Geniet u ook van de zonnestralen? Bij AAP zorgen ze voor mooie momenten voor onze dieren. En dat kunnen ze goed gebruiken, na de nare tijd die velen van hen achter de rug hebben.
Zo ook berberaapje Lina, zij zat eenzaam opgesloten in een garage. Nu ze bij AAP is, doen wij ons best haar zo goed mogelijk aan te laten sterken na deze afschuwelijke start van haar leventje.
De meerkatjes Sulley en Boo zijn gelukkig ook aan de beterende hand. Het is haast niet meer voor te stellen dat deze twee stakkers nog maar enkele maanden geleden gedrogeerd en meer dood dan levend, werden aangetroffen in een koffer.
Dankzij uw steun heeft Lina haar tweede kans gekregen en kunnen Sulley en Boo weer stralen! De twee nieuwsgierige koppies maken toch heel je dag goed?
Ik wens u veel leesplezier en een mooie nazomer.
Vriendelijke groeten,
David van Gennep
Directeur Stichting AAP
Een tweede kans voor Lina
Kleuteraapje Lina heeft haar jeugd door gebracht in een garage. Daar werd ze door haar Franse eigenaren opgesloten. Een kleine ruimte zonder soortgenootjes… Een slechtere leefomgeving voor een sociaal dier kun je je bijna niet bedenken. Getraumatiseerd en met abnormaal gedrag, continue ijsberend, kwam de jonge berberaap twee maanden geleden binnen bij AAP. Bij ons krijgt ze alle liefdevolle zorg die nodig is voor haar herstel.
Lina’s verhaal is niet uniek. Er zijn helaas nog veel meer berberapen die als huisdier leven. Ook dankzij de deelnemers van de Nationale Postcode Loterij kunnen we dieren in nood, zoals Lina, opvangen én dit soort treurige problemen bij de wortels aanpakken! Bent u beniuwd hoe het nu met Lina gaat? U leest het hier.
Hoe gaat het nu met Sulley en Boo?
Kent u het verhaal nog van Sulley en Boo? De twee werden gedrogeerd, daarna in een koffer gestopt en vervolgens vanuit Afrika naar Spanje gesmokkeld. Op het vliegveld van Alicante werden de kleintjes – meer dood dan levend – aangetroffen…
Wat een wereld van verschil als je ze nu ziet! Sulley en Boo zijn ontpopt tot twee blije, speelse meerkatjes die continu met elkaar aan het spelen zijn. Én voor allebei is er een goed herplaatsadres in Frankrijk gevonden waar ze verder kunnen genieten van een onbezorgde toekomst! Van knokken voor hun leven tot een bruisende toekomst… En dáárom is uw hulp zo belangrijk! Bekijk hier nog meer foto's van het tweetal.
Genieten op het apeneiland!
Vorige maand namen Eugen en zijn groepsgenoten hun intrek in het spiksplinternieuwe buitenverblijf op de Apeneilanden.
De Java-apen inspecteren hun nieuwe plek grondig! De boomstammen, de schommel, de boterbloemen, en de razend populaire vlierbes. Die is zéker goedgekeurd! Ook het water hebben ze ontdekt… Eugen stond laatst tot zijn knietjes in het water een zoetwatermossel te eten die hij met een steen had opengebroken! Lees hier (nog eens) het hele verhaal van deze groep.
Vraag gratis een donatiebox aan
Bent u binnenkort jarig of geeft u bijvoorbeeld een tuinfeestje of etentje? Én wilt u hierbij geld inzamelen voor onze dieren? Vraag dan de AAP-donatiebox aan en u krijgt de kartonnen box thuisgestuurd. Het ingezamelde bedrag maakt u eenvoudig over met de meegestuurde acceptgiro. Hiermee geeft u dieren als Eugen, Lina, Sulley en Boo weer een mooie toekomst!
Is Marria wéér een stapje dichterbij haar chimpanseediploma?
Marria is nog steeds hard aan het oefenen voor haar chimpanseediploma, want die krijgt ze niet zomaar natuurlijk… In haar nieuwste vlog leert ze delen van haar lichaam te tonen aan de verzorgers, zodat ze eenvoudig en zonder stress onderzocht en behandeld kan worden. Maar of ze het al helemaal doorheeft…? U ziet het hier.
Wil u niets missen van onze beroemde chimp? Abonneer u dan op Marria's YouTube-kanaal. Zo volgt u al haar ontwikkelingen op de voet... Van mens naar aap!
Fipronil: Kom met Deltaplan voor veeteelt in regeerakkoord
“Wat zouden jullie adviseren, ruimen of ruien”, werd ons gevraagd. “Maar verdorie, we willen helemaal niet kiezen! Dat is toch als het vellen van een salomonsoordeel? Doodmaken of wekenlang uithongeren? Pak de problemen in de vee-industrie nu eindelijk eens structureel aan. Kom met een Deltaplan voor de veehouderij!”. Zie hier de discussie ten burele van de Dierenbescherming naar aanleiding van “eiergate”.
Voor de rechter is het doodmaken van dieren uit economische overwegingen geen punt, zo bleek vorige week. Dat doen ‘we’ immers ook al bij kuikens die de pech hebben als mannetje geboren te worden en daarom geen eitjes kunnen leggen, zo wordt er geredeneerd. Dus als de boer kippen heeft die gifeieren leggen, dan mag hij ze doodmaken. Want aan die eieren heb je niks, die kosten geld. En de kippen dan? Tja, pech… Maar ach, die waren al aan het einde van hun productiecyclus, dus zouden binnenkort toch al worden geslacht. Vaak trouwens met verwondingen en gebroken poten, na ruw in een krat te zijn gepropt door een vangploeg en na een helse rit naar het goedkoopste slachthuis in Polen. Die ellende blijft de fipronil-kip in ieder geval bespaard. Zij worden vergast in hun eigen stal.
Uitgelegde hennen onderweg naar Polen. Foto: Eyes on Animals
Gruwelijk
De ellende is te gruwelijk voor woorden, maar wat is dan wel het antwoord op de stapeling van crises als gevolg van de ontspoorde vlees-, eier- en zuivelindustrie in Nederland? Een vraagstuk waar we bij de Dierenbescherming de laatste tijd wel héél erg vaak mee te maken hebben: kippen maandenlang opsluiten of in hun stal vergassen vanwege de vogelgriep, tienduizenden - soms zelfs zwangere - melkkoeien doodmaken omdat boeren de Brusselse fosfaatmestnormen overschrijden, vuurzeeën die megastallen in de as leggen waarbij de dieren massaal in de vlammen omkomen, rapporten die bevestigen dat je voor je gezondheid beter niet in de buurt van een stal kunt wonen… En het gaat maar door. Het wachten is op de volgende crisis in de veehouderij, waarvan je je niet meer hoeft af te vragen óf zij komt, maar wanneer. Zo staat de Afrikaanse varkenspest deze zomer ook al op onze drempel en het vervoer van gigantische hoeveelheden dieren van en naar Nederland gaat intussen gewoon door. Nederland speelt Russische roulette. En het is nog een bewuste keuze ook.
Blind
Want, de motor van de economie moet blijven draaien. Dat snapt de Dierenbescherming, maar je moet wel blind zijn om niet te zien dat die motor nodig gereviseerd moet worden. Dat die machine onderdelen bevat die doorgeroest zijn. De vee-industrie in zijn huidige vorm kan niet langer onderdeel van de economie blijven, omdat ze veel te veel risico’s en problemen geeft. Het wordt tijd dat de landelijke overheid de regie pakt. Het momentum is daar: er wordt onderhandeld over een nieuw kabinet en het kan toch niet anders dan dat in een nieuw regeerakkoord expliciet wordt opgenomen dat de vee-industrie in Nederland drastisch wordt hervormd: een Deltaplan voor de overgang naar een duurzamere veeteelt in ons kleine land. De beperkte ruimte dwingt ons nu eenmaal om minder dieren te houden, die dan meer ruimte krijgen, minder tot geen antibiotica nodig hebben en niet worden verminkt en niet over idiote afstanden worden vervoerd.
Kalveren onderweg vanuit Oost-Europa naar Nederland. Foto: Eyes on Animals
Klip en klaar advies
Voor wie denkt dat dat deze woorden hem of haar bekend voorkomen: klopt! Het was notabene VVD-coryfee Ed Nijpels die op verzoek van de overheid namens de Sociaal Economische Raad (SER) met een klip en klaar advies kwam over de versnelde overgang naar een andere veeteelt in Nederland. Dat was in oktober 2016. Als Dierenbescherming reageerden we enthousiast. De SER wil een groep koplopers in de veehouderij behouden en de rest zal moeten wijken. Met die rest verdwijnen veel problemen als sneeuw voor de zon. De voorhoede van duurzamere boeren met aandacht voor dierenwelzijn, natuur, milieu en volksgezondheid moet volgens de SER worden gekoesterd.
De Dierenbescherming was dus blij met het SER-advies en staatssecretaris Martijn van Dam van Economische Zaken leek dat ook te zijn. Hij zou zelfs een heuse regisseur benoemen om het hele proces te begeleiden. In het eerste kwartaal van 2017 zou hij dat doen, zo beloofde hij de Tweede Kamer. Het derde kwartaal van 2017 is echter ruimschoots begonnen en het bleef en is muisstil in Den Haag. Wat ons betreft zijn de onderhandelaars voor een nieuw kabinet nu aan zet. Op hun schouders rust een belangrijke taak. Nederland kijkt mee en wacht in spanning af. Een ontbrekende passage over het ingrijpend hervormen van de vee-industrie is niet te verkopen en zal worden gevoeld als een ontbrekende pijler onder een dan bij voorbaat tekortschietend kabinet.
Echte omslag
De onderhandelaars hebben vast ook de analyse van de politiek commentator van de Volkskrant gelezen. Raoul du Pré schreef: “Voor een echte omslag is landelijke coördinatie nodig, vanuit het nieuwe kabinet. Gericht fiscaal beleid kan een zet in de goede richting geven: belast producten uit de intensieve veeteelt, stimuleer de productie in duurzame, diervriendelijke stallen. Met de finale onderhandelingen in zicht is dit het moment om er werk van te maken.”
Tenslotte nog een punt van aandacht voor degenen die overigens terecht opmerken dat ook biologische boeren momenteel worden getroffen door eiergate, dat ook een biologische stal vlam kan vatten en dat uitloopkippen ook vogelgriep kunnen krijgen: allemaal waar. Maar, de schaal waarop een crisis zich zal voordoen is bij een duurzamere veehouderij beter beheersbaar dan nu. De massaliteit van de rampen is nu ongekend. Niet duizenden besmette kippen, maar een miljoen. Niet honderd slachtoffers bij een brand maar ruim 20 duizend. Daar gaat het om. En natuurlijk ook om adequate controle van en toezicht op voedselveiligheid, hoewel die nu ondanks alle perikelen meer op orde lijkt dan garanties op fatsoenlijk dierenwelzijn.
Samenvattend roepen wij de kabinetsonderhandelaars op hun verantwoordelijkheid te nemen en met een Deltaplan voor een duurzame veehouderij te komen.
Een dierenambulance van de Dierenbescherming haalde vier kleine, kale baby-eekhoorntjes op in Veldhoven. De boom met daarin hun nest was omgezaagd, waarna de pasgeboren dieren op de grond waren beland. Het nest was niet meer te redden en omdat het was aangeraakt door mensen, zou de moedereekhoorn niet meer terugkomen voor haar kleintjes.
Vrijwilligers van de dierenambulance brachten de eekhoorntjes daarom over naar het Vogelrevalidatiecentrum in Zundert. Volgens Diwi Nieboer, beheerder van het Centrum, was de kans aanvankelijk klein dat de eekhoorntjes hun hachelijke avontuur zouden overleven. “Ze waren nog zó klein, en wogen slechts 25 gram. De vorige keren dat we eekhoorntjes met een vergelijkbaar gewicht binnenkregen, hebben ze het niet gered. Kennelijk kunnen wij de zorg van de moeder voor die héle kleintjes toch niet goed genoeg nabootsen, hoe hard we ook ons best doen.”
"Het eekhoorntje wordt gevoed met een 1 ml spuitje met een speentje erop, zodat ze zich niet kan verslikken"
Nadat de eekhoorntjes door de ambulance waren binnengebracht, gingen ze de couveuse in en werd in alle rust begonnen met het toedienen van water en mineralen. Na vierentwintig uur kregen ze hun eerste flesje melk. “Ze dronken tien keer per dag,” aldus Diwi. “Daarvoor gebruikten we een 1 ml spuitje met een speentje erop. Het toedienen van de melk kon niet te snel gaan, omdat ze zich dan zouden kunnen verslikken. Na het drinken, moeten we ze laten plassen. Voor de verzorgers was het pittig, zij stonden elke nacht op om de eekhoorntjes melk te geven.”
Weer bijna de vrije natuur in
“De kans dat de baby-eekhoorns het zouden redden, was in die eerste weken klein,” vertelt Diwi van het Revalidatiecentrum in Zundert. “Op een ochtend zag ik dat de oogjes van een van de eekhoorntjes dof waren. Dat alarmeerde me. Dit dier mankeerde waarschijnlijk meer dan alleen het gemis van zijn moeder.”
Jaarlijks worden er bij het Revalidatiecentrum duizenden dieren binnengebracht door mensen, allemaal hoopvol dat wij ze kunnen redden. Dat lukt in veel gevallen, maar niet altijd. Vaak zijn onze patiënten door menselijk toedoen in de problemen gekomen. Wat tijdens de periode daarna voorop staat, is het doel van de opvang: het dier moet zich in de natuur kunnen redden. Het eekhoorntje met de doffe oogjes heeft het niet gehaald. Zijn broertje en twee zusjes doen het gelukkig prima.” Volgens Diwi zal het nog minstens een maand duren voordat de dieren weer de natuur in kunnen.
“Pas als ze goed kunnen klauteren en zelf voedsel weten te vinden, zijn ze er klaar voor,” zegt ze. “Een bos met loof- en naaldbomen en voldoende voedselaanbod is dan het meest geschikt. Zo mogelijk voeren we ze de eerste tijd na het loslaten nog bij en hangen we op de uitzetlocatie de nestkist waarin ze tijdens hun verblijf hebben geslapen. Dat zal ze een makkelijkere start geven.”
“Eén eekhoorntje heeft het niet gered. Zijn broertje en zusjes doen het gelukkig prima"
Wat kun je zelf doen om dit te voorkomen?
Officieel is het verstoren van een nest van een beschermde diersoort in gebruik strafbaar. Ben je van plan om te gaan snoeien? Controleer goed of er geen nesten in de bomen aanwezig zijn. Tref je een wild dier in nood aan? Neem dan contact op met de dierenambulance bij jou in de buurt.”
Zwitserland: ‘Een bit in en voor de kar, da’s heel gewoon bij veulens’ *video*
Veulens (foto: Remco Veurink)
Tijdens het traditionele Marché-Concours in het Zwitserse Saignelégier zijn vorig weekend twee Freibergerveulens voor de wagen gespannen tijdens een parade. De jonge veulens kregen ook een bit in en werden met zwepen vooruit gedreven.
Bit en zwepen
Een toeschouwster vertelt: ‘We stonden aan de kant van de weg en de ingespannen veulens liepen ons voorbij. De mond van de toeschouwers viel open van verbazing. We vroegen wat er aan het gebeuren was en kregen te horen dat het volkomen normaal was. Elk jaar worden dus daadwerkelijk Freibergerveulens voor de wagen gezet.’
De veulens, die nog niet afgespeend waren, riepen om hun moeder. De merries werden intussen in een box gezet en liepen dus niet mee in de parade. De toeschouwster vertelt dat de veulens ook een bit inkregen en met zwepen voorwaarts gedreven werden. Na de parade werden ze uitgespannen en konden ze bij hun moeder drinken.
Bekijk hier de beelden waarop te zien is hoe de veulens uitgespannen worden:
Toestemming van dierenarts
Gérard Queloz, de voorzitter van het Marché-Concours zegt: ‘Veulens inspannen is een traditie in de Jura. De wagen is erg licht en als er een probleem zou zijn, wordt er onmiddellijk gereageerd.’ De organisator kreeg de toestemming van een dierenarts. ‘En als de dierenarts en de eigenaar van de veulens zeggen dat er geen probleem is, geloof ik dat.’ Queloz zegt verder dat hij enkel voorzitter van het evenement is, geen veulenspecialist.
Kantondierenarts Flavien Beuchat is dierenarts ad interim. Hij heeft zelf geen toestemming gegeven, dat heeft zijn voorgangster gedaan. Beuchat heeft wel de beelden gezien. Hij begrijpt de commotie wel en zegt: ‘Alles is volgens de wet verlopen. De veuleneigenaar doet dit al jaren en doet het goed. Wellicht kan men zich afvragen of een veulenaanspanning nog moet getoond worden of niet. Of misschien kan een en ander aangepast worden. Met de veulenaanspanning wil men laten zien dat Freibergers al op jonge leeftijd gesocialiseerd worden.’
‘Zweepgebruik en roepen om moeder is normaal’
Beuchat is zich wel bewust van de urgentie van de zaak en heeft het nationaal bureau voor dierenwelzijn ingeschakeld. Momenteel wacht hij op een stellingname uit Bern. Op de vraag of hij het goed vindt dat men veulens inspant en en bit indoet, antwoordt hij: ‘Ik kan enkel zeggen dat alles volgens de wet verlopen is. ‘
Verder zegt de dierenarts nog: ‘Het is volkomen normaal dat men de dieren met een zweep onder controle moet houden. De veulens zijn wel altijd correct behandeld. Het is ook normaal dat de veulens om hun moeder roepen wanneer ze van haar gescheiden worden.’Bron: Pferdonline
Foto: Remco Veurink
Kaziranga National Park werd het afgelopen week voor de tweede keer dit seizoen geteisterd door overstromingen. De medewerkers van IFAW-WTI wisten vijf neushoornkalfjes – in leeftijd variërend van een week tot zes maanden oud – te redden en over te brengen naar het Centre for Wildlife Rehabilitation and Conservation (CWRC).
Neushoornkalf 1: Bosgebied Haldibari (boven)
Bij dit neushoornmannetje van nog maar een week oud had zelfs de navelstreng nog niet losgelaten. Hij werd op de vroege zondagmorgen gered dankzij de gezamenlijke inzet van de mobiele veterinaire dienst (MVS) van het CWRC en het Kaziranga Forest Rescue Team.
Het neushoorntje was totaal overstuur toen het werd gevonden; door het plotseling opkomende water aan de rand van het nationale park was hij zijn moeder kwijtgeraakt. Het veterinair team onder leiding van dierenarts dr. Daoharu Baro van het CWRC kwam in actie na een noodoproep van de Kaziranga Forest Authority. Dr. Baro onderzocht het neushoorntje en besloot dat hij beter af zou zijn in het CWRC.
Het kalf wordt nu zorgvuldig geobserveerd in de crèche van het CWRC. Hij reageert goed op de voeding die hij krijgt toegediend.
Neushoornkalf 2: Baghmari in het gebied Bagori
Dit neushoornvrouwtje van ongeveer vijf of zes maanden oud werd gevonden in een overspoelde woning in Baghmari. Ze werd gered door het Kaziranga Forest Rescue Team onder leiding van dierenarts dr. Debabrata Phukan. Vanwege haar slechte conditie werd ze overgebracht naar het CWRC om gestabiliseerd en verzorgd te worden.
Neushoornkalf 3: Mihimukh in het gebied Kohora
Dit neushoornmannetje van vijf of zes maanden oud werd gered door het Kaziranga Forest Rescue Team toen hij dreigde te verdrinken in de overstroomde faciliteiten van het Interpretation Centre in Mihimukh, een dorp in het centrale bosgebied van Kaziranga.
De reddingsactie werd uitgevoerd door dr. Samshul Ali, dierenarts van de mobiele veterinaire dienst van het CWRC, samen met medewerkers van het bosbeheer. Het kalf werd per boot naar een nabij gelegen weg vervoerd en overgebracht naar het CWRC om daar verder verzorgd te worden
Neushoornkalf 4: Agoratoli
Een neushoornmannetje van bijna twee maanden oud werd zondagavond in het gebied Agoratoli door parkwachters gered en naar het CWRC gebracht.
“De neushoorntjes zijn erg gestrest door wat ze hebben meegemaakt; ze zijn tijdens de overstroming meegesleurd door het water en vervolgens hun moeder kwijtgeraakt”, zei dr. Panjit Basumatary, hoofd van het veterinair team van het CWRC. “Ze krijgen nu de noodzakelijke zorg en worden 24 uur per dag geobserveerd in onze crèche.”
Het team van IFAW-WTI kwam op één dag 23 keer in actie voor dieren in nood aan de zuid- en noordkant van de buiten zijn oevers getreden rivier Brahmaputra. Dit is dag twee van de tweede reeks overstromingen in Kaziranga, en volgens de berichtgeving staat al 85% van het park onder water.
De volgende ochtend – neushoornkalf 5: Na Jan in het gebied Bagori (onder)
De volgende morgen werd nog een neushoornvrouwtje gevonden die haar toevlucht had genomen in de achtertuin van een woning in het overstroomde dorp Na Jan nabij Bagori, het westelijke bosgebied van het Kaziranga National Park. Dankzij de inspanningen van het reddingsteam van het CWRC en de Kaziranga Forest Authority kon dit kleintje maandag bij ons terecht.
Neushoornkalf dat in juli werd gered maakt kennis met negen oudere neushoorns in rehabilitatietraject
Het kalf werd in eerste instantie in een weide geplaatst die grenst aan de crèche, waar hij in de gaten werd gehouden door een verzorger. Sinds afgelopen week verblijft hij in het gezelschap van negen oudere neushoorns, waarvan er acht tijdens de overstromingen van vorig jaar zijn gered. Meestal is hij te vinden in de buurt van een jong neushoornvrouwtje waaraan hij zich gehecht heeft. Hij volgt haar zoals hij dat bij zijn eigen moeder zou doen.
Aanvankelijk vermeed het kalf het contact met de oudere neushoorns, maar bij de wat jongere dieren voelde hij zich wel op zijn gemak. Het is interessant om te zien dat hij, naast de melkvoeding die hij nog krijgt, nu ook aan het verse gras begint te knabbelen, net als de oudere neushoorns. En nog belangrijker: hij heeft geprobeerd zijn ontlasting op dezelfde plek achter te laten. Dat is heel gezond gedrag voor een neushoorn en een bemoedigende stap in het rehabilitatieproces!
Het lijkt erop dat de overstromingen dit jaar erger zijn dan vorig jaar. Bij het Wildlife Rescue Centre van IFAW-WTI werden tijdens de overstromingen van vorig jaar in twee weken tijd acht neushoornkalfjes opgevangen. Dit seizoen zijn er tot nu toe al vijf neushoorns bij het CWRC ondergebracht, waarvan er vier op dezelfde dag arriveerden. Dat betekent dat er op dit moment veertien neushoornkalveren zijn die jouw steun nodig hebben in de komende jaren, tot de dag dat ze weer worden uitgezet in het wild.
That's why, when an elephant's life is in danger, it can be devastating for the herd, not to mention a blow to efforts trying to save the endangered animal. Elephant populations in Africa have plummeted because of ivory poaching, and elephants in both Africa and Asia suffer from decreasing habitats and increasingly frequent conflict with people.
So when visitors driving across Kenya's Tsavo East National Park spotted something in the mud, they slowed and saw a tiny trunk moving. It was a baby elephant who was obviously exhausted and in desperate need of help.
Rescuers from the David Sheldrick Wildlife Trust (DSWT), an organization that has long worked in the region to save elephants in need, rushed to the scene. They noticed a herd of elephants in the distance, and hurried to free the baby to help his chances of finding his family again.
Rescuers also noticed tracks in the mud where a mother elephant had obviously tried tirelessly to pull her baby from the mud. It's believed he could have been struggling there for 12 hours.
"The calf’s mother had clearly tried desperately to save her calf and had nearly given up all hope," Rob Brandford, executive director of the DSWT in the UK, told The Dodo.
As people surrounded the baby, something surprising happened.
From the herd in the distance, a large elephant separated and came closer. She flailed her trunk and was obviously in distress. She began to mock-charge toward the men who surrounded the baby. This elephant, rescuers realized, was obviously the baby's mother.
As rescuers fastened straps around the struggling calf, something changed in the mother elephant. She appeared to realize that these people posed no threat but were actually trying to help.
She stood by, as the men struggled, knee-deep in mud, to save her baby's life.
Rescuers were successful, and almost as soon as he could, the little calf rushed to his mother's side.
"This little calf was lucky," Brandford said. "Over the years, we’ve seen many instances of calves unable to climb out of deep ditches created by animals around pipelines or community wells, often simply holes dug into the ground. Whilst a herd will do all it can to save the calf, if they can’t free the baby, eventually they face the difficult choice of staying and endangering the herd, or leaving the baby behind."
"With elephant families being torn apart by poaching, habitat destruction and human-wildlife conflict, keeping herds together is our primary mission," Brandford said. "Reuniting a calf with his mother is the ultimate happy ending."
Uitgelegde hennen onderweg naar Polen. Foto: Eyes on Animals
Kalveren onderweg vanuit Oost-Europa naar Nederland. Foto: Eyes on Animals
"Het eekhoorntje wordt gevoed met een 1 ml spuitje met een speentje erop, zodat ze zich niet kan verslikken"
“Eén eekhoorntje heeft het niet gered. Zijn broertje en zusjes doen het gelukkig prima"
