Niet te geloven ! Zoiets afschuwelijks heb ik nog nooit gezien in de naam van 'kunst' ( video )

Het Guggenheim museum in New York zou vanaf 6 oktober van start gaan met de expositie, ‘Art and China after 1989: Theater of the World’. Maar hebben gisteren dankzij de petitie ‘Promote Cruelty-Free Exhibitits at the Guggenheim’, in een verklaring geschreven de expositie niet in hun portfolio op te nemen. De expositie bevatte in verschillende vormen wreedheid tegen dieren, in naam van kunst.

Guggenheim stopt expo met dierenmishandeling na petitie | Video still youtube

Als reactie op de petitie heeft het Guggenheim het volgende statement op hun website gepubliceerd:

“Vanwege zorgen voor de veiligheid van onze medewerkers, bezoekers en deelnemende artiesten hebben we besloten de kunstwerken “Dogs That Cannot Touch Each Other” (2003), “Theater of the World” (1993), en “A Case Study of Transference” (1994) in de aankomende expositie “Kunst en China na 1989: Theater van de Wereld” niet te tonen. Howel deze kunstwerken eerder tentoongesteld zijn in musea in Azië, Europa en de Verenigde Staten spijt het ons dat geweldsbedreigingen deze beslissing noodzakelijk maken. Als een instituut van de kunsten toegewijd aan het presenteren van een veelvoud aan stemmen zijn we ontzet dat we kunstwerken moeten achterhouden. Vrijheid van expressie is, in verleden en toekomst, van de grootste waarde voor het Guggenheim.”

In de expositie waren verschillende vormen van dierenmishandeling te zien. Zo hebben de Chinese kunstenaars Peng Yu en Sun Yuan in 2003 vier paar pitbulls in harnassen op acht houten loopbanden gebonden voor een ‘live performance’. De dieren stonden tegenover elkaar, rennend naar elkaar toe, zonder de mogelijkheid daadwerkelijk bij elkaar te komen. Een ongelooflijk stresserende en frustrerende situatie voor dieren die getraind zijn om te vechten. Van deze zeven-minuut durende ‘performance’ in China was een video gemaakt, compleet met ‘krankzinnige’ en ‘schuimbekkende’ close-ups die in het museum in New-York tentoon gesteld zou worden.

Een ander voorbeeld was tevens een video van een project van kunstenaar Xu Bing, die tijdens een expositie in Beijing in 1994 allerlei verschillende, zinloze tekens als een zwijn en een zaag op de lichamen van twee varkens stempelde, terwijl de varkens al parend op display werden gezet.
Tijdens de rest van de expositie zouden er ook levende dieren als reptielen, amfibieën en insecten in glazen kooien te zien zijn zodat bezoekers de dieren goed zouden kunnen zien. “Tijdens de drie maanden durende expositie zullen verschillende dieren opgegeten worden en anderen zullen sterven van vermoeidheid.  Grotere dieren zullen waarschijnlijk wel overleven. Eens in de zoveel tijd zal een dierenwinkel de dode dieren vervangen.” Schrijft de New York Times in een artikel gewijd aan de expositie.
De petitie was een initiatief van Stephanie Lewis via Change.org, een website waar petities gestart kunnen worden. Lewis schrijft op de website: 

“Help ons een boodschap te zenden aan het Guggenheim door deze petitie te tekenen. Laat ze weten dat wreedheid jegens dieren geen plaats verdient in kunst in de Verenigde Naties, evenmin ergens anders in de wereld. Deze aanval op dieren in de naam van kunst zal niet getolereerd of gesteund worden.”

Bron: Change.org, Change.org ©AnimalsToday.nl Thomas van de Pol

OMG !! Dierenbeul kunstenaar heeft 913.450 nog levende dieren waaronder 9000 levende vlinders gebruikt in zijn zogenaamde kunst

Na ruim een decennium maakt de Britste kunstenaar Damien Hirst weer furore met zijn werk in Venetië, waar momenteel de expositie ‘Treasures from the Wreck of the Unbelievable’ te zien is. In tegenstelling tot veel van zijn vroegere werk gebruikt Hirst voor deze serie kunstwerken geen dode dieren. Van koeien tot haaien en van vliegen tot vlinders; dieren stonden centraal in een aantal van zijn meest beroemde werken en Artnet News heeft een poging gedaan om dit aantal te tellen. Hun bescheiden schatting komt uit op 913.450. 

Damien Hirst, A Thousand Years, 1990 / Foto: Photographed by Roger Wooldridge © Damien Hirst and Science Ltd.

Damien Hirst confronteert de toeschouwer met zijn of haar sterfelijkheid door dode dieren te gebruiken. Een onvergetelijk voorbeeld is de installatie A Thousand Years uit 1990. Een rottende koeienschedel fungeert als broeinest voor maden, die wanneer ze uitgroeien tot vliegen ten prooi vallen aan een elektrische vliegenlamp. Maar Hirst zou meer kadavers gaan gebruiken: 13 schapen, 7 koeien, 5 kalveren, 4 stieren, 3 veulens, 2 varkens, 1 bruine beer en 1 zebra. Sommige dieren waren al dood voordat Hirst in beeld kwam, anderen stierven voor de kunst.
‘Zacht en aaibaar’ zijn geen noodzakelijke criteria voor de kunstenaar. Ook zeventien haaien en 668 vissen (38 verschillende soorten) worden opgenomen in zijn kunstwerken. Artnet News telt ook ‘dieren die kunnen vliegen’ als categorie en telt hierin: 850.000 vliegen, 45.000 insecten (3000 soorten), 17.000 vlinders en 5 vogels. Voor een 23 weken durend retrospectief in het Tate Modern zouden alleen al 9.000 levende vlinders zijn gebruikt. Tot slot worden ook nog andere overblijfselen tot het aantal dieren gerekend: 46 worsten (2 varkens), 41 visgraten, 16 koeienschedels, het skelet van een mammoet en de schedel van een mens.

Damien Hirst, The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living, 1991 / Foto:
Photographed by Prudence Cuming Associates © Damien Hirst and Science Ltd.

Verder lezen over hoe Artnet News haar inschatting heeft gemaakt en hoe de aantallen zijn opgebouwd kan hier.

20 jaar Stichting Dierenhulp: Veiling voor dieren met o.a. gesigneerde boeken, kleding, kunst, van beroemde mensen

Bron:www.dierenhulp.nl

		Nederland Beste dierenvriend(in),   Een speciale nieuwsbrief. Speciaal omdat het in oktober 20 jaar geleden is dat wij gestart zijn met het helpen van dieren in nood. Er is heel veel positiefs gebeurd in al die jaren. Wetgeving, verbod stierenvechten, eigen dierenambulance, eigen asiel en kliniek ga maar door. Alles mogelijk gemaakt door de geweldige hulp van jullie als dierenvrienden. En daar zijn we blij en dankbaar voor. Maar we hebben nog veel te doen, dus rekenen we opnieuw op jullie steun daarbij.
Mark Erwin Vos, Initiatiefnemer Stichting Dierenhulp.

Griekenland Vrijheid is de beloning   Waar het om draait is dieren hun vrijheid terug geven. De mens is er helaas te vaak oorzaak van dat een dier die vrijheid niet heeft. Jagers, gif en verkeer kosten jaarlijks aan veel dieren het leven. Deze jonge havik kwam gewond aan een vleugel binnen. Herstelde goed en kreeg zijn vrijheid terug. Dergelijke prachtdieren horen niet in een kooi thuis. Dit dier zweeft weer door zijn natuurlijke omgeving. Die hulp gaf u met een donateurschap aan dit dier. Waarvoor dank.

		Costa Rica Van de goot naar een huis   Groot probleem is om die dieren die op straat leven te helpen. Vaak zijn ze al gedekt en een nestje geboren. Zo ook in dit geval. Vier prachtige pups haalden we letterlijk uit de goot. Ze zijn door de arts onderzocht, kregen hun entingen en het mooiste is, alle vier een goed for ever home. Eind goed al goed in dit geval. Maar voorkomen is beter dan genezen. Daarom is een donateurschap voor slechts 3 euro per maand zo belangrijk. Omdat het ons in staat stelt dieren zoals deze kleine kanjer te helpen. Donateur worden klik dan HIER

Nederland Top veiling voor dieren   We hebben een super veiling klaar staan ter ere van 20 jaar Stichting Dierenhulp. De hele maand oktober kunt u dus ter ere van dit feit meebieden op schitterende kavels. Ronald Koeman uit zijn Barcelona tijd met gesigneerd boek en video, Louis van Gaal gesigneerde Barcelona foto. Formule 1 items van Lewis Hamilton en Michael Schumacher.
Maar ook de nieuwe race cap van 9 voudig wereldkampioen Valentino Rossi. Kunstwerken van Rob Scholte, Herman Brood of Peter Klashorst, boeken en nog veel meer. Elk kavel is beschikbaar gesteld om meer sterilisaties mogelijk te maken. Dus meebieden is automatisch meehelpen dierenleed tegen te gaan. U ziet alle veiling kavels HIER

		Nederland Belangrijk bericht   20 jaar dierenhulp heeft veel positieve verandering gebracht. Maar er kan meer en helaas moet er meer. Daarom een belangrijk bericht speciaal voor jullie als dierenvrienden. Bekijk onze boodschap HIER

AANBIEDINGEN WAAR DIEREN 100% VAN PROFITEREN!

KOOPJESHOEK

Sleutelkoord "Stichting Dierenhulp"   20 jaar dierenhulp is -20%   van 7,15 voor € 5.75   Koop nu		Zeefdruk "Patty Harpenau"   20 jaar dierenhulp is -20%   van 125,00 voor € 100,00   Koop nu

Online bieden   Speciale veiling items!   Onze veiling

DONEREN

Wij zijn volledig afhankelijk van giften!

Doneer direct   Word donateur

Kunst of dierenleed: Ik kom er niet meer uit u wel?

Kunst of enkel dierenleed?

Vandaag om 06:00 door Peter Janssen www.limburger.nl  

                

Kunst met dieren: er is niks nieuws onder de zon Foto: Pinterest

Levende pieren aan vishaakjes, is dat kunst of dierenmishandeling? Die vraag, ingegeven door een kunstwerk van Yaël Wolfs in Maastricht, beheerst de media. Maar eigenlijk is er niets nieuws onder de zon.

 

Maastrichtse dierenactivisten, die zich presenteren onder de naam Active for Justice, hebben het afstudeerproject van Yaël Wolfs aan de de Zuyd Hogeschool vernield. Het kunstwerk bestond uit meer dan 200 levende wormen die aan vishaken waren geregen. Volgens de groep werd er dierenleed veroorzaakt. Active for Justice noemt het  onaanvaardbaar dat levende wezens gebruikt worden voor kunst. Daarom heeft ze de vislijnen doorgeknipt. ‘Helaas is het niet gelukt om ook maar een van de 220 wormen te redden’, schrijft de groep op haar Facebookpagina. 

 

Kunstenares en academie weigeren anders dan schriftelijk te reageren. In een verklaring laat Yaël Wolfs weten: „Als kunstenaar probeer ik discussie en debat te bewerkstelligen door middel van mijn werk. In mijn afstudeerproject ervaart het publiek uiteenlopende emoties - soms tegelijkertijd - zoals compassie, afgunst, afkeuren, maar ook de ervaring van rust en schoonheid. Mijn werk zorgt er soms voor dat toeschouwers zich geen houding weten te geven tegenover de installatie en zichzelf. Dit is iets wat ik als kunstenaar alleen maar koester en waar ik ruimte aan wil geven”.  De academie verklaart: „Wij staan voor artistieke vrijheid van kunstenaars. Niet alleen ten aanzien van onze eigen studenten, maar ten aanzien van iedereen. Met de vernieling van een afstudeerkunstwerk van onze leerlingen is duidelijk een grens overschreden. Wij vinden het jammer dat hiermee niet gekozen is voor het debat maar voor een verwerping van het debat.”

Ophef

Beide verklaringen zijn voorspelbaar en ze gaan jammer genoeg niet inhoudelijk in op het kunstwerk.  Kunstenares en academie geven mensen die het debat echt willen aangaan, geen enkele handreiking. Daarmee  laten ze de veronderstelling toe dat deze kunst er louter is om te choqueren. Of in ieder geval om ruis te genereren buiten de inhoudelijke kwaliteiten om.

Daarmee staat Wolfs in een lange traditie.  Dieren in de kunst zorgen voor veel ophef. De Engelse kunstenaar Damien Hirst is beroemd en schatrijk geworden met installaties van koeien en haaien op sterk water. Het Sittardse Museum Het Domein liet ooit een getatoeëerd varken zien, dat de Belgische kunstenaar Wim Delvoye de naam Marcel had gegeven. De tatoeages waren onder meer de tekst ‘Harley Davidson’ en de bekende afbeelding van La vache qui rit. In een interview met deze krant zei de kunstenaar dat hij nog nooit last had gehad van acties van dierenbeschermers. Om erop te laten volgen: „Ik had dat wel gehoopt. Voor de reclame hè”. Hij kreeg toch nog zijn zin. Na protesten van de Dierenbescherming werd de mu­seumtuin waarin het varken scharrelde, gesloten. Bezoekers konden de levende kunst alleen door de ramen bewonderen. Als Marcel tenminste niet in zijn hok lag te maffen.

Delvoye liet zijn varkens in China tatoeëren. Onder verdoving uiteraard. Een documentaire van de VPRO liet zien hoe de Chinezen met de varkens solden als die overgevoelige Belg er niet bij was. De ironie wil dat de Chinese autoriteiten een getatoeëerd varken van de kunstenaar van een tentoonstelling hebben verwijderd. Niet uit oogpunt van dierenwelzijn, maar omdat op het dier  een portret van de vroegere Sovjetleider Lenin was getatoeëerd.

Delvoye wilde  mensen aan het denken zetten over zaken als naaktheid. En als hij het debat wilde  smoren, omdat mensen daar niets mee konden, zei hij dat Marcel al lang geslacht zou zijn als hij er geen kunst van had gemaakt.

Blenders

Marco Evaristti  plaatste in 2000 op een tentoonstelling in Denemarken tien blenders  met elk twee goudvissen. Met een druk op de knop konden bezoekers over het lot van de vissen beslissen. Inzet: zouden mensen dat doen? Actiegroepen roerden zich, vooral toen één bezoeker  inderdaad op het knopje drukte. Er kwam een rechtszaak, waarbij een expert van Moulinex uitlegde hoe snel de dieren waren gedood. De rechter oordeelde dat er geen sprake was van wreedheid en de tentoonstelling ging door. Niettemin vond het museum  het raadzaam de stekkers uit de blenders te trekken.

Heel bekend zijn de acties van de Nederlandse kunstenares Tinkebell.  Ze liet in 2008 in een galerie een kleine honderd hamsters een paar uur rondlopen in hamsterballen. Om de slechte behandeling van dieren te belichten. Een dierenrechtenorganisatie vond dat de kunstenares zelf dieren slecht behandelde en deed aangifte. Tinkebell noemde de stap ‘het ultiem haalbare’.  Tot een veroordeling kwam het niet, want volgens de rechter hadden de dieren niet aantoonbaar geleden.

Nog een voorbeeld. Guillermo Vargas uit Costa Rica veroorzaakte een enorme rel door een straathond vast te binden in een galerie en te suggereren dat hij het dier liet verhongeren. Achter de schermen kreeg het dier voedsel en water. De kunstenaar wilde de overschilligheid ten opzichte van uitgemergelde en stervende straathonden aan de kaak stellen. Hij had precies dezelfde motieven als de mensen die hem van wreedheid beschuldigden.

Misschien - een slecht begin van een debat is ook een begin - ,misschien is dat in Maastricht ook het geval.  Het kunstwerk van Wolfs roept onmiddellijk beelden op van  sportvisserij. Van een reeks vissers aan het water, elk met een lijn met een haak waaraan een levende pier is geregen. Doorgaans is er weinig compassie met de pieren. De slachtofferrol krijgt de vis, want die heeft voor ons een hogere status in het dierenrijk

Kunst of dierenleed: Ik kom er niet meer uit u wel?

Kunst of enkel dierenleed?

Vandaag om 06:00 door Peter Janssen www.limburger.nl  

                

Kunst met dieren: er is niks nieuws onder de zon Foto: Pinterest

Levende pieren aan vishaakjes, is dat kunst of dierenmishandeling? Die vraag, ingegeven door een kunstwerk van Yaël Wolfs in Maastricht, beheerst de media. Maar eigenlijk is er niets nieuws onder de zon.

 

Maastrichtse dierenactivisten, die zich presenteren onder de naam Active for Justice, hebben het afstudeerproject van Yaël Wolfs aan de de Zuyd Hogeschool vernield. Het kunstwerk bestond uit meer dan 200 levende wormen die aan vishaken waren geregen. Volgens de groep werd er dierenleed veroorzaakt. Active for Justice noemt het  onaanvaardbaar dat levende wezens gebruikt worden voor kunst. Daarom heeft ze de vislijnen doorgeknipt. ‘Helaas is het niet gelukt om ook maar een van de 220 wormen te redden’, schrijft de groep op haar Facebookpagina. 

 

Kunstenares en academie weigeren anders dan schriftelijk te reageren. In een verklaring laat Yaël Wolfs weten: „Als kunstenaar probeer ik discussie en debat te bewerkstelligen door middel van mijn werk. In mijn afstudeerproject ervaart het publiek uiteenlopende emoties - soms tegelijkertijd - zoals compassie, afgunst, afkeuren, maar ook de ervaring van rust en schoonheid. Mijn werk zorgt er soms voor dat toeschouwers zich geen houding weten te geven tegenover de installatie en zichzelf. Dit is iets wat ik als kunstenaar alleen maar koester en waar ik ruimte aan wil geven”.  De academie verklaart: „Wij staan voor artistieke vrijheid van kunstenaars. Niet alleen ten aanzien van onze eigen studenten, maar ten aanzien van iedereen. Met de vernieling van een afstudeerkunstwerk van onze leerlingen is duidelijk een grens overschreden. Wij vinden het jammer dat hiermee niet gekozen is voor het debat maar voor een verwerping van het debat.”

Ophef

Beide verklaringen zijn voorspelbaar en ze gaan jammer genoeg niet inhoudelijk in op het kunstwerk.  Kunstenares en academie geven mensen die het debat echt willen aangaan, geen enkele handreiking. Daarmee  laten ze de veronderstelling toe dat deze kunst er louter is om te choqueren. Of in ieder geval om ruis te genereren buiten de inhoudelijke kwaliteiten om.

Daarmee staat Wolfs in een lange traditie.  Dieren in de kunst zorgen voor veel ophef. De Engelse kunstenaar Damien Hirst is beroemd en schatrijk geworden met installaties van koeien en haaien op sterk water. Het Sittardse Museum Het Domein liet ooit een getatoeëerd varken zien, dat de Belgische kunstenaar Wim Delvoye de naam Marcel had gegeven. De tatoeages waren onder meer de tekst ‘Harley Davidson’ en de bekende afbeelding van La vache qui rit. In een interview met deze krant zei de kunstenaar dat hij nog nooit last had gehad van acties van dierenbeschermers. Om erop te laten volgen: „Ik had dat wel gehoopt. Voor de reclame hè”. Hij kreeg toch nog zijn zin. Na protesten van de Dierenbescherming werd de mu­seumtuin waarin het varken scharrelde, gesloten. Bezoekers konden de levende kunst alleen door de ramen bewonderen. Als Marcel tenminste niet in zijn hok lag te maffen.

Delvoye liet zijn varkens in China tatoeëren. Onder verdoving uiteraard. Een documentaire van de VPRO liet zien hoe de Chinezen met de varkens solden als die overgevoelige Belg er niet bij was. De ironie wil dat de Chinese autoriteiten een getatoeëerd varken van de kunstenaar van een tentoonstelling hebben verwijderd. Niet uit oogpunt van dierenwelzijn, maar omdat op het dier  een portret van de vroegere Sovjetleider Lenin was getatoeëerd.

Delvoye wilde  mensen aan het denken zetten over zaken als naaktheid. En als hij het debat wilde  smoren, omdat mensen daar niets mee konden, zei hij dat Marcel al lang geslacht zou zijn als hij er geen kunst van had gemaakt.

Blenders

Marco Evaristti  plaatste in 2000 op een tentoonstelling in Denemarken tien blenders  met elk twee goudvissen. Met een druk op de knop konden bezoekers over het lot van de vissen beslissen. Inzet: zouden mensen dat doen? Actiegroepen roerden zich, vooral toen één bezoeker  inderdaad op het knopje drukte. Er kwam een rechtszaak, waarbij een expert van Moulinex uitlegde hoe snel de dieren waren gedood. De rechter oordeelde dat er geen sprake was van wreedheid en de tentoonstelling ging door. Niettemin vond het museum  het raadzaam de stekkers uit de blenders te trekken.

Heel bekend zijn de acties van de Nederlandse kunstenares Tinkebell.  Ze liet in 2008 in een galerie een kleine honderd hamsters een paar uur rondlopen in hamsterballen. Om de slechte behandeling van dieren te belichten. Een dierenrechtenorganisatie vond dat de kunstenares zelf dieren slecht behandelde en deed aangifte. Tinkebell noemde de stap ‘het ultiem haalbare’.  Tot een veroordeling kwam het niet, want volgens de rechter hadden de dieren niet aantoonbaar geleden.

Nog een voorbeeld. Guillermo Vargas uit Costa Rica veroorzaakte een enorme rel door een straathond vast te binden in een galerie en te suggereren dat hij het dier liet verhongeren. Achter de schermen kreeg het dier voedsel en water. De kunstenaar wilde de overschilligheid ten opzichte van uitgemergelde en stervende straathonden aan de kaak stellen. Hij had precies dezelfde motieven als de mensen die hem van wreedheid beschuldigden.

Misschien - een slecht begin van een debat is ook een begin - ,misschien is dat in Maastricht ook het geval.  Het kunstwerk van Wolfs roept onmiddellijk beelden op van  sportvisserij. Van een reeks vissers aan het water, elk met een lijn met een haak waaraan een levende pier is geregen. Doorgaans is er weinig compassie met de pieren. De slachtofferrol krijgt de vis, want die heeft voor ons een hogere status in het dierenrijk

Is dit kunst? Een rat omgebouwd tot portemonnee en een muts van eendagskuikens

Hoe verzin je dit? Een muts van eendagskuikens  Trouwens het lijkt me sterk dat de gebruikte kuikens dood waren voor dat ze een muts werden want eendagshaantjes worden versnipperd, of vermalen en de vrouwtjes leven verder als vlees/ei kip. Dit is goor, ongewenst, volledig respectloos, en in mijn optiek zeker geen kunst.

Muts gemaakt van een dag kuikens  Foto: Marc Pluim

ARNHEM - In Museum Arnhem gaat zaterdag Beauty of the Beast van start. Een expositie vol dooie beesten. Om te dragen op je hoofd, om je hals of aan je arm. Of gewoon, om naar te kijken.

Een rat omgebouwd tot portemonnee, een molletje als broche of een bustier gemaakt van papegaaien. Het is griezelen geblazen op de expositie. Internationale ontwerpers en kunstenaars laten zien dat je van dode dieren nog best iets moois kunt maken.

Revival

Foto: Marc Pluim

 Het gebruik van opgezette dieren had lange tijd een negatief imago, maar de laatste jaren is er sprake van een revival. "Het is weer helemaal terug van weggeweest", zegt Eveline Holsappel, samensteller van de expositie. "Er is wereldwijd een hang naar het ambachtelijke, naar vakmanschap en authenciteit."

'Dieren waren al dood'

 Geen van de geëxposeerde dieren is in naam van de kunst doodgemaakt, benadrukt Holsappel. "De dieren die de kunstenaars verwerken waren al dood." Wie zegt mij dat het waar is??