maandag 30 november 2015

Nieuws van Wildlife SOS: 10 foto's van de spectaculaire redding van circusolifanten Mia en Sita




Bron:   www.wildlifesos.org

#1 – Mia discovers that boarding a rescue truck is less scary when you’ve already made a new friend.


#2 – Sita dangles her trunk over the side both to get snacks and to wave at people she passes.
#3 - During a pit stop, both girls find out that mud baths are everything they hoped they'd be and more
#3 – During a pit stop, both girls find out that mud baths are everything they hoped they’d be and more.

#4 - Mia gets some TLC for her feet, even before she arrives at the rescue center
#4 – Mia gets some TLC for her feet, even before she arrives at the rescue center.

#5 - Our team stops at a sugarcane factory to pick up snacks for the VIPs (very important passengers)
#5 – Our team stops at a sugarcane factory to pick up snacks for the VIPs (very important passengers).
IMG-20151127-WA0041
#6 – Her multi-day journey finally over, Mia walks off the vehicle and into her new life at our rescue center.

#6 -
#7 – After five decades tethered in the circus, Mia and Sita walk free as they explore their new home.

#8
#8 – Mia looks happy, even seems to wave to the camera, on her first day of freedom.


#9 – Sita wastes no time taking her first dip in the pool. Although she is now over 50, we believe this was her first time ever getting to swim.

#10 -
#10 –  Shortly after arriving at the rescue center, Mia lies down and goes into a deep sleep. While we don’t know exactly when Mia was last allowed to do this, it’s clear that this is something she has needed for a long time. Sweet dreams, sweet Mia. You’re safe now.
 
 

                       

        
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

zondag 29 november 2015

Wetenschap VS komt eindelijk tot inzicht alle proefdier mensapen mogen met pensioen ( video )




Jarenlang werd in de VS volop onderzoek gedaan op chimpansees. Goed nieuws voor de dieren die nog altijd voor wetenschappelijke doeleinden werden vastgehouden: ze mogen met pensioen.
Bron : www.aap.nl
 
                                                                               
Nadat twee jaar geleden al werd gestopt met het onderzoek op het overgrote deel van de chimpansees in de National Institutes of Health (NIH), wordt nu het volledige programma stopgezet. Vijftig chimpansees werden nog in bewaring gehouden voor eventueel toekomstig onderzoek, maar ook deze groep wordt nu naar een speciale opvang gebracht.
NIH-directeur Francis Collins schrijft in een gelekte memo vorige week dat de vijftig chimpansees niet langer nodig zijn, aangezien er in de afgelopen drie jaar geen onderzoeksaanvragen zijn geweest van wetenschappers. Slechts één verzoek kwam binnen, maar dat werd later ingetrokken.


“Wetenschap is zelf tot het inzicht gekomen”

David van Gennep, directeur van Stichting AAP in Almere, is erg blij met het nieuws. “Het is in de eerste plaats natuurlijk fantastisch voor de chimpansees dat ze nu niet meer in die ellende hoeven te zitten,” zegt Van Gennep, “maar wat misschien net zo belangrijk is, is dat de wetenschap zelf tot het inzicht is gekomen dat het niet langer nodig is om mensapen voor onderzoek te gebruiken.”
In Nederland is het al sinds 2003 niet meer toegestaan om biomedisch onderzoek te doen op mensapen, en steeds meer landen hebben de afgelopen jaren die trend gevolgd. De Amerikaanse NIH gingen in 2013 overstag, maar wilden nog een kleine groep behouden voor het geval er in de toekomst sprake zou zijn van een noodsituatie in de volksgezondheid, of als zo’n onderzoek ten goede zou komen aan in het wild levende chimpansees.

Peter Walsh, ecoloog aan de University of Cambridge, is het oneens met de beslissing van de NIH, zo laat hij weten aan Sciencemag. Zijn onderzoek richt zich op het ontwikkelen van een ebolavaccin voor wilde gorilla’s en chimpansees, en daarvoor zouden de dieren onmisbaar zijn. Van Gennep noemt dat discutabel. “Voor mij klinkt het als het zoeken naar een reden om de achterdeur open te houden. Ik houd meer van de Nederlandse aanpak. Wij zeggen: nee, het is onder geen enkele omstandigheid toegestaan om onderzoek te doen op mensapen.”

Veilige haven

Hoe gaat het nu verder met de dieren die lang in gevangenschap werden gehouden? De NIH zijn al een tijd bezig om eerder gepensioneerde chimpansees te verhuizen naar Chimp Haven in Keithville, Louisiana (in de video hierboven). Lastig, omdat het in totaal om zo’n driehonderd dieren gaat, inclusief de laatste vijftig. Die capaciteit heeft Chimp Haven nu nog niet, maar de opvang zal het komende jaar uitbreiden. De mensapen kunnen niet meer terugkeren in het wild, maar in Chimp Haven kunnen ze nu na jarenlang gedwongen in overheidsdienst te hebben ‘gewerkt’, eindelijk vrij ademen in de bosrijke buitenlucht en zich vermaken met andere chimpansees.





zaterdag 28 november 2015

Video: Wereldwijd 52 miljoen ezels en muildieren bijna allemaal voor zwaar werk als trek-en pakdieren



http://www.thedonkeysanctuary.org.uk/webcams   WEBCAMS EEN MUST SEE !! ZO  LEUK

https://www.flickr.com/photos/23335593@N05/albums/72157654575061684  VEEL FOTO'S
Engeland
  • Ierland
  • Cyprus                                
  • Italië                                             
  • Spanje
  • Griekenland
  • Portugal
  • Roemenië             
  •      Egypte                               
  • Ethiopië
  • India
  • Kenia
  • Mexico                                            
  • China
  • Andere Landen

  • Wereldwijde ezel hulp

    The Donkey Sanctuary werkt over de hele wereld om de condities voor werkende ezels en muildieren te verbeteren. Onze projecten variëren van het onderzoeken van tropische ziektes tot het opzetten van mobiele klinieken en toevluchtsoorden. Hier krijgen ezels en muildieren gratis geneeskundige behandelingen en adviseren we eigenaren over zorg en voeding voor ezels en muildieren. Ook onderzoeken we verschillende transportmethodes voor ezels en muildieren in Europa.



    Veel ezels en muildieren in ontwikkelingslanden

    In 2006 waren er wereldwijd zo’n 52,5 miljoen ezels en muildieren. Het merendeel van dit aantal leeft in ontwikkelingslanden. Door de onophoudelijke droogte is het sterftecijfer van vee hoog. Hierdoor worden ezels op het platteland en in de stad steeds vaker gebruikt als trek- en pakdieren.
    Ezels worden gebruikt voor zwaar werk en in veel gevallen helpen ze families met hun dagelijkse klusjes zoals water dragen, landbewerking en vervoer naar de markt. De ezel wordt daarom vaak geclassificeerd als het werkpaard van de armen. De ezels zijn dus een grote steun voor hun eigenaren.   

    donderdag 26 november 2015

    In Nederland worden jaarlijks 2 miljoen konijnen in de 'hel' van de konijnenindustrie gedood ( video )



    Fakkeltocht tegen de uitbreiding van een konijnenfarm
    Persbericht van Stichting Konijnen in Nood:


    Stichting Konijnen in Nood organiseert op zaterdag 28 november 2015 een fakkeltocht tegen de uitbreidingsplannen van Hendriks Rabbit Farm te Raalte.
    Het is voor konijnen in Nood een doorn in het oog dat de gemeente heeft besloten om geen milieueffectrapportage (m.e.r.) te maken. ...

    Hiermee maken zij de weg vrij voor de komst van nog eens 400 moeder konijnen en 4.750 jonge vleeskonijnen, die elke 11 weken op transport worden gezet naar buitenlandse slachthuizen.

    Wij willen dan ook iedereen oproepen om mee te lopen in de fakkeltocht die zal beginnen voor het gemeentehuis aan de Zwolsestraat in Raalte en zal eindigen bij de konijnenfarm aan de Pleegsterdijk 28A.


    Stichting Konijnen in Nood
    Konijnen in Nood is een jonge en actieve dierenrechtenorganisatie, die zich richt op de producent, de verkoper en de consument van het konijnenvlees.
    Met de campagne 'Kerst konijn van tafel' probeert de organisatie de consument ervan te weerhouden om geen konijnenvlees te kopen en zo de vraag naar dit zeer dieronvriendelijke product fors te verminderen.

    De organisatie van de fakkeltocht wil benadrukken dat dit protest een vreedzaam en ingetogen karakter heeft.
    De Partij voor de Dieren van de provincie Overijssel zal ook meelopen met de fakkeltocht en de bekende schrijfster Yvonne Kroonenberg zal een toespraak houden.
    Iedereen is van harte welkom en wij hopen uiteraard op een grote opkomst, zodat wij een duidelijk signaal kunnen afgeven aan zowel de gemeente als aan de eigenaren van de konijnenfarm.

    Graag zien we je terug in Raalte bij de fakkeltocht van Stichting Konijnen in Nood
    Voor meer informatie:
    Stichting Konijnen in Nood
    www.facebook.com/St.KonijneninNood/
    www.konijninnood.nl
    06-24 23 6999

    Het konijn heeft in Nederland over de jaren de status van gezelschapsdier verworven. Steeds meer mensen verdiepen zich in het gedrag, de gezondheid en de behoeften van hun konijn. Zo anders is dat in de commerciële konijnenhouderij, waar konijnen massaal worden gefokt en vetgemest zonder oog voor de levenskwaliteit van het dier. Door deze aanpak kunnen ze in 11 weken tijd worden klaargestoomd en vervolgens gedood voor de vleesindustrie.
     
    Op deze website zie je de verborgen wereld van de konijnenvleesindustrie, de konijnenhouderij sector geeft ze4f aan dat het imago in de maatschappij over de konijnenhouderij niet positief is. Na het lezen van deze site kun je zelf je conclusie trekken.


    Konijnenleed in Nederland, de ware Christmas victimas!
    In Nederland 'leven' op dit moment meer dan 326.000 konijnen in donkere, kale en vaak smerige schuren, voor de buitenlandse vleesindustrie. Konijnen die voor de vleesproductie worden gefokt en vetgemest komen in hun leven nooit buiten, zullen nooit vers gras eten, de wind voelen of een hol kunnen graven. Vele natuurlijke behoeftes kunnen ze niet vertonen in de kooien van de konijnenhouderij. De eenzijdige voeding met droge korrels zonder verse groeten, hooi of stro, veroorzaakt vaak spijsverteringsproblemen, soms met de dood als gevolg.
    Met de omstandigheden en de gezondheid van de konijnen in de konijnenhouderij is het bedroevend gesteld in Nederland. Door het eenzaam opsluiten van voedsters (moederkonijnen) ontstaat er stress en agressie, zeker wanneer ze gescheiden worden van hun pasgeboren kroost. Dit gebeurt al na 4 weken en 7 keer per jaar.
    Na een verblijf van 1 jaar op de farm wordt de voedster gedood omdat ze niet genoeg jonge vleeskonijnen meer werpt, ze is letterlijk op.
    Vergeten groep dieren binnen de vee-industrie
    Wat veel mensen niet weten, is dat er jaarlijks 2 miljoen konijnen worden gedood voor de konijnenvlees productie, die in Nederlandse konijnenhouderijen zijn geboren en worden vetgemest.
    Dit aantal is maar een schijntje van het werkelijke aantal konijnen dat in Nederland wordt gefokt maar niet de slachtleeftijd van 11 weken haalt
     


    Stichting Konijnen in Nood
    Er was geen enkele organisatie die zich uitsluitend met de konijnen in de vee-industrie bezighield, Konijnen in Nood vond dat het hoog tijd werd dat er meer aandacht besteed zou worden aan het lijden van konijnen in de konijnenhouderij.
    Daarom is Stichting Konijnen in Nood in maart 2011 opgericht om op te komen voor de meer dan twee miljoen konijnen die jaarlijks lijden in de konijnenhouderij.
    De kracht van Konijnen in Nood
    Konijnen in Nood is zowel actief als informatief bezig om aandacht te vragen voor deze vergeten groep dieren binnen de vee-industrie.
    Zo demonstreren we op de locaties waar het konijnenleed zich dagelijks afspeelt, namelijk de 70 konijnenhouderijen in Nederland. Maar ook staan vrijwilligers van Konijnen in Nood op festivals en jaarmarkten om mensen door middel van een informatiestand te informeren.

    Hartverscheurende video: Chimpansee Candy zit al 40 jaar alleen in een stalen kooi ( protesteer )



    Candy, een chimpansee in Amerika, heeft al haar hele leven – meer dan 50 jaar – mensen moeten amuseren. In haar jongere jaren deed ze mee in podiumacts met andere chimpansees en moest ze contact maken met de bezoekers van het pretpark, wat door haar eigenaar werd gerund. Nu woont ze in het pretpark Dixie Landin’, in Baton Rouge, in de Amerikaanse staat Louisiana.
    chimpansee Candy
    Candy in haar kooi | Screenshot video
     
    Het gaat niet goed met Candy. Stephen Wells, directeur van dierenrechtenorganisatie Animal Legal Defense Fund: ( ALDF)
    “De omstandigheden waaronder Candy leeft zijn onacceptabel. Ze leeft al meer dan 40 jaar alleen in een metalen kooi met spijlen, met een paar speeltjes, maar zonder nestmateriaal en zonder interactie met andere chimpansees. Candy heen en weer zien schommelen in haar kooi, toont de effecten van eenzame opsluiting en de onthouding van basisbehoeften voor een intelligent, sociaal dier”.
    Locale en federale authoriteiten hebben Dixie Landin’ herhaaldelijk gewezen op het overtreden van dierenbeschermingswetten. De problemen die zich voordoen zijn onder andere het gebrek aan veterinaire zorg, het opslaan van Candy’s voedsel in een ruimte vol met afval, het voeren van Candy uit bakken waaraan ze zich zou kunnen verwonden en te weinig afstand tussen Candy en het publiek, wat het mogelijk maakt dat bezoekers dingen in haar kooi gooien, zoals brandende sigaretten.
    Animal Legal Defense Fund (ALDF), een Amerikaanse organisatie die zich juridisch inzet voor dierenrechten, heeft een rechtszaak aangespannen tegen Sam Haynes, de eigenaar van Candy en pretpark Dixie Landin’. ALDF beschuldigt Haynes ervan de federale Endangered Species Act (ESA) te overtreden door Candy eenzaam op te sluiten en haar te verwaarlozen. De zaak zou een precedent kunnen scheppen voor de juridische bescherming van andere chimpansees, waarvan experts het er over eens zijn dat ze net als mensen kunnen lijden en ervaringen kunnen hebben.


    ALDF vertegenwoordigt de Coalition of Louisiana Animal Advocates (Coalitie van Luoisiana Dierenbeschermers) en Cathy Breaux en Holly Reynolds, twee dierenbeschermers, die al 30 jaar voor Candy’s vrijheid vechten.

    http://www.bluebayou.com/contact-us.html   protesteer online

    woensdag 25 november 2015

    300 diersoorten door plastic afval met uitsterven bedreigd




     

    Microplastics: piepklein, maar een enorm probleem


    Ze zijn overal. In vis. In je tandpasta. In honing. Microplastics: piepkleine stukjes plastic die grote problemen veroorzaken. Wat te doen?

    Tegenwoordig gebruiken we een breed scala aan verschillende soorten plastics. Doordat plastic gemakkelijk vervormd kan worden, kunnen we het voor allerlei zaken gebruiken. Wanneer je een supermarkt inloopt, kun je dan ook niet meer om het plastic heen. Van shampooflessen tot groenteverpakkingen, echt alles zit in plastic verpakt. Het voordeel van de multifunctionele inzetbaarheid van plastic wordt echter overschaduwd door een steeds groter wordend probleem: milieuvervuiling door plastic afval. Op wereldschaal wordt er ieder jaar ongeveer 250 miljoen ton aan plastic geproduceerd, waarvan 40 procent gebruikt wordt als verpakkingsmateriaal. Hoewel veel van het gebruikte plastic wordt gerecycled, belandt nog steeds een groot deel onbedoeld in de oceaan. Zo dreven er bijvoorbeeld in 2008 zo’n 752.100 stukjes plastic per km² in de Stille Oceaan. Wanneer plastic afval in zee belandt, is dit slechts het begin van het probleem.

    Wat een vreselijke foto. Hopelijk heeft iemand het dier gered

    Plastic Soup Foundation
    http://www.plasticsoupfoundation.org/

    De Plastic Soup Foundation zet zich in om de vervuiling van zeeën en oceanen door plastic afval te verminderen. Dit doet zij door meer bewustzijn onder consumenten te creëren en door de productie van plastic producten te verminderen. Ook brengt de stichting meerdere grote partijen bij elkaar, om samen een oplossing voor dit wereldwijde probleem te bedenken.
     
    Hoe plastic microplastic wordt
    Het plastic afval dat het milieu vervuilt, bestaat onder meer uit polypropeen, polystyreen, polyetheen, PET en PVC. Het vervelende aan deze plasticsoorten is dat ze, eenmaal in het milieu, in kleinere fragmenten uiteenvallen. Dit gebeurt onder invloed van UV-straling en slijtage door bijvoorbeeld zeeslag. De kleinere fragmenten worden vervolgens door zeestromen en stormen over de gehele wereld verspreid. Aangezien de meeste plastics niet biologisch afbreekbaar zijn, blijven deze kleinere stukken in het milieu ‘rondcirkelen’. Vervuiling door plastic afval is hierdoor een wereldwijd probleem. “Op dit moment worden er bijna 300 diersoorten met uitsterven bedreigd doordat ze door plastic afval sterven,” aldus Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation (zie kader). Grotere dieren, zoals zeeschildpadden raken verstrikt in achtergelaten netten, waardoor ze uiteindelijk stikken. Ook gehele albastroskolonies sterven uit, als gevolg van plastic afval in hun milieu. “Van alle stormvogels heeft maar liefst 95 procent stukjes broodtrommelplastic in hun maag,” geeft Westerbos als voorbeeld.


    De allerkleinste stukjes plastic veroorzaken de grootste problemen. Zodra plastic afval in rivieren en oceanen terechtkomt, begint het uit elkaar te vallen. Het afval valt in steeds kleinere stukken uiteen en uiteindelijk ontstaan er microplastics. Microplastics zijn stukjes plastic die kleiner dan 5 millimeter groot zijn. Doordat ze zo klein zijn, accumuleren ze gemakkelijk in het milieu. Ze vervuilen onze rivieren en oceanen en spoelen ook aan op het strand. Microplastics worden regelmatig door vissen voor voedsel aangezien. Ook zeevogels verwarren de kleine stukjes plastic met voedsel of eten vissen vol plastic. De vogels kunnen de stukjes plastic niet verteren en de hoeveelheid plastic in hun lichaam hoopt zich geleidelijk aan op. Hierdoor raken de vogels verzadigd en verstopt, waarna ze uiteindelijk overlijden. In totaal zijn er een hoop verschillende aquatische diersoorten die de microplastics verwarren met echt voedsel. En hierin schuilt ook direct gevaar voor de mens. Wij eten immers vissen die we uit dezelfde zee halen. Op deze manier krijgen ook wij microplastics binnen. Stel je eens voor dat elke vis die je eet vol met plastic zit. Hoe lang zou het dan duren voordat jij dezelfde klachten krijgt als een zeevogel?

    Feiten over microplastics
    – Plastic afval vergaat niet. Het eerste afval dat in de jaren 50 werd geproduceerd, bevindt zich nog steeds in ons milieu.
    – Microplastics kunnen een bron zijn van giftige stoffen.
    – Het toevoegen van microbeads in cosmetica is onnodig. Deze kunnen gemakkelijk vervangen worden door natuurlijke producten, zoals gemalen notenschillen en zoutkristallen.
    – Je kunt zelfs microplastics terugvinden in de honing van wilde bijen en zelfs in bomen die hoog in de Himalaya staan.
    – Via een app kun je gemakkelijk zien in welke producten microplastics verwerkt zijn.
     
    De gevaren van microplastics
    Tijdens de productie van plastics wordt gebruik gemaakt van allerlei additieven. Deze toevoegingen helpen bij het vormen van het plastic tot het uiteindelijke product. Zo wordt er in de plasticindustrie gebruik gemaakt van stabilisatoren, weekmakers, brandvertragers, pigmenten en vulstoffen. Doordat deze stoffen een laag moleculair gewicht hebben, kunnen ze gemakkelijk loslaten van de geproduceerde plastics en in water, lucht, voedsel en ook lichaamsweefsel terecht komen. Wanneer we microplastics binnenkrijgen, bestaat dus de kans dat aanwezige additieven in ons lichaam loslaten, waarna ze voor veel schade kunnen zorgen.
    Uit onderzoek is gebleken dat giftige en biologisch niet-afbreekbare stoffen (POPs: Persistent Organic Pollutants), zoals PCB’s en DDT’s zich gemakkelijk aan microplastics kunnen hechten. Deze giftige stoffen worden door het plastic uit het zeewater opgenomen. Wanneer vogels stukjes plastic eten, krijgen ze deze POPs ook binnen. Wetenschappers van de Universiteit van Tokyo hebben aangetoond dat er in het lichaamsweefsel van zeevogels bepaalde POPs aanwezig zijn. Dit waren dezelfde POPs als die zich, aan het door de vogels ingeslikte plastic, hadden gehecht. Dit onderzoek toont een extra gevaar van microplastics: ze kunnen gemakkelijk POPs aan zich hechten, en laten deze ook weer los. Hierdoor krijgen we bij de inname van microplastics niet alleen het plastic zelf binnen, maar lopen we ook grote kans om andere giftige stoffen binnen te krijgen.

    Microplastics in cosmetica
    Vaak staan wij er niet bij stil wat voor bestanddelen er eigenlijk zitten in alle producten die wij dagelijks gebruiken. Maar juist deze producten zijn een grote bron van microplastics. In veel cosmetica worden zogenaamde microbeads gebruikt. Dit zijn kunstmatige bolletjes die regelmatig worden toegevoegd aan producten. Zo bestaan veel gezichtsreinigers voor een deel uit een polyethyleen-schuurmiddel. Dit bestaat uit hele kleine plastic deeltjes; waaronder bolletjes en/of zeer onregelmatig gevormde microplastics. En zelfs in sommige tandpasta’s worden microbeads verwerkt. Dit is uiteraard niet gewenst, aangezien je bij het tandenpoetsen regelmatig wat tandpasta inslikt en zo ongemerkt microplastics kan binnenkrijgen. Bovendien belanden de microbeads uit al onze cosmetica direct in het milieu. Doordat de plastic bolletjes zo klein zijn, spoelen ze met gemak door onze afvoerputjes. Waterzuiveringsinstallaties zijn niet gebouwd op het filteren van microbeads en het gevolg is dat deze direct in het milieu terecht komen.


    Het drijvende afvaleiland
    Een grote misvatting over plastic vervuiling in de oceanen, is dat er in bepaalde delen van onze oceanen grote eilanden van plastic afval drijven. Doordat zeestromen een bepaalde richting opgaan, zou het afval dat in zee terecht komt met deze stromen meedrijven en ophopen in bepaalde gebieden. Hierdoor zouden er in deze gebieden grote afvaleilanden ontstaan, die zelfs vanuit de ruimte zichtbaar in beeld gebracht kunnen worden. Dit is echter niet het geval. In tegendeel. “Hoewel al het plastic afval lijkt te verdwijnen, wordt het echter opgebroken in allemaal hele kleine stukjes. Deze microplastics worden gemakkelijk verspreid. Er drijft op dit moment een heel dun laagje plastic over het gehele wateroppervlakte van onze aarde”, aldus Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation. Wanneer er wel zulke afvaleilanden zouden ronddrijven, was het plastic afval een stuk makkelijker op te ruimen.
     
    Wat kun je doen?
    Wanneer plastic afval eenmaal in het milieu terecht komt, is het erg moeilijk om het weer te verwijderen. Dit komt voornamelijk doordat het in kleine stukken uiteenvalt. In de jaren 50 kwamen de eerste plastic producten op de markt en het afval hiervan is er nu nog steeds. Wanneer we hier niets tegen doen, komt daar ieder jaar weer een enorme hoeveelheid bij. Het belangrijkste wat je zelf kunt doen is het beperken van de hoeveelheid plastic die je verbruikt. Per jaar gebruikt ieder persoon zo’n 100 kilo plastic. Veel hiervan is het zogenoemde single use plastic dat je, zoals de naam het al zegt, slechts één keer gebruikt. Denk bijvoorbeeld maar aan het plastic folie wat je om een komkommer vindt, of de bakjes waarin wij onze vleeswaren kopen. Je kunt er heel gemakkelijk voor zorgen dat je minder van dit soort plastic gebruikt. Zo gebruik je per persoon gemiddeld zo’n 300 plastic tasjes per jaar. Dit kunt je voorkomen door altijd zelf een tas mee te nemen en deze ook vaker te gebruiken. Ook kun je ervoor zorgen dat je voortaan groente en fruit koopt dat niet in plastic is verpakt. Deze simpele handelingen kunnen al een groot verschil maken. Wees ook kritisch met cosmetica en andere producten. Vaak verwacht je het niet, maar zijn er toch grote hoeveelheden microplastics in je dagelijkse producten verwerkt. Wist je bijvoorbeeld dat latex verf voor 10 procent uit plastic bestaat? Als je meer informatie wilt over welke producten je liever niet kunt kopen, is er voldoende informatie te vinden op internet. Er zijn meerdere sites te vinden waarop je kunt zien in welke producten microplastics verwerkt zijn. Er bestaat ook zelfs een app, waarmee je producten in de winkel kunt scannen en direct kunt zien of er microplastics in verwerkt zijn.

    De oplossing?
    Daarnaast bieden driehoeksmosselen (Dreissena polymorpha) mogelijk een oplossing voor het microplastics-probleem. Deze dieren filteren hun voedsel, algen, uit het water waarin zij leven. Mogelijk kunnen zij ook ingezet worden om andere zaken uit water te filtreren. Bij Bureau Waardenburg wordt momenteel onderzocht in hoeverre driehoekmosselen ingezet kunnen worden om o.a. microplastics uit het milieu te filteren. Hiervoor hebben zij een experimenteel mosselfilter in een rioolwaterzuivering geïnstalleerd. “Wij denken dat de mosselen in staat zijn verschillende vervelende stoffen uit het water te halen, zoals medicijnresten, bestrijdingsmiddelen en microplastics,” aldus Dr. Wouter Lengkeek, directeur van Bureau Waardenburg. Hoewel het onderzoek nog in de kinderschoenen staat, zijn de eerste resultaten positief. “De analyse van vorig jaar hebben we gericht op het chemische aspect. Daar kwamen zeer veelbelovende resultaten uit. Dit jaar willen we ook inzoomen op de microplastics,” aldus Dr. Lengkeek.
    Er wordt dus hard gewerkt en nagedacht over een oplossing voor het groeiende (micro)plastic-probleem. Het opruimen van het plastic is daarbij slechts één aspect waar onder meer wetenschappers zich over buigen. Minstens zo belangrijk is het vinden van een beter alternatief voor plastic. Terwijl daar hard aan gewerkt wordt, ligt de bal voor nu even bij de consument. Dus: mag het als je de volgende keer boodschappen gaat doen een tasje minder zijn?

    dinsdag 24 november 2015

    Hartverwarmend: 'An apple a day'......van de hel naar de hemel ( Video )




    When Amara first came to Animals Asia’s Vietnam sanctuary in 2011, she wouldn’t eat all of her food.
    She had just been rescued from a bear bile farm in southern Vietnam, and wasn’t used to this new food. She would often throw it around. She was “stereotyping” – engaging in repetitive behaviours that serve no obvious purpose, often consistent with an inappropriate environment. It was almost as if, after a lifetime of bile farm rice gruel, she wasn’t sure what to do with these new options.

    Voorheen in de hel dat berengalindustrie heet

    Amara finds out an apple in her enclosure
    Amara’s reaction to food has been closely linked to her recovery.
    Amara eats an apple

    Now she is one of the first bears out of her den in the morning, grabbing any fruit she comes across with both paws. Those paws are still scarred – most likely from the snare that took her from the wild in the first place. 
    She especially loves apples, like the one she can be seen eating here.




    Bear Manager Sarah Dempsey said: 
    “Amara has really come into her own in the four years we’ve had her at the sanctuary. When she arrived, she was a lean, scrawny bear, who wasn't very interested in her food. It took time for her to get used to all the new tastes, textures and the presentation – she wasn’t used to having a bear-appropriate diet.
    “As she’s become more comfortable here, she’s put on weight, and seeking out fruits and vegetables is a highlight of her day. She’s now a healthy, happy bear. We don’t have to worry about her too much, and can just enjoy watching her splash about in the pool.” 
    If you are what you eat, then Amara is a healthy bear indeed.

    Amara eats an apple

    Amara is about to eat a tomato after finishing the apple

    zondag 22 november 2015

    Video : Misstanden paardenmarkten in Nederland ( lees, kijk en huiver )



    Piko Fieggen Door Piko Fieggen Programmamanager Handel & Fok

    Ik had nog nooit een paardenmarkt bezocht, maar ik was wel eens sfeerfoto’s tegengekomen. Deze waren indrukwekkend en prachtig om te zien, maar met mijn kennis over het gedrag van paarden wist ik dat het op dierenwelzijnsgebied niet kon kloppen. Zoveel mensen tussen zoveel paarden… Elk gezond vluchtdier, zelfs gedomesticeerd, zou toch een sterke neiging hebben om te vluchten!? Maar ik besloot mijn, wellicht gekleurde, gedachten opzij te zetten en het dossier zo objectief en feitelijk mogelijk op te pakken.

    De paarden kunnen geen kant op

    Het dossier paardenmarkten

    Het verbaasde me dat de grotere paardenmarkten al om twaalf uur ‘s nachts de paarden op de markt laden. En dat er na zes uur in de avond nog steeds paarden op de markt zijn. Door middel van verslagen, ondersteund door foto’s en filmpjes, werd mij duidelijk dat de paarden heel weinig tot geen water en voer krijgen. Ook zag ik filmpjes van paarden die vlak bij de luide muziek van de kermis of de plaatselijke kroeg staan. Er kwamen een heleboel vragen tijdens mijn eerste werkdag voorbij.

    Midden in de nacht

    Op 12 december 2014 bezocht ik de evaluatie van de Zuidlaarder paardenmarkt. De Dierenbescherming was samen met onder andere deze paardenmarkt in 2011 initiatiefnemer van het Protocol Welzijn Paardenmarkten met als doel het welzijn van de dieren sterk te verbeteren. Ik hoopte bij deze evaluatie de vragen te kunnen stellen waar ik sinds mijn eerste werkdag mee rondliep. Verbazend genoeg kreeg ik geen enkel direct antwoord. Vervolgens kwamen de misstanden aan bod, zoals het filmpje van een Shetlandpony die aan de staart werd opgetild en voortgesleept. Hier werd - tot mijn verbazing - op gereageerd alsof dit de normaalste zaak van de wereld is. Wat mij nog meer verbaasde is dat de marktorganisatie zich verborg achter het wettelijk kader en dankbaar - helaas niet in het voordeel van het paard - gebruik maakte van de grijze gebieden dat het heeft. Waarom neemt zo’n organisatie dan deel aan een protocol als je niets méér wilt doen dan de minimale wettelijke vereisten?
    Geen water geen voer

    Welzijn paarden ondergeschikt

    Enkele weken en gesprekken verder bezocht ik in februari 2015 het gezamenlijk overleg paardenmarkten ten behoeve van het Protocol Welzijn Paardenmarkten. Tot mijn grote verbazing – en die van dierenwelzijnsorganisatie Eyes on Animals - werden wij niet betrokken in het gedeelte waarin de marktorganisaties zelf besloten welke verbeteringen er in het protocol zouden komen. Dat werd ons later op de dag meegedeeld. Vanuit een dus kansloze positie voor een noodzakelijke verbetering van het protocol probeerde ik de partijen aan tafel onze positionering in het geheel duidelijk te maken: in principe zijn wij tegen de paardenmarkten, maar wij beseffen terdege dat constructief overleg meestal leidt tot snellere verbetering van de situatie. Wij maakten dus een grote stap richting paardenmarkten door deel te nemen aan het protocol. De paardenmarktorganisaties hielden echter star vast aan hun traditie: paardenmarkten moesten koste wat kost blijven voortbestaan in de huidige vorm. Dierenwelzijn was hierbij ondergeschikt.

    Dierenarts weigert in te grijpen

    Na inmiddels genoeg gesprekken te hebben gevoerd met marktorganisaties, dierenartsen, gedragsspecialisten, gemeenten, handelaren en diverse collega’s, werd het tijd om in het echt een paardenmarkt te gaan ervaren. Het werd de Zuidlaarder Voorjaarsmarkt op 8 april 2015. Drie dierenartsen waren verspreid over de dag aanwezig. Dit stemde mijn hoop goed dat artikel 2.7d van de Wet Dieren en de eerste aanbeveling van het Protocol Welzijn Paardenmarkten (controle bij aanvoer van elk paard door een dierenarts en weren van zieke en verwaarloosde paarden) zouden worden nageleefd. Helaas bleek niets minder waar. Met vier medewerkers van de Dierenbescherming hielden wij de toegang tot de markt in de gaten. Geen enkele controle van een dierenarts werd geconstateerd. Even later meldde ik bij een dierenarts de misstand dat een ogenschijnlijk zwangere Shetlandpony voortdurend in haar buik werd getrapt door haar naaste ‘buur Shet’. De dierenarts weigerde in te grijpen…

    Opsomming misstanden paardenmarkten

    Van collega’s had ik gehoord dat er veel misstanden zijn met dierenwelzijn op paardenmarkten. Ik moet bekennen dat ik die misstanden niet allemaal direct herkende. Een dierenarts en paardengedragsspecialist spijkerden mijn kennis over gedrag én stress bij. Paarden die er rustig bij staan in een dergelijke omgeving, zijn meestal enorm gestrest. Dit herken je aan het zweten (een natte vacht) en de apathie (reactie loosheid op prikkels in de omgeving). Tevens leerde ik het belang van de aanwezigheid van voer en water. Door de stressvolle omstandigheden verliezen paarden veel vocht. Om dit aan te vullen dient een volwassen paard zo’n 60 liter water op een dag te drinken. Daarbij is voer belangrijk om het gedronken water als een soort spons vast te houden in het darmkanaal. Paarden hebben geen galblaas, dus als er te weinig voer in de maag zit, stroomt het gal continu de maag binnen, hetgeen leidt tot pijnlijke verzuring.

    Protesteer mee : Tijgerwelp gedrogeerd en tentoongesteld in openingsfestiviteiten casino ( petitie )


    Groot protest in de media in de Oost-Russische regio Primorski: daar gebruikte het casino Tigre de Cristal een Siberische tijgerwelp om de openingsfestiviteiten luister bij te zetten. Het bedreigde dier, een wijfje genaamd Crystal, was verdoofd met een middel dat dezelfde fysieke reactie opwekt als slaap. Bij dit type verdoving sluiten de ogen echter niet, maar ze worden glazig. Onder luide muziek werd het dier aan het aanwezige publiek getoond. Op de website van The Siberian Times, waar dit bericht onder meer te lezen was, zijn foto’s te zien van het comateuze dier.

    tijgerwelp
    De gedrogeerde Crystal | Foto: via thepetitionsite.com
     
    The Siberian Times meldt dat er van verschillende kanten commentaar kwam op het casino, dat nabij Vladivostok staat. Op de website van Vostokmedia werd bijvoorbeeld benadrukt dat de inwoners van Primorski zich massaal inzetten voor de bescherming van de Siberische tijger, waarvan er nog maar zo’n 500 in het wild leven:
    “De lokale bevolking zal ongetwijfeld hebben afgekeurd dat men een levende tijgerwelp onder luide muziek op het podium zette, alleen maar om het publiek te vermaken. Het casino komt nu in een kwaad daglicht te staan.”
    Een bezoeker van de Facebookpagina en online community We are from Vladivostok reageerde boos:
    “Het is frustrerend dat het casino meteen al een misdaad heeft gepleegd: dierenmishandeling.”
    Kunstmatige slaapEen bron binnen het casino verklaarde tegenover het Russische PrimaMedia:



    “Om de veiligheid te garanderen en te zorgen dat Crystal niemand zou bijten, is ze verdoofd. Omdat ze nog zo klein is, was een injectie niet mogelijk. Daarom heeft een dierenarts haar een vloeibaar middel toegediend met een fles. Ze heeft de gehele tijd geslapen.“
    Het hoofd van het Onderzoekscentrum voor dierziekten, Irina Korotkova, bevestigde dit:
    Het dier is kunstmatig in slaap gebracht met behulp van medicatie. Hierbij sluit het dier zijn of haar ogen niet. De medicijnen werken verdovend, sommige middelen hebben zelfs een pijnstillend effect, maar de fysieke toestand lijkt op die van slaap.”
    Sergei Aramilev werkt bij het Centrum voor de Amoertijger. Hij wil koste wat kost weten welk verdovend middel de tijgerwelp toegediend heeft gekregen:
    “Er zijn gevallen bekend waarin eigenaars hun dier slaappillen geven. We willen van dierenartsen weten wat de mogelijke gevolgen van de verschillende verdovingsmiddelen zijn. Schaadt de medicatie het dier? Raakt het dier verslaafd? De actie van het casino zeer afkeurenswaardig.”
    Gekocht voor entertainmentDe welp was gekocht voor 450.000 Russische roebel (ca. 6.500 euro) van de dierentuin van Oefa, waarna ze werd overgebracht naar een privédierentuin in Oessoeriejsk (nabij Vladivostok), een reis van 7800 kilometer. Ekaterina Zotova, de directrice van de dierentuin, verklaarde de gang van zaken in het casino:
    “Voorafgaand aan de show hebben we haar een verdovend middel gegeven. Dierenartsen gebruiken ditzelfde middel voor honden of katten als ze vervoerd moeten worden en het is volkomen onschadelijk. Dit was nodig om te voorkomen dat ze ziek zou worden, of agressief door de luide muziek. Roofdieren reageren nu eenmaal verschillend op zulke situaties. Bovendien was Crystal pas drie dagen eerder in Primorski aangekomen. Na de verdoving zakten de onderste oogleden van de welp omlaag. Dat heeft slechts 10 tot 15 minuten geduurd.”
    Zotova ontkent dat er sprake was van dierenmishandeling toen de welp tijdens het openingsfeest aan het publiek werd getoond:
    “Dit is een zeer kostbaar dier en we wilden absoluut niet dat haar iets zou overkomen. Ze is teruggebracht naar haar verblijf in de dierentuin. Ze is al sinds vanochtend vroeg aan het spelen, ze mauwt en haar eetlust is goed.”
    Men is van plan het dier ook voor andere evenementen in te zetten. Nadat de lokale media hadden bericht over de mishandeling van de tijgerwerp is de politie een onderzoek gestart naar het verdovingsmiddel dat aan de welp is toegediend.


    Petitie
    Om verder misbruik van Crystal voor entertainmentdoeleinden te stoppen is een petitie opgezet op The Petitionsite. Deze is hier te vinden en te ondertekenen.

    Bron ©PiepVandaag.nl Anne Douqué

    vrijdag 20 november 2015

    Het woord vluchtelingen zat ? Even wat anders want mooier dan dit bestaat niet.....

    D I E R E N T A A L



    =======================================================================
    EEN NIEUWE LOOK !
    In navolging van de nieuwe de website, is ook de nieuwsbrief in een nieuw jasje gestoken. Hiervoor willen we Tjade (ontwerp) en Remco (jarenlange ondersteuning op het technisch gebied) heel hartelijk danken.  
    DSC02903-001
    =======================================================================
    OH LIEVE MENSEN, WAT ZIJN JULLIE TOCH GEWELDIG!
    Wekelijks komen er bij ons pakketten binnen: Ons verlanglijstje is waarschijnlijk het best gelezen boodschappenlijstje van Nederland. Ook ontvangen we met regelmaat (extra) donaties groot en klein. Het is duidelijk is dat u allemaal dagelijks aan onze dieren denkt. Daar worden wij erg blij van. We willen u dan ook allemaal, niemand uitgezonderd, heel hartelijk bedanken voor alles wat u voor de Dierenthuis bewonertjes doet. Heel heel hartelijk dank!!
    =======================================================================
    EEN PAAR DONATIES UITGELICHT
    Een tijdje geleden kregen we zomaar een bedrag van € 600,- gestort met daarbij als omschrijving ‘Gift’. Inmiddels weten we dat dat mooie bedrag mede tot stand kwam door de klanten van het Kattenhotel Hamelink, hier bij ons in Almere-Hout. Heel hartelijk dank lieve mensen!
    =======================================================================
    Bert Pesch wist niet goed wat hij met het afscheidsgeschenk voor zijn pensioen (een gouden horloge) moest. Toen hij hoorde dat hij het bedrag wat dat sieraad waard is aan een goed doel mocht schenken, stelde zijn collega Manon, Dierenthuis voor. Berth vond het een goed idee en zo ontvingen wij het prachtige bedrag van € 1.095,-. van de firma Steinweg. Dankjewel Bert en en nog een hele fijne tijd als ‘pensionado’ gewenst.

    =======================================================================
    Mr. Ellen Soerjatin is partner bij Advocatenkantoor Stek in onze hoofdstad. Jaarlijks worden er door het kantoor enkele goede doelen uitgekozen voor een donatie. Dit jaar is Dierenthuis daarbij. Maar liefst € 1.250,- mochten we ontvangen. Dat mag je Meesterlijk noemen toch?!
    IMG_7029b
    =======================================================================
    Judith Prins vierde een jubileum, haar 50ste verjaardag ! Geen feest voor Judith, maar een hele mooie gift aan Dierenthuis was het cado. Nog van Harte Gefeliciteerd en veel dank voor dit lieve gebaar.

    =======================================================================
    MET HART EN ZIEL
    Mijn band met Dierenthuis is begonnen begin 2009. Of eigenlijk al zomer 2008 toen een zwerfkater bij ons kwam aanlopen. Een zoektocht naar de eigenaar leverde niets op en toen Harrie, zoals we hem inmiddels waren gaan noemen, na een half jaar zich liet aanhalen hebben we hem opgepakt om naar de dierenarts te gaan. Castreren, vaccineren en ook meteen testen op FIV en FeLV. Helaas bleek Harrie FIV positief, aids dus. Hem buiten laten rondlopen was onverantwoord en voor altijd binnen houden een grote straf voor deze vrijbuiter. Daarom hebben we een aanvraag gedaan bij Dierenthuis en gelukkig was Harrie welkom. Begin 2009 hebben we hem naar (toen nog) Aarle Rixtel gebracht. Bijna 2 uur rijden.
    Ik wilde hem volgen en met eigen ogen zien dat hij daar gelukkig zou zijn en heb me daarom aangemeld als vrijwilliger. En ja, Harrie was gelukkig bij Dierenthuis. Hij kon gaan en staan waar hij wilde, had meer dan voldoende te eten en kreeg alle knuffels die hij krijgen wilde. 2,5 jaar heeft Harrie daar gewoond en toen is hij helaas overleden aan de gevolgen van aids. Wat was ik verdrietig, maar ook wat was ik inmiddels gaan houden van Dierenthuis. Ik ben blijven komen ook toen Harrie er niet meer was.
    Harrie van Monique
    Het zijn roerige tijden geweest. Veel spanningen omtrent de huisvesting. Dierenthuis moest weg uit Aarle Rixtel en liefst a la minute. Maar waar ga je heen met zo’n 1000 dieren? Ik heb hier veel zorgen om gehad want ieder dier was me zo dierbaar. Tranen van vreugde heb ik gestort toen eindelijk de eerste paal in Almere de grond inging en de redding van Dierenthuis werkelijk vorm begon te krijgen. Wat hebben we gepionierd in het begin in Almere, zonder verwarming, zonder verlichting, zonder toiletten, zonder warm water. Maar wat een saamhorigheid van alle vrijwilligers die met elkaar ervoor zorgden dat het de dieren toch aan niets ontbrak. En nu staat er een prachtig pand. Het is nog lang niet af, het groeit nog steeds, maar er is vrede. Alle dieren zijn veilig.
    Het is hard werken bij dierenthuis. Als kantoormiepje heb ik daar in het begin veel moeite mee gehad. Kapot was ik aan het eind van zo’n dag poetsen. Gelukkig gaat dat nu beter. En wat een voldoening geeft het als ik na een dag hard werken naar huis ga en alles schoon en fris en bovenal alle dieren goed verzorgd achter laat.
    Het is heerlijk om te merken dat de dieren me inmiddels kennen en vertrouwen. Toen schuwe Ben voor de eerste keer uit zichzelf contact met me zocht voelde ik me zo rijk. Als een schuwe kat zich laat lokken en heel voorzichtig laat aaien, dat is onbeschrijflijk. Verdriet is er ook. Als er afscheid genomen moet worden van een ziek dier hou ik het echt niet altijd droog. Maar ook wat is het heerlijk om te zien dat de dieren hier opbloeien, dat ik mag meehelpen aan het gelukkig maken van deze bewoners.
    Dierenthuis is me in de loop der jaren zo dierbaar geworden, het is een verrijking van m’n leven. Een leven zonder Dierenthuis kan ik me eigenlijk niet meer voorstellen.
    Monique
    =======================================================================
    HOE IS HET MET ……….
    Egyptische Esther is neergeschoten en op het nippertje van de dood gered. Ze is verlamd aan haar achterhand. Sinds juni woont Esther bij Dierenthuis. De eerste dagen was ze wat timide maar al gauw ontpopte deze dame zich tot een vrolijke, levenslustige, gezellige en aanhankelijke deugniet. Het is een pittige tante die samen met haar vriendin Missi (eveneens invalide) uit Bulgarije -de dames worden ook wel de hoppende haasjes genoemd- graag de boel op stelten zet!
    IMG_5727
    Kleine Anna is besmet met kattenaids en ze is blind. Het is een allerliefst poesje, een enorme vrijdoos. Toen ze een paar maanden geleden bij Dierenthuis kwam wonen was ze erg mager en snotterig. Ze is en blijft zwak qua gezondheid. Maar dat bederft haar eetlust en haar goede humeur niet. Anna heeft tegenwoordig een buikje! Ze jaagt andere katten zelfs weg bij de voerbak. Niet voor de poes, dat kleintje! Ze is blij en levendig en ze is dol op balletjes met belletjes.
    anna
    =======================================================================
    KNIPPEN EN PLAKKEN
    Bij Hoogvliet is er een spaaractie voor kuipjes Sheeba. Maaike van Helvoort trekt de stoute schoenen aan een plaatst een doos bij de winkel in haar buurt om kassabonnen te sparen. Daarna knipt en plakt zij de 1200 zegeltjes die zijn binnengekomen op de spaarkaart; Opbrengst, 200 kuipjes Sheba voor Dierenthuis. Maaike bedankt !

    =======================================================================
    CADOTIP
    Nog geen idee wat te vragen of te geven voor Sinterklaas ! Geef een adoptie van een hond of kat cado.
    =======================================================================
    NIEUWE BEWONERS (katten)
    FIV en FeLV. Twee dodelijke kattenziektes die geen grenzen kennen. We krijgen dan ook aanvragen voor diertjes van binnen en buiten Nederland. Fransje en Talar zijn lieve katjes die zich op hun eigen manier heel dankbaar tonen in hun nieuwe omgeving.  Ze passen allebei binnen onze doelgroep. Waar ze vandaan komen is voor ons dan niet belangrijk, want ook Dierenthuis kent geen grenzen.
    =======================================================================
    NIEUWE BEWONERS (honden)
    Langzittende asiel honden, waaronder honden die bijten, honden die oud en of ziek zijn, daar is onze opvang in gespecialiseerd. Gamil em Jazzy passen in deze categorie. Wij verwelkomen deze honden in onze roedel. 
    =======================================================================
    AFSCHEID VAN DIERENTHUIS
    Na jarenlang onze een van de huisfotografen, onze schilderes, donateur, adoptant, actievoerder en boven al een hele lieve vriendin van Dierenthuis te zijn geweest heeft Nel van Wijngaarden moeten besluiten dat ze tijd en rust voor zichzelf nodig heeft. We kijken, zoals altijd, positief naar de toekomst en zeggen Dankjewel en Tot Ziens Nel!
    11889567_997161396982589_1180694146277911702_n
    =======================================================================
    DE HOND IN DE TON VINDEN
    Deze mooie tonnen hebben we gekocht van het geld wat ingezameld werd tijdens de actie “Serous Request”…. voor dieren 2014. Een initiatief van de Stichting Dierenhulp. Dierenthuis kreeg de meeste stemmen en won de prijs van € 5.000,- Naast al het zand wat we ervan kochten en de graafmachines die we toen konden huren om ons project te kunnen verwezenlijken was er dus ook nog geld voor tonnen en Sarah vindt ook die helemaal te gek.
    IMG_6766b

    =======================================================================
    ZWEMBAD VOOR DE HONDEN
    Via Facebook is er een actie gestart voor een zwembad voor de gehandicapte hondjes. Het liep goed, kleine en grote donaties kwamen binnen, totdat deze week het restant bedrag wat nog nodig was door anonieme weldoeners op onze rekening werd gestort. Een droom gaat werkelijkheid worden.
    Binnenkort kunnen onze gehandicapte honden zwemmen en ontspannen in ons eigen zwembad!

    Namens Cookie, Liza, Esther, Bobje, Missi, Jenny, Otto, Mali, Balu, Lady, Laica en Buks en de rest die binnenkort lekker binnen kunnen zwemmen, onze DANK !


    =======================================================================
    VEGETARISCH RECEPT: HUMCOLATO
    Een smakelijk(e) smeersel/dip. houdt het midden tussen hummus en (ruccola) pesto.
    Ingrediënten – voor 4 à 6 personen:
    400 gram gare kikkererwten uit glas of blik, goed uitgelekt. 125 gram verse ruccola, 2à3 flinke tenen knoflook, uit de pers, 3 eetlepels extra virgine olijfolie, 1à2 eetlepels koud water, rasp en sap van 1 onbespoten citroen, halve theelepel komijnpoeder, 10 à 15 gram peterselie (dikste steeltjes verwijderen), peper en zout naar smaak.
    Doe alle ingrediënten bij elkaar in de mixbeker (ruccola en verse kruiden even iets voorsnijden) en draaien maar! Wanneer er een gladde dikke saus ontstaat is het klaar. Het kan zijn dat u in het begin een of twee keer even moet stoppen om met een lepel het mengsel van de rand te schrapen. In een bak scheppen en in de koelkast zetten. Minimaal 1½ uur laten koelen. (Kan eventueel een dag van te voren gemaakt worden.)
    Lekker met bijvoorbeeld: Grof bruin brood (al dan niet licht geroosterd); diverse crackers; reepjes gele en/of rode paprika; reepjes komkommer; reepjes wortel; groentechips of gewone (aardappel)chips; hard gekookte eieren.
    IMG_3116
    =======================================================================
    ADOPTEER EEN DIER
    SONY DSC
    Het adoptieplan is in het leven geroepen om Dierenthuis en zusterstichting FIV/FeLV te ondersteunen in de hoge kosten van de verzorging van onze kwetsbare dieren. Katten besmet met het aids- of leucosevirus, de sukkelaars, honden met hartfalen en oude paarden. Medicatie, dieetvoer, seniorenmuesli voor de paarden, vele operaties en de verzorging kosten veel geld.
    U kunt ons daarbij helpen door een dier te adopteren. Enkele keren per jaar krijgt u een bericht met foto over hoe het met uw dier gaat.
    Bezoek is welkom op de eerste en laatste zaterdag van de maand. Alleen op afspraak via info@dierenthuis.nl. Bezoektijden zijn van 15.00 tot 17.00 uur. Kinderen zijn welkom vanaf 16 jaar.
    Het is fijn voor onze dieren om adoptanten te hebben voor wie zij extra speciaal zijn. Niet langer kansarm en ongewenst maar bijzonder.
    Kijk op de site www.dierenthuis.nl voor een aanmeldformulier.
    Of neem contact op via info@dierenthuis