Is het onwil ? Als Australië niet in staat is zijn koala's te beschermen.......wie dan wel?

Een kijkje bij Friends of the Koala

By: Laure Boissat

Het is zondagochtend acht uur en ik rij mee in een koala-reddingsbus – een typische voorjaarsdag bij Friends of the Koala (FOK) in Australië. Twee inwoners van Northern Rivers in New South Wales hebben FOK gebeld over koala's in nood. Dit soort telefoontjes is geen uitzondering; sinds 1 juli heeft het centrum al 77 koala's gered.

Friends of the Koala, gevestigd in Lismore, New South Wales, neemt al ruim 30 jaar het voortouw bij de redding, rehabilitatie en uitzetting van koala's. In de twee weken dat ik er als vrijwilliger werkte, mocht ik al deze onderdelen van dichtbij meemaken.

Op mijn eerste zondag bij het team ontdekten we een jonge mannetjeskoala die vastzat in een palmboom. De boom stond midden in een koeienwei en er stonden drie herdershonden omheen. Toen we de honden onder controle hadden, konden we de angstige koala in veiligheid brengen en mee terug nemen naar het opvangcentrum. Daar blijft hij onder observatie en krijgt hij elke dag verse eucalyptusbladeren. Eventuele ziekten of kwalen worden ook behandeld.

Voordat ik naar Australië kwam, wist ik niet hoe ernstig deze iconische diersoort eigenlijk bedreigd wordt. Koala's raken vaak gewond bij aanrijdingen en aanvallen door honden of zelfs koeien. Ik besef dat alle problemen in feite terug te voeren zijn op één groot gevaar dat de koala's bedreigt: de vernietiging van hun leefgebied. New South Wales heeft recent zijn wetgeving voor landontginning versoepeld en één gevolg daarvan is dat koala's nu grotere afstanden moeten overbruggen om voor consumptie geschikte bomen te vinden.

Daarom doet het team van FOK niet alleen praktisch werk om de koala zelf te beschermen, maar voert het ook actief campagne voor een betere bescherming van koala's en hun leefgebied. Een mooi voorbeeld van dit werk is de tienjarige campagne van FOK voor omlegging van Sectie 10 van de Pacific Highway, om het leefgebied te sparen van 200 koala's die bekend staan als de Ballina 200.

Alsof het nog niet genoeg is dat koala's de bomen kwijtraken waarin ze slapen en eten, brengt de inperking van hun leefgebied nog een ander gevaar met zich mee: de verspreiding van ziekten, waaronder chlamydia. Een voorbeeld daarvan is Indy, een koala die op dit moment wordt opgevangen in het centrum. De mannetjeskoala is gedeeltelijk blind. Die blindheid liep hij op door een ernstige vorm van bindvliesontsteking, één van de symptomen van chlamydia. Toch is er nog hoop dat hij, na afronding van zijn behandeling, weer kan worden vrijgelaten. Bij FOK wordt elke koala elke dag door de dierenarts onderzocht en in de gaten gehouden, zodat de dieren perfect gezond zijn als ze weer worden uitgezet. 

Eén van de onvergetelijke hoogtepunten in mijn tijd als vrijwilliger was de vrijlating van Elsie, een moeder met een jong in haar buidel. Jongen blijven gemiddeld zes maanden lang in de buidel van hun moeder. Weesjongen die door FOK worden gered, moeten dus fulltime door ‘mensenmama's’ worden verzorgd. Ze moeten om de paar uur worden gevoed, niet alleen overdag, maar ook 's nachts!

Wat zo bijzonder is aan FOK, is dat het door een fantastisch team van uitsluitend vrijwilligers wordt gerund. Zij lobbyen bij de lokale gemeentebesturen, geven voorlichting en zamelen geld in, waarmee de dagelijkse zorg voor de koala's kan worden betaald. Ik was onder de indruk van de enorme toewijding en passie van alle vrijwilligers die heel wat vrije tijd en inzet steken in een speciale ‘hotline’ waarop 24 uur per dag, 7 dagen per week noodgevallen kunnen worden gemeld.

Bovendien heb ik bij FOK geleerd dat de bescherming van koala's nog een hoger doel dient: het behoud van de biodiversiteit van Northern Rivers als geheel. Initiatieven en maatregelen die worden genomen om koala's te beschermen zijn onder meer bescherming van leefgebied en beheersing van het verkeer, en dat zijn dingen die vaak ook andere soorten ten goede komen. Het voortbestaan van de koala wordt serieus bedreigd. Een uitspraak van Susannah Keogh, coördinator van FOK's opvangcentrum, heeft grote indruk op me gemaakt: “Als Australië er al niet in slaagt om zijn koala's te beschermen, hoe kunnen we dan andere soorten beschermen?”

--LB

Subscribe to Laure Boissat

About Laure Boissat

Boissat is momenteel masterstudent Behoud Biodiversiteit aan de universiteit van Oxford. Ze liep al stage op verschillende IFAW-kantoren. Ze werkte aan verschillende projecten op het gebied van

See more »

Verslag paardenmarkt Zuidlaren: Dramatishe situaties van de paarden door onkunde en onwil

Opnieuw veel mis op paardenmarkt Zuidlaren

28 april 2016

In september 2015 stapte de Dierenbescherming na vier jaar uit het Protocol Welzijn Paardenmarkten omdat er geen echte voortgang mee werd geboekt. Marktorganisaties reageerden verbolgen en voerden aan dat ze wel degelijk op de goede weg waren en het al prima gesteld was met het welzijn van de dieren op de markten. Nu, ruim een half jaar later, namen we de proef op de som en gingen kijken bij de paardenmarkt van de Voorjaarsmarkt in Zuidlaren. Helaas bleek er opnieuw veel mis te zijn. Uit onze bevindingen trekken we de conclusie dat het onmogelijk is om een paardenmarkt conform de wetgeving en het protocol te organiseren, zelfs met de beste intenties.
 

Met zes medewerkers trok de Dierenbescherming op woensdag 13 april in alle vroegte naar Zuidlaren om daar de paardenmarkt te beoordelen. Met goede hoop, want als er een paardenmarkt goed ingericht zou kunnen worden, dan zou het toch wel deze voorjaarsmarkt van Zuidlaren moeten zijn. Gezien het geringe aantal paarden (260-280) en de vrij ruime hoeveelheid beschikbare grond was er alle gelegenheid om de markt beter, diervriendelijker, in te richten. De praktijk was, ondanks het mooie weer, echter anders.

Verkeert aangebondenDe aanbindwijze van de paarden is niet voor elk dier veilig. Met name de Shetlanders en de pony’s draaien zich met regelmaat vast, omdat ze onder het touw door konden.

Wet- en regelgeving overtreden

De paardenmarkt is in strijd met diverse artikelen van de wet- en regelgeving. Met name als het gaat om de onnodige hoeveelheid stress dat paarden oplopen door naar een paardenmarkt getransporteerd te worden, er de hele dag in de drukte te staan én de absolute onvoorspelbaarheid van de gehele situatie. De organisatie voldoet vrijwel volledig niet aan het Protocol Welzijn Paardenmarkten, waar zij zelf notabene een wezenlijk onderdeel van zijn. Het viel ons ook op dat de organisatie geen weet bleek te hebben van de inhoud van het protocol.

Onkunde of onwil

Over de kundigheid en goede wil van de organisatie valt weinig met zekerheid te zeggen. Er gaat in ieder geval het nodige mis en de organisatie lijkt machteloos om het een goede invulling te geven. Dit neigt in eerste instantie naar onkunde, maar zodra er relevante problemen worden aangekaart lijkt de organisatie niet in te willen grijpen. Het is volgens ons onmogelijk om een paardenmarkt conform de wetgeving te organiseren, zelfs met de beste intenties. Dit vereist namelijk een dusdanig grote verandering in handelen van zowel de organisatie, de handelaren en het publiek dat er niets meer van een paardenmarkt overblijft.

Verslag Voorjaarsmarkt Zuidlaren

De Dierenbescherming heeft een uitgebreid verslag van haar bezoek aan de paardenmarkt opgesteld. De markt is beoordeeld op basis van de relevante wetgeving ten aanzien van dierenwelzijn en dierenmarkten én op basis van het Protocol Welzijn Paardenmarkten, waar de organisatie van de paardenmarkt zich aan verbonden heeft. Door middel van beeldmateriaal (foto en video) is geprobeerd om alle onderdelen zo goed mogelijk in beeld te brengen, zodat iedereen voor zichzelf kan beoordelen in hoeverre het wel of niet door de beugel kan.

Lees verder: Verslag Voorjaarsmarkt Zuidlaren.