Op het privéterrein van een praktiserend dierenarts in Fryslân zijn een karkas, losse botten en 25 verwaarloosde dieren gevonden. Handhavers hebben de dieren in beslag genomen en overgebracht naar veilige adressen.
De dieren werden gehouden als huisdier, "Voor zover je daarvan kunt spreken in dit geval", zegt Jelko de Ruijter van de Landelijke Inspectiedienst Dierenwelzijn (LID).
"Eens in de zoveel tijd komen we zoiets tegen. Maar iets van deze ernst is zeldzaam, helemaal omdat het in dit geval een dierenarts betreft."
Waar in Fryslân dit precies was, zegt de inspectie niet, omdat het dan te makkelijk herleidbaar zou zijn naar de identiteit van de verdachte dierenarts.
Afschuwelijke omstandigheden
De politie en een inspecteur fan de LID vonden zestien honden in het woonhuis van de dierenarts. Er was geen drinkwater voor de dieren.
Een van de honden was een moederhond die nog vijf pups had. Sommige dieren hadden ernstig verklitte en vervuilde vachten.
Bovendien zaten er enkele honden opgesloten in een zeer vervuilde hal en badkamer, waar ventilatie ontbrak. In de woning hing een penetrante ammoniaklucht, meldt de inspectie.
"Dit is nog erger dan pepperspray", volgens een politieman die in de ruimte was.
In een schuur achter het huis zaten nog zes magere katten die geen eten of drinken hadden. Drie kattenbakken zaten vol met een dikke beschimmelde laag ontlasting. De katten gebruikten al langere tijd verschillende hoeken van het verblijf om hun behoeften te doen.
Er was ook een loslopend konijn dat enkel een met uitwerpselen vervuilde plak hooi te eten had.
Tussen het hooi vond de inspecteur nog het kadaver van een kat, drie schedels van konijnen en een paar losse botten.
In een klompenhok naast het huis zaten nog eens twee katten met een verklitte vacht. Ook die dieren hadden geen eten en drinken.
De controle was al op 16 juli, maar de inspectie brengt het nieuws vandaag naar buiten.
Naar geheime locaties
De dieren zijn dezelfde dag nog overgebracht naar opvanglocaties die zijn aangewezen door de Rijksoverheid. Die locaties blijven geheim, omdat verdachten in het verleden wel eens hebben geprobeerd om de dieren terug te halen.
De zaak is overgedragen aan het Openbaar Ministerie. Dat laat weten dat het onderzoek loopt. De verdenking is dat de dierenarts de "nodige zorg heeft onthouden" aan de dieren.
Of de kwestie zal leiden tot een mogelijk beroepsverbod, is nog niet te zeggen.
Dode pup en 71 verwaarloosde honden gevonden in Friese woonboerderij
De woonboerderij
In een ernstig vervuilde woning aan de Weperpolder in het Friese Oosterwolde zijn woensdag 72 verwaarloosde honden aangetroffen. Eén van de dieren was al overleden. De politie nam de honden in beslag na een anonieme melding over mogelijke misstanden.
Luciano de Graaf
Bij aankomst troffen politieagenten samen met medewerkers van de NVWA, brandweer, GGD en handhaving een zorgwekkende situatie aan. De dieren zaten opgesloten in kleine benches of te krappe verblijven. In de woning hing een doordringende ammoniaklucht door de grote hoeveelheden urine en uitwerpselen. Medewerkers van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit konden alleen met ademluchtmaskers naar binnen.
De honden zijn direct uit de woning gehaald en overgebracht naar een opvanglocatie waar ze medische zorg en aandacht krijgen.
De burgemeester van Ooststellingwerf, Jobke Werkman, heeft de woning per direct laten sluiten vanwege de ernstige vervuiling. „De leefomstandigheden waren mens- en dieronterend,” aldus een woordvoerder van de gemeente.
Inwoners van het Engelse Birmingham keken vreemd op: een jonge stier rende dwars door het verkeer, middenin de stad. Even daarvoor was hij ontsnapt uit een slachterij. Liam was op zoek naar vrijheid.
De stier, na zijn ontsnapping Liam genoemd, werd uiteindelijk veilig ingesloten door medewerkers van de gemeente en de politie. Geen eigenaar meldde zich. De Britse dierenopvang Hillside Animal Sanctuary in Norfolk bood hem een plek aan. In plaats van aan een vleeshaak te eindigen, eet Liam nu hooi tussen 750 andere geredde runderen. Zijn leven is begonnen op het moment dat het had moeten eindigen. .
Hermien en Zus: verzet in het bos
Het verhaal van Liam is bijzonder, maar niet uniek. Ook in Nederland werd het publiek gegrepen door het verhaal van twee dieren die simpelweg niet wilden sterven. Hermien en haar maatje Zus waren onderweg naar de slacht toen ze wisten te ontsnappen. Zus werd snel gepakt, maar Hermien vluchtte het bos in. Wekenlang wist ze uit handen van vangteams te blijven. Uiteindelijk werd ze verdoofd en gevangen.
Hermien in het bos liet zich weken lang niet vangen
“Dankzij duizenden Nederlanders hebben we Hermien en het maatje met wie ze ontsnapte kunnen redden. Ze herinneren ons allemaal aan een belangrijke les: geen enkel dier wil naar de slacht.”
Hermien en zus weer samen
Vluchten voor het leven
Liam. Hermien. Zus. En ook Sjoerdje, een aan de slacht ontsnapte koe gered door de Partij voor de Dieren. Dieren die allemaal hetzelfde deden: vluchten voor de dood. Weg van het slachterij, de vrachtwagen, het dodelijke systeem waarin ze nooit een keuze hadden.
Sjoerdje (links) in 2013 | Foto: Partij voor de Dieren
Deze dieren zijn geen uitzondering. Veeartsen, chauffeurs en slachterijmedewerkers weten hoe vaak dieren tijdens transport in paniek raken. Hoe koeien terugdeinzen voor de slacht. Hoe varkens zich verzetten bij het bedwelmen door gas. Er worden niet voor niets stroomstootwapens ingezet. Instinctief weten de dieren wat er gebeurt of gaat gebeuren. En instinctief proberen ze te ontsnappen.
De waarheid die men liever negeert
Men laat zich graag wijsmaken dat slachten snel en pijnloos is. Diervriendelijk of humaan. Dat dieren niets doorhebben. Maar de verhalen van dieren als Liam en Hermien bewijzen het tegendeel. Wie leeft, wil leven. En elk dier dat vlucht voor de dood, laat ons dat zien, zonder woorden te gebruiken.
Zolang men dieren niet ziet als individuen, worden verhalen als deze als uitzonderlijk gepresenteerd. Worden deze dieren als helden neergezet door de media en wordt het verhaal gebracht als een soort sprookje. Maar intussen worden in Nederland alleen al elke dag 1,6 miljoen dieren geslacht. Achter dichte deuren, ver weg van het publieke zicht. Allemaal levende wezens met een wil om te leven.
Liam wilde leven
Liam liep door een drukke stad op zoek naar een uitweg. Hermien koos het bos boven de vleeshaak. Het wordt tijd dat men stopt met doen alsof dieren geen stem hebben – ze gebruiken hem al. Ze vertellen hun eigen verhaal. Men luistert alleen niet.
Friesland is de enige provincie van Nederland waar jagers zwerfkatten mogen doodschieten. Een bizarre praktijk die in alle andere provincies al lang is verboden. Teken de petitie en roep Friesland op om te stoppen met het doodschieten van katten!
Op grond van een regeling uit 2003 mag de jacht op zwerfkatten doorgaan zolang de provincie dat wil. Dier&Recht vecht deze regeling aan via een juridische procedure. Tot nu toe weigert de provincie om iets te veranderen en gaat ze stug door met het afschieten van katten. Volgens Friesland zorgen de zwerfkatten voor veel problemen.
Diervriendelijk alternatief
Zwerfkatten planten zich voort met andere zwerfkatten of huiskatten, waardoor er nog meer zwerfkatten bijkomen. Friesland moet die zwerfkatten niet doodschieten, maar voorkomen dat er meer bijkomen. Dat kan door het vangen, castreren, chippen en weer vrijlaten van zwerfkatten (bekend onder de Engelse afkorting TNRC). Deze diervriendelijke methode om het aantal zwerfkatten onder controle te houden, wordt door de andere provincies als jarenlang met succes toegepast.
Teken de petitie!
Het is absurd dat Friesland als enige provincie van Nederland katten doodschiet. Met zoveel mogelijk handtekeningen kunnen we de maatschappelijke druk opvoeren tegen het afschot. Strijd jij met ons mee voor de katten? Teken de petitie!
Een onbekende heeft een schildpad opgestuurd naar de schildpaddenopvang in Harkema. Het dier was volgens de opvang doodziek en nat van de eigen urine.
Volgens Gerard van der Wijk van de Stichting Schildpaddenopvang Nederland wordt er soms een schildpad in een doosje voor de deur van de opvang gezet. Maar dat een dier met de post wordt verzonden, is nog niet eerder gebeurd.
"Dit was wel een onaangename verrassing", zegt Van der Wijk. "De schildpad was in een handdoek gewikkeld, zodat 'ie niet kon bewegen. Het dier was helemaal nat van de urine en zat onder het slijm en snot."
Onbekende verzender
Het lijkt erop dat het dier één dag onderweg is geweest met de post. De geelwangschildpad heeft inmiddels antibiotica gekregen en is door een dierenarts onderzocht.
"Maar dat hij het gaat redden is nog niet zeker", zegt Van der Wijk. "Over een paar dagen gaan we het zien." Een inzamelingsactie om het dier te helpen, heeft inmiddels een paar honderd euro opgeleverd.
Onbekend is wie de schildpad heeft opgestuurd. De opvang roept de afzender op zich te melden. De stichting wil ook via PostNL proberen te achterhalen waar het dier vandaan komt. Het postbedrijf laat weten dat het verboden is om levende dieren met de post te vervoeren.
Volgens PostNL kan de opvang het beste contact opnemen met de politie, om erachter te komen wie de afzender is.
Dan denk je dat je het meeste schildpaddenleed wel hebt gezien….
Vandaag een PostNL pakketje ontvangen met een doodzieke schildpad erin, nat van de eigen plas. geen afzender. Ik hoop dat de afzender van zich laat horen en laat weten wat de historie van deze schildpad is….
De schildpad drijft scheef, heeft snot en slijm dus een longontsteking te pakken. Dit gaat weer een paar honderd euro kosten aan medicatie e.d. ….
Mocht dit ooit bij iemand voorkomen, laat het ons dan weten, dan denken we mee en halen de schildpad zelfs, stuur ze sowieso niet per post dat is regelrechte dierenmishandeling en strafbaar! Ook het uitzetten in de natuur is natuurlijk geen oplossing. Maar opsturen is echt een NO-GO!
We gaan via PostNL proberen om te achterhalen waar de schildpad is ingeleverd.
Wie kan en wil meehelpen met de kosten? Elke euro helpt.
"Ze doen het best goed. Het plan is dat ze een aantal maanden bij ons blijven voor intensieve zorg", zegt Simone Schuls, manager van het opvangcentrum dat gespecialiseerd in fysiek en mentaal getraumatiseerde grote katachtigen. "Daarna zullen zeker vijf leeuwen in ons reservaat in Zuid-Afrika worden opgevangen. Daar leven de dieren in het semi-wild en hebben ze een hectare grond voor zichzelf."
De Roemeense eigenaar had een vergunning om leeuwen op zijn terrein te houden, maar wilde nu van de dieren af. "Ze hadden een veel te klein verblijf, bijna geen water, geen begroeiing om zich heen en geen verwarming", vertelt Juno van Zon, die de dieren zo aantrof tijdens de reddingsactie. Met een team van zo'n twintig mensen wisten ze zeven leeuwen veilig naar Nederland te vervoeren. De eigenaar weigerde om zijn twee laatste leeuwen ook mee te geven.
Een van de leeuwen is de driejarige Simba, die er slecht aan toe is. "Simba ziet eruit als een kleine hond. Hij is misvormd en loopt niet goed", zegt Schuls. "In de opvang helpen we de leeuwen om natuurlijk gedrag te ontwikkelen en een jachtgevoel te krijgen." Maar de kans dat Simba ooit sterk genoeg is om in het wild te kunnen overleven, is klein. Waarschijnlijk blijft hij de rest van zijn leven in de opvang in Friesland.
De internationale dierenorganisatie Vier Voeters, ook bekend als Four Paws, kwam Simba op het spoor door een videoclip van een Roemeense artiest waarin het wilde dier te zien was. De video zorgde voor een storm van kritiek op sociale media, mede ook omdat Simba er gewond uitzag. Het dier werd in beslag genomen, maar later weer teruggegeven aan zijn eigenaar.
FELIDA Big Cat Centre is een opvangcentrum van Stichting VIER VOETERS. VIER VOETERS, internationaal bekend als VIER PFOTEN of FOUR PAWS International, heeft wereldwijd diverse opvangcentra en reservaten voor beren, orang-oetans en grote katachtigen. FELIDA in Nijeberkoop, Friesland, is hier één van. We zorgen voor dieren die mishandeld, misbruikt, verwaarloosd of verminkt zijn en in slechte omstandigheden moesten leven in privébezit, circussen en erbarmelijke dierentuinen.
VIER VOETERS is eind 2013 officieel betrokken geraakt bij het opvangcentrum in Nijeberkoop en sinds mei 2014 draagt het de naam FELIDA. Sindsdien is er een hoop gebeurd. Meerdere dieren zijn naar LIONSROCK, ons beschermde reservaat voor grote katachtigen in Zuid-Afrika, gebracht. Voor de achterblijvers is er daardoor meer ruimte ontstaan. Hun verblijven zijn vergroot waardoor zij meer bewegingsruimte hebben en actiever kunnen spelen met hun verrijking.
Ondanks de locatie met beperkte ruimte en oude verblijven, was FELIDA in staat om zichte ontwikkelen als een 'special care' centrum voor de opvang van grote katachtigen met fysieke en mentale trauma's. Als een gevolg daarvan werden in 2017 twee door oorlog getraumatiseerde tijgers uit Syrië naar FELIDA gebracht en werden zij in 2018 gevolgd door drie leeuwen uit Bulgarije met ernstige gezondheidsproblemen door inteelt en slechte verzorging.
De huidige verblijven bij FELIDA zijn oud en te klein om te kunnen voldoen aan onze eigen kwaliteitsstandaarden voor een reservaat zoals LIONSROCK in Zuid-Afrika. Daarom doen we onderzoek naar nieuwbouw op de huidige locatie met als doel de rol als 'special care' opvangcentrum te behouden en verder te ontwikkelen, maar staan we ook open voor mogelijkheden op een nieuwe locatie, waar we nog meer voor nog meer dieren kunnen betekenen.
Leeuw Ivan-Asen werd gered uit Bulgarije en heeft veel vooruitgang geboekt bij FELIDA.
Niet alleen de grootte van de verblijven behoren tot belangrijke onderwerpen van de VIER VOETERS kwaliteitsstandaarden. Andere onderwerpen zijn dierenwelzijn, gezondheid, mens-dier relatie, voeding, veiligheid, hygiëne, transport en onderzoek. Wilde dieren horen niet in gevangenschap, maar de grote katachtigen die wij uit de slechte omstandigheden redden, kunnen niet terug naar het wild.
Daarom richten wij ons op een oplossing waarbij de dieren een leven kunnen leiden dat past bij hun soort. Dat betekent dat ze hun natuurlijke gedrag kunnen vertonen, geen honger of dorst lijden en vrij zijn van pijn, angst, stress en ander ongerief. Dierenwelzijn heeft onze hoogste prioriteit!
.jpg)
