Translate
Posts tonen met het label beertjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label beertjes. Alle posts tonen
vrijdag 11 oktober 2024
Free the Bears Laos: 2 getraumatiseerde, gewonde, baby weesbeertjes gered (Ontroerende, 'happy end' video)
dinsdag 18 augustus 2020
2 jonge berenwelpjes gered waarvan de moederbeer op de barbecue is beland ( video van de redding)
Op 18 juli 2020 kwam er een oproep binnen dat twee berenwelpjes dringend onze hulp nodig hadden. De twee jonge welpen waren in de provincie Yen Bai, ongeveer vier uur van het Animals Asia Vietnam Beren Reddings Centrum in het Tam Dao National Park.
Beertje Anh
Op 18 juli 2020 kwam er een oproep binnen dat twee berenwelpjes dringend onze hulp nodig hadden. De twee jonge welpen waren in de provincie Yen Bai, ongeveer vier uur van het Animals Asia Vietnam Beren Reddings Centrum in het Tam Dao National Park.
Ons reddingsteam kwam in actie, en het berenteam in het opvangcentrum begon meteen met het voorbereiden van hun nieuwe thuis, het welpenhuis.
Directeur Tuan Bendixsen: “Het is zeer waarschijnlijk dat de twee welpen in het wild gevangen zijn. Tragisch genoeg is het waarschijnlijk dat hun moeder werd gedood zodat haar welpen konden worden meegenomen en verhandeld op de zwarte markt. Maanberen moeders zouden alles doen om hun welpen te beschermen. In het wild blijven berenwelpen tot 2 jaar bij hun moeder om de ‘berenvaardigheden’ te leren."
De beertjes waren na de vangst in kleine kooitjes gezet en verkocht.
De redding vond plaats in het huis van de man die de beren had gekocht. Hij had besloten de beren uit hun kleine kooi te laten komen, zodat ze zich vrij konden bewegen in een afgesloten buitenruimte. Er was een opening van 15 tot 20 cm tussen de twee binnenmuren om het water tussen het dak van de garage en een ander dak te laten weglopen, en hier vonden we de angstige beertjes. Het team gebruikte al zijn ervaring én een lepel zoete lekkernijen om de beren in onze transportkooi te lokken voor de reis terug naar ons berenopvangcentrum in Tam Dao.
Het team gaf de twee jonge mannelijke beertjes de namen Anh en Em, dat betekent "grote broer" en "kleine broer" in het Vietnamees, hoewel het niet zeker is dat ze echt broertjes zijn. Toen ze aankwamen woog Anh 10,1 kg en Em slechts 7 kg. De welpen zijn slechts drie tot vier maanden oud.
Ondanks dat de jacht en de handel in beren illegaal is, wordt er nog steeds veel gejaagd in Vietnam. Vorig jaar hebben de ranchers in Pu Mat National Park in het midden van Vietnam meer dan 5.000 vallen verwijderd. Deze vallen werden opgezet door jagers om zonder onderscheid alles te vangen wat er voorkwam, inclusief beren. Als de autoriteiten de handelaar kunnen vinden, krijgt die persoon een boete die gelijk is aan 22.000 tot 88.000 dollar in de VS of een gevangenisstraf van één tot vijf jaar.
Binnen slechts 36 uur had ons team beide welpen zover dat ze uit hun schulp kropen en uit een kom dronken. Een week na hun redding kregen Anh en Em toegang tot hun verblijf onder toezicht van het berenteam.
zondag 4 augustus 2019
Helaas is er nog steeds, illegaal, grote vraag naar berengal en berenpotenwijn,:Gelukkig zijn beertjes Mi en Tam gered....... geniet van de mooie beelden
We krijgen geen genoeg van berenwelpjes Mi en Tam uit Vietnam 🇻🇳 Zo te zien zijn ze erg blij met hun nieuwe zwembad 💦 Lees hun verhaal via: http://bit.ly/berenwelpjes-vietnam
Breng Mi en Tam groot!
Mi en Tam waren het slachtoffer van de illegale handel, maar konden net op tijd in beslag genomen worden door de Vietnamese autoriteiten. We durven er niet aan te denken wat er anders met ze gebeurd zou zijn… Want helaas is er nog steeds, illegaal, grote vraag naar berengal en berenpotenwijn, waarvoor Aziatische beren onder erbarmelijke omstandigheden worden gehouden.
De twee beertjes zullen de rest van hun leven een veilig bestaan krijgen in ons BERENWOUD Ninh Binh. Maar omdat ze nog zo klein zijn, hebben ze intensieve zorg nodig.
Volg daarnaast onze Facebookpagina en schrijf je in voor onze nieuwsbrief om het laatste nieuws over onze projecten te volgen!
De berengalindustrie: Deze verschrikkingen is de beertjes gespaard gebleven.
De berengalindustrie: Deze verschrikkingen is de beertjes gespaard gebleven.
zaterdag 4 mei 2019
Kent u ze nog? Beertjes Sugar en Spice gedwongen idiote kunstjes te doen in een circus genieten sinds een week van hun vrijheid ( video )
www.animalsasia.org
Just one week after being rescued from brutal exploitation in a Vietnam circus, moon bears Sugar and Spice are exploring their new home.
When Animals Asia investigators discovered two moon bear cubs being forced to perform on stage at a Vietnamese circus, they knew they had to act fast.
The two cubs were muzzled, forced to walk on their hind legs, carry buckets on a pole balanced between their shoulders, ride motorbikes and slide down poles.
When one of the cubs fell off a motorbike on stage, the ringmasters simply hauled her to her feet by the back of her neck and put her back on the bike. There was absolutely no regard given to her welfare.
Fortunately, the authorities were swift to act and having confirmed that the cubs had been obtained illegally, ordered an immediate rescue.
Now both cubs are safe at Animals Asia’s award-winning Vietnam sanctuary where they will require life-long care.
Animals Asia Vietnam Bear and Vet Team Director Heidi Quine explains how the pair are settling in:
“In their short lives so far, Sugar and Spice have been subject to a world that would have been both scary and confusing, without choice or the ability to just be a bear. But that has now all changed.
“At the moment they are both under a 45-day quarantine period to protect the health of the nearly 200 other bears on site, but during that time they are together in an indoor den area in our purpose-built Cub House
“These dens are full of play items, ladders, platforms, baskets and natural materials to keep the pair active and stimulated – from puzzle feeders to hessian sacks for nesting.
“Every morning we pop in to check on them and more often than not we find they’ve practically destroyed everything in the dens – cubs will be cubs!
“Of course both bears are still scared, particularly Sugar, and during the day they will often stay on a raised platform which is proving to be a bit of a safety blanket.
“Sugar is a very timid and fearful bear and spends much of her time hiding behind her trusty companion, Spice. With time she will have the opportunity for her confidence to grow and to feel like she can stand alone without protection.
“From her brief health-check as we transferred her from the circus den to her transport cage, we found her to be in generally good physical condition. However she does have a few missing front teeth and some wear on her back teeth which is very abnormal for such a young bear.
“When she is ready, we will perform a more in-depth health-check but for now her mental wellbeing is our main priority.
“Spice on the other hand is bigger than Sugar and also more confident. She will come down during the day to go into both dens and forage for apples and other food. Spice loves bathing and her little body can fit into the water bowl.”
“These poor girls are going to need a lot of care and nurturing to recover from the trauma they have suffered, but we know from experience that rescued cubs can go on to live happy fulfilling lives in our sanctuary.”
BACK
First pictures of rescued bear cubs Sugar and Spice in new sanctuary home
Just one week after being rescued from brutal exploitation in a Vietnam circus, moon bears Sugar and Spice are exploring their new home.
When Animals Asia investigators discovered two moon bear cubs being forced to perform on stage at a Vietnamese circus, they knew they had to act fast.
The two cubs were muzzled, forced to walk on their hind legs, carry buckets on a pole balanced between their shoulders, ride motorbikes and slide down poles.
When one of the cubs fell off a motorbike on stage, the ringmasters simply hauled her to her feet by the back of her neck and put her back on the bike. There was absolutely no regard given to her welfare.
Fortunately, the authorities were swift to act and having confirmed that the cubs had been obtained illegally, ordered an immediate rescue.
Now both cubs are safe at Animals Asia’s award-winning Vietnam sanctuary where they will require life-long care.
Animals Asia Vietnam Bear and Vet Team Director Heidi Quine explains how the pair are settling in:
“In their short lives so far, Sugar and Spice have been subject to a world that would have been both scary and confusing, without choice or the ability to just be a bear. But that has now all changed.
“At the moment they are both under a 45-day quarantine period to protect the health of the nearly 200 other bears on site, but during that time they are together in an indoor den area in our purpose-built Cub House
“These dens are full of play items, ladders, platforms, baskets and natural materials to keep the pair active and stimulated – from puzzle feeders to hessian sacks for nesting.
“Every morning we pop in to check on them and more often than not we find they’ve practically destroyed everything in the dens – cubs will be cubs!
“Of course both bears are still scared, particularly Sugar, and during the day they will often stay on a raised platform which is proving to be a bit of a safety blanket.
“Sugar is a very timid and fearful bear and spends much of her time hiding behind her trusty companion, Spice. With time she will have the opportunity for her confidence to grow and to feel like she can stand alone without protection.
“From her brief health-check as we transferred her from the circus den to her transport cage, we found her to be in generally good physical condition. However she does have a few missing front teeth and some wear on her back teeth which is very abnormal for such a young bear.
“When she is ready, we will perform a more in-depth health-check but for now her mental wellbeing is our main priority.
“Spice on the other hand is bigger than Sugar and also more confident. She will come down during the day to go into both dens and forage for apples and other food. Spice loves bathing and her little body can fit into the water bowl.”
“These poor girls are going to need a lot of care and nurturing to recover from the trauma they have suffered, but we know from experience that rescued cubs can go on to live happy fulfilling lives in our sanctuary.”
BACK
donderdag 14 januari 2016
Veel beeldschone foto's van 6 jonge beertjes klaargestoomd voor het ECHTE werk namelijk de natuur in
Positief mooi bericht van www.ifaw.org
Op dit moment verblijven er zes beren op de gewenning locatie in het Pakke Tiger Reserve in de noordoostelijke staat Arunachal Pradesh in India. Vier van de zes maken dagelijks een tocht door het bos met hun oppassers. De andere twee moeten eerst nog een tijdje wennen in de buitenomheining, die dient als overgangsfase naar definitieve vrijheid. Maar binnenkort mogen ook zij met de oppassers mee het bos in.
Iedere dag komen oppassers Lakhiram, Aman en Jikom van het Centre for Bear Rehabilitation and Conservation (CBRC) de berenjongen bij het krieken van de dag ophalen voor een lange wandeling in het bos. Tijdens deze tochten mogen ze foerageren en maken ze kennis met de gevarieerde flora en fauna van het Pakke reservaat.
De oppassers spelen een cruciale rol: zij helpen de jonge beren specifieke plantensoorten te herkennen die passen in het natuurlijke voedingspatroon van een beer. Zij leren ze de natuur kennen, zodat ze later opgewassen zijn tegen het harde leven in de bossen.
“Het is een proces waar we nog maar net mee zijn begonnen. Eerst lokken we ze met fruit uit de tijdelijke omheining. En dan nemen we ze mee om het bos te verkennen,” aldus Lakhiram.
Geleidelijk brengen de beren steeds meer tijd in het bos door. Zo wennen ze eraan om in het wild voor zichzelf te zorgen en zelf voedsel te zoeken. Stap voor stap krijgen ze minder te eten van het CBRC, zodat ze meer gemotiveerd zijn om zelf te foerageren.
Dr. Jahan Ahmed, projectleider bij het CBRC: “We blijven nog drie tot vier maanden wandelingen met ze maken, daarna krijgen ze een halsbandzender en worden ze definitief vrijgelaten.”
Deze berenjongen zijn afkomstig uit verschillende gebieden in het noordoosten van India en waren nog heel jong toen ze werden gered en overgebracht naar het CBRC. In het begin was het onzeker of ze het zouden redden. In het CBRC worden ze nauwlettend gevolgd door dierenartsen en oppassers, die fungeren als pleegmoeder. Onder die omstandigheden hebben ze zich wonderbaarlijk snel hersteld. En inmiddels zijn ze bijna klaar voor een terugkeer naar de natuur.
Nadat ze geruime tijd in het CBRC hadden doorgebracht, besloot het team dat het moment was aangebroken om de beren te laten kennismaken met de bossen waar ze uiteindelijk zouden worden vrijgelaten. De keuze viel uiteindelijk op een gewenningslocatie in de buurt van het anti-stroperskamp Doigurung in het Pakke Tiger Reserve. Naar deze locatie zijn de jonge beren in oktober van het afgelopen jaar overgebracht.
WTI runt het rehabilitatieprogramma voor Aziatische zwarte beren in Arunachal Pradesh sinds 2004, met steun van het Forest Department van Arunachal Pradesh en het IFAW. Sinds het allereerste begin zijn binnen het samenwerkingsverband IFAW-WTI al 38 berenjongen uitgezet in Arunachal Pradesh en Assam. Van deze 38 werden er 20 uitgezet in het Pakke Tiger Reserve, 14 in het Mehao Wildlife Sanctuary in Arunachal Pradesh en 4 in Manas National Park en het Ripu-Chirang Wildlife Sanctuary in Assam.
Het team van IFAW-WTI kijkt ernaar uit binnenkort ook deze 6 beertjes weer uit te zetten in de vrije natuur.
zaterdag 26 september 2015
Hartverwarmend: Veel prachtige foto's en video's van geredde beertjes uit de berengalindustrie
Van de HEL naar de hemel
Prachtig bericht met dank aan: www.moonbears.l
WAAROM SOMMIGE BEERTJES VAN TEDDYBEREN HOUDEN
EN NOG VIER ANDERE BIJDRAGEN AAN EEN LIEFDEVOLLE VERZORGING.
Door het veelvuldige transport van dieren langs de grenzen van Vietnam heeft de staf van Animals Asia's Reddingscentrum in Vietnam www.animalsasia.org zeer veel ervaring opgedaan met de verzorging van jonge gal- en maleise beertjes. Annemarie Weegenaar, directeur van het Vietnamese team Beren- en Dierenartsen, vertelt hoe zij en haar medewerkers proberen om de rol van een moederbeer bij de verzorging van haar jongen over te nemen:

1. In de natuur zouden de beertjes bij de moeder drinken, daarom doen we ons best haar ze goed mogelijk te vervangen
Kleine galberen In de natuur drinken melk bij de moeder, wat wij nabootsen door de dieren uit een fles te laten drinken met Esbilac, een melksamenstelling voor jonge honden. Vanaf de leeftijd van ongeveer 10 weken krijgen de beertjes vast voedsel, zoals bananen, appels en peren, en wordt geleideijk het drinken van Esbilac afgebouwd. Tegen de tijd dat ze 6 maanden oud zijn gaan ze volledig over op stevige kost, dat uit een combinatie van vruchten bestaat met groenten en voer voor jonge honden.

2. Op deze leeftijd zijn de jonge beren al echte speelgenootjes, maar contact met de oudere beren vormt een te groot risico.
We proberen de jonge galbeertjes van gelijke leeftijd samen te brengen. Als ze jong zijn, willen de diertjes dolgraag spelen en vinden ze het heerlijk om met leeftijdgenoten samen te zijn in dezelfde omgeving. Het is ons goed bevallen om de jonge beertjes van 1 tot 3 jaar bij elkaar te huisvesten, maar het succes hangt af van het karakter en het gedrag van elk dier afzonderlijk. Wij vinden het teveel risico om jonge beertjes en beren die veel ouder zijn bij elkaar te laten in afgesloten ruimten, omdat dit bij de kleintjes spanningen en bij de oudere beren agressie zou kunnen veroorzaken.
3. We kunnen een eenzaam beertje troosten door hem af te leiden, maar we moeten wel weten wanneer we een stap terug moeten doen
We hebben het geluk gehad dat de meeste beertjes tegelijk met soortgenoten bij ons zijn aangekomen, want dat betekent dat ze elkaar tot steun kunnen zijn en dat ze een of meer speelkameraadjes hebben met wie ze de dag kunnen doorbrengen. Als echter een jong beertje in zijn eentje bevrijd wordt, moeten onze medewerkers veel meer aandacht aan hem geven en hem zo nodig geruststellen, en hem laten spelen, wat zijn ontwikkeling aanzienlijk ten goede komt. In ons Vietnamese reservaat worden de beertjes grootgebracht met persoonlijke begeleiding door een personeelslid, totdat ze tussen 4 en 6 maanden oud zijn. Als het voor een bepaald beertje nodig is, zal de verzorger hem de fles geven en erop toezien dat hij veilig kan spelen en zijn omgeving verkennen.
Tegen de tijd dat de beren die leeftijd hebben bereikt zijn ze gewoonlijk erg onstuimig geworden en hebben ze er niet meer zo`n dringende behoefte aan om op vaste tijden verzorgd te worden, wat voor onze medewerkers een teken is dat ze een stap terug moeten doen. Nu hebben de beertjes inmiddels geleerd om hun voederplek binnen te lopen, waar ze nog steeds hun melk kunnen drinken, hetzij uit een fles of uit een kom. Als beren in de natuur opgroeien, worden ze minder afhankelijk, en zelfs in gevangenschap zullen ze bij het bereiken van een zekere leeftijd minder belangstelling krijgen voor hun verzorgers en liever omgaan met andere beren van hun eigen leeftijd.
4. Verweesde beertjes hebben iets nodig om te knuffelen
De beertjes die we opvangen willen graag geknuffeld worden door de verzorgers die hun de fles geven, en ze willen af en toe bij hen zitten om spelletjes met hen te doen. Als de beertjes nog heel jong zijn, krijgen ze doeken en een donzig bedje dat hen een behagelijk en warm slaapplaatsje biedt. We zien ze ook vaak druk in de weer met het beddengoed: ze slepen het rond en rollen erop heen en weer. Ze krijgen honden-speeltjes, zoals stukken touw, balletjes en allerlei spulletjes. Ze krijgen ook bananenbladen waarmee ze graag spelen, en voor de hele kleintjes zijn er teddyberen of andere wollige poppetjes om mee te slapen. We weten dat jonge beren wel eens met honden in contact zijn gebracht, maar bij Animals Asia zijn we van mening dat dit een groot gevaar met zich kan meebrengen. We hebben inderdaad een volwassen beer bevrijd, die als jong dier door honden was aangevallen, en hoewel dat al jaren geleden was gebeurd, droeg hij nog de meest afschuwelijke littekens. Ook elders zijn zulke incidenten opgetekend. De aanwezigheid van een verzorger zal dit risico echter uitsluiten.
5. Het leven van deze beren in onze opvang kan wel circa 30 jaar duren, en hopelijk zal de wereld in die tijd in gunstige zin veranderen.
Jammer genoeg zijn er geen gebieden in Vietnam waar de bevrijde beren veilig kunnen worden uitgezet. De illegale handel in wilde dieren blijft te winstgevend en te wijd verbreid. Dat wil zeggen dat we mogen verwachten dat de dieren ongeveer 30 jaar bij ons blijven. Hopelijk zal de wereld in die tijd zo gaan veranderen, dat er meer respect voor dieren gaat ontstaan en meer controle op het naleven van strengere wetgeving om deze dieren beter te beschermen.
Maar zelfs als er veilige streken konden worden afgebakend, dan nog is het erg moeilijk om de beren na hun gevangenschap in de natuur los te laten. Vooral als de jaren waarin zij zich tot volwassenheid ontwikkeld hebben zijn doorgebracht bij mensen. Als de jonge beren vele jaren door mensen zijn verzorgd, zijn ze niet meer geschikt om te worden vrijgelaten. Ze zouden in botsing kunnen komen met mensen in agrarische dorpen, met als gevolg dat ze wellicht gedood zouden worden. Wij hebben, alleen al in Vietnam, 32 beren gered en ze groeien allemaal op tot sterke, gelukkige volwassen beren. Wat de natuur te bieden heeft, kunnen we de dieren nooit geven, maar onze opvang is de op een na beste oplossing voor de beren en in ieder geval een leven in een veilige omgeving. En dat is toch waar het voornamelijk om gaat.
Prachtig bericht met dank aan: www.moonbears.l
Nieuws 2015 » Waarom sommige beertjes van teddyberen houden
WAAROM SOMMIGE BEERTJES VAN TEDDYBEREN HOUDEN
EN NOG VIER ANDERE BIJDRAGEN AAN EEN LIEFDEVOLLE VERZORGING.
Door het veelvuldige transport van dieren langs de grenzen van Vietnam heeft de staf van Animals Asia's Reddingscentrum in Vietnam www.animalsasia.org zeer veel ervaring opgedaan met de verzorging van jonge gal- en maleise beertjes. Annemarie Weegenaar, directeur van het Vietnamese team Beren- en Dierenartsen, vertelt hoe zij en haar medewerkers proberen om de rol van een moederbeer bij de verzorging van haar jongen over te nemen:
1. In de natuur zouden de beertjes bij de moeder drinken, daarom doen we ons best haar ze goed mogelijk te vervangen
Kleine galberen In de natuur drinken melk bij de moeder, wat wij nabootsen door de dieren uit een fles te laten drinken met Esbilac, een melksamenstelling voor jonge honden. Vanaf de leeftijd van ongeveer 10 weken krijgen de beertjes vast voedsel, zoals bananen, appels en peren, en wordt geleideijk het drinken van Esbilac afgebouwd. Tegen de tijd dat ze 6 maanden oud zijn gaan ze volledig over op stevige kost, dat uit een combinatie van vruchten bestaat met groenten en voer voor jonge honden.
2. Op deze leeftijd zijn de jonge beren al echte speelgenootjes, maar contact met de oudere beren vormt een te groot risico.
We proberen de jonge galbeertjes van gelijke leeftijd samen te brengen. Als ze jong zijn, willen de diertjes dolgraag spelen en vinden ze het heerlijk om met leeftijdgenoten samen te zijn in dezelfde omgeving. Het is ons goed bevallen om de jonge beertjes van 1 tot 3 jaar bij elkaar te huisvesten, maar het succes hangt af van het karakter en het gedrag van elk dier afzonderlijk. Wij vinden het teveel risico om jonge beertjes en beren die veel ouder zijn bij elkaar te laten in afgesloten ruimten, omdat dit bij de kleintjes spanningen en bij de oudere beren agressie zou kunnen veroorzaken.
3. We kunnen een eenzaam beertje troosten door hem af te leiden, maar we moeten wel weten wanneer we een stap terug moeten doen
We hebben het geluk gehad dat de meeste beertjes tegelijk met soortgenoten bij ons zijn aangekomen, want dat betekent dat ze elkaar tot steun kunnen zijn en dat ze een of meer speelkameraadjes hebben met wie ze de dag kunnen doorbrengen. Als echter een jong beertje in zijn eentje bevrijd wordt, moeten onze medewerkers veel meer aandacht aan hem geven en hem zo nodig geruststellen, en hem laten spelen, wat zijn ontwikkeling aanzienlijk ten goede komt. In ons Vietnamese reservaat worden de beertjes grootgebracht met persoonlijke begeleiding door een personeelslid, totdat ze tussen 4 en 6 maanden oud zijn. Als het voor een bepaald beertje nodig is, zal de verzorger hem de fles geven en erop toezien dat hij veilig kan spelen en zijn omgeving verkennen.
Tegen de tijd dat de beren die leeftijd hebben bereikt zijn ze gewoonlijk erg onstuimig geworden en hebben ze er niet meer zo`n dringende behoefte aan om op vaste tijden verzorgd te worden, wat voor onze medewerkers een teken is dat ze een stap terug moeten doen. Nu hebben de beertjes inmiddels geleerd om hun voederplek binnen te lopen, waar ze nog steeds hun melk kunnen drinken, hetzij uit een fles of uit een kom. Als beren in de natuur opgroeien, worden ze minder afhankelijk, en zelfs in gevangenschap zullen ze bij het bereiken van een zekere leeftijd minder belangstelling krijgen voor hun verzorgers en liever omgaan met andere beren van hun eigen leeftijd.
4. Verweesde beertjes hebben iets nodig om te knuffelen
De beertjes die we opvangen willen graag geknuffeld worden door de verzorgers die hun de fles geven, en ze willen af en toe bij hen zitten om spelletjes met hen te doen. Als de beertjes nog heel jong zijn, krijgen ze doeken en een donzig bedje dat hen een behagelijk en warm slaapplaatsje biedt. We zien ze ook vaak druk in de weer met het beddengoed: ze slepen het rond en rollen erop heen en weer. Ze krijgen honden-speeltjes, zoals stukken touw, balletjes en allerlei spulletjes. Ze krijgen ook bananenbladen waarmee ze graag spelen, en voor de hele kleintjes zijn er teddyberen of andere wollige poppetjes om mee te slapen. We weten dat jonge beren wel eens met honden in contact zijn gebracht, maar bij Animals Asia zijn we van mening dat dit een groot gevaar met zich kan meebrengen. We hebben inderdaad een volwassen beer bevrijd, die als jong dier door honden was aangevallen, en hoewel dat al jaren geleden was gebeurd, droeg hij nog de meest afschuwelijke littekens. Ook elders zijn zulke incidenten opgetekend. De aanwezigheid van een verzorger zal dit risico echter uitsluiten.
5. Het leven van deze beren in onze opvang kan wel circa 30 jaar duren, en hopelijk zal de wereld in die tijd in gunstige zin veranderen.
Jammer genoeg zijn er geen gebieden in Vietnam waar de bevrijde beren veilig kunnen worden uitgezet. De illegale handel in wilde dieren blijft te winstgevend en te wijd verbreid. Dat wil zeggen dat we mogen verwachten dat de dieren ongeveer 30 jaar bij ons blijven. Hopelijk zal de wereld in die tijd zo gaan veranderen, dat er meer respect voor dieren gaat ontstaan en meer controle op het naleven van strengere wetgeving om deze dieren beter te beschermen.
Maar zelfs als er veilige streken konden worden afgebakend, dan nog is het erg moeilijk om de beren na hun gevangenschap in de natuur los te laten. Vooral als de jaren waarin zij zich tot volwassenheid ontwikkeld hebben zijn doorgebracht bij mensen. Als de jonge beren vele jaren door mensen zijn verzorgd, zijn ze niet meer geschikt om te worden vrijgelaten. Ze zouden in botsing kunnen komen met mensen in agrarische dorpen, met als gevolg dat ze wellicht gedood zouden worden. Wij hebben, alleen al in Vietnam, 32 beren gered en ze groeien allemaal op tot sterke, gelukkige volwassen beren. Wat de natuur te bieden heeft, kunnen we de dieren nooit geven, maar onze opvang is de op een na beste oplossing voor de beren en in ieder geval een leven in een veilige omgeving. En dat is toch waar het voornamelijk om gaat.
zondag 21 september 2014
Het is zondag: Tijd voor mooi, hartverwarmend, positief berennieuws ( video en foto's ) Geniet !
Onderstaande blog werd geschreven door Mila Danilova, medewerker op ons Russische kantoor. International Fund for Animal Welfare www.ifaw.nl
De 13 berenwelpjes in het IFAW Berenopvangcentrum hebben zich in twee groepen verdeeld. De groepen zwerven nu onafhankelijk van elkaar over het terrein.
Veel info Russisch Berenopvang
Het IFAW helpt beren wereldwijd
Niet alle beertjes vinden het fijn om omringd te zijn door hun soortgenoten. Nelly bijvoorbeeld, het kleinste beertje, vindt het fijner om alleen te zijn, hoewel ze wel met de groep mee beweegt. Wanneer Nelly tijdens etenstijd samen is met de rest van de groep, vecht ze actief voor haar aandeel, ondanks haar kleine formaat. Dit tot hilariteit van de toeschouwers.
Mishka, een beertje uit de Smolensk-regio, is anders dan zijn soortgenootjes; hij is veel speelser en socialer. Waar hij is, wordt gespeeld, met takken, water of andere beren.
De beertjes zitten elkaar graag achterna, maar ze worden al voorzichtiger. Wanneer een mens dichterbij komt, rennen ze hard weg, of klimmen ze in de dichtsbijzijnde boom.
De zomer is erg heetgeweest. De beertjes waren vaak te vinden bij een kleine vijver, waar ze baden, zwemmen, spelen en zich vermaken.
De welpjes zoeken nu zelfstandig voedsel, zoals bessen, appels, noten en eikels. Ze eten hun maaltijd tot ze in slaap vallen, vol en verzadigd.
Dit is een belangrijke tijd voor de beertjes: ze moeten genoeg vet verzamelen voor de winter!
Abonneren op:
Posts (Atom)



















