Uithuilen en weer doorgaan: Dieren op een gruwelijk manier afgeslacht hulp is onderweg ( 7 ontroerende foto's )

Nieuwsbericht: www.dierennood.nl

Sommige verhalen laten zich alleen hoofdschuddend lezen. Zoals het verhaal dat Esmee Moeliker ons toestuurde, over onze heldin van april, Svetlana Bjelogrlic.
Soms zitten wij hier, vrijwilligers van stichting Dierennood bij de pakken neer als wij slecht nieuws vernemen, maar de grote dierenvrienden in de diverse landen waar wij mee samenwerken, kunnen niet anders dan uithuilen en weer doorgaan.

Deze maand had in het teken moeten staan van sterilisaties in Kosovo. U weet dat sterilisaties het allerbelangrijkste zijn om dierenleed in de toekomst te voorkomen. Maar de dieren die NU leven hebben natuurlijk ook NU voedsel en medische verzorging nodig.

De Nederlandse Esmee Moeliker werkt nauw met Svetlana samen. Samen met de diervriendelijke Sloveense dierenarts Nusa hebben ze een prima sterilisatieteam. Ieder met een eigen taak.
Svetlana zorgt dan dat het benodigde operatie-materiaal klaarstaat, hangt her en der posters op om mensen in de wijde omgeving op te roepen om hun dier te steriliseren en houdt zelfs een praatje op de lokale radio.
 

Om Svetlana zwaar onder druk te zetten, werden enkele van deze honden gruwelijk gedood.
 

Maar….helaas zijn er veel tegenstanders die hun lucratieve business niet willen laten lopen. Svetlana werd niet alleen bedreigd maar ook werden drie van haar lievelingsdieren in het asiel van Kosovo op een gru-we-lijke manier afgeslacht.
Wij kennen de details maar zijn er zo van ontdaan dat we het beter niet kunnen delen… Van de 120 honden wisten ze precies de 3 honden uit te zoeken waarmee ze Svetlana het meeste pijn deden.
Arme Svetlana was uiteraard compleet van de kaart en kon niet anders dan zich vervolgens terugtrekken om de andere honden niet ook nog in gevaar te brengen. Wat moet ze een verdriet hebben gehad…

Hier ziet u hoe een vrijwillige assistente van de dierenarts een zwakke pup, op een eenvoudige manier een infuus toedient.
 

Svetlana, die naast haar voltijdse baan alle zwerfdieren helpt waar ze kan, heeft in meerdere asielen al voor een positieve verandering kunnen zorgen. Ze blijft maar hameren op sterilisaties en ook dat de emeenteasielen - vrijwel altijd dodingstations - in ieder geval 1x per dag een maaltijd aan de dieren verstrekken.
Lijkt zo logisch maar dit is helaas vaak niet het geval. Dan telt het geld meer, dan enog mededogen met de dieren in zo'n asiel. Soms duurt het maanden voor er een verbetering optreedt en zelfs jaren voor er toestemming komt voor ook sterilisaties en medische verzorging.
Svetlana heeft zich weer herpakt. Gelukkig maar, want wat zouden de honderden dieren zijn zonder die paar doortastende dierenvrienden die zich wèl om hun lot bekommeren...

Met eenvoudige middelen, steriliseren de vrijwillige studenten de dieren, onder toezicht van de dierenarts.
 

Ze zet zich nu helemaal in voor de grote noden in het asiel Preslica van Doboj. Een verlaten dierentuin dat door de gemeente als asiel werd ingenomen. Maar toen 2 jaar geleden de grote overstromingen in deze omgeving plaatsvonden vluchtten de mensen weg zonder de hokken open te zetten en lieten de honden letterlijk creperen van de honger.
Niemand die zich om deze honden meer bekommerde. Niemand! Totdat iemand in de buurt de dieren hoorde huilen en Svetlana inlichtte. Wat zij daar aantrof tart alle beschrijvingen. Kadavers en zieke dieren, schurftig, overdekt met wonden, vlooien en teken.

Regelmatig overlijden er honden 's nachts in het asiel, vaak na onderlinge gevechten. Daarom moet het aantal dieren daar zo snel mogelijk verminderen
 

Sindsdien heeft ze zich ingezet om de leefomstandigheden in dat asiel langzaam maar zeker te verbeteren. Zij heeft er zelfs met lang inpraten op de verantwoordelijken voor kunnen zorgen, dat er een nieuwe, betrouwbare manager en verzorger daar werd aangesteld.
En met hem heeft zij goede afspraken kunnen maken dat er met enige regelmaat voer voor de hongerige honden wordt geleverd. Ook heeft zij toestemming om de honden een voor een uit het asiel te halen voor sterilisaties.

Weer werd er een mandje pups 's nachts voor de poort van het asiel gedropt, die dan ook nog in volle asiel er nog bij moeten....
 

De voormalige dierentuin is momenteel een modderpoel, volledig overwoekerd met onkruid en overal zitten gaten in de hekwerken. Zodoende kunnen de ongesteriliseerde reuen en teven door elkaar lopen en dat zorgt weer voor nieuwe aanwas, maar soms ook tot hondengevechten.
Goede sloten zijn onontbeerlijk om te voorkomen dat dierenhaters hun kwalijke ideeën ten uitvoer komen brengen. O.a. om honden te stelen om ze te gaan gebruiken voor hondengevechten.

Alleen met sterilisaties kan worden voorkomen, dat deze zwerfhonden ieder jaar weer vele pups op de wereld zet.
 

Hondenhokken, medicatie en een quarantaineruimte zijn van grote noodzaak. Een puppyafdeling is eveneens wenselijk want momenteel worden ze ook met hele nesten tegelijk voor het hek van het asiel gedumpt.
En natuurlijk medische verzorging, ontworming, antivlo- en tekenmiddelen, vaccinaties…. Svetlana heeft veel op haar verlanglijstje staan...

Beide asielen hebben per maand 600 kilo voer nodig om elke dag te kunnen voeren. Vaak is dat er gewoon niet....
Dus is Esmee Moeiliker zelf onlangs met een voeractie begonnen om zeker te weten dat dit asiel een jaar lang voorzien kan worden van voer.
Om echt gegarandeerd te zijn van voldoende voer heeft Esmee 60 sponsors nodig die allen een bedrag van 6,95 euro per maand willen doneren. Voor dat bedrag kan 10 kilo voer worden gekocht.

Op dit moment staat de sponsorteller op 27. Nog 33 te weinig dus.

 

Van 28 april tot en met 2 mei komt er weer een grote sterilisatieronde in Doboj.
Tot nu toe zijn er 3 ervaren dierenartsen en 4 assistenten beschikbaar.
Esmee zal er ook zijn met hopelijk nog meer assistentie vanuit Nederland.
De bedoeling is om minimaal 100 dieren te kunnen helpen. Asieldieren maar ook honden en katten in de omgeving.

Als u wilt helpen met sterilisaties, medische verzorging en het meer bewoonbaar maken van het asiel voor de honden, dan komt uw donatie deze maand zeer goed van pas!

Doneer daarom alstublieft vandaag nog voor deze actie naar onze bankrek.

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Aktie 74'

en wij zorgen dat uw donatie voor 100% voor dit goede doel besteed zal worden.
Of doneer via onderstaande knoppen:
 

Mede namens de dieren, hartelijk dank!

Stand van de donaties: 437 euro

- See more at: http://dierennood.nl/74e-hulpactie-van-de-maand/#sthash.YlidxSoF.dpuf

Astrid diereninspecteur: "Dierenleed went nooit " lees haar gruwelijke verhalen en huiver

Chapeau Astrid van de Landelijke Inspectie Dierenbescherming.

Dierenleed went nooit

 

     Door De Inspecteurs Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming 25 september 2015

    

Astrid komt in haar werk als inspecteur van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming soms schrijnende situaties tegen. "Honden die vel over been zijn, extreme vervuiling, honderden katten in een piepklein huisje; ik maak het allemaal mee."

“Ik kom elke dag bij mensen over de vloer die bewust voor een huisdier hebben gekozen, maar niet de verantwoordelijkheid willen dragen om er goed voor te zorgen. Als ik ze daarop aanspreek, komen ze meestal met een smoes. Inmiddels heb ik ze allemaal al gehoord: weinig geld, geen tijd, of ze hadden zich niet gerealiseerd dat een dier toch echt meer nodig heeft dan een bakje eten en water. Soms voelt het dan ook als dweilen met de kraan open, want dierenleed zal er altijd blijven. Daar staat tegenover dat ik het een fijne gedachte vind dat ik een heleboel dieren een ellendige toekomst kan besparen. Omdat de eigenaren zich netjes houden aan de maatregelen die ik ze opleg óf omdat ik er zelf voor zorg dat de levenssituatie van het dier verbetert als mensen niet luisteren.

Compleet uitgemergeld

Het werk als districtsinspecteur is vele malen heftiger dan ik had verwacht. Waar ik me nog het meest over verbaas, is dat er zo veel dierenleed is in een welvarend land als het onze. En echt niet alleen in achterstandswijken. Twee weken geleden trof ik op een prachtig landgoed nog een ezeltje dat veel te lange hoeven had en zodoende amper kon staan en een paard met zo’n ernstige eczeem dat de rug helemaal open lag. De eigenaren hadden geld in overvloed, maar blijkbaar geen zin om het aan hun dieren te besteden. Een andere zaak die ik nooit meer vergeet, is die van drie honden opgesloten in een bijkeukentje. Ze leefden in hun eigen uitwerpselen, kwamen nooit buiten en waren compleet uitgemergeld. Dat greep me zo aan dat ik eerst buiten een potje heb staan janken, voordat ik de eigenaresse ermee confronteerde. We hebben de dieren nog diezelfde dag weggehaald en naar een dierenarts gebracht. Voor een van de honden was het toen al te laat. De andere twee hebben een gelukkig een veilig nieuw thuis gevonden.

Opgesloten en ziekMeer dan 200 konijnen zaten opgesloten in een schuur. Bijna alle konijnen waren ziek.

Verzamelaars
Waar ik veel moeite mee heb, zijn de zogeheten verzamelaars. Zo kwam ik onlangs bij een man, die meer dan tweehonderd konijnen hield. De dieren zaten opgesloten in een schuur, opgestapeld in krappe kistjes. Ze hadden geen bewegingsvrijheid en waren bijna allemaal ziek. Ik heb hem een lijst maatregelen opgelegd, maar toen ik kort daarna terugkeerde, was er niets veranderd. We hebben de konijnen bij hem weggehaald en elders ondergebracht. Datzelfde gebeurde met 62 katten en een hond in een huis dat onder de stront zat en enorm stonk. De bewoners trokken zich daar niets van aan en liepen doodleuk op hun blote voeten door de smerigheid. Het leven was hen duidelijk boven het hoofd gegroeid. Hoewel ik vrijwel dagelijks met dit soort situaties word geconfronteerd, went het nooit. Dat mag ook niet. Zodra het leed van dieren je niet meer raakt, moet je stoppen vind ik. Maar hoe zwaar het soms ook is, dit is wel wat ik altijd heb willen doen. Dat ik dieren op deze manier een stem kan geven, geeft me meer voldoening dan ik in woorden kan vatten."

Astrid is werkzaam als districtsinspecteur voor de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID) in de provincie Gelderland.

De illegale gruwelijke paardengevechten nog steeds populair ( veel foto's en petitie )

De verwerpelijke paarden gevechten gokwedstrijden nog steeds populair ( petitie en veel foto's )

Paarden gevechten:

Hoewel illegaal in het grootste deel van de wereld, zijn deze wedstrijden nog steeds populair op de Filippijnen, in Zuid Korea, China en Indonesië. 

Petitie:

http://e-activist.com/ea-action/action?ea.client.id=1736&ea.campaign.id=38531

                         

Bij zulke tornooien zijn wel 54 paarden betrokken en vele onder hen lopen gruwelijke verwondingen op. Geprikkeld door een merrie die in de nabijheid vastgebonden staat gedurende zo’n 6 uur, vechten telkens twee hengsten, opgejaagd door hun seksuele instincten. Ze vallen mekaar aan om hun rivalen uit te schakelen. Ze bijten en stampen elkaar. Soms zo hevig dat er een oog uitgestampt wordt, of er een oor wordt afgebeten. Vele hebben verwondingen over het hele lichaam.         

 

                       

       

Soms breken ze hun benen wanneer ze wanhopig proberen te ontsnappen aan de aanvallen. Andere hinken rond in de arena met een glazige blik in de ogen wanneer ze vruchteloos pogen om onder de aanvallen van de tegenstander uit te raken. 
                

Hoe bloediger de verwondingen hoe enthousiaster het publiek.

In het wild gaan hengsten ook wel vechten voor de suprematie maar nooit op zulke manier. Diegene die het onderspit moet delven zal op de vlucht kunnen slaan vooral eer het te erg wordt. Hier echter zitten ze opgesloten in een arena en kunnen niet anders dan blijven vechten om te proberen de aanvallen van de tegenstander te weerstaan.         

 

       

Dergelijke tornooien zijn eveneens dramatisch voor de  merrie die gebruikt wordt als lokaas voor de hengsten. Niet alleen deelt ze regelmatig in de stampen van de duellerende hengsten maar het arme dier wordt vervolgens verplicht te paren met de winnaar van de strijd. Dit betekent dat zij in 6 tot zo’n 30 keer kan gedekt worden. 

                

Paarden die te zwak of te oud zijn om te vechten worden opgeofferd door hen in te zetten tegen veel sterkere paarden.

Het is zuiver middeleeuws. Hoewel het op de Filippijnen, Z. Korea, China en Indonesie wettelijk verboden is, maken corruptie en gebrek aan toepassing  van de wet het mogelijk dat deze wedstrijden blijven doorgaan met ogenschijnlijk officiële instemming. Deze matchen worden uitgezonden op TV en lokale handelslui sponsoren paarden en tornooien. De tornooien worden aangemoedigd als “culturele traditie” maar in feite zijn ze grotendeels georganiseerd, gesponsord en gecontroleerd door het misdaadsyndicaat dat grote winsten haalt uit het gokken. Er worden duizenden dollars ingezet op elke strijd, een klein fortuin in een zeer arm land als de Filippijnen. 
                

Paarden sterven  vaak in de ring aan hun verwondingen of van uitputting. Veterinaire zorgen zijn te duur voor de eigenaars van de paarden. Gewonde paarden worden meestal gedood en hun vlees wordt op de barbecue klaargemaakt en verkocht aan het publiek.

 

 

Prachtige beelden van beren gered uit de gruwelijke berengalindustrie 'going wild'

Beste lezers, mijn excuses dat ik dit bericht niet heb vertaald. Zit even met gebrek aan tijd. Hopelijk kunt u toch genieten van de prachtige beelden van de geredde beren uit de verwerpelijk berengalindustrie

 

 

 

De gruwelijke berengalindustrie

Rescued bears go wild

21 November 2014 

Animals Asia has rescued more than 500 bears from bear bile farms in China and Vietnam. Once rescued their rehabilitation begins in semi-natural enclosures designed to encourage natural behaviours.
For us, one of the greatest indicators of the bears' welfare needs being met is to see them "going wild" just as nature intended.
Moon bears love water – it cools them down, it's a great place for wrestling and it's a whole load of fun as this clip of Georges proves.

Browse is any natural material that the bears can use for nest building, bedding and even eating. Of course, they can get creative with their browse too. We think Holly's new hair style looks great!

Curious animals like bears can't resist looking inside a sack – especially one made of natural fibres like hessian. Iris begins ungracefully by flinging out the contents of this sack and then enjoys getting tangled up in the dried banana leaves inside.



Rain and her sister Nora JamJack are the cutest bear cubs you will ever come across. Whether playing with a cardboard box or enjoying a bubble bath, these two have been melting hearts at our Vietnam sanctuary since 2013.



Bamboo swings are always a hit with moon bears. They wrestle over them, sleep on them and every once in a while seem to get the hang of actually swinging on them.

 

                                                                                         Vietnam

Nieuwe verblijven voor geredde Vietnamese galberen.

 

Vier nieuwe omheinde ruimten met een opvangcapaciteit voor 80 beren werden gisteren (woensdag 5 november 2014) geopend in Vietnam, om beren, die bevrijd zijn uit de Vietnamese berengal-industrie, te huisvesten.

De nieuwe verblijven bestaan uit 2 dubbele huizen en maken deel uit van het Vietnamese beren-opvangcentrum, dat beheerd wordt door Animals Asia in Tam Hao, bij Hanoi.

Het nieuwe gebouw, dat 12.000 m2 beslaat, voorziet in meer ruimte voor beren die in de toekomst gered zullen worden en kan ook, met toenemende flexibiliteit, geschikt gemaakt worden om 110 beren een lopend verblijf in de opvang te bieden.

 

De beren zijn allemaal bevrijd uit de berengal-industrie, de meeste rechtstreeks uit galboerderijen, verspreid over Vietnam. Naarmate het gebruik van berengal slinkt, neemt het reservaat meer beren op die in beslag zijn genomen van vervoerders op weg naar de grens met China.

In Vietnam leven officiëel nog 1.978 beren in galboerderijen, hoewel deze industrie sinds 1992 wettelijk verboden is. De boeren maken nog steeds gebruik van sluipweggetjes, om sluiting en arrestatie te vermijden.

De gal wordt rechtstreeks uit de galblaas van de beer getrokken, door middel van een tijdelijke catheter en een pomp of een spuit.

Animals Asia werkt in Vietnam samen met het Ministerie van Landbouw en Plattelandsontwikkeling. Animals Asia heeft toestemming om 200 beren te bevrijden en te huisvesten en hoopt, wanneer dat getal eenmaal bereikt is, haar taak te kunnen uitbreiden: het bevrijden en opvangen van beren uit de galboerderijen en het vervoeren van in beslag genomen beren.

 

Reuze bankt Aleid Stoel voor deze mooie vertaling met veel informatie

Stop de 'Gateway to Hell' ....Air France-KLM schaam u ! ( petitie )

PETITIE van www.peta.nl :

http://action.peta.nl/ea-action/action?ea.client.id=43&ea.campaign.id=14866#.VARvAywcTVQ

Stop de gruwelijke handel in proefdieren door Air France-KLM

Air France-KLM vervoert elk jaar 10.000 apen vanuit Mauritius naar laboratoria in  Europa en de VS, om ze daar vervolgens te mishandelen en open te snijden. Petitie van www.peta.nl  Zoveel pijn !!

Ondanks een goede reputatie waarachter Air France-KLM zich verschuilt, is er een walgelijk geheim waarvan Air France-KLM liever niet wilt dat deze bekendheid krijgt onder het publiek. Tijdens vrachtvluchten van Air France-KLM worden onder andere apen vervoert in kleine kooien. Deze dieren delen allemaal hetzelfde lot, een angstaanjagend leven in een dierproef centrum, met de dood als gevolg. Een onderzoek heeft aangetoond dat één op de negen apen uit Mauritius al sterft tijdens de reis naar het laboratorium. Een aantal van de apen komen ook direct uit het wild. Ondierwaardig en krankzinnig Air France-KLM vliegt als enige vliegtuigmaatschappij apen uit Mauritius. Onder protest van actievoerders is Air Mauritius al gestopt met het vliegen van de apen. Mauritius is niet het enige land waar Air France-KLM vandaan vliegt, ook exporteren ze apen uit de  Caraïben en China Hij heeft de moed opgegeven.   Acties tegen Air France- KLM over de hele wereld Naar aanleiding van een onderzoek bij de apenfokkerijen in Mauritius is te zien hoe medewerkers de apen bij de staart heen en weer sleuren en apen in het wild uit hun families rukken door middel van wrede vallen. De apen leven daar vervolgens in kale kooien. Het ergste is dat de fokkerijen in Mauritius zelfs proberen uit te breiden en Air France-KLM maakt dit mogelijk door als enige vliegtuigmaatschappij apen uit Mauritius te exporteren! Deze walgelijke en barbaarse handel in apen en andere dieren heeft geen plaats in een wereld waar het gaat om respect naar mens, dier en milieu. Samen kunnen we en zullen we dit stoppen. Doe mee met onze campagne en laat je stem horen voor deze weerloze dieren! Foto van www.edev.nl   Om te janken zo erg !! Campagne eis De campagne eist dat de Air France-KLM Groep (inclusief partners en dochterbedrijven) onmiddellijk stopt met het transporteren van ALLE dieren voor wetenschappelijk gebruik. Klik hier voor de internationale campagne website