Translate

zondag 23 maart 2014

Gelukkig weer twee beren gered uit de wrede beer-hondengevechten ( veel foto's )



Goed nieuws! Beren Taara en Lily gered



Arme misbruikte, mishandelde dieren. Ook de honden.!

WSPA www.wspa.nl heeft weer twee beren naar een veilig en diervriendelijk onderkomen kunnen overbrengen: het berenreservaat Balkasar. Wij zetten ons al geruime tijd in om aan de wrede praktijken van de beer- hondengevechten in Pakistan een einde te maken. Dankzij uw steun lukt dat steeds beter.

Mager en vol littekens

Na een lange reis komt de tien jaar oude beer Taara aan in het Balkasar berenreservaat in Pakistan. Als onze partnerorganisatie het Biodiversity Research Centre (BRC) haar onderzoekt, is ze erg mager en heeft ze bloedarmoede. Onder haar ruwe vacht en op haar snuit vinden ze de littekens en korsten van de wonden uit haar trieste verleden in de arena. Haar hele leven kreeg ze te weinig te eten. Ze weegt nog maar 117 kilo. Na de medische inspectie blijkt, dat ze gelukkig verder in een redelijke gezondheid verkeert. Ook heeft ze al gelijk een enorme trek. Vooral kip vindt ze heerlijk.

Een leven vol angst en pijn


Voordat ze vrijgelaten werd, had Taara een afschuwelijk leven. Een leven vol angst, in miserabele omstandigheden. Zodra haar baas maar in de buurt kwam was ze al bang. Van hem moest ze steeds opnieuw voor haar leven vechten in de wrede beer-hondengevechten. Angst, pijn en woede waren de enige emoties die ze kende.

Een beter berenleven

 
 
Lekker in de hangmat, toe maar !!
 
Om aan het leven in het Balkasar reservaat te wennen is Taara in quarantaine geplaatst. Ze deelt haar verblijf met Lily, een andere geredde beer. Taara blijkt een heel vrolijke, vriendelijke en speelse beer. Ze geniet van het gezelschap van Lily, die eerst de kat uit de boom kijkt. Na een periode van wennen spelen en stoeien de beren de hele dag met elkaar.

De vrijheid tegemoet

 
De gezondheid van beide beren is inmiddels zo verbeterd, dat ze kunnen oefenen in het trainingsgedeelte van het reservaat. Daar kunnen ze wennen aan een leven in vrijheid. Taara lijkt niet te kunnen wachten en Lily’s vacht glanst steeds meer. Waarschijnlijk duurt het niet meer lang voordat ze in vrijheid kunnen leven.

Tegen de wrede beer-hondengevechten in Pakistan

WSPA zet zich in tegen de wrede beer-hondengevechten. Lees hier het vijfstappenplan op weg naar een wereld zonder beer-hondengevechten.

Wilders moe ? Geniet dan van dit super fijn nieuws.... het gaat beter met pup Mambo !

Gek word ik van de persberichten over Wilders. U kunt voor of tegen zijn maar de bagger die wij over ons heen krijgen is mij even te veel. Daarom dit fijne persbericht van puppy Mambo.

Persbericht van de International Fund for Animal Welfare www.ifaw.nl :

About Jennifer Gardner
     
Jennifer Gardner, Program Officer for Disaster Response
Jennifer Gardner is Programmamedewerker Noodhulp, ze werkt op IFAW's internationale kantoor op Cape Cod.



Ik ben blij dat ik kan melden dat Mambo al een stuk is opgeknapt!
 
We vonden we hem onder een huis, hij kon zijn ogen niet openen en kon nauwelijks zijn kopje optillen. Nu brengt kleine Mambo zijn dagen door met de andere puppy's in de medische kliniek en opvang, alle dieren werden getroffen door de uitbarstingen van Mount Sinabung. Indonesië
 
 
 
Langzaam sterkt hij weer aan. Rondrennen kan hij nog niet, maar lopen wel. Vaak kiest hij een lekker zonnig plekje in het gras om een dutje te doen. Het lijkt net alsof hij de wereld voor het eerst ziet. Mambo zit vaak op het gras en kijkt omhoog naar de lucht of naar de spelende honden om hem heen. We zijn blij dat we hem vonden en hem konden behandelen voor het te laat was.
Ook zijn we blij dat we een plek gevonden hebben die we kunnen gebruiken als opvang en kliniek. Dankzij uw steun hebben we een veilige plaats voor de dieren tot ze terug kunnen naar hun familie.
Mambo krijgt water en voedsel van onze medewerkers ©IFAW-COPMambo krijgt water en voedsel van onze medewerkers ©IFAW-COP
Honden zoals Mambo krijgen voortdurende zorg. Hopelijk kunnen we hen snel verenigen met hun familie wanneer alle bewoners weer naar huis mogen. Voedsel, schoon water en wasbeurten om hen te verlossen van vuil en vlooien zullen ervoor zorgen dat ze zich snel beter voelen. En omdat de vrijwilligers in de opvang logeren, krijgen ze veel aandacht wat erg belangrijk is voor de socialisatie van puppies.

We weten niet hoe lang het nog duurt voor iedereen weer terug naar huis mag. Mount Sinabung staat bekend als de meest mysterieuze vulkaan van Indonesië. Wetenschappers kunnen niet met zekerheid de volgende uitbarstingen voorspellen, en met dagelijkse activiteit, blijft iedereen alert.
Het werken vlakbij een actieve, onvoorspelbare vulkaan is erg stressvol. Elke dag moet het team rekening houden met waarschuwingen die afgegeven worden. Op sommige dagen konden we de dorpen dus niet eens bezoeken om de dieren te voeren of te redden. Onze lokale partner COP (Centre for Orangutan Protection) heeft drie weken lang de situatie goed in de gaten gehouden en hun teams zonodig naar de dorpen gestuurd.
Nu de opvang open is, kunnen dieren uit de dorpen die het meest gevaar lopen, overgebracht worden. Hierdoor zijn de dieren, hun verzorgers en hun eigenaren veiliger..
 
 
 

zaterdag 22 maart 2014

Persbericht: kom het zien! De nieuwe film 'Wildernix' over de 'Killing Fields' van de Oostvaardersplassen




Persbericht van Stichting Welzijn Grote Grazers    

De propagandafilm van Staatsbosbeheer  “ De Nieuwe Wildernis “ geeft een bedrieglijk vertekend beeld van de werkelijkheid wat in de Oostvaardersplassen plaats vindt.

Duizenden dieren sterven daar iedere winter weer de hongerdood. Worden bewust uitgehongerd door Staatsbosbeheer ( SBB ). De dieren staan tussen hekken ingesloten op een kaalgevreten en verwoest gebied. Van november tot mei  is er niets te eten voor de dieren. Zij moeten interen op dat beetje vet wat ze in de zomer opbouwen. Dit kunnen alleen dieren die een winterslaap houden.

De Stichting Welzijn Grote Grazers  houdt in Nederland bijeenkomsten om het grote dierenleed bekendheid te geven. De derde bijeenkomst is georganiseerd op  zaterdag 29 maart 2014 bij Hotel van der Valk in Hengelo,  Bornsestraat 400 / 7556 BN / Hengelo. 

Middagprogramma:

13.30 uur---  Ontvangst met een kopje koffie

14.00 uur --- Opening door de voorzitter,  Mevr. Y. Bierman met een korte samenvatting.

Lezingen worden gegeven door:  De heer Tjeerd Jorna, dierenarts en Past-President WVA.

En de heer Frits van Beusekom, bioloog/natuurbeschermer, directeur van SBB 1979 tot 1989. 

 Titel van zijn lezing:  Staatsbosbeheer is de weg kwijt.                                          

De heer Sjoerd Schaper, filmmaker/fotograaf zal de film  “ De Nieuwe Wildernix “  vertonen.

Na een korte pauze is er tijd voor vragen en discussie.

!7.oo uur ---  Sluiting door de voorzitter.

 

U BENT VAN HARTE WELKOM.       Stichting Welzijn Grote Grazers.

                                                         

 De (OVP) is een gebied van 6000 hectare, waarvan 4000 hectare water en moeras. Duizenden dieren, Edelherten, Konikpaarden en Heckrunderen leven op een postzegel  van 2000 hectare. De dieren kunnen door de hekken niet migreren om voedsel te zoeken. Het gebied is finaal naar de knoppen, hele bossen zijn verdwenen. Bomen zijn door de hongerende dieren aangevreten en afgestorven. Voor dierenvrienden, dierenartsen,  deskundigen en journalisten moet dit uithongeren STOPPEN. De weerzin is ook groot bij Anny Schreijer – Pierik (CDA) Zij en de Stichting vinden absoluut dat de stekker uit dit wanbeleid moet.  In de laatste 10 jaar ligt het aantal gecrepeerde dieren bij 15.ooo. DEZE SCHANDE wordt getolereerd door de politiek in Den Haag. SBB voert niet bij in barre winterse tijden. De dieren hebben nergens beschutting en zijn overgeleverd aan enorme regenbuien, (waardoor het gebied verandert in een zwarte blubber massa), felle oostenwinden, vorst en koude. De winter van 2012/2013 heeft 2000 dieren het leven gekost. Uitgemergeld sterven ze een langzame hongerdood. Er wordt bij langdurige vorst geen water verstrekt aan de dieren, waardoor ze het ijs opgaan, hier vaak doorzakken en verdrinken. De paarden graven door honger gedreven rietplanten uit tot 50 cm onderwater. Wanneer  ze verzwakt door honger en kou struikelen, komen ze vast te zitten in de modder en sterven na een lange doodsstrijd.

Wat ging eraan vooraf??





 



 Foto´s, meer foto´s, en nog meer foto´s.... u zult uw ogen niet geloven!!Mensen dit is wel Nederland hé. Noemen ze dit natuur???? Kom in actie, stuur het bericht door zodat heel Nederland weet wat voor vreselijk dierenleed plaats vind in de "Doodsvaardersplassen" Alvast bedankt!!

http://stophetleed.nl/meer-foto-s.html      link naar veel foto´s en video´s

Aan het woord Leo van Malsen een dierenvriend die opkomt voor het welzijn van de grote grazers en
de biodiversiteit van het gebied waar momenteel niets en dan ook niets meer van over is!

Op 5 april 2013, was ik  Leo Malsen op uitnodiging van Staatsbosbeheer (SBB) op excursie in de Oostvaardersplassen (OVP)
 
Tevens waren hierbij aanwezig:
 
Maarten Frankenhuis (dierenarts, oud dierentuin dierenarts, oud hoogleraar bedrijfspluimveegeneeskunde, oud directeur Artis, natuurgids Oost Afrika en Zuid en Midden Amerika)
Brigitte Geudeke (beschikt over veel literatuur over de OVP)
Marijn Blom (fotograaf)
Nog enkele gasten
 
SBB liet zich vertegenwoordigen door:
Jasper Kuipers
Jan Griekspoor
Hans Breeveld
 
 
Aanleiding van het bezoek was kritiek van onze kant op het beleid van SBB inzake de grote grazers (konikpaarden, heckrunderen en edelherten) in het OVP-gebied. Ieder jaar weer sterven daar vele honderden dieren een ellendige hongerdood. De totale periode waarin de dieren zonder voedsel zitten bedraagt afhankelijk van hoe streng en lang de winter is, 2-4 maanden. Dit jaar betekent dat dus dat de grote grazers nu nog steeds geen voedsel tot hun beschikking hebben, ook al is officieel de winter voorbij. Vervolgens zal het ook nog enige weken duren voordat met name de runderen gras kunnen vinden dat lang genoeg is voor hen om het te kunnen eten. Paarden kunnen korter gras eten.
 
De gemeenschappelijke mening over het gebied op zich is dat het belangrijke natuurwaarden kent, zeker ten opzichte van vogels. Ten opzichte van de grote grazers, geldt dat er sprake is van een onvolledige natuur. Waar vogels weg kunnen vliegen wanneer ze willen, kunnen de grazers niet wegtrekken bij voedselgebrek vanwege hekken of begrenzing door water. De soorten, konikpaard en heckrund, zijn ook nog eens van onnatuurlijke oorsprong omdat het nakomelingen zijn van gedomesticeerde diersoorten, huispaarden en huisrunderen dus. Daarnaast ontbreken natuurlijke predatoren zoals de wolf, die zwakke dieren eerder uit hun lijden zouden verlossen.
 
Hoewel de totale oppervlakte van de OVP 5600 ha bedraagt, slechts ca. 2000 ha is in meer of mindere mate geschikt voor de grote grazers. Hiermee lijkt het gebied boven zijn (natuurlijke) draagkracht te worden belast door het grote aantal grazers 3500-4000.
 
Wat zegt SBB over het beheer: Men past vroeg reactief beheer toe, wat zoveel betekent dat dieren in hun laatste dagen worden afgeschoten als ze kenmerken vertonen waaruit blijkt dat ze binnen enkele dagen zullen sterven. De dieren zijn dan dus zo verzwakt dat ze niet meer kunnen/willen vluchten, zich afzonderen, etc. Tegelijk zegt SBB dat er geen sprake is van lijden en dat lijden niet zichtbaar is bij dieren.
Men hinkt hier dus wel op 2 benen. De grote vraag is: Wanneer begint het lijden van een dier. Hier bestaat geen wetenschappelijk onderbouwd antwoord op. Wel is aangetoond dat herkauwers honger als pijn ervaren. Er is dus sprake van lijden in meer of mindere mate. En wanneer moet je dan als mens daar iets aan gaan doen?
Ondanks dat de dieren worden beperkt in hun migratie door hekken en het in feite daardoor gehouden dieren betreft, het bovendien huispaarden en huiskoeien betreft, spreekt SBB toch van natuur. Bovendien geldt volgens art. 36 van de Gezondheid- en Welzijnswet voor Dieren dat ook hier een zorgplicht geldt, een aspect dat SBB ontkent.
 
Welke maatregelen zijn mogelijk?

Bijvoeren in de winter. Door het voer uit te rijden in het gebied zal er geen concurrentiestrijd ontstaan tussen de dieren. Wel zullen er meer dieren de winter doorkomen en zich het jaar erop ook weer voortplanten. Hiermee ontstaat het jaar erop dus een nog groter probleem.
Dieren wegvangen en verplaatsen. Dit geeft veel stress bij zowel het vangen als bij het verplaatsen. Bovendien zullen hierbij wellicht familiebanden worden verstoord. Daarnaast verplaats je het probleem naar een andere gebied waar op termijn het zelfde zal gebeuren. Dan zijn er nog hoge kosten mee gemoeid. Familiebanden worden niet verstoord als een kudde in haar geheel wordt gevangen of gedood.
Vangen van dieren en geboortebeperkende maatregelen treffen. Deze verschillen qua ingreep bij de mannelijke en vrouwelijke dieren. Ook hier zal veel stress ontstaan omdat de dieren gevangen moeten worden en daarna behandeld. Los daarvan zijn er ook weer hoge kosten aan verbonden.
Dieren tussen tijds ophokken zodat ze in de winter wel verzorging kunnen krijgen en dan in het voorjaar weer loslaten. De gevolgen hiervan komen erg overeen met de maatregelen genoemd onder 1.
Gebied vergroten door natuurgebieden aan elkaar te verbinden, zodat migratie mogelijk wordt. Dit geeft weinig stress bij de dieren maar op termijn zal ook dit gebied al snel overbevolkt raken. Op dit moment is het wel een grote wens van SBB.
Vroeg reactief beheer. Dit is wat SBB nu doet. In het kort: Dieren bekijken en op hun gedrag en fysieke kenmerken bepalen of ze lijden of niet. Dit is erg lastig in te schatten. Tegen de tijd dat de dieren zo verzwakt zijn dat ze alsnog worden afgeschoten hebben ze al enige tijd geleden, al wordt dit door SBB ontkend. De kadavers van edelherten blijven achter in het veld, die van konikpaarden en heckrunderen worden vernietigd.


Proactief beheer. Het vroegtijdig beheren van de populatie. Doel is de populatie naar een dusdanig aantal te brengen dat er meer dieren zonder extreme honger en lijden de winter door kunnen komen. De populatie wordt dan dus afgemeten aan de draagkracht van het gebied. Hiermee worden 2 natuurlijke factoren aangevuld die nu ontbreken. Doordat er minder dieren zijn is er minder/geen noodzaak tot migreren. Door het kunstmatig beheer wordt de rol van predatoren nagebootst. SBB zegt hiervan dat dit te grote invloed heeft op familiebanden. De vraag is wat er gebeurt met deze familiebanden als een dier uiteindelijk sterft door de honger. Tonnen vlees dat nu wegrot of wordt vernietigd zouden ten gunste kunnen komen van voedselbanken, dierentuinen, restaurants als streekproduct/scharrelvlees. Bovendien zou het verkochte vlees extra inkomsten betekenen voor SBB dat weer aan natuurbeheer kan worden besteed.
SBB wil voor geen enkele van bovenstaande maatregelen kiezen, met uitzondering van nummer 6.
 
Het gebied lag er vandaag, ondanks redelijk weer, als een oorlogsgebied bij. Op het 5600 ha grote gebied waarvan ca. 3600 ha bestaat uit water is slechts 150 ha beschutting te vinden. Hierop leven zo'n 3500-4000 dieren (!) Ter vergelijk, op de Veluwe geldt 2 edelherten :100 ha (!) Grote open vlakten zonder enige dekking en voedsel waarop konikpaarden en edelherten zichtbaar waren. Van de edelherten waren vele kadavers zichtbaar, die van de konikpaarden waren al opgeruimd. Heckrunderen heb ik niet gezien. De dieren hebben nu in de winter weinig dekking tegen de harde koude wind. Er zijn wel wat wallen aangelegd maar hiervan maken de dieren weinig/geen gebruik. Zijn ze op de verkeerde plaats aangelegd? Je kunt je bij dit beeld afvragen wat er gebeurt als het straks hartje zomer is en de dieren niet kunnen ontsnappen aan de brandende zon. In de natuur zie je dat dieren bij hogere temperaturen graag verkoeling zoeken onder een boom. Hier op de OVP is dat onmogelijk.

Het kaalgevreten landschap, waarin zelfs bomen dood gevreten zijn, laat zien dat het gebied boven zijn draagkracht wordt belast. Welke gevolgen heeft dit voor de biodiversiteit? Als elk blaadje en plantje opgegeten wordt gaat dit op termijn, en wellicht nu al, ten koste van het aantal soorten planten dat daar kan (over)leven. Van deze plantjes zijn weer allerlei insecten afhankelijk zoals solitaire bijen, zweefvliegen etc. Als deze soorten verdwijnen gaat dit experiment dus ten koste van de biodiversiteit. Dat terwijl EU-subsidies ontvangen worden die juist bedoeld zijn om de biodiversiteit te bevorderen. Wat zou er gebeuren als dergelijke uitkomsten bekend worden in Brussel waar men nu wel wat redenen kan gebruiken om minder geld uit te geven, ook daar heerst immers geldtekort. Ik sluit niet uit dat men minder geld krijgt en mogelijk zelfs een deel van de ontvangen subsidie moet terug betalen.
 
Wat zegt de wetgeving: Gehouden dieren, zoals huisdieren en vee e.d. vallen onder de wet dierenwelzijn. Hoewel de konikpaarden en heckrunderen in het gebied zijn uitgezet, dus er niet op eigen kracht zijn gekomen, vallen ze inmiddels volgens de wetgever niet meer onder gehouden dieren. Ze zijn als het ware verwilderd. Toch zegt de raad voor dierenaangelegenheden in haar rapport dat het hier semi gehouden dieren betreft. In de wet dierenwelzijn is de houder verplicht de dieren te verzorgen en daarbij is het verstrekken van voedsel en water natuurlijk van primair belang. Maar ook bij ziekte is er zorgplicht die men uitvoert door met een dier naar een veearts te gaan bijvoorbeeld of het uit zijn lijden te verlossen voordat het teveel gaat lijden.
 
Als deze dieren niet onder de Gezondheid- en Welzijnswet voor Dieren vallen omdat het inmiddels ‘wilde dieren’ zijn, vallen ze onder de Flora en Faunawet. Ook deze wet kent zorgplicht aan dieren toe. De mens moet een dier dat noodlijdend is dus helpen en zorg bieden. SBB beperkt deze zorg tot het afschieten van dieren die aan het eind van hun latijn zijn. Er is dus geen sprake van zorg om het lijden te voorkomen.
 
In beide wetten lijkt er dus grond te bestaan waarop het verzuimen van het bieden van (preventieve) zorg strafbaar is. De grote vraag is onder welke wet de dieren vallen. In elk geval vallen de edelherten onder de Flora en Faunawet.
 
Wat is de rol van dierenwelzijnsorganisaties :

In de maandenlange aanloop naar deze excursie heb ik persoonlijk veel hulp gezocht bij allerlei instanties. De Partij voor de Dieren (PvdD) gaf als antwoord zich niet te bemoeien met de OVP. Later gaf men zelf aan op hun eigen site dat er niks mis was met dierenwelzijn op de OVP. Enkele dagen later, nadat er veel onrust ontstond op het internet, stond er ineens te lezen dat de PvdD het experiment kritisch volgde. Maar uiteindelijk hebben ze nog niks gedaan. Ik belde met de politie om aangifte te doen maar werd doorverwezen naar de dierenpolitie. De dierenpolitie wilde geen aangifte opnemen. Als reden kreeg ik dat de dierenpolitie alleen bedoeld is voor mishandeling en/of verwaarlozing van huisdieren en/of vee. Van de dierenbescherming kreeg ik een vergelijkbare reactie. Vervolgens heb ik nog pogingen gedaan bij IFAW en WSPA. Wel een nette reactie gekregen maar geen daden vanwege te weinig capaciteit ofwel niet actief in Nederland, hoezo de W van wereld dan in je naam opnemen....
 
 
Wat kunnen wij doen?
Alleen maar heel veel aandacht vragen voor dit probleem. Bij de politiek, bij dierenwelzijnsorganisatie's (als ze tenminste echt bestaan) maar ook bij zoveel mogelijk mensen zodat de aandacht op dit onderwerp niet verslapt. Stuurt u het door?
 
Met dank aan:
 
SBB die wetende dat wij zeer kritisch zijn toch ons wilde ontvangen en rondleiden.
www.flantuas.nl , die ons de gelegenheid gunde in hun restaurant op een rustige plek de excursie voor te bereiden.
Maarten Frankenhuis die als autoriteit geldt op het gebied van dierenwelzijns vraagstukken.
Brigitte, die literatuur aanleverde
Marijn Blom, de fotograaf die toch de indrukken vast heeft weten te leggen.
 
En natuurlijk aan allen die daadwerkelijk iets gaan doen met deze mail. Zonder u was dit een zinloze exercitie.
 
Voor wie mee wil doen aan een inhoudelijke discussie: http://www.boerenweg.nl/algemeen/oostvaardersplassen-killingfields-van-de-lage-landen/
 
Voor wie een impressie wil zien van hetgeen wij die dag aantroffen:
 
http://www.youtube.com/watch?v=plJOsn65lVU voor de tablet: http://youtu.be/plJOsn65lVU
 
En nog meer op: http://www.stophetleed.nl/

Sterft cijfers van 2013

Sterfte Maart 2013

8 april 2013

Maandrapportage – Maart 2013 Hoefdieren Oostvaardersplassen
De situatierapportage Oostvaardersplassen is gemaakt door Staatsbosbeheer en verschijnt vanaf 1 december t/m eind april 1 x per maand. Deze rapportage wordt gepubliceerd op de website van Staatsbosbeheer. Hierin wordt per maand (in volle weken) gerapporteerd hoeveel dieren van welke soort er geschoten zijn en hoeveel dieren een natuurlijke dood zijn gestorven. Ook worden conditie score van de gestorven dieren, de omgevingsconditie en eventuele bijzonderheden gerapporteerd. Daarnaast worden er foto’s die in deze maand in het gebied zijn gemaakt gepubliceerd.
Zie de website voor meer informatie over het beheer in de Oostvaardersplassen en de maatregelen die worden getroffen voor de dieren in het gebied

http://www.staatsbosbeheer.nl/Nieuws%20en%20achtergronden/Themas/Oostvaardersplassen/Feiten%20en%20cijfers.aspx  
Gestorven dieren

Totaaloverzicht gestorven dieren van 1 december 2012 t/m 30 maart 2013:
Van het totaal aantal gestorven dieren is in deze periode het volgende percentage geschoten: 89% Sterfte afgelopen maand:

Sterfte Afgelopen maand:

Soort Geschoten -Natuurlijke dood -Totaal
Heckrund   54                 16                 70                   
konik          94                  23                 117
Herten        333                36                 369  
   
Sterfte tot 30 maart 2013

Soort Geschoten-Natuurlijke dood- Totaal
Heckrund     64                 22                86
hert              941                92                1033
konik           205                38                 243

 http://www.thepetitionsite.com/803/174/110/laat-de-opgesloten-dieren-in-de-oostvaardersplassen-niet-verhongeren/
De petitie

Voor veel meer informatie: www.stichtingwelzijngrotegrazers.nl

 

 
 
 

vrijdag 21 maart 2014

3 hele jonge babybeertjes gered uit de handen van particulieren. Chapeau Stichting Vier Voeters ! ( veel foto's )



Berenbaby's gered in Kosovo  Oska en Ron zijn nog maar 6 weken oud. Wat een moppies !

 VIER VOETERS neemt zorg over voor illegaal gehouden berenjongen

De klein Ema is nog maar 3 weken oud en het is nog maar de vraag of zij het gaat redden. Kleine pop !!

 Amsterdam, 20 maart 2014 - De internationale dierenwelzijnsorganisatie VIER VOETERS heeft onlangs de zorg voor drie babyberen uit Peja (Kosovo) op zich genomen. De slechts zes weken oude dieren zijn overgebracht naar het VIER VOETERS berenopvangcentrum in Prishtina. Daar worden de kleintjes, die de namen ‘Ema’, ‘Oska’ en ‘Ron’ kregen, 24 uur per dag verzorgd.
 
De kleine Ema krijgt een flesje

 Eerst werd Ema ontdekt. Zij was, slechts drie (!) weken oud, door een familie gekocht en werd illegaal in hun appartement gehouden. De politie van Peja werd op de zaak geattendeerd doordat de familie op Facebook berichtjes over het dier gepost had. Afgelopen woensdag  werd de kleine berin in beslag genomen. Alsof dit nog niet genoeg dierenleed is, werden gisteren nog twee berenwelpen. Zij hebben dezelfde leeftijd als de kleine berin en aangenomen wordt dat het broers en zussen zijn. Een veterinair onderzoek moet hier meer duidelijkheid over scheppen.
Ron en Oska zij gered door de helden van Vier Voeters.

 "Het verantwoordelijke Ministerie en de politie hebben uitstekend gereageerd door de dieren in beslag te nemen en direct contact met ons op te nemen", aldus Carsten Hertwig, berenexpert bij VIER VOETERS. "Wij eisen dat de dierenhandelaar die de kleine Ema verkocht heeft, gezocht en vervolgd wordt. Maar ook voor de familie die haar illegaal gekocht heeft, moet dit juridische consequenties hebben."
Carsten Hertwig is geschokt door de nieuwe gevallen van illegaal bezit van beren. De diertjes zijn extreem jong en veel te vroeg bij hun moeder weggehaald. In het wild blijven de jongen minstens twee jaar bij hun moeder. "De kleintjes hebben kattenmelk gedronken en een beetje honing gegeten," zegt Hertwig  "maar ze zijn erg angstig en zeer zwak. Ema weegt minder dan drie kilogram. Wij hopen dat de redding voor haar niet te laat gekomen is en dat ze dankzij de professionele zorg door onze gecertificeerde dierverzorgers kan overleven."

In Kosovo is het houden van bruine beren bij wet verboden sinds het najaar van 2010. In 2013 heeft VIER VOETERS voor 15 illegaal gehouden restaurantberen in Kosovo het opvangcentrum Berenwoud Prishtina gebouwd. Met steun van o.a. het Ministerie en de politie kon VIER VOETERS tot nu toe 13 beren redden en opvangen in het Berenwoud. Twee beren werden kort voor hun geplande redding gedood door hun eigenaar.

donderdag 20 maart 2014

Het is een zootje in de vleessector! Een keiharde handel met geen respect voor dieren!



NVWA-baas: Vleessector is keiharde handel geworden

NVWA-baas: Vleessector is keiharde handel geworden

Harry Paul, inspecteur-generaal van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, is geschrokken van de misstanden die hij is tegengekomen in de Nederlandse voedselsector.
"Een veeboer koopt geen groeihormoon voor 100.000 dieren om dat alleen op zijn eigen bedrijf in te zetten. En ronduit zorgelijk is het dat een veehouder in het ziekenhuis in quarantaine verpleegd moet worden, wegens mogelijk besmettingsgevaar of resistente bacteriën", zegt Paul.
 
Keiharde handel

Paul wil meer aandacht voor 'productintegriteit': "Vlees wordt nu behandeld als grondstof, terwijl het wel dieren zijn geweest. De waarden en het respect voor het product zijn verdwenen. Het is een keiharde handel geworden."
 
Voedsel in Nederland is nog steeds veilig, stelt de NVWA. Wel moeten ethische waarden, zoals respect voor dieren, volgens de inspecteur-generaal hoger in het vaandel, zelfs als dit leidt tot minder productie en een daling van de voedselexport. Nederland is met jaarlijks zo'n 60 miljard euro de tweede voedselexporteur ter wereld.
 

Extra controles langeafstandstransporten kalveren

Nieuwsbericht Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit | 19 maart 2014

 
 
Veel transporteurs die kalveren uit het buitenland aanvoeren leven de regels voor transport- en rusttijden van dieren niet goed na. Daarom gaat de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) langeafstandstransporten van kalveren de komende tijd extra controleren op naleving van de Europese transportverordening.
 
Jaarlijks worden er ongeveer 900.000 kalveren in Nederland geïmporteerd. De kalvertransporteurs moeten zich houden aan Europese regels, waarin ondermeer is vastgelegd dat de dieren niet langer dan 19 uur onderweg mogen zijn. Zijn dieren langer onderweg, dan moeten ze op een controleplaats worden uigeladen om 24 uur te rusten, te drinken en te eten.
 
De NVWA heeft in de eerste 3 maanden van dit jaar 35 langeafstandstransporten uit voornamelijk Ierland en Oost-Europese landen gecontroleerd. Hierbij voldeden 11 transporten aan de regels, 17 transporten waren niet in orde en 7 transporten zijn nog in onderzoek. Naast het overtreden van de transport- en rusttijden bleken enkele transporteurs het reisjournaal dat zij moeten bijhouden niet naar waarheid te hebben ingevuld. Eén transporteur ging in deze periode 5 keer achterelkaar in de fout. Het Functioneel Parket van het Openbaar Ministerie zal binnenkort een beslissing nemen over de vervolging van deze transporteur.
 
Bij de controles bleek ook dat 4 transporteurs zich niet hielden aan de regel dat kalveren die bij elkaar in dezelfde vrachtwagen of aanhanger vervoerd worden, allemaal op hetzelfde adres uitgeladen moeten worden. Dit is belangrijk om verspreiding van besmettelijke dierziekten te voorkomen.

Maatregelen

In totaal heeft de NVWA 3 schriftelijke waarschuwingen, 7 processen-verbaal en 7 boeterapporten opgemaakt. De eerste boete voor het niet aandoen van een rustplaats is €1.500,-. Overtredingen van de transport- en rusttijden worden elk met €500,- beboet. Dit kan bij herhaling oplopen tot enkele duizenden euro’s, omdat boetes bij elkaar opgeteld kunnen worden.
De NVWA pakt naast transporteurs ook opdrachtgevers en organisatoren van veetransporten aan als blijkt dat zij opdracht hebben gegeven voor een transport wat in de praktijk niet binnen de regels uitgevoerd wordt. Deze opdrachtgevers kunnen dan ook een proces-verbaal of een boete krijgen.

 http://www.ciwf.nl/nieuws/2011/01/12765-x-help-de-kalfjes/

Compassion in World Farming   ( CIWF ) pleit al jaren voor betere condities voor kalfjes:
 
Met de actie voor kalfjes in 2011, vraagt Compassion in World Farming aan Nederland én aan de EU een eind te maken aan verre transporten van jonge kalfjes. Nu worden jaarlijks honderdduizenden jonge kalveren over grote afstanden vervoerd, bijvoorbeeld van Polen naar Nederland of Spanje. De verre transporten zijn slecht voor het welzijn en de gezondheid van deze jonge, kwetsbare dieren. Eenmaal in Nederland worden de kalveren in kale hokken op gladde vloeren gehouden, totdat ze na zo'n 6 maanden worden geslacht. Compassion in World Farming vindt dat er nog veel kan en moet gebeuren om het welzijn van deze dieren te verbeteren.
 
 

dinsdag 18 maart 2014

'Beleef de Lente' met de Vogelbescherming via webcams in vogelnestjes.....


http://www.beleefdelente.nl/vogel/zeearend/weblog/47   vanaf deze link kunt u genieten van vogelskijken

Hoe zwaar is een zeearendnest?

Regelmatig wordt ons de vraag gesteld hoe groot en zwaar het nest van de zeearend nu precies is. Daar is geen eenduidig antwoord op te geven. Een zeearendnest wordt vaak jaren achter elkaar gebruikt, en kan jaarlijks "groeien" door de aanvoer van nieuw nestmateriaal. Ook bij onze zeearenden zien we dat gebeuren. De afgelopen week zagen we hoe de arenden nieuwe takken aansleepten. Een zeearendnest kan daardoor zo'n 2 meter breed en 2 meter hoog worden. Hoeveel kilo zo'n nest precies weegt is moeilijk in te schatten, maar het zou honderden kilo's kunnen zijn.
De Amerikaanse zeearend of witkopzeearend bouwt nog veel grotere nesten dan onze zeearend. Het grootste nest ooit gevonden had een doorsnede van 2,9 meter, een hoogte van 6,1 meter en een gewicht van maar liefst 2.722 kg

Zijn ze nu helemaal gek geworden? Varkens op een lopende band !! ( video )



Een bericht van Geert Laugs directeur van Compassion In World Farming  CIWF www.ciwf.nl

Machinale varkenshouderij
   
Zo behandel je varkens niet
Zo behandel je varkens niet

Al jarenlang kijk ik gefascineerd naar korte filmpjes die in razend tempo laten zien hoe iets gemaakt wordt. Je kent het vast wel: allerlei onderdelen die automatisch gemaakt en op een lopende band in elkaar gezet worden. Voilá daar is alweer een nieuwe smartphone. Het is boeiend hoe de ‘vooruitgang’ allerlei spullen bereikbaar en betaalbaar maakt voor iedereen.

Maar er is een uitzondering. Mijn fascinatie voor de geautomatiseerde productie verandert al snel als het om dieren gaat. 'Dieren op een lopende band?' hoor ik je nu vragen: jazeker, dieren op een lopende band, dat bestaat ook. Levende dieren nog wel. Kijk maar eens naar dit filmpje waarin jonge kuikentjes via een lopende band in kratten belanden. Deze scene uit de film “Leef snel, sterf jong' roept steevast reacties van afschuw en ongeloof op bij het publiek. Maar het kan erger.

Hy-Care?

Eind vorig jaar presenteerde een Nederlands bedrijf het zogenaamde Hy-Care systeem voor varkens. In deze veefabriek komt de boer niet meer naar de stal om de biggen te 'verzorgen'. De varkens komen automatisch, op een soort lopende band, naar de boerderijmedewerker toe. De dieren leven namelijk niet in een traditionele stal, maar in een grote plastic bak. Vergelijk het maar met een witte badkuip, waarin moeder zeug met haar kroost leeft. Ze worden automatisch gevoed, door computers in de gaten gehouden en wanneer gewenst op een karretje op een lopende band naar de boerderijmedewerker gereden. Deze 'verzorgt' of 'behandelt' hen vervolgens, waarmee niets anders bedoeld is dan bijvoorbeeld het afknippen van de staart, het toedienen van injecties of castratie. Om de 'verzorger' makkelijker bij de dieren te kunnen laten komen wordt de bak eenvoudig in diens richting gekanteld.

De firma die dit alles bedacht heeft bestaat het om dit systeem niet alleen innovatief te noemen (wat overigens klopt), maar ook hygiënisch, goed voor de gezondheid en zelfs duurzaam en diervriendelijk. Je moet maar durven! Het is namelijk moeilijk voor te stellen hoe dit hi-tech systeem ook maar in het minst tegemoetkomt aan de behoeften van de dieren.

Diervriendelijk?

Kunnen de varkens in de plastic bakken hun omgeving verkennen? Is er daglicht? Is er strooisel of ander materiaal om te verkennen, te wroeten en te spelen? Ik vrees dat we al deze vragen met nee moeten beantwoorden en dat we hier te maken hebben met een extreem voorbeeld  van het perverse denken dat aan de vee-industrie ten grondslag ligt. Dieren worden niet in hun waarde gelaten, maar in een onnatuurlijke omgeving behandeld als een ding dat door de eigenaar naar believen kan worden aangepast omwille van het eigen winstbejag. Is dat diervriendelijk?

Duurzaam?

En duurzaam? Wellicht maakt een hi-tech stal het mogelijk mest beter te verwerken en de vervuiling van lucht en water te beperken. om een veehouderijsysteem duurzaam te noemen moeten we niet alleen kijken naar de effecten ter plaatse. Wat te denken van het feit dat het veevoer meestal uit verre landen komt, dat er veel landbouwgrond voor gebruikt is en dat graan en soja die voor veevoer gebruikt worden, beter benut kunnen worden voor directe consumptie door mensen? Als we het zo bekijken is ook deze vorm van intensieve veehouderij allerminst duurzaam: ze verbruikt meer waardevolle eiwitten en calorieën dan ze oplevert.

Duurzaamheid is echter meer dan rekensommetjes over vervuiling en efficiënt gebruik van grondstoffen. Respect voor de natuur en voor dieren maken er integraal deel van uit. Een systeem dat dieren op de lopende band zet, hen behandelt als industriële producten en hun eigenwaarde niet respecteert is niet duurzaam en zeker niet diervriendelijk, ook al heeft het nog zo'n mooie naam!

maandag 17 maart 2014

Door belangenverstrengeling van veearsten en boeren gaat het gebruik van antibiotica in de vee-industrie onverminderd door



Volgens mij moet je de kat niet op het Beter Leven-spek binden; veeartsen schrijven antibiotica voor die je vervolgens in hun eigen apotheek kunt kopen. In Nederland worden overdosissen van het spul gebruikt.

Ik heb er op deze plek al vaker over geschreven en zal iedere aanleiding aangrijpen om er weer over te beginnen: het massale gebruik van antibiotica in de vee-industrie is als een tikkende tijdbom. Steeds meer bacteriën raken ongevoelig voor antibiotica. Een bekend voorbeeld is de MRSA-bacterie. Het 'beestje' komt veelvuldig voor in de stallen van de vee-industrie en laat zich niet meer bestrijden door de reguliere antibiotica. Potentieel levensgevaarlijk dus. Vooral mensen met een lage weerstand kunnen ernstig ziek worden.

Onthutsend

Twee jaar geleden barstte een heftige discussie los na een gedegen analyse van NRC-verslaggever Joep Dohmen van het antibioticagebruik in Nederland. Het was vooral onthutsend om te lezen dat de belangen van veel dierenartsen verstrengeld zijn. 'Het antibioticasyndicaat'  werd het genoemd door het NRC, want, zo bleek, niet alleen hebben dierenartsen een monopolie bij het uitschrijven van antibioticarecepten, ze zijn tevens betrokken bij handel in antibiotica en ook bij een deel van de productie.



Vooral toenmalig CDA-Kamerlid, en nota bene woordvoerder antibioticagebruik, Henk Jan Ormel kreeg ervan langs: hij bleek certificaten van aandelen van een antibioticaproducent te hebben. Ormel is dierenarts. Geschrokken van de publiciteit schijnt hij de certificaten inmiddels van de hand te hebben gedaan. Een andere CDA’er, oud-senator Jos Werner, is voorzitter van de Stuurgroep Antibioticaresistentie Dierhouderij en hij heeft er geen problemen mee dat te combineren met een functie als lid van de Raad van commissarissen bij Merck Sharp en & Dohme (MSD), een farmaceutisch bedrijf dat o.a. diergeneesmiddelen produceert.

Schijn tegen

Volgens mij heb je dan de schijn tegen en dat moet je niet hebben als je serieus werk wilt maken van een dergelijk zwaarwichtig dossier als het terugdringen van het antibioticagebruik.
Het is daarom een goede zaak dat Gerard Schouw van D66 deze week een motie indiende die een einde moet maken aan de zeer discutabele dubbelfunctie die een dierenarts nog altijd heeft: die van voorschrijver én verstrekker van medicijnen. “Laat dierenarts niet langer ook apothekertje spelen,” stelden de democraten deze week. Ik heb het wel eens een perverse prikkel genoemd en je kunt je met recht afvragen of iedere dierenarts de verleiding kan weerstaan. Juist daarom riep de Dierenbescherming twee jaar geleden al dat er een einde moest komen aan de apothekersrol van dierenartsen. Goede zaak dus, dat dit nu eindelijk wordt opgepikt door de politiek.

Intussen reageert de belangenvereniging van de dierenartsen, de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, als door een wesp gestoken. Volgens de organisatie gaat Schouw, en ik dus ook, er ten onrechte vanuit dat dierenartsen de neiging zouden hebben teveel antibiotica voor te schrijven, omdat ze daaraan zouden verdienen.  "Ja, vind je het gek,"zeg ik dan. Na de publicatie erkende de beroepsvereniging nog  "op vele manieren financiële belangen " te hebben bij het toedienen van antibiotica en nu zou dat ineens niet meer zo zijn?

De tekst met dank aan Frank Dales

Ik sta volledig achter de inhoud van dit artikel.


zondag 16 maart 2014

Mensen verzamelen dieren en vergeten vervanging aan te wijzen als ze zelf komen te ovelijden


Dit zie ik zo vaak gebeuren! In Leeuwarden waar ik toen woonde had een gehandicapte  vrouw meer dan 30 katten verzameld in haar huis.  ( hoarding ) Op een gegeven moment werd ze zo ziek dat ze in een verpleeghuis belande. Ik werkte toen als vrijwilligster bij de dierenambulance. Verschillende katten waren zo verwilderd dat een dierenarts ze op afstand met een verdovingspijl heeft behandeld zodat we de dieren met handschoenen konden pakken. Het plaatselijke dierenasiel had meteen weer 30 katten erbij. Mijn 4 katten, al op leeftijd, krijgen een spuitje wanneer ik doodga. Het staat al vast bij de notaris. Ik wil dat ze na een liefdevol leven niet in een asiel terecht komen. Wettelijk mag ik dit doen, maar moeilijk is het wel. Niet alle dierenartsen willen hier aan meewerken ook al zijn de katten al oud. Over mijn denkwijze wil ik graag met u in discussie.  Schroom niet om het met me oneens te zijn.

Ontruiming aquarium met verwaarloosde dieren

Valkenburg 15 03 2014 - De politie is samen met diverse instanties zoals de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID) en de gemeente Valkenburg zaterdag gestart met onderbrengen van verwaarloosde dieren uit een aquarium. 

Vrijdag kwam een melding binnen bij de politie over mogelijk dierenleed bij een aquarium gelegen in de Valkenburger grotten aan de Trichtergrubbe. De beheerder van de dieren is enige tijd geleden komen te overlijden, waardoor de dieren niet meer werden verzorgd. Een tiental dieren werd helaas dood aangetroffen. Ongeveer 40 reptielen, 60 amfibieën en honderden vissen bleken ernstig ondervoed te zijn, maar gelukkig nog wel in leven.


(Foto, Politie Limburg)

In opdracht van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO.nl) is er zaterdag door betrokkenen begonnen met het ophalen van reptielen, vissen en krokodillen (exact aantal is momenteel nog niet bekend) uit het aquarium. De dieren worden in afwachting van een beslissing van de rechter elders in heel Nederland bij opvangadressen ondergebracht. RVO.nl zal binnen twee weken, in overleg met de eigenaren, een beslissing nemen wat er met de dieren gaat gebeuren.

vrijdag 14 maart 2014

Een mijlpaal in de geschiedenis ! Echtpaar veroordeeld tot 2 jaar gevangenisstraf voor malafide handel in honden



Primeur: puppyhandelaren gevangenis in voor dierenmishandeling
VIER VOETERS: Mijlpaal in de geschiedenis van dierenbescherming
 
Amsterdam, 14 maart 2014 – De Weense rechtbank voor strafzaken heeft een Oostenrijks echtpaar veroordeeld voor malafide handel in honden. Beide beklaagden werden veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf, waarvan 8 maanden onvoorwaardelijk. VIER VOETERS beschouwt dit als een mijlpaal in de dierenbeschermingsgeschiedenis: “Wij zijn verheugd dat de rechtbank niet alleen het frauduleus handelen strafbaar stelde, maar ook het misbruik van dieren,” zegt Barbara van Genne, campagneleider bij VIER VOETERS. “Het fokken en smokkelen van puppy’s is ‘big business’ en veroorzaakt veel slachtoffers, zowel onder de honden als bij consumenten.”
 
 
Naar aanleiding van informatie van VIER VOETERS kon de politie de puppyhandelaren eind 2012 arresteren. Het echtpaar had veel te jonge, uit Slovakije afkomstige hondjes met vervalste inentingspapieren verkocht. Alle dieren waren ernstig ziek en sommige gingen zelfs dood. Van Genne vervolgt: “De rechtbank constateerde dat dit niet alleen een kwestie van consumentenbedrog was, maar ook een door de veroordeelden georganiseerde misdaad die ten koste ging van dieren. Niet alleen de puppy’s hebben te lijden, maar ook de moederdieren die hun hele leven worden misbruikt als puppy-producenten. Malafide hondenhandel is geen onbeduidende zaak, dus is dit een overwinning voor de gerechtigheid en een belangrijke dag voor het dierenwelzijn”.
 
 
Kamervragen
 
Sinds 1 april 2013 is het verplicht dat alle ‘nieuwe’ honden in Nederland, dus honden geboren of ingevoerd na die datum, worden gechipt en geregistreerd. Bijna een jaar na dato is de vraag hoe goed deze regelgeving wordt nageleefd, hoe de controle daarop verloopt en of de aanpak het gewenste effect heeft. De Partij voor de Dieren stelde onlangs vragen over de aanpak van malafide hondenhandel aan de staatssecretaris van Economische Zaken en de minister van Veiligheid & Justitie. VIER VOETERS hoopt dat de staatssecretaris in reactie op deze vragen onder andere aangeeft bereid te zijn om maatregelen te nemen zodat malafide hondenhandelaren pups uit Oost-Europa niet meer met een Nederlands paspoort kunnen doorverkopen als Nederlandse pup.
 
 
Volgens VIER VOETERS is de Oostenrijkse uitspraak zeer belangrijk vanwege de signaalwerking. Zeker wanneer andere landen deze lijn ook volgen en de malafide handel te riskant wordt omdat er niet langer een kleine geldboete tegenover staat maar een gevangenisstraf, zal dit misbruik van dieren uiteindelijk terrein verliezen.