De PvdD, Groen Links en PvdA van de Provinciale Staten Flevoland kiezen voor de hongerdood van de grote grazers in de Oostvaardersplassen

Persbericht:

Ziet u nog gras aan de kant van dit uitgehongerd kalf? Foto

van de stichting

Stichting Welzijn Grote Grazers betreurt uitspraak rechter.

De Stichting Welzijn Grote Grazers betreurt het dat het Gerechtshof  te Arnhem in het hoger beroep over de grote grazers van de Oostvaardersplassen bepaald heeft dat Staatsbosbeheer het huidig beleid mag voortzetten. Een beleid waarbij een verhongerende grote grazer pas wordt afgeschoten, wanneer duidelijk is dat het betreffende dier het eind van de winter niet zal halen.

Dit beleid heeft tot gevolg dat enkele duizenden herten, runderen en paarden maandenlang honger lopen te lijden, waarna jaarlijks in de loop van de winter alsnog meer dan duizend dieren worden afgeschoten.
De stichting vindt het maatschappelijk onverantwoord, dat deze grote grazers totaal onnodig zo ernstig moeten hongerlijden, waarbij de huidige overbegrazing tevens tot gevolg heeft gehad, dat de natuurwaarde van de Oostvaardersplassen de afgelopen jaren sterk is afgenomen.

In het vonnis erkent de rechter dat de grote grazers juridisch een “tussen-categorie” vormen tussen “wilde dieren” en “gehouden dieren”. De rechter geeft aan dat de grote grazers de status hebben van “gehouden wilde dieren”.  De rechter geeft ook aan dat het weliswaar bij wet verboden is edelherten te doden, maar dat Gedeputeerde Staten  voor dit afschot ontheffing kunnen verlenen.

Stichting Welzijn Grote Grazers had gehoopt op een ander besluit van het Gerechtshof en dat de beheerder van de Oostvaardersplassen een verhoogde zorgplicht ten aanzien van de dieren zou zijn opgelegd. Nu Staatsbosbeheer hier niet op juridische gronden toe verplicht kan worden, is het des te belangrijker, dat Provinciale Staten haast maken met het bepalen van een nieuw beleid voor de grote grazers. Eerder dit jaar heeft Provinciale Staten al aangegeven, dat een in te stellen commissie nog voor de komende zomer met een advies moet komen.

De Nieuwe Wildernix

In dierentuin Venezuela sterven dieren de hongerdood ( petitie )

 

In de dierentuin Caricuao in Caracas, Venezuela, sterven de dieren de hongerdood. Van de dieren die nog leven zijn is een deel verzwakt, ze hebben alleen fruit als mango’s tot hun beschikking. Andere dieren worden gestolen. De voedselcrisis in Venezuela heeft ernstige consequenties voor deze dieren. Deze week werd zelfs een paard in de dierentuin gedood om zijn vlees. 

Een verloren blik | Foto: Williams Dumont/El Nacional

 

Het paard was één van de hoofdattracties van het dierentuin, een prachtig zwart ros. In de nacht op zondag op maandag zijn mensen het park binnengedrongen en hebben het dier gedood voor zijn vlees.
De Venezolaanse journaliste Johanna Valero bracht de situatie van de Venezolaanse dierentuin aan het licht. Over de situatie ter plekke zegt ze het volgende:

“Het Openbaar Ministerie stelt dat het paard gestolen is om het vlees te gebruiken als voedsel. De medewerkers ter plekke hebben niet voldoende middelen om het park goed te bewaken en zijn overgelaten aan de criminaliteit. De medewerkers kunnen dus niets doen, ze hebben geen zaklampen of auto’s waarmee ze de dierentuin ‘s nachts kunnen bewaken en hebben ook geen beschikking tot licht.”

Uitdroging
Veel dieren hebben het zwaar. Bij olifant Ruperta zijn bijvoorbeeld duidelijke tekenen van uitdroging te zien op haar huid. Verder is ze enorm verzwakt door het gebrek aan voedsel. De plek waar ze verblijft staat droog, er is geen vegetatie voor haar om van te eten. Ze heeft moeite met lopen. Een leeuw verderop, die moeite heeft met ademen en een verloren blik heeft, kan zich amper staande houden.
Alsof dit niet al erg genoeg is, is de omgeving ernstig vervuild. De meertjes en vijvers waar eenden, schildpadden en kaaimannen leven liggen vol met plastic tasjes en flessen, het water ziet er groenig en smerig uit. De gebieden waar de paarden, buffels, vossen en andere dieren verblijven zijn slecht onderhouden en er is geen gras te bekennen.

Alarm
Een medewerker van de beveiliging, die anoniem wil blijven uit angst zijn baan te verliezen, heeft alarm geslagen vanwege de situatie waarin de dieren zich bevinden en de weinige specialistische kennis van de medewerkers die zich bezig houden met het voedsel. Hij ziet hoe dieren voedsel wordt voorgeschoteld dat totaal niet geschikt voor ze is. Venezuela wordt geteisterd door een gebrek aan levensmiddelen. Medewerkers van de dierentuin stellen vast dat een deel van het voedsel dat voor de dieren is bestemd verdwijnt.
Petitie
Maria Arias komt uit Venezuela en woont in Nederland. Het welzijn van dieren is een heel belangrijk onderwerp voor haar. Ze startte een petitie om de situatie in dierentuin Caricuao te verbeteren:

“De situatie in Venezuela is verschrikkelijk, er zijn geen medicijnen, er is geen voeding, mensen gaan weg en laten hun dieren achter aan de weg. De dieren van de dierentuin zijn achtergelaten, zij kunnen niet hun eigen voedsel zoeken, zij hebben niet gekozen om daar te zijn. Zij zijn onze (publieke) verantwoordelijkheid. Zij moeten naar een ander land met een betere toekomst gaan. Niets doen is voor mij geen optie. Ik heb veel stichtingen gevraagd, misschien kan iemand helpen.”

U kan de petitie hier tekenen. In Venezuela zelf is deze petitie geopend.

Hulp nodig
Johanna Valero zegt dat het cruciaal is dat er hulp komt vanuit het buitenland:

“De hulp die men kan bieden is dat internationale organisaties naar Venezuela komen en bekijken hoe deze dieren in gevangenschap naar een andere omgeving verplaatst kunnen worden naar een locatie met een betere kwaliteit.”

Mocht je als individu of als organisatie iets voor deze dieren kunnen betekenen, neem dan contact op met info@piepvandaag.nl. Wij zorgen ervoor dat je met de juiste mensen in Venezuela in contact komt.

Bronnen: elestimulo, maduradas, el-nacional ©PiepVandaag.nl Estefanía Pampín Zuidmeer

Bent u ook zo Oostvaardersplassen moe? Lees hoe het er nu bijstaat en huiver

Nu al bijna niets te eten en de koude winter moet nog komen. En Dan? Allemaal de hongerdood sterven? Natuur met een hek erom heen? Nieuwe Wildernis? Nieuwe Wildernix http://youtu.be/FWvFAGWwmeg  zult u bedoelen.

http://voordierenblogger.blogspot.nl/search?q=Oostvaardersplassen   teken alstublieft  de petitie !!! En voor nog meer informatie over het wanbeleid van Staatsbosbeheer in de Oostvaardersplassen.

 

 

 

 

Een verslag  en foto's van Yvonne Bierman (Stichting Welzijn Grote Grazers (SWGG) die 10 januari 2014 in het gebied was:

Je moet maar het lef hebben om bijna 2000 dieren bewust te hebben laten verhongeren en dan over “ DYNAMIEK “ te spreken. Quote van Staatsbosbeheer ( SBB )


 Ik was 10-01-2014 met 2 dierenvrienden in de OVP. “ De Driehoek “ voorheen een bos, nu een bomenkerkhof en een smerige blubber bende waarin zo’n 12 paarden wegzakt...en in de blubber.

Een paar van hen stonden er apathisch bij. Er is nu al geen eten meer voor ze te vinden en dan moet de winter nog beginnen. Wij hadden gelukkig kaplaarzen aan, want ook wij zakten weg in de modderbende.


 In de driehoek staat de Adelaarsuitkijktoren. Vanuit deze toren die hoger ligt kijk je uit over het land. Wij zijn ons wild geschrokken. Wat normaal land is, is nu alleen maar water met nog hier en daar een stukje land ertussen. Wij zagen vanuit die toren een groep Edelherten oversteken. Ze moesten eerst door het water heen en op het stukje land waarover ze renden spatte het water achter de dieren op als een watervalletje.. En dat wordt Natuur genoemd.       


Één van de twee vrienden is een paardendeskundige en stond een paard te strelen, die dat prettig vond en met zijn snuit steeds weer om aandacht vroeg. En dan durven die malloten van ecologen deze dieren als wild te bestempelen. Hebben ze een hersenkronkel? Als je liefde voor dieren hebt dan huilt je hart bij het zien van zoveel leed.


 Wij hebben die smerige boel daar verlaten en kwamen op een asfaltweg. Daar was het goed te lopen en wij hebben op die weg een behoorlijke wandeling gemaakt. Wij zijn geen dier tegen gekomen, zagen wel door de verrekijker op een enorme afstand dieren staan, maar konden niet zien welke dieren het waren. Terwijl wij daar liepen zijn er ons twee wagens gepasseerd met boswachters erin, die vriendelijk hun hand opstaken en verder reden. Wij waren al op de terugweg toen er drie wagens aan kwamen rijden met vijf boswachters erin. Volgens hun bevonden wij ons op verboden terrein. Vreemd, want wij zijn niet over een hek of iets van dien aard geklommen. En waarom is het verboden gebied. Mogen wij de smeerboel die wij links en rechts van de weg zagen niet zien? Hebben wij als belastingbetaler geen recht op dit stukje zogenaamde natuur. ( Cultuur ) door mensenhanden gemaakt. Want door de miljoenen subsidie die SBB ontvangt, vanuit de Overheid en Brussel wordt dit mislukte experiment in leven gehouden. Het verbod is volgens SBB om de dieren rust te geven. Maar dat is belachelijk. SBB rijdt de hele dag met hun terreinwagens af en aan. En niet alleen over de asfaltweg, maar door het hele gebied. Nee, wij burgers mogen het creperen van de uitgemergelde dieren niet zien. Want hoeveel dieren verhongeren de komende winter weer?


 Dierenartsen, journalisten, dierenvrienden en zelfs biologen spreken publiekelijk hun weerzin uit tegen dit mislukte prestige project. Op de petitie van de Stichting Welzijn grote Grazers is de weerzin te lezen, door Nederlanders die ondertekenen, maar ook door buitenlanders die zich erg betrokken voelen. Hoelang wordt dit mislukte experiment nog in stand gehouden, wanneer trekt de politiek de stekker eruit. Hopelijk kunnen wij dat bereiken met 40.000 handtekeningen op de petitie. Er zijn al verschillende partijen in de tweede Kamer die voor bijvoeren zijn.

Het is toch een Nationale Schande dat je als politiek dieren opsluit tussen hekken op een postzegel en ze dan laat verrekken. En de Partij voor de Dieren laat dit toe. Die naam zijn ze niet waard. Trouwens ze verkondigen dat zij ervoor hebben gezorgd dat de dieren het laatste jaar beschutting hebben gekregen. Een grotere leugen is er niet. De dieren hebben nergens beschutting. Want de richels die als beschutting moesten gaan dienen was een verplichting die SBB moest aanleggen vanuit het ICMO2 rapport, dit rapport is uitgekomen in november 2010.

Jammer genoeg werken de richels niet. De dieren gaan er niet achter liggen omdat het er door de vele regen een waterpartij is. En de richels bieden geen beschutting bij sterke Oostenwinden.