We hebben een belangrijke overwinning geboekt voor moedervarkens! De rechtbank geeft ons gelijk in de zaak over het gebruik van kraamkooien in de varkenshouderij. Toezichthouder NVWA erkent dat kraamkooien leed veroorzaken, maar kan niet aantonen dat ze biggensterfte verminderen of dat langer gebruik dan 3 of 4 dagen nodig is. Dit is een doorbraak voor dierenrechten in Nederland.
Een vreselijke kraamkooi. Moedervarken tussen stangen
Deze week behaalden we een belangrijke overwinning voor moedervarkens! Na een jarenlange rechtszaak tegen de overheid, kregen we uiteindelijk gelijk van de hoogste rechter. Het wekenlang opsluiten van varkens tussen de stangen van een kraamkooi is in strijd met de wet.
De inspectiedienst NVWA weigerde keer op keer onze verzoeken om op te treden tegen de afgrijselijke kraamkooi. Tijdens de rechtszaak hebben wij een berg bewijs aangeleverd tegen dit achterhaalde gebruik. De NVWA is flink op de vingers getikt omdat ze niet kan onderbouwen waarom ze geen actie onderneemt. De minister van Landbouw moet nu aanvullend onderzoek doen en binnen 8 weken met een goed onderbouwd besluit komen.
Met behulp van jouw steun hebben we het afgelopen jaar weer veel kunnen doen voor de varkens. Dit zijn de hoogtepunten van 2023!
Verbod op tasers
Ons grootste succes van 2023: een einde aan de mishandeling van dieren met stroomstootwapens. Eind vorig jaar onthullen we schokkende undercoverbeelden waarin varkens op transport naar het slachthuis hardhandig worden opgejaagd met stroomstoten.
Direct na het zien van onze undercoverbeelden belooft landbouwminister Adema een verbod op tasers bij transporten. Dat gaat ons niet ver genoeg; wij roepen op tot een volledig verbod op het gebruik van tasers op dieren. Dus ook in stallen en slachthuizen.
Onze petitie voor dit verbod wordt bijna 55.000 keer ondertekend. Ook de Tweede Kamer steunt de oproep en het verbod gaat er komen! Daarmee komt er definitief een einde aan de mishandeling van dieren met stroomstoten.
Directeur Frederieke Schouten overhandigt op 10 mei tienduizenden handtekeningen aan minister Piet Adema. Het verbod op tasers wordt volgend jaar van kracht.
In een brandbrief vragen we minister Adema om een zerotolerancebeleid. Deze afschuwelijke overtredingen mogen nóóit voorkomen. De brief wordt meer dan 25.000 keer ondertekend maar het gewenste beleid komt er nog niet. De minister belooft wel nieuwe regels om slachthuizen harder aan te pakken. Bij ernstige overtredingen moeten slachthuizen verplicht maatregelen nemen om herhaling te voorkomen. Als een slachthuis zich hier niet aan houdt, dan kan het voor onbepaalde tijd worden gesloten.
We zijn blij met de toezeggingen van de minister, maar we blijven strijden voor een zerotolerancebeleid. We willen de garantie dat een dier pas wordt geslacht en gekookt als het 100% zeker dood is.
Voorlichtingscampagne krulstaarten
In mei lanceren we een voorlichtingscampagne waarmee we mensen informeren dat vrijwel al het vlees in de supermarkt afkomstig is van verminkte varkens, zonder staart. Zo willen we consumenten motiveren om meer diervriendelijke keuzes te maken in de supermarkt. Elke consument die stopt met het kopen van goedkoop varkensvlees, is winst.
We zetten de campagne uit via radio- en tv-radiospotjes, een paginagrote advertentie in de krant en posters op straat. Het resultaat is hoopgevend; eind september stemt de Tweede Kamer voor een verbod op het afbranden van varkensstaarten. Dit gebeurde echter al eerder in 2021 en in 2016, maar het verbod is er nog steeds niet. Elke landbouwminister probeert uit alle macht om die wetswijziging uit te stellen, maar ook wij zetten door. Volgend jaar zetten we opnieuw groot in op het behoud van de krulstaart!
Bij 99% van de Nederlandse varkens wordt de krulstaart afgebrand. Onze voorlichtingscampagne geeft een inkijkje in hun leven.
Open dag bij zeldzame varkens met krulstaart
Op 9 september openden acht vijfsterren-varkensboeren de deuren om hun varkens met krulstaarten te laten zien. Honderden bezoekers maakten kennis met deze zeldzame dieren. Zeldzaam? Ja, want zoals onze krulstaartcampagne duidelijk maakt heeft slechts 1% van alle Nederlandse varkens een krulstaart. Bij de overige 99% wordt de staart op jonge leeftijd afgebrand.
Tijdens ons Weekend van het Varken kunnen mensen met eigen ogen zien hoe varkens mét krulstaarten leven. De varkens van vijfsterrenboeren staan in de buitenlucht met hun poten in de aarde en kunnen de hele dag naar hartenlust wroeten. Ze hebben genoeg te doen, voldoende ruimte en frisse lucht, en bijten dan ook niet in elkaars staarten.
Het evenement brengt mensen oog in oog met het varken. En dat is bijzonder, want hoe vaak kom je ze nou tegen? 99% zit opgesloten in de intensieve veehouderij. Foto: Sabine Grootendorst/Varkens in Nood
Brandbrief oververhitte transporten
Transporten van varkens gaan tot onze grote frustratie nog steeds door tijdens de warme zomermaanden. Omdat varkens niet kunnen zweten is het vervoer op hete dagen een helse lijdensweg. De minister is van plan om de maximale temperatuur voor diertransporten te verlagen van 35 naar 30 graden. Transport van varkens bij een temperatuur van 30 graden is nog steeds veel te warm. In september sturen we – inmiddels demissionair – minister Adema een brandbrief over de hittetransporten: om oververhitting te voorkomen moet het vervoeren van levende dieren al stoppen bij een temperatuur van 25 graden. De Partij voor de Dieren ondersteunt onze oproep met Kamervragen.
Minister Adema wil nog geen actie ondernemen: varkenshouders en transporteurs moeten eerst verslag doen van de mogelijke negatieve gevolgen voor de sector bij een verlaging van de maximale temperatuur voor transport. Zoals gewoonlijk, laat die analyse nog steeds op zich wachten. En daarmee dus ook het besluit van de minister. Er mag niet nog een zomer voorbijgaan zonder bescherming voor de varkens. Hoe lang gaat de minister nog wachten?
Manifest Dierwaardige Veehouderij
Dit jaar onderhandelt de overheid met de landbouwsector over de invulling en uitwerking van een dierwaardige veehouderij. Volstrekt onnodig want de wetenschap heeft allang vastgesteld wat daarvoor nodig is. Om het kabinet tot spoed en realiteitszin aan te zetten, stellen we samen met de Dierencoalitie een manifest op. De boodschap: stel in het nieuwe landbouwbeleid de dieren centraal en veranker de meest recente wetenschappelijke inzichten voor dierwaardigheid in de wet. Geef de dieren een leven dat past bij hun natuurlijke gedrag en behoeftes.
Meer dan 50 wetenschappers scharen zich achter de inhoud van het manifest en meer dan 30.000 mensen zetten hun handtekening. Volgend jaar blijven we druk uitoefenen op de vorming van een écht dierwaardige veehouderij.
In een dierwaardige veehouderij krijgen dieren een leven dat past bij hun natuurlijke gedrag en behoeftes. Dat betekent dat varkens kunnen wroeten in de aarde. Foto: Sabine Grootendorst/Varkens in Nood
Diervriendelijk stemadvies verkiezingen
Voor de verkiezingen van de Provinciale Staten in maart en de Tweede Kamer in november publiceren we een diervriendelijk stemadvies. Sinds 2012 onderzoekt Varkens in Nood samen met Dier&Recht het stemgedrag van Tweede Kamerfracties. We houden bij hoe partijen tijdens de laatste kabinetsperiode hebben gestemd op diervriendelijke voorstellen (moties). In hun verkiezingsprogramma’s doen politieke partijen zich graag diervriendelijk voor, maar ons overzicht laat goed zien hoe ze zich echt gedragen als het aankomt op dierenwelzijn.
Stemgedrag op diervriendelijke moties sinds het begin van kabinet Rutte IV t/m heden.
DierenDebat: meer aandacht voor dierenwelzijn bij politieke partijen
Samen met de Dierencoalitie, de Dierenbescherming en het Centre for Sustainable Animal Stewardship organiseren we in november het ‘DierenDebat’. Met het debat vragen we om meer aandacht voor dierenwelzijn tijdens de verkiezingen.
Elk jaar worden in de vee-industrie miljoenen dieren geboren en geslacht, maar de verkiezingsprogramma’s van de meeste politieke partijen hebben weinig oog voor hun welzijn. Zelfs in debatten over stikstof, natuur en de herinrichting van de landbouw draait het vooral om de economische en maatschappelijke belangen. En dat is vreemd, want vrijwel alle stikstofproblemen komen voort uit de veel te grote veestapel.
Tijdens het DierenDebat gaan verschillende politieke partijen met elkaar in debat over hun plannen voor dierenwelzijn. Dat is hoognodig, want dieren zijn meer dan een verdienmodel.
Wilde zwijnen gered van volledig afschot
In 2019 gaf provincie Gelderland jagers toestemming om alle wilde zwijnen te doden bij een Nederlandse uitbraak van Afrikaanse varkenspest. Samen met Animal Rights en Fauna4Life maken we in 2021 bezwaar tegen dit besluit. En met succes! In april 2023 besluit de rechter dat die toestemming niet verleend had mogen worden. Het provinciale besluit is vernietigd.
Bij een uitbraak van Afrikaanse varkenspest mogen jagers in Gelderland niet langer alle wilde zwijnen doden.
Bedankt voor je hulp!
Jouw trouwe steun maakt het voor ons mogelijk om campagne te voeren voor de varkens. Via rechtszaken, lobby en voorlichting zorgen we ervoor dat ze de aandacht krijgen die ze verdienen.
We hopen dat we ook volgend jaar weer op jouw hulp kunnen rekenen. Samen strijden we voor een beter leven voor de varkens!
Onderzoek van Varkens in Nood onthult opnieuw ernstige overtredingen in Nederlandse slachthuizen. Varkens worden bij bewustzijn geslacht of belanden levend in het hete water van de broeibak. Het is onacceptabel dat slachthuizen hiermee weg blijven komen! Wij eisen een zerotolerancebeleid voor deze afschuwelijke overtredingen.
Uit de inspectierapporten van de NVWA blijkt dat slachthuizen geregeld grove fouten maken bij het verdoven van varkens en het doorsnijden van de halsslagader. Ook de controles of dieren daadwerkelijk bewusteloos of dood zijn, schieten ernstig tekort. Het slachten moet allemaal zo snel en goedkoop mogelijk, met gruwelijke gevolgen voor de dieren.
Topje van de ijsberg
Al sinds 2018 onthult Varkens in Nood de ernstige overtredingen die de NVWA vaststelt in Nederlandse slachthuizen. Het toezicht van de NVWA is steekproefsgewijs, dus het werkelijke aantal overtredingen ligt vele, vele malen hoger. Dat moet stoppen!
Zerotolerancebeleid
Deze afschuwelijke overtredingen mogen nóóit voorkomen. Alle waarschuwingen en boetes hebben tot nu toe niets geholpen; het is tijd voor een zerotolerancebeleid! De minister moet strenge maatregelen nemen om te garanderen dat geen enkel varken meer bij bewustzijn wordt geslacht.
Undercoverbeelden van Varkens in Nood onthullen hoe varkens tijdens transporten structureel worden mishandeld met stroomstootwapens. Deze walgelijke mishandelingen moeten stoppen! Teken de petitie tegen het gebruik van stroomstoten op dieren!
Blinde paniek
In de vee-industrie draait alles om een snelle en goedkope productie van vlees. Om varkens zo snel mogelijk in een vrachtwagen te jagen, krijgen de dieren er flink van langs met stroomstoten. Bij het laden van de dieren prikken chauffeurs wild om zich heen met een taser. Varkens krijgen dikwijls meerdere stroomstoten op hun kop, hals, rug en flanken. Ze gillen het uit van angst en pijn maar kunnen geen kant op.
Pijn als drijfmiddel
Een taser geeft pijnlijke elektrische schokken en veroorzaakt veel angst en stress bij dieren. Het apparaat wordt ingezet als drijfmiddel, om varkens in beweging te krijgen of sneller te laten lopen. Dit is niet alleen wreed, maar ook volstrekt onnodig en onacceptabel!
Verbod is enige oplossing
Het gebruik van tasers is uitsluitend toegestaan op de achterpoten van volwassen dieren die niet willen bewegen maar wel genoeg ruimte hebben om zich te verplaatsen. Het overtreden van deze regels lijkt voor transporteurs echter de normaalste zaak van de wereld. Zolang het gebruik van tasers onder voorwaarden is toegestaan, zullen die voorwaarden worden overtreden. Als het apparaat aanwezig is, wordt het gebruikt en misbruikt.
De enige oplossing is een volledig verbod. Help de varkens en teken de petitie tegen tasers!
Varkens in Nood en Dier&Recht starten een postercampagne in Den Haag: “Piet, vergeet ons niet”. Hierin roepen we landbouwminister Piet Adema op om dierenbeschermingsorganisaties te betrekken bij het Landbouwakkoord. Foto: Maarten Nauw/Varkens in Nood
Het is crisis in de landbouw. Na jarenlang wegkijken zitten we nu met een ernstige stikstofcrisis. De biodiversiteit is om zeep, bouwprojecten liggen stil en boeren protesteren. Er wordt gesproken van een noodtoestand. De overheid onderhandelt met de boeren, industrie en milieuorganisaties. Maar één belangrijke partij ontbreekt aan de onderhandeltafel!
De vergeten dieren
De term ‘landbouwcrisis’ is een verkeerde naam: het is een dierencrisis. Het probleem is ontstaan door de miljoenen varkens, kalfjes, koeien, kippen en andere dieren die al tientallen jaren lijden in de vee-industrie.
Door de stikstofcrisis is er ineens veel aandacht voor hun uitstoot maar nog steeds niet voor de dieren zélf. Niemand heeft oog voor de olifant in de kamer.
Grijp deze kans
De stikstofcrisis biedt een enorme kans om het dierenwelzijn structureel te verbeteren. Al jarenlang horen we politieke beloftes over een ‘dierwaardige’ veehouderij, maar er is al die tijd nog niets veranderd. Alles blijft zoals het is en de dieren kwijnen nog steeds weg in overvolle betonnen stallen.
Het landbouwbeleid van de toekomst wordt NU bepaald. Miljarden euro’s belastinggeld worden verdeeld, maar de dieren zitten niet aan de onderhandeltafel.
Help ons om hun stem te laten horen!
Er is GEEN toekomst voor een veehouderij met dieren in kooien. Er is GEEN toekomst voor een veehouderij die dieren hun staarten, snavels en hoorns afneemt. Er is GEEN toekomst voor een veehouderij waar dieren niet naar buiten mogen. Er is GEEN toekomst voor een veehouderij waar dieren niet kunnen wroeten, scharrelen of grazen.
Dit is het moment. Teken de petitie en geef de dieren een stem!
De overheid besteedde de afgelopen twee decennia minimaal 4,6 miljard euro aan maatregelen voor verduurzaming van de veehouderij en voor vermindering van uitstoot door de veesector. Deze maatregelen blijken in praktijk nauwelijks te werken en hebben bovendien in veel gevallen een negatieve impact op dierenwelzijn. Dit blijkt uit onderzoek van Varkens in Nood en Dier&Recht.
Desondanks staan in de recent gepresenteerde kabinetsplannen soortgelijke maatregelen om de stikstofproblematiek aan te pakken. Daarom starten we op 5 december een postercampagne in Den Haag: “Piet, vergeet ons niet”. Hierin roepen wij minister Piet Adema (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit) in de week van het begrotingsdebat Landbouw op om dierenbeschermingsorganisaties te betrekken bij het Landbouwakkoord. Die organisaties zijn nu – net als bij de stikstofgesprekken met Remkes – niet uitgenodigd. Daarnaast roepen we op om niet opnieuw te kiezen voor maatregelen die het dierenwelzijn verslechteren.
Maatregelen ten koste van het dier
Afgelopen najaar oordeelde de Raad van State dat emissiearme stalsystemen alleen op papier minder stikstof uitstoten. Minder bekend is dat ze ook een negatief effect hebben op de klauwgezondheid van koeien. De ophoping van mestgassen onder de vloer verhoogt bovendien het risico op explosies. Ook de effectiviteit van luchtwassers blijkt in praktijk sterk tegen te vallen terwijl deze wel flink bijdragen aan de gezondheidsproblemen bij varkens.
Ook heeft het vrijwillig opkopen of verplaatsen van veehouderijen de afgelopen decennia de milieuproblematiek niet opgelost en dierenwelzijnsproblemen in stand gehouden of verergerd. Verplaatsingen van veehouderijen leidden in het verleden tot meer megastallen.
In de kabinetsplannen spelen technische innovaties en vrijwillige regelingen voor opkoop of verplaatsing van veehouderijen toch weer een grote rol.
“Piet, vergeet ons niet”
Samen met Dier&Recht starten we een petitie en roepen de minister op om dierenbelangen centraal te zetten bij de landbouwhervormingen.
De stikstofcrisis is een dierencrisis. Maar de dieren kunnen niet met tractoren naar Den Haag. Ze worden vaak vergeten, terwijl dieren in de veehouderij samen met de natuur de grootste slachtoffers zijn van het huidige landbouwsysteem. De minister heeft de wettelijke en morele plicht om de belangen van dieren veel sterker mee te wegen in deze historische landbouwtransitie dan nu het geval is.
De toekomst van de agrarische sector wordt NU bepaald, het moet NU over de dieren gaan. Geef jij de dieren een stem? Teken de petitie!
Niet alleen voor vlees, maar ook voor de productie van zuivel worden dieren doodgemaakt. Een bolletje mozzarella heeft een huiveringwekkende oorsprong.
Niet eerder gepubliceerde undercoverbeelden uit slachthuis Gosschalk in Epe laten zien dat van 'humaan' slachten geen sprake is, ook niet wanneer het om 'verdoofde' slacht gaat. Instructies van een animal welfare officer worden niet door het personeel opgevolgd wanneer duidelijk wordt dat een dier nog niet hersendood is: de waterbuffel in onze video wordt bijna bij vol bewustzijn geslacht. Dit gebeurt in de Nederlandse zuivelindustrie.
LIJDENSWEG VOOR EEN BOLLETJE MOZZARELLA
Veel consumenten denken dat verdoofd slachten ‘pijnloos’, ‘snel’ en ‘humaan’ gebeurt. Maar hoe gaat het er werkelijk aan toe in een slachthuis? Niet eerder gepubliceerde undercoverbeelden uit slachthuis Gosschalk in Epe tonen aan dat een dier na de bedwelming nog steeds bij bewustzijn is, elektrische schokken krijgt en wordt geslagen met de takelketting. Van pijnloos, snel en humaan doden is geen sprake, ook niet bij ‘verdoofde’ slacht.
In de beelden hieronder, die Varkens in Nood met Animal Rights heeft gedeeld, zien we hoe een waterbuffel nog steeds bij kennis is nadat de medewerkers van het slachthuis denken dat het dier is bedwelmd. De waterbuffel, die voornamelijk wordt gehouden voor de productie van mozzarella, is net als de koe slachtoffer van de intensieve zuivelindustrie. Zodra het dier niet meer genoeg melk produceert, is het niet meer rendabel en moet het naar het slachthuis. Eerder publiceerde Animal Rights al undercoverbeelden uit een melkveebedrijf. Daarop was te zien hoe een kalfje na de geboorte bij de moeder wordt weggehaald en hoe de koeien geslagen worden.
HORRORSLACHTHUIS GOSSCHALK IS GEEN UITZONDERING
Twintig dagen is er undercover onderzoek gedaan in slachthuis Gosschalk. Vorig jaar werden er al beelden van deze actie gedeeld door Varkens in Nood. Hierop was te zien hoe de dieren gruwelijk werden mishandeld. Naar aanleiding van deze campagne is het slachthuis twee maanden gesloten geweest, daarna mocht het 'onder strenge voorwaarden' van de NVWA weer open.1 De beelden die Animal Rights nu publiceert zijn afkomstig uit hetzelfde onderzoek.
Dat er inmiddels 'verbeteringen' zijn doorgevoerd bij Gosschalk betekent op geen enkele manier dat er structurele wantoestanden worden voorkomen. Campagnecoördinator Anna Krijger: "Iedere dag worden er in Nederland 1,8 miljoen dieren op hoge snelheid geslacht. Mislukte bedwelmingen en ernstig dierenleed zijn hierdoor onvermijdelijk. Niet alleen bij Gosschalk, maar bij alle slachthuizen."ming
De NVWA legt jaarlijks honderden waarschuwingen en boetes op aan slachthuizen die overtredingen begaan.2 Animal Rights is daar niet van onder de indruk. "De meeste 'straffen' werden opgelegd voor overtreding van hygiëneregels. Bovendien is het een illusie te denken dat de NVWA voldoende zicht heeft op 1,8 miljoen slachtingen en naar behoren kan handhaven," aldus Krijger.
HOE WORDT EEN RUND IN HET SLACHTHUIS GEDOOD?
Aangekomen in het slachthuis staan de dieren te wachten in een grote stal. Vervolgens worden ze naar een smallere ruimte gedreven waar ze achter elkaar komen te staan. Een voor een lopen ze onder een luik door dat achter hen dichtvalt.
Het dier wordt vastgezet in een fixatiebox en vervolgens ‘bedwelmd’ doordat een pen in het hoofd wordt gedreven. Het dier zakt in elkaar. Het is nu hersendood: het hart klopt nog wel, maar de ademhaling is gestopt. Het dier is buiten bewustzijn en zou nu niets meer moeten voelen. Tenminste, als alles ‘goed’ gaat.
In de fixatiebox wordt het dier vervolgens een stukje naar beneden geduwd zodat het in de zogenaamde immobilisatiebak glijdt. De elektroden in deze bak worden onder stroom gezet en hiermee worden eventuele stuiptrekkingen van het dier gestopt, vandaar ‘immobilisatie’.
Een medewerker haakt de takelketting om de achterpoten van het dier en hangt deze aan de ‘jacobsladder’ die vervolgens het geketende dier naar de 'steker' brengt. Deze medewerker snijdt beide halsslagaders van het dier door. Het dier bloedt leeg ('verbloedt') en is dan echt dood. Daarna kan het ‘ontleden’ van het lichaam beginnen.
BEDWELMING VAN WATERBUFFEL MISLUKT
Als het dier na de bedwelming bijvoorbeeld nog ademt, kreunt of oogreflexen heeft, is het niet hersendood. Wanneer de medewerkers twijfelen of het dier nog bij bewustzijn is, moet er volgens de regels onmiddellijk een 're-stun' plaatsvinden: de slagpen wordt opnieuw op het hoofd gezet.
Het komt voor dat een dier nog bij bewustzijn is nadat het bedwelmd is. Dit is te zien in de undercoverbeelden uit het slachthuis Gosschalk die Varkens in Nood met Animal Rights heeft gedeeld. In onze video is eerst te horen hoe een medewerker van het slachthuis toegeeft dat het bedwelmen van waterbuffels met regelmaat misgaat.
Slachthuismedewerker: "Het kan wel hoor, dat er soms slecht geschoten is. Met die horens, die grote zwarte die ze op het einde wel eens doen. Heb je die opgehangen? Het beste is een jachtgeweer op de kop zetten." Undercovermedewerker: "Want ze hebben zo'n dikke schedel, dat is het meer." Slachthuismedewerker: "Precies. En ik heb wel eens gezien dat die daar hangen, en dat die nog zat te ademen door z'n neus. En vind ik wel een beetje jammer. Het is wel een beetje sneu, maar ja, je moet wel doorslachten."
Dat waterbuffels moeilijk te verdoven zijn, is overigens bekend bij de NVWA. In een bijlage van de richtlijn 'Toezicht op welzijn van hoefdieren en gekweekt wild in slachthuizen' staat: “In Nederland worden op een beperkt aantal slachthuizen waterbuffels ter slachting aangeboden. Het bedwelmen van deze dieren stuit echter met regelmaat op problemen. Deze problemen worden veroorzaakt door de bouw van de schedel die sterk afwijkt van de schedel zoals we die kennen van onze runderen.”3 Deze uitleg van de NVWA geeft al aan dat het bedwelmen van waterbuffels regelmatig misgaat en dat hier ongetwijfeld heel veel leed mee gepaard gaat.
De volgende dag is het raak. Onwillige waterbuffels worden van de stal door de smalle gang gedreven. Daar moeten ze op een rijtje staan wachten tot zij aan de beurt zijn. De dieren willen niet, proberen weg te komen. We zien hoe medewerkers de waterbuffels met stokken slaan om ze te corrigeren.
Op de beelden is te zien dat een waterbuffel die in de immobilisatiebak ligt adem haalt. Er verschijnen wolkjes uit de neus. De bak is al meerdere keren onder stroom gezet. De undercovermedewerker en toeziend animal welfare officer merken op dat het dier niet buiten bewustzijn is. “Het kan zijn dat ie nog leeft joh!”, roept de animal welfare officer. De man die de takelkettingen vast moet maken aan de achterpoten luistert niet wanneer hem herhaaldelijk wordt gezegd dat hij moet wachten. Dan verschijnt de medewerker met het zogenaamde bedwelmingspistool. We zien dat de man die het dier moest vastmaken waarschijnlijk uit frustratie de takelkettingen hard op het lichaam van de waterbuffel gooit. Vervolgens krijgt het dier voor de tweede maal een patroon in het hoofd. Dit keer is de bedwelming succesvol.
MINACHTING VOOR HET LIJDEN VAN DE DIEREN
Op de beelden zien we dat angstige dieren hard worden geslagen in de laatste minuten van hun leven. We zien dat een waterbuffel meerdere keren elektrische schokken krijgt terwijl het dier nog bij bewustzijn is. We zien ook dat een medewerker de instructies van een animal welfare officer negeert wanneer hij hem meerdere malen zegt dat er gewacht moet worden. Het lijkt erop dat de medewerker de waterbuffel zonder ingrijpen bij bewustzijn aan de ‘steker’ wil overdragen. Het dier zou dan bij volle bewustzijn doodgestoken worden. Dat komt overeen met de uitspraken van een medewerker op de dag voor het incident: soms zijn de buffels nog bij bewustzijn. Dat is jammer, maar zoals de medewerker uitlegt, moet er wel 'doorgeslacht' worden. Ten slotte zien we dat de zware takelketting met opzet op de waterbuffel gegooid wordt.
Animal Rights campagnecoördinator Anna Krijger. “Deze beelden laten de keiharde realiteit zien achter misleidende termen als ‘humaan slachten’. Deze dieren staan doodsangsten uit en doorstaan vreselijke pijn. De minachting voor het lijden van de dieren is angstaanjagend.”
MISLUKTE BEDWELMING IS GEEN UITZONDERING
Zoals de slachthuismedewerker zelf al toegaf: het gaat vaker mis. Animal Rights heeft dankzij Varkens in Nood ook undercoverbeelden in handen van de 'bedwelming' van een stier. Ook deze beelden zijn afkomstig uit het slachthuis Gosschalk. Er zijn maar liefst zeven (!) schoten nodig voordat het dier uiteindelijk neergaat en dus hersendood is. Zeven keer wordt er een pen in het hoofd van de stier geschoten. Opnieuw geen humaan en snel einde, maar een lijdensweg die bijna niet voor te stellen is. In de video hieronder zijn de beelden te zien.
KIES PLANTAARDIG
Ook voor de zuivelindustrie moeten dieren sterven: uitgemolken moederkoeien en 'overbodige' stieren komen altijd in het slachthuis terecht. Bij Animal Rights zijn we ervan overtuigd dat alle dieren recht hebben op leven en welzijn. Het leven van een waterbuffel is zo veel meer waard dan een hapje mozzarella. En het leven van een stier is zo veel meer waard dan een hapje yoghurt.
Er zijn inmiddels al ongelooflijk veel alternatieven voor zuivel. Alternatieven waar geen dier voor dood hoeft. Kies voor het leven, kies plantaardig.
