Translate

Posts tonen met het label afscheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label afscheid. Alle posts tonen

zaterdag 10 september 2016

Allemaal bedankt: Afscheid van nujij valt mij zwaar......nog eenmaal dierenwelzijn in het zonnetje



Malika in Nepal verricht wonderen voor de dieren!
Zij is zo goed bezig en verdient echt onze hulp.
Waarschijnlijk herinner je het nog, dat wij nog niet zo heel lang geleden een extra project hebben gewijd aan Nepal. Dat was vrijwel direct na de grote aardbeving. Gelukkig werd er gul gedoneerd voor de dieren.
Maar hoe zou het nu met de dieren daar gaan?
In die periode ontvingen wij diverse berichtjes waarin mensen ons schreven, dat er vele miljoenen euro’s en dollars beschikbaar kwamen om mensen te helpen, ook na de grote ramp. Maar dat de talloze dieren daarbij vrijwel altijd worden vergeten…
Wij bleven de stichtingen in Nepal ook na de aardbeving volgen en zagen rapporten, waarbij o.a. de Nepalese organisatie SPCAN prachtig werk verrichtte. Maar liefst 4 maanden lang trokken ze rond in het land. Daarbij behandelden ze meer dan 987 grote dieren, kleinere dieren als honden en katten niet eens meegerekend.
Dierenarts verzorgd een binnen gebracht gewond aapje.
Een gewonde hond wordt ter plaatse verzorgd.
Geimproviseerde operatiekamer.
Deze stichting bestaat al 26 jaar en heeft hulp aan dieren hoog in het vaandel staan. SPCAN is voluit: Society for the Prevention of Cruelty to Animals in Nepal.
Zij zijn gevestigd in de omgeving van de hoofdstad Kathmandu. De stichting wordt geleid door de Nepalese vrouw Malika. Wat zij met haar kleine team presteert, grenst aan het ongelofelijke. In de eerste plaats wordt er in haar kleine kliniek pure hulpverlening verleent.
Bij ongelukken of verwondingen door mishandeling komt het dier vaak na een lange inspannende rit aan in haar kliniek. Dan is een eigen dierenarts dag en nacht bereid om zo’n dier te helpen, vaak met primitieve middelen om het leven te redden en de wonden te helen.
En of dat niet al genoeg is, zet Malika zich ook sterk in om jaarlijks diverse sterilisatie-acties op wisselende plekken in Nepal op te zetten. Daarbij mogen alle inwoners van een dorp hun kat of hond brengen, om dan gratis of tegen een zeer geringe vergoeding het dier te laten steriliseren.
Maar Malika doet nog meer! Ook educatie vindt zij – terecht – zeer belangrijk en ook daar is zij erg actief mee bezig. Het was een geweldige overwinning dat zij de burgemeester van Kathmandu kon overhalen om haar team de voorlichting te laten verzorgen over het vergiftigen van zwerfhonden. Dit was dringend nodig, omdat het heel normaal was, dat de overheid zwerfdieren vergiftigde om de populatie in te perken.
Malika en haar team kregen het voor elkaar om afspraken te maken, dat er in plaats van gif, met sterilisaties werd gewerkt. Sindsdien zijn duizenden dieren minder gedood, maar er zijn wel ruim 9.000 van hen gesteriliseerd.
Wat een geweldig resultaat vind je ook niet?
Voedertijd in het asiel
Dan is er nog iets heel speciaals wat Malika en haar team voor de dieren over heeft. Zieke en gewonde dieren, die bij haar behandeld worden, mogen in haar kleine asiel blijven tot ze weer terug op straat kunnen. Adopties komen namelijk bijna niet voor in Nepal.
Er is zelfs een afdeling waar de oude, blinde en dus gehandicapte dieren de rest van hun leven mogen slijten. En niet alleen honden of katten, maar ook koeien, ezels, varkens en een paard.
De dierenarts en zijn assistent krijgen een salaris dat voor onze begrippen erg laag is. De rest van het personeel bestaat louter uit vrijwilligers. Zodat er zoveel mogelijk geld goed kan worden besteed aan de verzorging van de dieren die dat nodig hebben.
Maar respect voor deze organisatie groeide nog verder, toen wij lazen op hun website, dat zij zelfs een echte dierenambulance laten rijden. Wat in heel veel zelfs ook Europese landen ontbreekt, heeft de SPCAN in Nepal wel voor elkaar gekregen. Men kan de dierenambulance bellen als er een dier op straat ligt. 
Ook krijgen ze meldingen van de politie. Het is overigens niet bepaald makkelijk voor hun chauffeur. Hij krijgt niet alleen honden en katten te versjouwen maar ook vogels, apen, geiten, ezels en zelfs ook koeien.
Dieren in Nepal hebben nog meer te vrezen. Want er wordt veel ritueel geslacht bij ‘feesten’ en dieren worden geofferd onder het mom van religie. Ook hiertegen is Malika en haar team druk in de weer. Campagne na campagne voeren zij. Soms zie je zelfs hier in ons land petities voorbijkomen, die hiertegen ageren.
Al deze activiteiten kosten niet alleen veel tijd maar er is ook heel veel geld nodig. En de Nepalezen hebben het zelf al zo moeilijk. Dus willen wij Malika en haar SPCAN verder helpen zodat ze kunnen blijven steriliseren, vaccineren, voorlichten, campagne voeren.
Maar ook protesteren tegen de onmenselijke transporten van (pluim)vee, tegen de gruwelijke rituelen en offers.
En het rehabiliteren van de apen uit de fokkerij en het helpen van de ezeltjes en werkpaardjes in de hel van de baksteenfabrieken, waar ze moeten werken in de verstikkende hitte van de ovens met een veel te zware lading op de rug. Totdat ze letterlijk erbij neervallen.
Ook die dieren wil Malika zo goed mogelijk gaan helpen. Zij heeft nog een flinke lijst te gaan…
Wat hebben wij in de afgelopen maanden, bij het voorbereiden van dit project, een grote bewondering gekregen voor haar en haar mensen.
Want wat er ook nog bij komt, is dat de laatste tijd ze ook nog eens veel problemen ondervinden, van de onderlinge strubbelingen tussen India en Nepal.
Regelmatig blokkeert India dan de doorvoer van gas en benzine. Waardoor operaties moeten worden uitgesteld en de ambulance niet kan uitrijden.
Wij hopen deze extreem hardwerkende mensen aan het eind van deze maand blij te kunnen maken met een prachtig bedrag. Wat verdienen zij en hun dieren dat! In dat land hebben de mensen, maar zeker ook de dieren met de grote rampen al zoveel ellende meegemaakt.
Laten wij met ons allen hier weer een heel succesvol hulpproject van maken, waardoor Malika moet gaan huilen.
Maar dan eens niet om verdriet, maar van pure vreugde om een heel mooi bedrag, waar zij zo oneindig veel goed werk voor heel veel dieren mee kan gaan doen!
Dit hondje heeft een vergroeid pootje dat hopelijk met een operatie weer bijgesteld kan worden.
Niet alleen honden en katten worden geholpen. Hier wordt een aangereden kalfje naar het verzorgingscentrum bebracht..



Doneer daarom ajb vandaag nog voor deze actie naar onze bankrekening.
NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Actie 80'
en wij zorgen dat jouw donatie voor 100% voor dit goede doel besteed zal worden.
Of doneer via onderstaande knoppen:
 
     

zondag 18 oktober 2015

Schattige video: Koala neemt afscheid van zijn surrogaatouders nadat het dier werd vrijgelaten




Een jonge door mensen opgevoede koala heeft op een bijzondere manier afscheid genomen van zijn surrogaatouders. Nadat het dier werd vrijgelaten keerde de koala terug voor een heuse afscheidsknuffel.

Imogen met geliefde knuffel
 
De koala ontdekt na zijn vrijlating eerst vlug zijn nieuwe omgeving, en komt daarna terug gerend
voor een dikke knuffel van zijn menselijke papa. Een filmpje van het emotionele moment is woensdag op youtube gezet en is inmiddels al meer dan 90.000 keer bekeken.

Koala Imogen is opgevoed door Kylie Elliot en Matt Radnidge, van het Symbio Wildlife Park in Helensburgh, vlakbij Sydney. Al op jonge leeftijd werd Imogen wees, doordat ze haar moeder verloor door leukemie.

Benenklimmer
Toen het beestje weer op eigen benen kon staan, besloten ze haar weer naar het wildlife park te brengen. Daar klimt Imogen eerst nog vlug in de boom, voordat ze terug komt gerend en in de benen van één van haar reddende engels springt.

Matt blijft dit schouwspel filmen terwijl hij het kleine beestje probeert gerust te stellen met luchtkusjes en lieve woorden.
http://symbiozoo.com.au

De beelden zijn schattig maar ook hier mogen mensen en vooral kinderen knuffelen met de dieren die leven in dit Wildlife Park. Ik weet nog al te goed dat toen ik in Australië woonde en vrijwilligster was voor de Royal Society for the Protection of Cruelty to Animals ( RSPCA ) en dat is 30 jaar geleden, wij toen al actie voerden tegen het knuffel beleid van deze parken.
Via de bovenste link talloze foto's van kinderen met slangen om de nek voor een foto. Fout !!


 

     

woensdag 16 juli 2014

Ontroerende video en foto's: Zin in wat vrolijk nieuws? Dan bent u hier op de juiste plek






Een afscheidsfeest voor Vlekkie ......wat een schitterend verhaal. Ontroerend !!

Varken Vlekkie heeft eindelijk weer varkens om zich heen. Vier jaar zat zij als enige varken op een kinderboerderij in Amsterdam. Varkens zijn ontzettend sociale dieren en het was duidelijk te merken dat Vlekkie zich vaak eenzaam voelde. Sinds deze week is Vlekkie niet langer alleen en woont zij tussen soortgenoten bij varkensopvang ’t Swieneparredies in Groningen.
 
 
Vlekkie in haar hok in de kinderboerderij. Niet dat ze geen liefde kreeg maar haar leefruimte was ongeschikt.
Vlekkie kent de trailer en heeft geen angst om in te stappen. Nieuwsgierig bekijkt ze de situatie 
 
De verhuizing werd goed voorbereid. Vlekkie heeft voor de rit al verschillende keren in de trailer geslapen, zodat dit geen vreemde omgeving meer zou zijn. Op de dag van de verhuizing naar het hoge noorden werd de trailer volgepakt met stro en enkele lekkernijen. Na een rit van drie uur sprong Vlekkie luid knorrend de wei in. Daar maakte ze gelijk kennis met haar nieuwe maatjes.


Er valt veel te zien op de weg van Amsterdam naar Groningen

Als big uit de vee-industrie ontsprong Vlekkie het vreselijke lot dat de meeste andere varkens staat te wachten: de slacht. Bij Kinderboerderij Westerpark was iedereen dol op haar, maar vanwege bezuinigingen dreigde het na vier jaar toch slecht af te lopen. In samenwerking met Varkens in Nood is een veilige plek gevonden bij ’t Swieneparredies. Lees ook het verslag van het afscheidsfeest van Vlekkie.


 
Heerlijk!! Een modderbad