Nederland is de grootste importeur van jonge en kwetsbare kalfjes: Van Ierland naar Nederland zijn de dieren 50 uur onderweg met maar één melkpauze

 

Wordt dit bericht niet goed weergegeven? Klik hier

Ierland heeft een grote zuivelindustrie. Om melkkoeien continu melk te laten geven, worden ze ieder jaar zwanger gemaakt. Daardoor worden er jaarlijks honderdduizenden kalfjes geboren. De meeste kalfjes worden zelf geen melkkoe en zijn een ongewenst bijproduct. Elk voorjaar worden deze piepjonge dieren met duizenden opgehaald bij Ierse melkveebedrijven om te worden verscheept naar mesterijen in Europa. Om uiteindelijk te eindigen als kalfsvlees. Jonge kalveren uit Ierland, opgehaald van hun geboortebedrijf, wachtend op transport naar het vaste land van Europa. De dieren zijn enkele weken oud. Nederland is de grootste importeur van deze jonge en kwetsbare dieren. Ons land heeft een enorme kalfsvleesindustrie. We houden kalveren tijdens hun korte leven in donkere stallen op harde roostervloeren, tot ze worden geslacht en verwerkt tot kalfsvlees. Dit kalfsvlees wordt vaak weer geëxporteerd. Kalveren in de Nederlandse kalverhouderij. Een miserabel leven op harde roostervloeren zonder stro. Uit onze inspecties van de afgelopen jaren blijkt dat op deze route vanuit Ierland de EU-regels over rusttijden en voer stelselmatig worden overtreden. Gevolg: veel zieke en verzwakte kalfjes. Het is niet voor niets dat het antibioticagebruik in de kalverhouderij nog steeds hoog is. De misstanden worden al jaren getolereerd door de autoriteiten en de industrie. Maar wij geven niet op. We blijven de wantoestanden aan de kaak stellen tot ons doel is bereikt: een einde aan het gesleep met jonge dieren. Kalfjes moeten veel langer op hun geboorteboerderij blijven en onder betere omstandigheden worden grootgebracht. Maart 2022: inspectie van kalverexport uit Ierland Samen met EU-parlementariër Anja Hazekamp en Ethical Farming Ireland deden we afgelopen maart weer onderzoek naar kalvertransporten in Ierland. We volgden de weg die de jonge kalfjes afleggen naar de haven van Rosslare in het zuiden van Ierland. Ze gaan eerst van de boerderij waar ze enkele weken daarvoor zijn geboren naar een veemarkt. Dan per vrachtwagen naar de haven van Rosslare. Daar wacht hen nog een overtocht van 18 uur naar Cherbourg, Frankrijk.   Twee weken oude kalfjes worden geveild op een veemarkt, verkocht aan exporteurs. Europarlementariër Anja Hazekamp (Partij voor de Dieren) en Lesley Moffat in de haven van Rosslare, waar vanuit kalveren worden verscheept naar het Europese vasteland Uit ons onderzoek blijkt helaas wéér dat de voedertijden ernstig worden geschonden. De jonge kalfjes waren in totaal 50 uur onderweg. In die tijd kregen ze slechts éénmaal melk te drinken. Dat is funest voor jonge dieren die volledig afhankelijk zijn van melk, en een immuunsysteem hebben dat nog niet ontwikkeld is. Naast dat het volstrekt illegaal is, vinden we het ook getuigen van een compleet gebrek aan respect voor deze kwetsbare dieren.   We hebben onze bevindingen gedeeld met autoriteiten en industrie. De resultaten:  De Europese Commissie heeft ons rapport ontvangen.  Anja Hazekamp heeft de misstanden aangekaart in Brussel.  Journalisten publiceerden over onze inspectie. Zie dit stuk in The Irish Independent.  De twee grootste Nederlandse kalfsvleesbedrijven bezochten ons kantoor naar aanleiding van ons onderzoek.  De veerdienst die de route faciliteert is geconfronteerd met de misstanden; het bedrijf zegt zich bewust te zijn van hun betrokkenheid bij de illegale activiteiten en belooft beterschap.  Minister Staghouwer noemt ons onderzoek in een brief aan de Tweede Kamer; hij wil een einde aan lang transport van jonge dieren. "Ik maak mij net als mijn voorganger grote zorgen over het transport van deze jonge kalveren. De inzet om lange transporten van kalveren en andere ongespeende dieren in EU-verband te verbieden, zet ik voort. Recente berichtgeving over importen uit Ierland, waarbij kalveren tot 50 uur onderweg zijn met slechts één keer voeding, bevestigen voor mij dat deze transporten niet zouden moeten plaatsvinden." Ons onderzoek in 2019   Misschien weet u het nog: drie jaar geleden waren we ook al bezig met het onderzoeken en blootleggen van misstanden op deze route, samen met de Franse organisatie L214. Toen onderzochten we wat er met de Ierse kalveren gebeurt zodra ze in Frankrijk aankomen en naar Nederland worden vervoerd.   We constateerden ernstige dierenmishandeling bij een controlepost in Frankrijk, waar de Ierse kalveren na hun eerste lange reis eindelijk rust en melk zouden moeten krijgen. In plaats van de dorstige kalveren bij aankomst voldoende tijd te geven om melk te drinken, begonnen ongeduldige werknemers de dieren na enkele minuten te slaan en te schoppen om ze te laten stoppen met drinken.   Deze zaak werd voor de rechter gebracht en het vonnis is onlangs bekendgemaakt: de werknemer is veroordeeld tot 8 maanden gevangenisstraf en mag de komende 5 jaar niet werken in een diergerelateerd beroep en mag de komende 3 jaar geen dieren houden.   > lees het vonnis (Frans) > lees meer over dit onderzoek Wij geven niet op Wij zullen niet opgeven totdat het verschepen van jonge dieren die nog wankel op hun pootjes staan stopt. De kalveren verdienen het! Dankzij jullie hulp kunnen wij ons werk voor de dieren voortzetten. Heel veel dank voor jullie trouwe steun. Lesley Moffat directeur Eyes on Animals Steun ons werk >

Het roer moet om:Opstapeling van ellende door ontspoorde vlees, eier-en zuivelindustrie in Nederland (lees en huiver)

Fipronil: Kom met Deltaplan voor veeteelt in regeerakkoord

“Wat zouden jullie adviseren, ruimen of ruien”, werd ons gevraagd. “Maar verdorie, we willen helemaal niet kiezen! Dat is toch als het vellen van een salomonsoordeel? Doodmaken of wekenlang uithongeren? Pak de problemen in de vee-industrie nu eindelijk eens structureel aan. Kom met een Deltaplan voor de veehouderij!”. Zie hier de discussie ten burele van de Dierenbescherming naar aanleiding van “eiergate”.

Voor de rechter is het doodmaken van dieren uit economische overwegingen geen punt, zo bleek vorige week.  Dat doen ‘we’  immers ook al bij kuikens die de pech hebben als mannetje geboren te worden en daarom geen eitjes kunnen leggen, zo wordt er geredeneerd. Dus als de boer kippen heeft die gifeieren leggen, dan mag hij ze doodmaken. Want aan die eieren heb je niks, die kosten geld. En de kippen dan? Tja, pech… Maar ach, die waren al aan het einde van hun productiecyclus, dus zouden binnenkort toch al worden geslacht. Vaak trouwens met verwondingen en gebroken poten, na ruw in een krat te zijn gepropt door een vangploeg en na een helse rit naar het goedkoopste slachthuis in Polen. Die ellende blijft de fipronil-kip in ieder geval bespaard. Zij worden vergast in hun eigen stal.

Uitgelegde hennen onderweg naar Polen. Foto: Eyes on Animals

Gruwelijk

De ellende is te gruwelijk voor woorden, maar wat is dan wel het antwoord op de stapeling van crises als gevolg van de ontspoorde vlees-, eier- en zuivelindustrie in Nederland? Een vraagstuk waar we bij de Dierenbescherming de laatste tijd wel héél erg vaak mee te maken hebben: kippen maandenlang opsluiten of in hun stal vergassen vanwege de vogelgriep, tienduizenden - soms zelfs zwangere - melkkoeien doodmaken omdat boeren de Brusselse fosfaatmestnormen overschrijden, vuurzeeën die megastallen in de as leggen waarbij de dieren massaal in de vlammen omkomen, rapporten die bevestigen dat je voor je gezondheid beter niet in de buurt van een stal kunt wonen… En het gaat maar door. Het wachten is op de volgende crisis in de veehouderij, waarvan je je niet meer hoeft af te vragen óf zij komt, maar wanneer. Zo staat de Afrikaanse varkenspest deze zomer ook al op onze drempel en het vervoer van gigantische hoeveelheden dieren van en naar Nederland gaat intussen gewoon door. Nederland speelt Russische roulette. En het is nog een bewuste keuze ook.

Blind

Want, de motor van de economie moet blijven draaien. Dat snapt de Dierenbescherming, maar je moet wel blind zijn om niet te zien dat die motor nodig gereviseerd moet worden. Dat die machine onderdelen bevat die doorgeroest zijn. De vee-industrie in zijn huidige vorm kan niet langer onderdeel van de economie blijven, omdat ze veel te veel risico’s en problemen geeft. Het wordt tijd dat de landelijke overheid de regie pakt. Het momentum is daar: er wordt onderhandeld over een nieuw kabinet en het kan toch niet anders dan dat in een nieuw regeerakkoord expliciet wordt opgenomen dat de vee-industrie in Nederland drastisch wordt hervormd: een Deltaplan voor de overgang naar een duurzamere veeteelt in ons kleine land. De beperkte ruimte dwingt ons nu eenmaal om minder dieren te houden, die dan meer ruimte krijgen, minder tot geen antibiotica nodig hebben en niet worden verminkt en niet over idiote afstanden worden vervoerd.

Kalveren onderweg vanuit Oost-Europa naar Nederland. Foto: Eyes on Animals

Klip en klaar advies

Voor wie denkt dat dat deze woorden hem of haar bekend voorkomen: klopt! Het was notabene VVD-coryfee Ed Nijpels die op verzoek van de overheid namens de Sociaal Economische Raad (SER) met een klip en klaar advies kwam over de versnelde overgang naar een andere veeteelt in Nederland. Dat was in oktober 2016. Als Dierenbescherming reageerden we enthousiast. De SER wil een groep koplopers in de veehouderij behouden en de rest zal moeten wijken. Met die rest verdwijnen veel problemen als sneeuw voor de zon. De voorhoede van duurzamere boeren met aandacht voor dierenwelzijn, natuur, milieu en volksgezondheid moet volgens de SER worden gekoesterd.
De Dierenbescherming was dus blij met het SER-advies en staatssecretaris Martijn van Dam van Economische Zaken leek dat ook te zijn. Hij zou zelfs een heuse regisseur benoemen om het hele proces te begeleiden. In het eerste kwartaal van 2017 zou hij dat doen, zo beloofde hij de Tweede Kamer. Het derde kwartaal van 2017 is echter ruimschoots begonnen en het bleef en is muisstil in Den Haag. Wat ons betreft zijn de onderhandelaars voor een nieuw kabinet nu aan zet. Op hun schouders rust een belangrijke taak. Nederland kijkt mee en wacht in spanning af. Een ontbrekende passage over het ingrijpend hervormen van de vee-industrie is niet te verkopen en zal worden gevoeld als een ontbrekende pijler onder een dan bij voorbaat tekortschietend kabinet.

Echte omslag

De onderhandelaars hebben vast ook de analyse van de politiek commentator van de Volkskrant gelezen. Raoul du Pré schreef: “Voor een echte omslag is landelijke coördinatie nodig, vanuit het nieuwe kabinet. Gericht fiscaal beleid kan een zet in de goede richting geven: belast producten uit de intensieve veeteelt, stimuleer de productie in duurzame, diervriendelijke stallen. Met de finale onderhandelingen in zicht is dit het moment om er werk van te maken.”

Tenslotte nog een punt van aandacht voor degenen die overigens terecht opmerken dat ook biologische boeren momenteel worden getroffen door eiergate, dat ook een biologische stal vlam kan vatten en dat uitloopkippen ook vogelgriep kunnen krijgen: allemaal waar. Maar, de schaal waarop een crisis zich zal voordoen is bij een duurzamere veehouderij beter beheersbaar dan nu. De massaliteit van de rampen is nu ongekend. Niet duizenden besmette kippen, maar een miljoen. Niet honderd slachtoffers bij een brand maar ruim 20 duizend. Daar gaat het om. En natuurlijk ook om adequate controle van en toezicht op voedselveiligheid, hoewel die nu ondanks alle perikelen meer op orde lijkt dan garanties op fatsoenlijk dierenwelzijn.
Samenvattend roepen wij de kabinetsonderhandelaars op hun verantwoordelijkheid te nemen en met een Deltaplan voor een duurzame veehouderij te komen.

  Bron:www.dierenbescherming.nl