Persbericht:
Ziet u nog gras aan de kant van dit uitgehongerd kalf? Foto
van de stichting
Stichting
Welzijn Grote Grazers betreurt uitspraak rechter.
De Stichting Welzijn Grote Grazers betreurt het dat het Gerechtshof te Arnhem in het hoger beroep over de grote
grazers van de Oostvaardersplassen bepaald heeft dat Staatsbosbeheer het huidig
beleid mag voortzetten. Een beleid waarbij een verhongerende grote grazer pas
wordt afgeschoten, wanneer duidelijk is dat het betreffende dier het eind van de
winter niet zal halen.
Dit beleid heeft tot gevolg dat enkele duizenden herten, runderen en paarden maandenlang honger lopen te lijden, waarna jaarlijks in de loop van de winter alsnog meer dan duizend dieren worden afgeschoten.
De stichting vindt het maatschappelijk onverantwoord, dat deze grote grazers totaal onnodig zo ernstig moeten hongerlijden, waarbij de huidige overbegrazing tevens tot gevolg heeft gehad, dat de natuurwaarde van de Oostvaardersplassen de afgelopen jaren sterk is afgenomen.
In het vonnis erkent de rechter dat de grote grazers juridisch een “tussen-categorie” vormen tussen “wilde dieren” en “gehouden dieren”. De rechter geeft aan dat de grote grazers de status hebben van “gehouden wilde dieren”. De rechter geeft ook aan dat het weliswaar bij wet verboden is edelherten te doden, maar dat Gedeputeerde Staten voor dit afschot ontheffing kunnen verlenen.
Stichting Welzijn Grote Grazers had gehoopt op een ander besluit van het
Gerechtshof en dat de beheerder van de Oostvaardersplassen een verhoogde zorgplicht
ten aanzien van de dieren zou zijn opgelegd. Nu Staatsbosbeheer hier niet op
juridische gronden toe verplicht kan worden, is het des te belangrijker, dat
Provinciale Staten haast maken met het bepalen van een nieuw beleid voor de
grote grazers. Eerder dit jaar heeft Provinciale Staten al aangegeven, dat een
in te stellen commissie nog voor de komende zomer met een advies moet komen.
De Nieuwe Wildernix
