Paardengevechten: 2 opgehitste hengsten gedwongen te vechten voor een vastgebonden merrie ( veel heftige foto's en petitie )

PETITIE:

https://networkforanimals.org/petitions/petition-to-end-organized-horse-fighting-in-the-philippines/

 

Op de zuidelijke Filipijnse eilandengroep Mindanao vinden er jaarlijks tientallen paardengevechten plaats tijdens religieuze festiviteiten. Dit wordt gepromoot als een ‘cultureel evenement’ dat in werkelijkheid in handen is van criminelen. Er wordt ontzettend veel geld verdiend aan deze, op de Filipijnen illegale, gevechten tussen paarden.

Paardengevechten op de Filipijnen | Foto: Network for Animals

 

Paardengevechten
Bij dit type evenement worden twee paarden aangespoord om met elkaar te vechten. Een merrie wordt vastgebonden in het centrum van een stadium, arena of veld. Vervolgens worden twee hengsten losgelaten die om het vrouwtjespaard moeten vechten. De gevechten tussen twee paarden kunnen soms uren duren waarbij ze elkaar trappen, bijten en stoten. Het winnende paard mag de merrie bestijgen. Het verliezende paard wordt meestal gedood door zijn eigenaar of sterft een langzame en pijnlijke dood als gevolg van interne bloedingen. Een proces dat soms wel een week kan duren.

Niet alleen de mannetjes ondervinden stress en lichamelijke pijn: dezelfde merrie wordt steeds gebruikt en zal uiteindelijk tussen de 24 tot 72 keer bestegen worden tijdens een toernooi. Zo’n toernooi duurt gewoonlijk drie dage. Het is onbekend hoeveel paarden er in totaal ingezet worden tijdens de gevechten, maar het gaat om zeker duizenden per jaar. In sommige festivals werden 100 paarden gebruikt voor de gevechten tijdens één weekend en er zijn festivals geregistreerd waarbij er 20 gevechten per dag werden gehouden. De paardengevechten zijn vergelijkbaar met stierengevechten in termen van wreedheid tegenover weerloze dieren die gedwongen worden om deel te nemen.

Verwond paard tijdens paardengevecht op de Filipijnen | Foto: Network for Animals

 

Verder ondergaan de paarden zware trainingen ter voorbereiding op de gevechten: zo wordt de paarden geleerd om te boksen door ze vast te binden en ze te dwingen te stoten zoals tijdens een bokswedstrijd. Soms worden de paarden opgesloten in een arena waar ze geacht worden een geit te doden, om zo de dieren agressiever te maken. Er zijn gevallen bekend waarbij de paarden zo agressief werden dat ze hun eigenaren doodden.

Criminele activiteit
Tijdens de paardengevechten wordt er flink geld verdiend door criminelen. Duizenden pesos worden ingezet in weddenschappen tijdens ieder gevecht en de winsten voor de organisatoren kunnen oplopen tot 500.000 pesos (9.500 euro). Dit is heel veel geld in een arm land als de Filipijnen. De paardengevechten zijn sinds 1998 illegaal op de Filipijnen. Artikel nr. 8485 verbiedt paardengevechten en mishandeling van paarden. Wie iets te maken heeft met een paardengevecht riskeert een gevangenisstraf van tussen de 6 maanden en 2 jaar en een boete. De hoogte daarvan hangt af van het wel of niet sterven van het paard tijdens een gevecht.

De organisatie Network for Animals zet zich in om een einde te maken aan deze gevechten door op te roepen tot een betere naleving van de wet. Ze verzamelt handtekeningen via een petitie gericht aan president Aquino om hem aan te sporen middelen in te zetten, zodat er geen paardengevechten meer georganiseerd worden. Gewoonlijk zijn dierenartsdiensten in de Filipijnen erg basaal en duur voor de lokale, arme boeren die hun paarden inzetten tijdens de paardengevechten. Network for Animals organiseert regelmatig bijeenkomsten waarbij dierenartsen de paarden behandelen die in het gebied gehouden worden. Tijdens deze behandelingen probeert het team de eigenaren te ontmoedigen om deel te nemen aan de paardengevechten.

Teken de petitie van Network for Animals voor het einde aan de paardengevechten op de Filipijnen hier.

Vertaalde tekst met dank aan: www.piepvandaag.nl

De illegale gruwelijke paardengevechten nog steeds populair ( veel foto's en petitie )

De verwerpelijke paarden gevechten gokwedstrijden nog steeds populair ( petitie en veel foto's )

Paarden gevechten:

Hoewel illegaal in het grootste deel van de wereld, zijn deze wedstrijden nog steeds populair op de Filippijnen, in Zuid Korea, China en Indonesië. 

Petitie:

http://e-activist.com/ea-action/action?ea.client.id=1736&ea.campaign.id=38531

                         

Bij zulke tornooien zijn wel 54 paarden betrokken en vele onder hen lopen gruwelijke verwondingen op. Geprikkeld door een merrie die in de nabijheid vastgebonden staat gedurende zo’n 6 uur, vechten telkens twee hengsten, opgejaagd door hun seksuele instincten. Ze vallen mekaar aan om hun rivalen uit te schakelen. Ze bijten en stampen elkaar. Soms zo hevig dat er een oog uitgestampt wordt, of er een oor wordt afgebeten. Vele hebben verwondingen over het hele lichaam.         

 

                       

       

Soms breken ze hun benen wanneer ze wanhopig proberen te ontsnappen aan de aanvallen. Andere hinken rond in de arena met een glazige blik in de ogen wanneer ze vruchteloos pogen om onder de aanvallen van de tegenstander uit te raken. 
                

Hoe bloediger de verwondingen hoe enthousiaster het publiek.

In het wild gaan hengsten ook wel vechten voor de suprematie maar nooit op zulke manier. Diegene die het onderspit moet delven zal op de vlucht kunnen slaan vooral eer het te erg wordt. Hier echter zitten ze opgesloten in een arena en kunnen niet anders dan blijven vechten om te proberen de aanvallen van de tegenstander te weerstaan.         

 

       

Dergelijke tornooien zijn eveneens dramatisch voor de  merrie die gebruikt wordt als lokaas voor de hengsten. Niet alleen deelt ze regelmatig in de stampen van de duellerende hengsten maar het arme dier wordt vervolgens verplicht te paren met de winnaar van de strijd. Dit betekent dat zij in 6 tot zo’n 30 keer kan gedekt worden. 

                

Paarden die te zwak of te oud zijn om te vechten worden opgeofferd door hen in te zetten tegen veel sterkere paarden.

Het is zuiver middeleeuws. Hoewel het op de Filippijnen, Z. Korea, China en Indonesie wettelijk verboden is, maken corruptie en gebrek aan toepassing  van de wet het mogelijk dat deze wedstrijden blijven doorgaan met ogenschijnlijk officiële instemming. Deze matchen worden uitgezonden op TV en lokale handelslui sponsoren paarden en tornooien. De tornooien worden aangemoedigd als “culturele traditie” maar in feite zijn ze grotendeels georganiseerd, gesponsord en gecontroleerd door het misdaadsyndicaat dat grote winsten haalt uit het gokken. Er worden duizenden dollars ingezet op elke strijd, een klein fortuin in een zeer arm land als de Filippijnen. 
                

Paarden sterven  vaak in de ring aan hun verwondingen of van uitputting. Veterinaire zorgen zijn te duur voor de eigenaars van de paarden. Gewonde paarden worden meestal gedood en hun vlees wordt op de barbecue klaargemaakt en verkocht aan het publiek.

 

 

De verwerpelijke paarden gevechten gokwedstrijden nog steeds populair ( petitie en veel foto's )

Paarden gevechten:

Hoewel illegaal in het grootste deel van de wereld, zijn deze wedstrijden nog steeds populair op de Filippijnen, in Zuid Korea, China en Indonesië. 

Petitie:

http://forcechange.com/141584/stop-cruel-and-bloody-horse-fights-for-entertainment/

                         

Bij zulke tornooien zijn wel 54 paarden betrokken en vele onder hen lopen gruwelijke verwondingen op. Geprikkeld door een merrie die in de nabijheid vastgebonden staat gedurende zo’n 6 uur, vechten telkens twee hengsten, opgejaagd door hun seksuele instincten. Ze vallen mekaar aan om hun rivalen uit te schakelen. Ze bijten en stampen elkaar. Soms zo hevig dat er een oog uitgestampt wordt, of er een oor wordt afgebeten. Vele hebben verwondingen over het hele lichaam.         

 

                       

       

Soms breken ze hun benen wanneer ze wanhopig proberen te ontsnappen aan de aanvallen. Andere hinken rond in de arena met een glazige blik in de ogen wanneer ze vruchteloos pogen om onder de aanvallen van de tegenstander uit te raken. 
                

Hoe bloediger de verwondingen hoe enthousiaster het publiek.

In het wild gaan hengsten ook wel vechten voor de suprematie maar nooit op zulke manier. Diegene die het onderspit moet delven zal op de vlucht kunnen slaan vooral eer het te erg wordt. Hier echter zitten ze opgesloten in een arena en kunnen niet anders dan blijven vechten om te proberen de aanvallen van de tegenstander te weerstaan.         

 

       

Dergelijke tornooien zijn eveneens dramatisch voor de  merrie die gebruikt wordt als lokaas voor de hengsten. Niet alleen deelt ze regelmatig in de stampen van de duellerende hengsten maar het arme dier wordt vervolgens verplicht te paren met de winnaar van de strijd. Dit betekent dat zij in 6 tot zo’n 30 keer kan gedekt worden. 

                

Paarden die te zwak of te oud zijn om te vechten worden opgeofferd door hen in te zetten tegen veel sterkere paarden.

Het is zuiver middeleeuws. Hoewel het op de Filippijnen, Z. Korea, China en Indonesie wettelijk verboden is, maken corruptie en gebrek aan toepassing  van de wet het mogelijk dat deze wedstrijden blijven doorgaan met ogenschijnlijk officiële instemming. Deze matchen worden uitgezonden op TV en lokale handelslui sponsoren paarden en tornooien. De tornooien worden aangemoedigd als “culturele traditie” maar in feite zijn ze grotendeels georganiseerd, gesponsord en gecontroleerd door het misdaadsyndicaat dat grote winsten haalt uit het gokken. Er worden duizenden dollars ingezet op elke strijd, een klein fortuin in een zeer arm land als de Filippijnen. 
                

Paarden sterven  vaak in de ring aan hun verwondingen of van uitputting. Veterinaire zorgen zijn te duur voor de eigenaars van de paarden. Gewonde paarden worden meestal gedood en hun vlees wordt op de barbecue klaargemaakt en verkocht aan het publiek.

 

De bloedige georganiseerde paardengevechten voor de gokindustrie zijn nog steeds populair ( Petitie)

 PETITIE
http://e-activist.com/ea-action/action?ea.client.id=1736&ea.campaign.id=28311

Hoewel illegaal in het grootste deel van de wereld, zijn deze wedstrijden nog steeds populair op de Filippijnen, in Zuid Korea, China en Indonesië. 

                         

Bij zulke tornooien zijn wel 54 paarden betrokken en vele onder hen lopen gruwelijke verwondingen op. Geprikkeld door een merrie die in de nabijheid vastgebonden staat gedurende zo’n 6 uur, vechten telkens twee hengsten, opgejaagd door hun seksuele instincten. Ze vallen mekaar aan om hun rivalen uit te schakelen. Ze bijten en stampen elkaar. Soms zo hevig dat er een oog uitgestampt wordt, of er een oor wordt afgebeten. Vele hebben verwondingen over het hele lichaam.         

 

                       

       

Soms breken ze hun benen wanneer ze wanhopig proberen te ontsnappen aan de aanvallen. Andere hinken rond in de arena met een glazige blik in de ogen wanneer ze vruchteloos pogen om onder de aanvallen van de tegenstander uit te raken. 
                

Hoe bloediger de verwondingen hoe enthousiaster het publiek.

In het wild gaan hengsten ook wel vechten voor de suprematie maar nooit op zulke manier. Diegene die het onderspit moet delven zal op de vlucht kunnen slaan vooral eer het te erg wordt. Hier echter zitten ze opgesloten in een arena en kunnen niet anders dan blijven vechten om te proberen de aanvallen van de tegenstander te weerstaan.         

 

       

Dergelijke tornooien zijn eveneens dramatisch voor de  merrie die gebruikt wordt als lokaas voor de hengsten. Niet alleen deelt ze regelmatig in de stampen van de duellerende hengsten maar het arme dier wordt vervolgens verplicht te paren met de winnaar van de strijd. Dit betekent dat zij in 6 tot zo’n 30 keer kan gedekt worden.

Paarden die te zwak of te oud zijn om te vechten worden opgeofferd door hen in te zetten tegen veel sterkere paarden.

Het is zuiver middeleeuws. Hoewel het op de Filippijnen, Z. Korea, China en Indonesie wettelijk verboden is, maken corruptie en gebrek aan toepassing  van de wet het mogelijk dat deze wedstrijden blijven doorgaan met ogenschijnlijk officiële instemming. Deze matchen worden uitgezonden op TV en lokale handelslui sponsoren paarden en tornooien. De tornooien worden aangemoedigd als “culturele traditie” maar in feite zijn ze grotendeels georganiseerd, gesponsord en gecontroleerd door het misdaadsyndicaat dat grote winsten haalt uit het gokken. Er worden duizenden dollars ingezet op elke strijd, een klein fortuin in een zeer arm land als de Filippijnen. 
                

Paarden sterven  vaak in de ring aan hun verwondingen of van uitputting. Veterinaire zorgen zijn te duur voor de eigenaars van de paarden. Gewonde paarden worden meestal gedood en hun vlees wordt op de barbecue klaargemaakt en verkocht aan het publiek.