Deze dierenvrienden zijn 'moeder' voor baby weesolifantjes ( 13 prachtige foto's )

“Every three hours, you feel a trunk reach up and pull your blankets off!”                                

 

These Men Spend Their Nights Playing Mom To Orphaned Baby Elephants 

By Sarah V Schweig                                                       

  

Elephant populations are under threat from habitat loss and ivory poaching — but some people are doing everything they can to save them from extinction.

And what the people at the David Sheldrick Wildlife Trust (DSWT) Orphans' Project in Kenya are doing is saving lives and helping to ensure a future for these majestic and intelligent animals. 

RELATED VIDEO:

Baby Elephant Lost Her Entire Family To Poachers

WATCH NOW

The David Sheldrick Wildlife Trust

Orphaned baby elephants who have lost their families are being raised by keepers who spend day and night by their side, helping them grow up strong. They even tuck the elephants in at night and sleep nearby so they can wake up for the elephants' feedings. 

The David Sheldrick Wildlife Trust

“It feels the same to me as having my own babies in the same room,” one keeper, who's also a father of a 4-year-old and 15-year-old, told The Dodo. “It felt very similar as to when they were babies, waking up at all hours to feed and change them.”

Most of the elephant keepers are parents themselves, so the experience of raising the baby elephants feels oddly familiar.

“The elephant babies call out in the night, especially the very young ones,” another keeper said. “The young ones are very restless as well, just like human babies, and wake up often. Sometimes they are crying for milk — you have to wake up for them just like a mother with a newborn baby.”

               

The David Sheldrick Wildlife Trust

The David Sheldrick Wildlife Trust

When there’s a chill in the air, the keepers make sure the babies are covered with blankets — and the keepers become accustomed to losing theirs when a baby wants milk. “Every three hours, you feel a trunk reach up and pull your blankets off!” one said.

“When the keepers used to sleep on a mattress on the floor, a few years ago now, the elephant would pull the blanket off the keeper to wake them up for milk, and touch their face with a wet trunk,” another added.

The David Sheldrick Wildlife Trust

But the keepers who have been raising elephants for a long time know when to wake up for the babies, and just do it automatically. “It’s like their minds are set to wake up every three hours,” one keeper said.

The David Sheldrick Wildlife Trust

The David Sheldrick Wildlife Trust

The keepers also watch over the babies as they fall back to sleep. These keepers are just a handful of people in the whole world who get to see — and hear — the little animals as they’re dreaming. “They do snore sometimes,” a keeper said. “They trumpet and stay fast asleep, and kick their legs while they dream, too.”

The David Sheldrick Wildlife Trust

The David Sheldrick Wildlife Trust

The elephants also tend to be, well, a little bit gassy. The smell in their sleeping quarters is definitely something the keepers have to get used to. “Back when we used to sleep on a mattress on the hay, one elephant very nearly dropped dung on my face as I was sleeping,” one keeper remembered. “I woke up and it was right in front of me!”

But the keepers stay by the elephants no matter what. And it isn’t just tenderness that keeps them close. In the wild, a baby elephant is never more than a few feet away from his mother. The keepers believe that staying with the babies through the night actually helps the vulnerable babies stay strong. “It makes the babies feel very secure,” a keeper explained. “You are like a mother to them and being there enables them to sleep very comfortably. When they sleep comfortably it allows them to grow healthily.”

The David Sheldrick Wildlife Trust

The David Sheldrick Wildlife Trust

But sometimes, tenderness and devotion just isn't enough for the weakest of the orphans, and it’s heartbreaking for the keepers.

“Sometimes we do lose babies, and when this happens it is often at night and not during the day,” one keeper said. “Maybe they have been sick or they have arrived in bad condition and it is too late to save them ... In the end we want them all to survive.”

The David Sheldrick Wildlife Trust

To help DSWT save as many baby elephants as possible, you can make a donation.

Canada jaagt op moeder zeehonden terwijl de pups nog worden gezoogd

Zelfs moederzeehonden niet meer veilig in Canada

Slecht nieuws: Canada is gezwicht voor de druk van de zeehondenindustrie en heeft toestemming gegeven voor een vervroegde start van de zeehondenjacht dit jaar. En dat terwijl de zeehondenpups nog worden gezoogd. Tussen 28 maart en 7 april mag een aantal jagers al de volwassen zeehonden doden terwijl de jacht voorgaande jaren altijd gesloten bleef rond deze tijd van het jaar om de moederdieren de tijd te geven hun jongen ongestoord te werpen en te zogen.

Het vervroegd openen van de jacht betekent dat zogende moederdieren gedood kunnen worden. Hun pups zullen in zo’n geval achterblijven en verhongeren. De beslissing die dit jaar is genomen door het Canadese departement van Visserij en Oceanen lijkt het directe gevolg van de druk die vorige week nog werd gezet door Phocalux. Dit zeehondenverwerkingsbedrijf heeft gevraagd om een vervroegd begin, en tegen alle verwachtingen in is de Canadese overheid nu akkoord gegaan.

Slechte ijscondities
Canada beweert ieder jaar weer dat de zeehondenjacht volledig gecontroleerd plaatsvindt, met respect voor natuurbeschermingsoverwegingen en dierenwelzijnsvoorschriften. Het toelaten van de jagers in een periode dat de zeehondenpups op hun kwetsbaarst zijn, druist volledig in tegen verantwoordelijk management en natuurbescherming. De ijscondities leken juist dit jaar bovendien zo slecht dat men zich afvroeg of er wel boten uit zouden varen, en nu wordt de jacht vervroegd.

De zadelrobben pups in het Golf van St. Lawrence gebied worden eind februari geworpen, en de pups in Newfoundland begin maart. Canada kondigde daarom eerder een uitstel van de jacht aan per 15 maart om de pups een betere overlevingskans te geven. Maar deze schattingen van geboorteperiodes zijn geen exacte wetenschap en ieder jaar kunnen de data weer verschillen. Factoren als weersomstandigheden en ijscondities spelen een grote rol, en dit jaar wees bioloog Mike Hammill op het slechte ijs in de Golf van St Lawrence. Hij voorspelde een hoge sterfte onder pups, vergelijkbaar met duizenden pups die overleden in 2011 door gebrek aan ijs.

Op zeehonden geschoten
Door het slechte ijs zullen jagers ook sneller schieten op zeehonden in plaats van het ter plekke neerknuppelen van de zeehond, omdat ze anders zelf door het ijs zakken. Maar het schieten van 50 meter afstand, op een instabiele boot en met slechte weersomstandigheden maakt de slachting er niet humaner op. Zeehonden worden bijvoorbeeld in hun gezicht geschoten of ontkomen terwijl ze al gewond zijn.

Wij blijven erop aandringen bij de Canadese overheid dat dit gewoonweg echt niet kan. Dat de slachting niet ongezien voorbijgaat en dat de wereld getuige is van dit dierenleed. Steun onze strijd en doneer nu: www.bontvoordieren.nl

Heel zeldzaam: Gorilla's Malui en Makumba hebben een tweeling gekregen ( video )

Bron: www.wnf.nl

 

Moeder Malui en vader Makumba hebben een tweeling gekregen. Dit is heel zeldzaam want laaglandgorilla's krijgen meestal maar één jong. De tweeling is geboren in het natuurpark Dzanga Sangha (Centraal Afrikaanse Republiek). We wensen ze een lang en gelukkig leven!

De geboorte is een geweldige mijlpaal in de zestien jaar dat het Wereld Natuur Fonds zich inzet voor de bescherming van de bedreigde laaglandgorilla’s in Dzangha Sangha. In dat gebied leven circa duizend gorilla's. De twee baby’s zijn een welkome aanwinst in de familie van zes laaglandgorilla’s.

Laanglandgorilla's

Het natuurpark staat onder druk van onder meer stroperij. WNF werkt samen met de overheid van de Centraal-Afrikaanse Republiek aan duurzaam toerisme en onderzoek naar de laaglandgorilla’s in Dzangha Sangha. Dat biedt ook werkgelegenheid voor de lokale gemeenschap. Zo’n tachtig parkrangers surveilleren continu door het gebied om de laaglandgorilla’s te beschermen.

Hartverwarmende video van chimpansee Gah .....zijn moeder illegaal verkocht als 'bush meat'

Nieuwsbericht van www.weesaapjes.nl

In februari 2006 arriveerde een één jarige mannelijke chimpansee in het LWC opvangcentrum. http://www.limbewildlife.org  Stropers schoten op zijn moeder. Nadat een door de stroper zelfgemaakte kogel explodeerde, hebben 2 stukken van de kogel beide kanten van het hoofdje van de babychimpansee geraakt. De moeder en baby vielen uit de boom op de grond, waarbij de moeder direct overleed. De volwassen moeder, een Nigeriaans-Kameroen Chimpansee, de meest bedreigde soort chimpansee, werd waarschijnlijk daarna illegaal verkocht als ‘bushmeat’ op een illegale markt. De zuigeling, bij wie alles wat hij ooit kende in een ogenblik werd afgenomen, moest vechten voor zijn leven en leed aan paniekaanvallen. Uiteindelijk werd hij in de achterbak van de auto van een drugsdealer gegooid, geperst tussen zakken marihuana. Gelukkig, met de hulp van de LAGA (the Last Great Ape organization), werd de drugsdealer gepakt en gearresteerd en de babychimpansee werd naar het LWC opvangcentrum gebracht.

Gah heeft hulp nodig !

 

De zuigeling, die de naam Gah kreeg nadat hij gevonden werd in het dorp Gah, kon zijn armen en benen niet bewegen. Hij kon wel pijn voelen in zijn vingertopjes en tenen, wat betekende dat hij een kans had op genezing. Maanden achtereenvolgend hebben de dierenartsen intensieve lichamelijke therapiesessies aan Gah gegeven. Langzaam aan begon hij rechtop te zitten en werd hij gestimuleerd om nieuwe objecten en fruit te pakken en uiteindelijk was hij in staat om in een kinderlooprek te bewegen.

Na vele jaren rehabiliteren, lukt het Gah nu om in zijn eentje rond te struinen, al loopt hij nog steeds mank. Op zowel mentaal als psychisch opzicht is hij veel langzamer dan andere chimpansees, en om deze reden verblijft hij nu in de babygroep van het opvangcentrum.
Gah’s kans op een normaal leven als chimpansee is ontnomen op de dag dat de stropers zijn moeder hebben vermoord. Gah kan nooit in het wild worden terug geplaatst. Dat zou hij niet overleven .Omdat hij sneller moe is en nog altijd mank loopt, zou hij ook niet met de groep mee kunnen. We doen er alles aan om Gah een fijn leven in het opvangcentrum te geven.
In de babygroep speelt Gah een hele belangrijke rol als dominant mannetje. Hij zorgt voor de kleintjes en beschermt de kleintjes. Als ze bang zijn, rennen ze direct naar Gah toe. Als mensen te dicht bij zijn “kinderen” komen, dan gaat hij met stenen gooien om de mensen weg te jagen. Met zijn hulp, we hebben hevig getraumatiseerde chimpansees als Yabien en Billy geobserveerd, is er veel sneller vertrouwen bereikt dan bij andere chimpansees die in het verleden niet die liefde en steun kregen die Gah nu biedt. En daar zijn wij Gah enorm dankbaar voor !
Op dit moment gaat het minder met Gah. Door zijn handicap en omdat Gah ouder en zwaarder aan het worden is, heeft hij veel pijn aan zijn gewrichten.

Gah heeft dan ook een vraag aan u in deze film:



Help Gah zodat we glucosamine en pijnstillers voor hem kunnen kopen! Klik op de button hieronder om Gah te helpen

!


 

 

  

 

5 ontroerende foto's en video van een baby olifant die weigerde zijn dode moeder achter te laten

 Zich onbewust van de kou of de roofdieren, heeft een vijf maanden oud olifantenjong in het noorden van Kenia de wacht gehouden bij het lichaam van zijn dode moeder.

 

Reddingswerkers van plaatselijke dierenorganisaties probeerden het dier de hele nacht te beschermen, terwijl hij weigerde zijn moeder achter te laten. De olifant werd de volgende dag naar een opvangcentrum overgebracht.

Dierenartsen slaagden er in de vroege uurtjes uiteindelijk in het jonge dier te verdoven, waarna hij met het vliegtuig overgebracht werd naar zijn nieuwe thuis in het David Sheldrick Wildlife Trust Elephant Orphanage (DSWT).

Het opvangcentrum, dat zich in het Nairobi National Park bevindt, vangt olifanten vanuit het hele land op. Ondanks de schok van een nieuwe omgeving en de dood van zijn moeder, duurde het niet lang voor Sokotei, zoals de olifant werd genoemd, vrienden maakte.

De redding van Sokotei was een race tegen de klok. Verschillende reddingswerkers waren 's nachts ter plaatste gekomen om het olifantenjong te ondersteunen en roofdieren op afstand te houden,  vertelt directeur Rob Brandford van DSWT.

Reïntegratie

DSWT vangt weesolifanten op met het doel ze later terug in het wild los te laten. Zo zorgt het opvangcentrum voor olifanten jonger dan drie jaar die nog altijd melk krijgen. Daarna worden ze naar een van de twee reïntegratiecentra gezonden in het Tsavo National Park.

'Wanneer Sokotei oud genoeg is om naar een reïntegratiecentrum te gaan, zal hij tijd doorbrengen in het wild en andere kuddes ontmoeten, leren welk voedsel veilig is en uiteindelijk leren hoe zich als een wilde olifant te gedragen', aldus Brandford. 'Het kan een lang proces zijn en het hangt af van wanneer de olifant gered werd. Als ze heel jong zijn, hebben ze geen herinnering aan het wild en kan het 7 tot 8 jaar duren voor ze in staat zijn alleen te overleven.'

Vorig jaar werden ongeveer 50 olifanten gered en de aantallen stijgen elk jaar mede door de grotere dreiging van stropers. Uit een autopsie blijkt dat de moeder van Sokotei aan een ernstige inwendige infectie gestorven is.

Dappere moeder schenkt paard aan manege op de sterfdag van Anja ( 10 )

Moeder schenkt manege paard op de sterfdag van Anja (10)

 

 

Sabine Wittens bij het paard dat ze gisteren schonk aan de manege waar haar dochter Anja zo graag kwam © Sanne Donders.

Sabine Wittens uit Rozenburg heeft de plaatselijke manege gisteren een paard geschonken op de sterfdag van haar dochter Anja. Het 10-jarige meisje kwam 28 februari vorig jaar samen met haar vader Dave om het leven bij een ongeval in Noorwegen.

 

'Ik had Anja beloofd dat ze een paardje zou krijgen als ze met mijn ex-man thuis zou komen van een vakantie met de vrachtwagen, maar ze kwam nooit meer thuis,' snikt de 46-jarige moeder.

'Maar ik doe wat ik beloof. Daarom heb ik een paardje gekocht voor de manege waar Anja zo graag kwam.'

De Rozenburgse keurde de afgelopen weken verschillende paarden, maar koos uiteindelijk voor Sierra. 'Die is net als Anja: lief en blij. Waar je ook kwam, op school, op de scouting, bij de carnavalsvereniging, iedereen vond Anja lief.'

Sabines zoon Bas van 12 mocht gisteren als eerste een stukje rijden op het paard.

Inktzwarte dag

Voor de Rozenburgse was de overdracht van het dier gisteren een lichtpuntje op een verder inktzwarte dag. Veel familie en vrienden zochten haar op en probeerden haar de dag door te helpen.

Maar toch ging het in de gesprekken voortdurend over die fatale dag.

'Ik ben vorige zomer met een collega van mijn ex-man met de vrachtwagen naar de plek gegaan waar het ongeluk is gebeurd. Ik heb daar een foto van Anja in de vangrail geplaatst. En een beeldje van een poesje neergezet, omdat ze zo gek was op dieren. Bas zette een mooie steen neer waarop stond: 'Ik kan nooit meer naar je toe gaan, papa'. Dat bezoek was heel erg zwaar, maar het is goed dat we het gedaan hebben.'

De manege is blij met het geschonken paard. 'We hebben erg meegeleefd met de familie, we zullen heel goed voor Sierra zorgen,' belooft bestuurslid Marina Voss.