14 beeldschone foto's van geredde koala's in een school omgebouwd tot koala hospitaal

School omgebouwd tot koalahospitaal doet harten smelten: 150 vrijwilligers werken klok rond 

Getty Images Verzorgers voeden een gewonde koala in het tijdelijke hospitaal.

 

Dieren De bosbranden mogen dan al dood en vernieling zaaien, de Australiërs blijven niet bij de pakken zitten. Ze helpen elkaar en zorgen voor gewonde dieren. Zo is een basisschool in de buurt van Adelaide tijdelijk omgebouwd tot een koalahospitaal. 150 vrijwilligers werken de klok rond om meer dan 100 buideldieren te verzorgen.

Inwoners van Adelaide en omgeving zetten zich in om de bedreigde koala’s in het gebied opnieuw een toekomst te geven. In een geïmproviseerd ziekenhuis in de ‘Paradise Primary School’ worden ongeveer honderd exemplaren verzorgd en vertroeteld.

Lees ook

“Minstens 20.000 koala’s omgekomen door vuurzee op het Australische Galapagos”

De organisatie ‘Adelaide Koala Rescue’ redde heel wat koala’s van de bosbranden in het nabijgelegen Cudlee Creek. De meer dan 100 dieren krijgen de beste zorgen in het hospitaal dat door 150 vrijwilligers dag en nacht draaiende wordt gehouden.

Getty Images

“Er zijn er een paar binnengekomen die gewoon overal waren verbrand,” vertelde Jane Brister, directeur van ‘Adelaide Koala Rescue’, over enkele recente patiënten van het ziekenhuis. “Het is bijna alsof ze zich in een bolletje hadden gekruld toen de vlammen op hen afkwamen.”

Binnen het tijdelijke hospitaal zijn verschillende parkjes ingericht waar de koala’s worden ingedeeld volgens hun noden. Zo zitten de vele weesjes apart, net zoals de gewonde en zieke dieren.

 

Eens de dieren volledig hersteld zijn en weer zelfstandig kunnen overleven in de natuur, zullen ze worden uitgezet.

Volgens recente schattingen zijn meer dan een miljard dieren bij de bosbranden omgekomen, waaronder koala’s, kangoeroes en wombats. Alleen al in deelstaat New South Wales zouden meer dan 8.000 koala’s zijn omgekomen. In deelstaat South Australia, en meer bepaald op Kangaroo Island, zoudens zelfs meer dan 25.000 koala’s zijn gestorven. 

Getty Images

Getty Images

Getty Images

Getty Images

Getty Images

Getty Images

Getty Images

Getty Images

Getty Images

Getty Images

•  

9 jaar lang opgesloten in een kleine kooi en nu eindelijk vrij ( video en 5 beeldschone foto's )

Cuddles in the sun show rescued bear finally has the family he’s always wanted

Snatched as a cub, this rescued sun bear had trouble making friends but now his new bear family can’t imagine life without him.
When sun bear Kaffe was rescued from life as an exotic pet, he had endured his entire life alone behind bars.
Torn from his family and alone in his cage, he never learned to play with other bears, and had possibly never even seen one since the iron door slammed shut a lifetime ago.



Kaffe was finally rescued in autumn last year in Dak Lak Province and brought to Animals Asia’s sanctuary in Vietnam. Finally he was safe, cared for and loved. But he still had to learn the skills he had never been taught – and making friends proved harder than he expected.
Despite Kaffe’s willingness to play, some of the other sun bears weren’t so impressed by his unusual ways. Old-timer Nelson took exception to Kaffe’s style of wrestling and the rejection left Kaffe unsure of any of his new housemates.
But just weeks on, Kaffe is starting to fit right in. He’s become particularly close with David and the two enjoy gentle wrestles which quickly turn into cuddles in the sun.


Animals Asia Bear Manager Kelly Donithan said:
“Integrating Kaffe with the other adult sun bears was more difficult than we’d hoped. Kaffe and Nelson didn’t get on so well at first which is a sad reminder that Kaffe had probably never seen another of his own kind for longer than he could remember.
“With time and perseverance from both Kaffe and his team of carers, he has become much closer to his new family. He’s particularly bonding with David, but Lamma too is becoming a fast friend.



“We’re all so happy for him. He wanted so much to be everyone’s friend at first that when it didn’t turn out as he’d hoped it was really sad to see how upset he was. Thankfully that’s all in the past and Kaffe finally has the family he’s always wanted.”
Animals Asia has rescued around 600 bears in Vietnam and China, mostly from the bear bile trade. The NGO continues to care for around 300 bears at their two sanctuaries.
Each rescue is a lifetime commitment with Animals Asia taking on the care of each animal for the rest of their lives – typically up to 30 years. If you would like to help care for these rescued bears and give them back some of the years stolen from them by cruelty, sponsor a bear today.

Mishandelde hond is bang van alle mensen, behalve van deze baby in 7 beeldschone foto's

0

lees artikel

The Dodo

Elizabeth Spence en haar man hebben krijgen het telkens heel moeilijk wanneer ze een dier in nood zien. Ze namen al vijf dieren in huis, waaronder Nora, een Engelse Pointer die door haar zware verleden bang is van alles en iedereen. Behalve van de elf maanden oude Archie...

Lees ook

• Autistische kinderen ontroostbaar na brute diefstal puppy's
• Nieuw onderzoek toont aan dat katten wel eens slimmer zouden kunnen zijn dan we denken
• Vrouw springt in dichtgevroren meer om haar hond te redden

Elizabeth heeft vijf huisdieren en drie kinderen. Alle dieren houden van de kinderen, maar de kleine Archie is toch de meest populaire. Vooral Nora is een grote fan van de baby. "Ze werd vroeger mishandeld en is daardoor van bijna alles bang. Maar niet van Archie, ze ziet hem heel graag", vertelt Elizabeth aan The Dodo.

Nora en Archie zijn onafscheidelijk en doen alles samen. Nora voelt zich veilig bij hem en ze volgt hem overal. "Als Archie in bad zit, ligt ze naast hem op een mat tot hij eruit komt", aldus Elizabeth. "Als Archie op mijn schoot zit, wil ze ook op mijn schoot. En als hij in de kasten zit en alle borden op de grond gooit, moedigt ze hem aan."

© Elizabeth Spence.

Nora en Archie doen bijna dagelijks dutjes samen. En ook met de andere kinderen Wellington en Loretta kan Nora heel goed opschieten. "We hebben de kinderen geleerd om respect te hebben voor de honden en ze goed te behandelen. De honden zijn dus dol op hen en ze vertrouwen hen blind."

En ook de katten vinden de kleine Archie geweldig.

© Elizabeth Spence.

De grootste treuzelkont ter wereld de luiaard in beeldschone video en 5 foto's

Wanneer wegrennen geen optie is, is een goede verdediging cruciaal.

http://www.slothsanctuary.com/projects/

Waarom is een luiaard zo traag? Het dier mag dan wel de grootste treuzelkont zijn van de Centraal- en Zuid-Amerikaanse bossen, hij is zeker niet de enige die treuzelend door het leven gaat. Maar hoe kan deze traagheid de evolutionaire race hebben doorstaan? We nemen enkele van ’s werelds traagste dieren onder de loep.

Eigen tempo

Het traagste zoogdier ter wereld, de luiaard, heeft een topsnelheid van zo'n 1,5 kilometer per uur, wat in het menselijk verkeer zou zorgen voor een enorm getoeter. Luiaards hebben een zeer trage stofwisseling, en elke beweging moet dan ook worden uitgedacht, zegt Becky Cliffe, zoöloog van de Sloth Sanctuary in Costa Rica. Ze zijn niet eens in staat hun eigen temperatuur te reguleren, en dat heeft invloed op hun spijsvertering. Het duurt gemiddeld zestien dagen voordat het eten volledig het spijsverteringsorgaan is gepasseerd. Warm weer zorgt ervoor dat dit proces enigszins versnelt, zoals Cliffe schrijft in een in april gepubliceerd onderzoek in Peerj. Wanneer de temperatuur hoger is, eten luiaards ook meer. 

Hun traagheid maakt luiaards ware meesters in vermommingen. Ze zijn zo traag dat er op hun vacht algen groeien wat zorgt voor betere camouflage in het bladerdak, hoewel het tegenwoordig nog weinig voorkomt dat ze oog in oog komen te staan met roofdieren in het wild, aangezien “grote katachtige en harpijen tegenwoordig erg zeldzaam zijn”, aldus Cliffe. Toch bewegen de luiaards langzaam om uit het zicht van roofdieren te blijven.

Trage schildpadden en slome slakken

Zo’n ontspannen levensstijl kan dan ook gevaarlijk zijn. Zonder het vermogen om weg te rennen van roofdieren, hebben veel trage dieren een aantal aanpassingen waardoor ze lastig te vangen zijn, of erg onplezierig zijn om te eten. Er is geen betere verdediging dan het hebben van een pantser dat vastzit aan je lichaam, zoals bij schildpadden. “Het gewicht van zo’n gevaarte gaat bepaald ten koste van de snelheid”, zegt Jeffrey Lovic, reptielexpert van het U.S. Geological Survey’s Southwest Biological Science Center. De woestijnschildpad heeft een gemiddelde snelheid van slechts 0,3 kilometer per uur, maar kan zich uitzonderlijk goed verdedigen – anders zouden ze het met die snelheid niet al tweehonderd miljoen jaar hebben uitgehouden.

Weekdieren, waartoe de (naakt)slakken behoren, overleven zelfs al 550 miljoen jaar. Ze worden ook wel buikpotigen genoemd omdat de spieren op hun buik voor de voortbeweging zorgen, en dat maakt ze enorm traag. Net als schildpadden zijn slakken afhankelijk van hun defensieve schild. Het feit dat het nachtdieren zijn en ze slijm hebben dat net zo vies ruikt als het smaakt, biedt ze wat extra veiligheid.

“Evolutionair gezien worden dieren sneller wanneer ze jagen of worden opgejaagd” zegt Chris Barnhart, bioloog van de Missouri State University. Hoewel ‘snel’ een relatief begrip is: een vleesetende slakkensoort (Euglandina rosea) achtervolgt andere (naakt)slakken langs hun slijmspoor en zit ze op de hielen met een snelheid van 0,0016 kilometer per uur. De geur van deze roofdieren maakt dat andere slakken proberen te ‘rennen’ en verhogen daarmee een beetje hun snelheid.
Slakken zonder huisje compenseren voor hun pantsergebrek met een ‘overvloedige en plakkerige verdediging van slijm’, volgens het Carnegie Museum of Natural History. Het goedje werkt erg goed: honden en katten vermijden zulke slakken zo veel mogelijk.

Deze beeldschone foto gaat de wereld rond

Wat als een heel kleine hamster ongelukkig z’n pootje brak? In het gips ermee natuurlijk. Maar dat is niet zo evident als je de lichaamsgrootte van zo’n beestje bekijkt.

Een gebruiker postte op de sociale nieuwswebsite Reddit een foto van een hamster met een van z’n pootjes in het gips. De foto werd genomen in een dierenkliniek in Rusland. Aandoenlijk!

Bron: www.newsmonkey.be

Zie wat er gebeurd als moonbear Murphy een bubbelbad neemt ( Beeldschone video )

Bron: http://www.moonbears.nl/

Hij is een van de jongste beren die ooit door Animals Asia bevrijd zijn, zo jong zelfs, dat hij nog moet leren lopen. Hij voelt zich al aardig thuis in het Vietnamese berenopvangcentrum, maar voordat hij zijn omgeving helemaal kan verkennen, moet dit beertje eerst leren om zijn pootjes goed neer te zetten. De toegang tot het 6 tot 8 weken oude beertje is strikt beperkt door voorschriften met betrekking tot de quarantaine van het reservaat, maar foto`s en een video, die een van de verzorgers gemaakt heeft, laten zien hoe onwennig en onzeker Murphy nog op zijn jonge pootjes rond waggelt. Met zijn aangeboren nieuwsgierigheid gaat Murphy op mini-avontuur, klauterend over speeltjes en snuffelend aan alles wat nieuw voor hem is. Annemarie Weegenaar, directeur van het team Beren en Dierenartsen van Animals Asia Vietnam, zei over hem het volgende:

Murphy is nog niet eens twee maanden oud, dat wil zeggen dat hij op een ongelofelijk kwetsbare leeftijd is. Hij zou nu eigenlijk door zijn moeder verzorgd moeten worden en onder haar bescherming zijn directe omgeving moeten gaan verkennen. We proberen zoveel mogelijk met jonge beertjes bezig te zijn, maar als ze zo jong zijn als Murphy, moeten ze nog met de fles gevoed worden en worden ze angstig en zenuwachtig als ze alleen gelaten worden.

Murphy kwam aan bij het Opvangcentrum van Animals Asia Vietnam, www.animalsasia.org na zijn bevrijding, die plaats vond in de afgelegen noordoostelijke provincie Son La, die grenst aan Laos en aan China. Boswachters arresteerden een smokkelaar die Murphy in een rugzak probeerde te moffelen. Het staat wel vast dat hij van plan was hem uiteindelijk te verkopen aan iemand in China`s nog steeds legale berengal-industrie. De smokkelaar bekende dat hij de moeder gedood had om het jong te kunnen meenemen. Er wordt nu een proces wegens deze misdaad tegen hem gevoerd. Jill Robinson, oprichter en Uitvoerend Bestuurslid van Animals Asia, zei:

"Wat Murphy is aangedaan is niet minder dan een misdaad en het is dan ook volkomen terecht dat de autoriteiten de zaak als zodanig behandelen. Murphy was bestemd om levenslang opgesloten te worden in een berengalboerderij en het is een ongelooflijk geluk voor hem, dat hij aan dat afgrijselijke lot is ontsnapt."

"Omdat er in Vietnam geen gebieden zijn waar geredde dieren in alle veiligheid kunnen worden losgelaten, kan hij niet in het wild worden teruggeplaatst. Maar we zullen hem de op een na beste oplossing bieden: een veilig en gelukkig leven in ons opvangcentrum, waarbij hij geactiveerd wordt door activiteitenprogramma's, grote en omheinde grasvelden en het gezelschap van andere bevrijde beren. De zorg voor Murphy zal waarschijnlijk een taak voor het leven voor ons betekenen, want het ziet ernaar uit dat we hem voor 30 jaar onder onze hoede moeten nemen... Maar dat is een taak die wij graag op ons gaan nemen. Het alternatief is immers al te verschrikkelijk!"

 

Veel beeldschone foto's van 6 jonge beertjes klaargestoomd voor het ECHTE werk namelijk de natuur in

Positief mooi bericht van www.ifaw.org

Op dit moment verblijven er zes beren op de gewenning locatie in het Pakke Tiger Reserve in de noordoostelijke staat Arunachal Pradesh in India. Vier van de zes maken dagelijks een tocht door het bos met hun oppassers. De andere twee moeten eerst nog een tijdje wennen in de buitenomheining, die dient als overgangsfase naar definitieve vrijheid. Maar binnenkort mogen ook zij met de oppassers mee het bos in.

 

Iedere dag komen oppassers Lakhiram, Aman en Jikom van het Centre for Bear Rehabilitation and Conservation (CBRC) de berenjongen bij het krieken van de dag ophalen voor een lange wandeling in het bos. Tijdens deze tochten mogen ze foerageren en maken ze kennis met de gevarieerde flora en fauna van het Pakke reservaat.

 

De oppassers spelen een cruciale rol: zij helpen de jonge beren specifieke plantensoorten te herkennen die passen in het natuurlijke voedingspatroon van een beer. Zij leren ze de natuur kennen, zodat ze later opgewassen zijn tegen het harde leven in de bossen. 

 

 

“Het is een proces waar we nog maar net mee zijn begonnen. Eerst lokken we ze met fruit uit de tijdelijke omheining. En dan nemen we ze mee om het bos te verkennen,” aldus Lakhiram.

Geleidelijk brengen de beren steeds meer tijd in het bos door. Zo wennen ze eraan om in het wild voor zichzelf te zorgen en zelf voedsel te zoeken. Stap voor stap krijgen ze minder te eten van het CBRC, zodat ze meer gemotiveerd zijn om zelf te foerageren.

 

Dr. Jahan Ahmed, projectleider bij het CBRC: “We blijven nog drie tot vier maanden wandelingen met ze maken, daarna krijgen ze een halsbandzender en worden ze definitief vrijgelaten.”

Deze berenjongen zijn afkomstig uit verschillende gebieden in het noordoosten van India en waren nog heel jong toen ze werden gered en overgebracht naar het CBRC. In het begin was het onzeker of ze het zouden redden. In het CBRC worden ze nauwlettend gevolgd door dierenartsen en oppassers, die fungeren als pleegmoeder. Onder die omstandigheden hebben ze zich wonderbaarlijk snel hersteld. En inmiddels zijn ze bijna klaar voor een terugkeer naar de natuur.

 

 

Nadat ze geruime tijd in het CBRC hadden doorgebracht, besloot het team dat het moment was aangebroken om de beren te laten kennismaken met de bossen waar ze uiteindelijk zouden worden vrijgelaten. De keuze viel uiteindelijk op een gewenningslocatie in de buurt van het anti-stroperskamp Doigurung in het Pakke Tiger Reserve. Naar deze locatie zijn de jonge beren in oktober van het afgelopen jaar overgebracht.

 

Lees ook: Uitzetting berenjongen in reservaat India

 

WTI runt het rehabilitatieprogramma voor Aziatische zwarte beren in Arunachal Pradesh sinds 2004, met steun van het Forest Department van Arunachal Pradesh en het IFAW. Sinds het allereerste begin zijn binnen het samenwerkingsverband IFAW-WTI al 38 berenjongen uitgezet in Arunachal Pradesh en Assam. Van deze 38 werden er 20 uitgezet in het Pakke Tiger Reserve, 14 in het Mehao Wildlife Sanctuary in Arunachal Pradesh en 4 in Manas National Park en het Ripu-Chirang Wildlife Sanctuary in Assam.

Het team van IFAW-WTI kijkt ernaar uit binnenkort ook deze 6 beertjes weer uit te zetten in de vrije natuur.

 

Dit is nu echt zo'n "oh, wat schattig moment " beeldschone foto's

Eerste gasten van crèche A Seal kiezen het ruime sop

De eerste twee zeehonden van de splinternieuwe crèche A Seal in Stellendam zijn vanmiddag in zee gelaten. De twee zijn hersteld en genoeg aangesterkt en mogen daarom weer op eigen kracht de Noordzee in.

De twee zijn hersteld en genoeg aangesterkt en mogen daarom weer op eigen kracht de Noordzee in. Het spektakel trok veel bekijks. A Seal is opgezet door Lenie 't Hart, die landelijk bekendheid verwierf met haar crèche in Pieterburen.

Oh .......wat schattig !!

Met dank aan: Claudia Langendoen