuw onderzoeksproject, genaamd Right Whale ID, dat de NSW-regering gebruikt om walvissen te identificeren en te volgen om te proberen hun bewegingen beter te begrijpen en de bescherming van het bedreigde zoogdier te verbeteren.
Populaties walvissen daalden als gevolg van commerciële walvisvangst.
Susan Crocetti, de leider van het marine wildlife team bij de NSW National Parks and Wildlife Service, zei dat de zuidoostelijke bevolking zich niet in dezelfde mate had hersteld als populaties voor de kust van West-Australië, die naar schatting ongeveer 3.000 getallen hadden.
"Onze bevolking is onder de 300 en we weten niet helemaal waarom," zei ze. "Er is gewoon geen kritische massa en momentum in de bevolking om hen tuidelijke rechtse walvissen migreren elk jaar van Antarctica om te broeden en te kalven in wateren voor de Australische oostkust van ongeveer mei tot september of oktober, met de piek rond juli.
In tegenstelling tot bultruggen, die naar Queensland zwemmen, zullen zuidelijke rechtse walvissen tijd doorbrengen rond de kustbaaitjes van NSW om te broeden en te bevallen.
De overheid heeft vrijwilligers gerekruteerd en getraind om drones te gebruiken om zuidelijke rechtse walvissen te filmen wanneer ze dicht bij de kust worden gespot.
De burgerwetenschappers krijgen een bericht als een zuidelijke rechterwalvis wordt gedetecteerd en worden geïnstrueerd om te proberen een headshot te vangen.
De headshots worden gebruikt om een database op te bouwen van individuele walvissen die in NSW-wateren worden gezien om te proberen ze hun hele leven te volgen.
De vrijwilligers, die een examen moeten afleggen voordat ze voor het programma worden gerekruteerd, beantwoorden ook een reeks vragen over het gedrag van de walvissen die ze filmen.
Het project heeft tot nu toe vijf volwassen walvissen dit jaar en twee kalveren geregistreerd.
De beelden omvatten een walvis gespot in Wallis Lake in Forster-Tuncurry vorige maand, evenals de moeder en kalf gefilmd in de Hawkesbury.
Headshots van die moeder en kalf hebben geholpen ze te identificeren langs de NSW kust, inclusief aan de Central Coast en deze week in de buurt van Jervis Bay.
"Wat we hopen is dat we locaties kunnen gaan detecteren waar zuidelijke rechtse walvissen herhaaldelijk worden gezien, zodat we beheeropties kunnen invoeren om die locaties te beschermen," zei Crocetti.
"We willen zuidelijke rechtse walvissen helpen herstellen omdat ze een belangrijk onderdeel van het hele systeem zijn."
De NSW-minister van Milieu, Matt Kean, zei dat de eerste resultaten van het eerste jaar van het project positief waren.
"We kunnen aan hun gedrag zien dat ze onze stadsbaaitjes en estuaria gebruiken als een soort kleuterschool waar ze hun kalveren leren hoe ze moeten breken en voeden voordat ze naar Antarctica gaan voor de zomer," zei hij.
Volunteers planting in Tomaree National Park. Photo: John Spencer/DPIE
Een vechtpartij tussen drie rivaliserende groepen apen brak uit te midden het drukke verkeer in Lopburi, Thailand. De aanleiding was naar alle waarschijnlijkheid de voedselschaarste die in het gebied heerst sinds het begin van de COVID-19-pandemie.

De dertiende-eeuwse boeddhistische tempel Phra Prang Sam Yot in Lopburi is een beroemde trekpleister waaraan dagelijks honderden toeristen een bezoek brengen. De stad staat ook bekend om de grote populatie wilde apen die zwerft over de straten in de omgeving van de tempel. Dankzij het overweldigende toerisme, kunnen de dieren genieten van zoete traktaties die bezoekers hen schenken. Deze normale situatie is echter vanwege de COVID-19-uitbraak radicaal veranderd. Het toerisme is sterk gedaald en de apen lijden honger.
Tijdens de laatste lockdown zijn verschillende apenbendes met elkaar in een gevecht geraakt. De oorzaak is naar sterk vermoeden de voedselschaarste die de apen honger doet lijden. De apen vochten hardnekkig met elkaar tot bloedens toe. De vechtpartij kwam pas tot stilstand nadat een van de leiders zich overgaf en terugtrok. Dit alles vond plaats te midden van het Thaise straatverkeer, dat door deze tragische gebeurtenis tot stilstand was gekomen.
Tijdens de lockdown in maart vond er een vergelijkbare situatie plaats, waarbij twee verschillende groepen elkaar aanvielen om te vechten voor eten.
De Nederlander Edwin Wiek, oprichter van de Wildlife Friends Foundation in Thailand, vertelt aan House of Animals dat de Thaise overheid een castratieprogramma heeft ingevoerd in Lopburi om de mannetjes te castreren en de populatiegroei terug te dringen. Hij zou echter aanraden om ondanks de hogere kosten, juist de vrouwtjes te steriliseren, omdat dit veel effectiever zou zijn. De combinatie van deze grote hoeveelheid apen en de wereldwijde pandemie, zorgt volgens Edwin voor zulke heftige vechtpartijen.
Een voorbijganger:
“Ik was in een gebouw bij de tempel in de buurt, toen ik het gegil van de apen hoorde. Er waren er zó veel bij elkaar. Ik kon zien dat ze ruzie maakten. Ze renden allemaal het verkeer in om met elkaar te worstelen.”
Bronnen:
©AnimalsToday.nl Jennie Cools