Ernest uit Roemenië is 68 jaar oud maar samen met zijn vrouw Lily openen ze hun hart en huis voor tientallen dieren in nood

ERNEST IS 68 JAAR OUD MAAR NOG STEEDS EEN HELD DIE VELE DIEREN REDT!

Klein project 81 - Augustus 2021

Hoe begin je je verhaal over een held?

Want dat is hij voor ons. Ernest Stancovici, 68 jaar oud.

Een leeftijd waarop veel mensen het kalmer aan gaan doen maar voor Ernest is dat nog lang niet aan de orde.

Al ruim 30 jaar opent hij zijn hart en huis voor de meest kwetsbare groep in zijn stad, de zwerfdieren.

Samen met zijn vrouw Lily vangt hij de zieke, oude en zwakke dieren op in zijn huis in Craiova, Roemenië. En twee keer per dag rijdt hij naar zijn 'paddocks' 15 kilometer buiten de stad. Hij voert daar zijn honden, meestal zijn er dat tussen de 50 en 60, maakt de hokken schoon, deelt medicijnen uit en brengt zieke en gewonde dieren naar de dierenarts. Ook is er altijd tijd voor een aai en een knuffel.

Aan elke oproep voor een dier in nood geeft hij gehoor. Ongeacht dag, tijdstip of plaats.

Zoals op tweede kerstdag 2020, een koude dag met extreem met veel regen waarop hij een melding krijgt over 3 pups, gesignaleerd op een gevaarlijke plaats aan de oever van een kolkende rivier.

Ernest aarzelt geen moment, trotseert het noodweer en weet de pups net op tijd in veiligheid te brengen. Alle drie hebben het avontuur overleefd en alle drie vinden ze een ‘forever-home’ in Nederland.

Of de hond Chance, opgehangen aan een touw boven een 4 meter diepe schacht midden in het bos. Achtergelaten om te sterven. Maar het touw breekt en Chance valt 4 meter diep … hij overleeft de val en de dagen erna zonder eten of drinken. Mensen die in het bos paddenstoelen aan het plukken zijn horen de hond en waarschuwen Ernest. Deze hoeft niet lang na te denken en met gevaar voor zichzelf haalt hij Chance eruit. Een hachelijke onderneming voor een man op zijn leeftijd!

Het is niet verwonderlijk dat Ernest zo’n groot aantal adopties heeft. Waarschijnlijk is zijn grote inzet en de zorgvuldigheid, waarmee hij de dieren reis klaar maakt hier debet aan. Avond aan avond zit hij achter de computer om zijn dieren te promoten, hun verhalen te vertellen en hun foto's te posten. Veel dierenliefhebbers vallen als een blok voor een van zijn honden of katten.

Gesteriliseerd, medisch in orde, gewassen en zo nodig geknipt vinden vele van hen een plaats in de ‘happy bus’, op weg naar hun nieuwe geweldige leven.

De lokale dierenarts waar Ernest bijna elk weekend zit met een of meerdere dieren roept zijn hulp in als mensen hun oude of zieke dier brengen en deze ‘voor het gemak’ niet meer ophalen. Altijd is Ernest bereid de zorg voor deze dieren over te nemen of de kosten van hun behandeling of operatie te betalen.

Porto - voor

Porto - na

Lucky - voor

Lucky - na

En alsof het allemaal niet genoeg is haalt hij regelmatig honden uit het gemeenteasiel Breasta.

Afgelopen december 2020 net voor kerst haalde hij 18 zieke en uitgehongerde dieren weg van deze verschrikkelijke plek waar de honden al hun hoop op leven al hadden verloren. Hij had er 12 gereserveerd maar tijdens de redding worden er nog snel 6 uitgemergelde honden in zijn armen gedrukt. Waaronder Star, die op dat moment meer dood dan levend is.

 

 

Wij buigen voor deze geweldige man en vragen jullie hulp. De schulden bij de dierenarts lopen gigantisch op. De verblijven moeten nodig gerenoveerd en het wordt steeds moeilijker om voldoende voer te kunnen kopen.

Jullie bijdrage is hard nodig, zodat er nog heel veel dieren niet alleen gered kunnen worden maar ook de reis van hun leven kunnen maken. Ernest denkt nog lang niet aan stoppen.

Aan het eind van het laatste gesprek met hem, heel laat in de avond, zijn dit zijn woorden:

"I try to do my best for them.  And as long as I stand, I will save.  This is my life."

Deze woorden maken dat wij een brok in ons keel krijgen. Deze man gaat dus door totdat hij niet meer kan. Hij verdient ons aller hulp en respect!

Niet lang na het voorbereiden van dit project krijgen wij bericht dat Ernest een beroerte heeft gekregen. Gelukkig worden de honden verzorgd door een bevriende rescuer en door Lily, zijn vrouw.

Met Ernest gaat het nog niet zo best. De linkerkant van zijn lichaam werkt niet goed meer en hij zal moeten revalideren. Bovendien doen de zorgen om zijn dieren zijn herstel geen goed.

Laten wij samen alsjeblieft ons best doen om die zorgen te verlichten zodat hij weer snel terug kan naar zijn geliefde honden die hij vreselijk mist.

We zijn ervan overtuigd dat jullie steun daarbij onmisbaar is.

Maak ajb vandaag nog een donatie over naar:

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Klein project 81'

en wij zorgen dat je donatie echt alleen voor dit hulpproject besteed zal worden.
Bij ons is er geen aftrek voor salarissen, huisvesting of overbodige franje.

Of doneer via onderstaande knoppen:

De Roemeense heldin Ramona zit met 71 honden al 9 maanden opgesloten in een oude stal ( 17 ontroerende foto's )

Nieuwsbericht van www.dierennood.nl

Ramona zit met tientallen honden al 9 maanden opgesloten in een oude stal. Laten we voor een omheining gaan zorgen.

Allemaal zijn ze mishandeld of gewond geraakt
 

Bij het naar buiten gaan is het oppassen, want de honden willen er allemaal graag uit.

Dit is het bijzondere verhaal van Ramona Moldovan.

Een verhaal dat je doet beseffen hoe moeilijk mensen het kunnen hebben als ze tegen de stroom inzwemmen. Vooral als het hulp aan dieren betreft…
Het begon allemaal in september 2013. Een 3-jarige Roemeense peuter werd vlakbij zijn huis dood gevonden. De oma van het kind beweerde tegen de autoriteiten en tegen de gretige pers dat een meute zwerfhonden voor de dood verantwoordelijk was en creëerde daarmee paniek en een hetze onder de bevolking.

Wetenschappelijk onderzoek heeft later aangetoond dat het kind niet door honden, maar door menselijke hand om het leven was gekomen maar het kwaad was reeds geschied. De mensen begonnen een klopjacht op elke loslopende hond. Waarschijnlijk mede door dit voorval werd kort daarna in Roemenië een ‘euthanasiewet’ van kracht voor zwerfhonden. Deze euthanasie is in dat land helaas een vrijbrief geworden om dieren te gaan schoppen, slaan, schieten, vermoorden… Intussen zijn er dan ook al honderdduizenden honden hiervan het slachtoffer geworden. Het hele land leek in een keer van alle zwerfhonden te willen afkomen.
 

De dieren maken er maar het beste van...
 

Een vrijwilliger komt op bezoek.

Maar de agressie keerde zich niet alleen tegen de dieren zelf, maar ook tegen de mensen die de dieren toch nog wilden helpen, hen eten gaven, beschermden en zelfs wilden steriliseren. En zo'n iemand is Ramona Moldovan. Zij werd hiervoor regelmatig bedreigd, vervloekt en zelfs met een stok geslagen. Zij had namelijk 6 zwerfdieren die op straat werden mishandeld in bescherming genomen door hen onderdak te verlenen in het kleine flatje waar ze leefde met haar man en haar zieke gehandicapte moeder.
Op een dag was ze getuige van een mishandeling van een puppy door zigeuners. Omdat ze wist dat deze zigeuners nog veel meer dieren in hun bezit hadden, die in erbarmelijke omstandigheden in vieze hokjes werden gehouden, ging ze ernaar toe met eten en kleding voor hen en hun kinderen. Zij vroeg of zij dan wel de daar aanwezige honden mocht meenemen. De zigeuners waren onder de indruk van haar openheid en duidelijke liefde voor dieren. En zij kreeg de dieren inderdaad mee. Het merendeel bestond uit zieke pups en vrijwel alle dieren moest zij de volgende dag naar de dierenarts brengen. Daar ging al haar spaargeld. En natuurlijk duurde het niet lang of haar buren gingen klagen. 22 honden in een klein appartement van 50 m2 zijn niet rustig te houden...

Het stukje grond dat Ramona will gaan omheinen....
 

Hier zitten de honden al 9 maanden dag en nacht opgesloten.
 

En daar bleef het niet bij. Er kwamen meer meestal zwaar mishandelde honden op haar pad. Ze begon om hulp te vragen op Facebook. En was zo blij dat er enkele Duitse vrouwen dat lazen en contact met haar zochten en haar zelfs wilden helpen. Maar ook dat bracht niet het gewenste resultaat. Een van de vrouwen heeft haar zelfs opgelicht door gedoneerd geld achterover te drukken. Geld dat voor voer, medische zorg en sterilisaties was bedoeld! Wat ben je dan voor iemand om over de ruggen van mishandelde dieren jezelf te verrijken…
Ramona kreeg het voor elkaar om voor sommige pups nieuwe huisjes te vinden. Vooral in Duitsland waren er mensen te vinden, die voor weinig geld zo'n pup wel wilden gaan adopteren.
Deze mensen realiseerden zich echter niet voldoende dat dieren met een gruwelijk verleden en een achterstand in hun gezondheid een speciaal dieet moeten volgen en wat extra zorg nodig hebben. Dat was blijkbaar teveel gevraagd en dus werden de arme dieren weer teruggestuurd naar Roemenië.
Inmiddels had haar echtgenoot meer dan genoeg van Ramona en al haar honden en vroeg een echtscheiding aan.
 

Kijk eens in deze ogen.... vol vertrouwen, ondanks wat zij allemaal meegemaakt heeft.
 

Omdat er niet altijd genoeg voer is zijn de dieren onrustig met etenstijd.
 

Om haar dieren toch veilig onder te brengen vluchtte Ramona met  haar zieke moeder het huis uit en wist niets anders dan de bergen van Brasov in te trekken. Het is haast niet voor te stellen maar door gebrek aan geld en middelen sliepen ze in een tent!
’s Morgens ging Ramona naar haar werk en ’s avonds zorgde ze voor haar moeder en haar inmiddels 71 (!) honden.

Eindelijk veilig, dacht ze. Niemand heeft kon last hebben van het geblaf.
Maar het onheil en domme pech bleef haar achtervolgen. Want de plek waar zij met de dieren nu verbleven bleek een heel bekend of zeg maar berucht stropersgebied! De aanwezigheid en het geblaf van de honden schrikte het wild af….
Dus kwamen de volgende bedreigingen, nu van de stropers. Enkele van haar honden werden bruut vermoord. Met het doorsnijden van de keel van haar honden, werd er door hun een duidelijk waarschuwing afgegeven dat zij en haar moeder de volgende konden zijn.
Ramona wist dat dit serieuze dreigementen waren.

Zelfs de weg naar de plek waar ze bivakkeerden werd geblokkeerd zodat Ramona, komende van haar werk, in een ravijn belandde en daar de hele nacht in niemandsland heeft moeten doorbrengen. Doodsbang, alleen in het donker, maar gelukkig slechts licht gewond. Niet dat het veel zou hebben geholpen, maar zij durfde ook niet om hulp te roepen. Zo ver van de bewoonde wereld en met de stropers in de buurt. Wij vertellen deze traumatische gebeurtenis in enkele zinnen, maar wat moet het een afschuwelijk lange en angstige nacht zijn geweest voor Ramona.
Ondertussen werden haar moeder, zijzelf en ook haar dieren ziek door ondervoeding vanwege gebrek aan geld om goed voedsel te kunnen kopen, alsmede door de temperatuursverschillen tussen dag en nacht. In de bergen stijgt de temperatuur overdag tot boven de 30 graden, maar 's nachts koelt het af tot wel 20 graden onder nul. Haar lievelingen begonnen helaas een voor een te bezwijken.

Ook deze blind geslagen hond heeft onderdak bij Ramona.
 

Ramona is erg geliefd bij haar geredde honden.

Ramona was compleet radeloos. Elke dag moest ze hoe dan ook naar haar werk anders zouden zij, haar moeder en de dieren niet meer te eten hebben.
De dichtstbijzijnde dierenarts was op 70 km afstand. Op een dag reed ze met een van haar zieke honden de lange rit naar deze arts en maar het lieve dier stierf in haar armen, ze was te laat… Nooit zal ze die dag meer kunnen vergeten.
Wanhopig zocht ze naar een andere veilige plek voor haar, haar moeder en haar overgebleven honden.
Na lang zoeken vond zij uiteindelijk een leegstaande en zwaar verwaarloosde oude koeienstal.
Met veel moeite heeft zij vervolgens haar moeder en de honden daar naar toe weten te krijgen.
Op dit moment zit zij daar samen met al hun honden opgesloten in deze grote donkere voormalige stal. Letterlijk opgesloten.
Al 9 hele maanden! Zonder water, electra of verwarming.
 

Er is geen goed hekwerk rondom het veldje voor de schuur en vlak bij hun bevinden zich enkele zigeunerkampen.
Binnenkort breekt de lente aan waarbij de temperatuur gaat stijgen, maar de honden zullen ook straks dag en nacht in deze schuur moeten verblijven. Zelfs als het kwik tot 40 graden gaat oplopen.
Dat gaat zeker enkele honden weer fataal worden… De dieren moeten echt naar buiten kunnen.
Maar daarvoor is een omheining onontbeerlijk.

Ramona met mijnlichtje in de donkere stal.
 

Ramona zal noit en te nimmer haar honden in de steek laten...
 

De Nederlandse Angela Gouweloos heeft Ramona ook op Facebook gezien en zij wil graag haar een helpende hand toesteken.
Zij heeft daarvoor Stichting Poot opgericht. Maar deze kleine stichting heeft nog niet veel bekendheid en is nog niet bij machte om een grote uitgave voor een hekwerk te realiseren.
Wij van Stichting Dierennood vinden dit een heel bijzonder doel en willen haar echter graag hiermee helpen om de beide vrouwen en hun trouwe tientallen dieren weer licht en lucht te kunnen geven.
Wij vertrouwen weer op u, als onze geweldige donateurs. U heeft ons en de dieren-in-nood die wij in de afgelopen 74 projecten geselecteerd hebben, nog nooit in de steek gelaten!

Doneer daarom alstublieft vandaag nog voor deze actie naar onze bankrek.

NL16 INGB 0004 7841 60 t.n.v. Stichting Dierennood o.v.v. 'Aktie 75'

en wij zorgen dat uw donatie voor 100% voor dit goede doel besteed zal worden.
Of doneer via onderstaande knoppen:

 

Mede namens de dieren, hartelijk dank!