Op 21 mei 2014 werd de Wet Verbod Pelsdierhouderij 1 door de rechter buiten werking gesteld. Uit onderzoek van Animal Rights blijkt dat sinds die dag vergunningen zijn afgegeven voor forse uitbreidingen op negentien nertsenfokkerijen in Nederland. Maar liefst 343.635 nertsen worden nu jaarlijks extra gefokt. Op 3 september 2015 vindt het hoger beroep plaats dat is aangespannen door de Nederlandse Staat . Mocht staatssecretaris Dijksma haar gelijk halen, dan zijn alle uitbreidingen in een klap illegaalUitslag hoger beroep:
Op 10 november aanstaande spreekt de rechter zich uit over het nertsenfokverbod. Dat bleek vandaag tijdens een zitting in het Hoger Beroep dat de Staat heeft aangespannen tegen de nertsenfokkerij. Bont voor Dieren en de Dierenbescherming en Vier Voeters, voeren al geruime tijd een gezamenlijke campagne...
Robert Molenaar, directeur Animal Rights: “Een kleine groep vermogende nertsenfokkers maakt de dienst uit in Nederland. Zij breiden massaal uit, ondanks de wil van de regering en de bevolking om het fokken van nertsen voor bont te verbieden. Er staan in Nederland 204 megastallen met 6,9 miljoen gestreste nertsen in draadgazen kooien. Het gros van deze nertsen wordt eind november vergast.”
Uit onderzoek van Animal Rights blijkt dat er acht uitbreidingen van nertsenfokkerijen plaatsvinden in Noord-Brabant, vijf in Limburg, vijf in Gelderland en één in Zuid-Holland. Er zijn sinds 21 mei 2014 negentien vergunningen afgegeven voor 55.425 fokteven en 11.085 reuen, goed voor maar liefst 277.125 jonge nertsen. Dit betekent dat er zo´n 70.000 kooien bij zijn gekomen op de nertsenfokkerijen. Animal Rights maakte in augustus foto´s bij nertsenfokkerij Rios Mink (Jos van Deurzen BV) in Rosmalen. Bekijk hier de foto´s van de gewonde nertsen en smerige kooien.‘Hoe Nederlandse bontfokkers met dieren omgaan’ is een zeer recente reportage van onze collega's van Ongehoord. Bekijk hier de schokkende beelden: www.dutchfur.nl
Wet Verbod Pelsdierhouderij
Het verbod werd op 4 januari 2013 van kracht 2 waarbij ‘het houden, doden of doen doden van een pelsdier is verboden’. Nertsenfokkers mochten vanaf deze datum geen nieuwe fokkerijen meer opstarten en niet meer uitbreiden. Bestaande nertsenfokkerijen kregen een overgangstermijn tot januari 2024.
Wet buiten werking
De wet werd op 21 mei 2014 door de rechter buiten werking gesteld. Het verbod op de pelsdierhouderij voorziet in een overgangstermijn tot 1 januari 2024, teneinde nertsenfokkers ‘compensatie in de vorm van tijd’ te bieden. De gedachte hierachter is dat nertsenfokkers hun zeer lucratieve bedrijf nog gedurende die periode kunnen voortzetten en hen de gelegenheid wordt geboden een redelijke vergoeding voor arbeid en geïnvesteerd kapitaal te verwerven. De rechter oordeelde echter dat ‘de pelsdierhouders ernstig financieel werden getroffen. Op dit moment kan niet worden vastgesteld dat hen daarvoor enige, laat staan adequate, vergoeding is/zal worden geboden’.
Hoger Beroep
Staatssecretaris Dijksma is van mening dat het verbod op de pelsdierhouderij wel voldoet. De Staat is in beroep gegaan tegen de uitspraak. Volgens de staatssecretaris is het opstarten van nieuwe en het uitbreiden van bestaande nertsenfokkerijen op eigen risico 3. Bij een positieve uitspraak zullen deze veranderingen in een klap illegaal worden.
Mocht het zover komen dan zal Animal Rights controles uitvoeren en juridische stappen ondernemen mochten de nertsenfokkers zich niet aan de wet houden.Het hoger beroep vindt plaats op 3 september om 13:30 uur in het Paleis van Justitie in Den Haag.
Een kleine groep vermogende nertsenfokkers maakt de dienst uit in Nederland. Zij breiden massaal uit, ondanks de wil van de regering en de bevolking om het fokken van nertsen voor bont te verbieden. Er staan in Nederland 204 megastallen met 6,9 miljoen gestreste nertsen in draadgazen kooien. Het gros van deze nertsen wordt eind november vergast.
Robert Molenaar
Uitkopen
‘Koop ons uit, of laat ons met rust’ is de slogan die de nertsenfokkers op hun website hanteren 4. De nertsenfokkers zijn boos omdat er ondanks de overgangstermijn flink ingegrepen wordt in de sector. De nertsenfokkers weten echter ook dat hun bedrijfstak al decennialang op weinig maatschappelijke en politieke steun kan rekenen. Het verbod op chinchilla- en vossenfokkerijen werd van kracht op 1 april 2008, na een overgangstermijn van tien jaar. Er was toentertijd al sprake van een algeheel fokverbod voor pelsdieren.Zelfs vlak voor de inwerkingtreding van het fokverbod in 2013 werd er snel een vergunningsaanvraag voor de uitbreiding van een nertsenfokkerij ingediend 5. Het onderzoek van Animal Rights laat zien dat de nertsenfokkers maling hebben aan de maatschappij en massaal uitbreiden. Bovendien is de nertsenfokkerij al lang geen familiebedrijf meer. Dezelfde tendens is waarneembaar bij de vlees- en zuivelsector: megastallen die opgezet worden door megalomane ondernemers. Jos van Deurzen BV is de grootste nertsenfokker van Nederland en wellicht van heel de wereld. Hij heeft maar liefst zestien nertsenfokkerijen in Nederland, met in totaal 1.058.948 nertsen. Dat is 15% van het totaal aantal nertsen in Nederland. Minkcon BV in Putten en De Ruiter BV in Gemert hebben allebei vijf nertsenfokkerijen in hun bezit. Raijmakers BV in Vlierden en Bosch BV in Lunteren elk vier nertsenfokkerijen. Kuunders VOF in Milheeze en NF Martens BV in Horst bezitten elk drie nertsenfokkerijen. Zeven nertsenfokkers bezitten 40 nertsenfokkerijen en houden 2.035.610 nertsen. Dat is 30% van het totaal aantal nertsen in Nederland.
Nertsen op de fokkerij
Nertsen zijn van nature solitair levende (water)dieren die geen andere nertsen in hun leefgebied dulden. Nu zitten de nertsen met vele tienduizenden op een fokkerij. De nertsen zijn dan ook regelmatig met elkaar aan het vechten, met als gevolg verwondingen aan kop, staart of pels. Het uitvalpercentage op jaarbasis bedraagt zo´n 2,5% 6. De nertsen zitten opgesloten in draadgazen kooien en vertonen tekenen van stereotiep gedrag: een terugkerend en doelloos patroon aan bewegingen. Eind november worden de fokteven en reuen voor volgend jaar geselecteerd en de overige nertsen vergast met koolstofmonoxide.
Onderzoek
Animal Rights heeft milieuvergunningen opgevraagd bij de betrokken gemeenten. Natuurbeschermingsvergunningen werden bestudeerd op de websites van de Provincies Brabant, Limburg en Gelderland. Er is gebruik gemaakt van de gegevens van het Bestand Veehouderij Bedrijven van Brabant, Gelderland en Utrecht. Een vierde bron van informatie is de website van de Rijksoverheid: www.officielebekendmakingen.nl. Een vijfde bron is de ‘Lijst dierlijke bijproducten’ van de Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit. Tevens werden er foto´s en beelden gemaakt bij nertsenfokkerij Rios Mink in Rosmalen. Journalisten kunnen alle informatie opvragen bij Stichting Animal Rights.
Statistieken
Animal Rights heeft zich gebaseerd op informatie van de Nederlandse Federatie Edelpelsdierhouders (NFE) over het aantal geboren jongen per teef. Volgens de NFE worden gemiddeld vier tot zes jongen per fokteef geboren. Wij hebben voor ons onderzoek vijf jongen aangehouden als gemiddelde. De verhouding fokteef en reu verschilt per fokkerij. Wij hebben een gemiddelde van vijf fokteven op een reu genomen. Deze conclusie is getrokken op basis van vermeldingen van het aantal reuen in drie milieuvergunningen. Het aantal kooien op een nertsenfokkerij is ook verschillend. Wij hebben vier nertsen in een kooi als gemiddelde gebruikt. Deze conclusie is gebaseerd op het bestuderen van milieuvergunningen. Het is tevens mogelijk dat er meer of minder nertsenfokkerijen in Nederland actief zijn. Het is niet altijd na te gaan of een nertsenfokkerij nog actief is.
PERSBERICHT
Nijmegen, 12 november 2014 www.ciwf.nl
Schokkende film: De konijnen die nooit springen
Vandaag publiceert Compassion in World Farming (CIWF) een schokkende film over de konijnenhouderij in Europa. In de Europese vee-industrie leven meer dan 320 miljoen konijnen hun hele leven in krappe draadgazen kooien, die zó laag zijn dat de dieren niet eens rechtop kunnen staan, laat staan springen of huppelen. De film is vanaf vandaag te zien op ciwf.nl/konijnenfilm. Tevens start de internationale dierenbeschermingsorganisatie een petitie aan de EU, die vraagt om een verbod van kooihuisvesting in de konijnenhouderij.
Onderzoekers van CIWF filmden in 16 konijnenhouderijen in 5 EU-landen ( Polen, Tsjechië, Cyprus, Italië en Griekenland). Wat ze zagen en vastlegden is vreselijk:
• De konijnen zitten hun hele leven in krappe, draadgazen kooien zonder enig afleidingsmateriaal
• Veel dieren hebben ontstekingen aan ogen of huid
• Stinkende en onhygiënische stallen: bergen ontlasting onder de kooien
• Veel dieren sterven vroegtijdig, ondanks het hoge antibioticagebruik
• Dode, soms zelfs rottende, konijnen in of op de kooi of op de vloer
Twee jaar geleden filmde CIWF soortgelijke omstandigheden in konijnenhouderijen in Frankrijk en Spanje.
"Niet alleen het aantal konijnen in de vee-industrie is gigantisch, ook het dierenleed dat de draadgazen kooien veroorzaken is enorm", zegt Geert Laugs, directeur van CIWF Nederland. "De kooien doen nog het meest denken aan de kale legbatterijen, die de EU al in 1999 verboden heeft vanwege het slechte dierenwelzijn. Het is nu de hoogste tijd dat er speciale, Europese regels voor de konijnenhouderij komen, en de kooihuisvesting voor konijnen verboden wordt."
CIWF staat niet alleen in het streven de kooien in de konijnenhouderij te verbieden. Uit een representatief opinieonderzoek dat het bureau YouGov dit jaar onder 1000 Nederlanders hield, blijkt dat 65% van de Nederlanders voorstander is van zo'n verbod.
In Nederland is de konijnenhouderij een relatief kleine tak van de vee-industrie met een jaarlijkse productie van ca. 1,5 miljoen dieren. Ook in de Nederlandse konijnenhouderij zijn er echter serieuze welzijnsproblemen. Vanaf 2016 moeten de konijnenkooien in de Nederlandse vee-industrie aan strengere eisen voldoen dan de rest van Europa: de kooien zijn dan hoger en voorzien van een plateau en een plastic vloer om pootgebreken tegen te gaan. CIWF vindt deze verbeteringen echter onvoldoende en pleit voor het stoppen met de kooihuisvesting: "Dat dit kan bewijst België, waar besloten is over te stappen op het parksysteem, een huisvesting die veel meer natuurlijk gedrag mogelijk maakt", aldus Geert Laugs van CIWF.
Vorige maand startte CIWF een Europese campagne voor het beëindigen van alle kooihuisvesting in de Europese veehouderij. De campagne tegen de konijnenkooien maakt daar deel van uit en zal de komende jaren gevolgd worden door meer specifieke acties. Meer over deze campagne is te lezen op ciwf.nl/ stopdekooien.
"Ik liep door het gangpad, de kooien stonden aan weerszijden van mij. In de verte zag ik een kleine schacht waar daglicht doorheen kwam. Op het gangpad leek wel verse sneeuw te liggen, het waren echter haren van de konijnen. Een leger aan vliegen zoemde over de lijken van dode konijnen.
Veel stallen waren smerig – alles was bedekt onder een laag van stof, vuil en haren. Dode konijnen werden al rottend achtergelaten bovenop de kooien. En ze lagen ook onder de kooien, waar ze werden bedekt met de uitwerpselen van de andere konijnen die door het gaas naar beneden vallen."
Griekenland
"Mijn hart brak toen ik naar een nestje pasgeboren konijnen keek. Ik zag stuiptrekkingen van hun tenen terwijl ze sliepen. Waren ze aan het dromen? Ze moesten hun ogen nog voor het eerst openen, ze hadden geen idee waar ze waren of wat hun te wachten stond. Ik keek rond in de stal, naar de kooien met honderden treurige konijnen en ik zag hun toekomst maar al te helder voor me; een tragisch leven tussen draadgazen tralies.
In één stal waren er een paar rijen met gestapelde kooien. Deze konijnen zouden over een paar dagen geslacht worden en waren hun kooien allang ontgroeid."
Tsjechië
"De eigenaren probeerden mijn blik van de bergen uitwerpselen onder de kooien af te leiden, maar ik kon het niet negeren. Je moest door de hopen om het welzijn van de dieren te controleren. Dit was veruit de vieste konijnenstal die ik tot nu toe had gezien en ik had er al heel wat bezocht.
Voordat ik vertrok zag ik nog een levenloze rammelaar (mannetjeskonijn) in een kale kooi. Hij had helemaal niets om zich mee te vermaken, alleen het gaas van de tralies om op te knagen. Ik zag dat de eigenaren helemaal geen interesse in hem hadden, het ging hun alleen om zijn nakomelingen."
Polen
"Een typische 'konijnenfabriek': de vliegen komen direct op je af zodra de deur van de stal wordt geopend. Ze zitten overal, op de kooien en op de lens van mijn camera. Maar de ogen van de konijnen in de volle, kale kooien zijn het ergst: er is geen afleidingsmateriaal en er is geen hoop."
Selectief fokken
Cyprus
"Deze konijnenstal was erg donker en vochtig - een typische vee-fabriek. Ik was verbaasd toen ik hoorde dat sommige van deze konijnen waren geboren in Engeland en vervolgens zijn overgevlogen naar deze erbarmelijke omstandigheden. De kale kooien stonden strak tegen elkaar aan. De konijnen hadden amper de ruimte om te bewegen, onmogelijk voor de dieren om zich natuurlijk te gedragen."
Italië
"De dieren werden behandeld als machines. De konijnen werden een paar seconden uit de kooi gehaald om ze kunstmatig te insemineren. En ze worden alweer zwanger gemaakt, terwijl ze nog moedermelk geven aan hun jongen. Ik realiseerde me dat dit het enige moment is dat ze de kooi voor even verlaten. De grafieken tonen aan dat ze 2 jaar lang nest na nest moeten produceren. De mannetjes blijven 4 jaar in de kooien. Ze werpen grote nesten, maar zijn niet in staat om voor alle jongen te zorgen. Daarom worden 6 van de 16 jongen gedood."
Preventieve medicatie
Italië
"Om 'deze machines' te laten ‘draaien’ hebben ze regelmatig onderhoud nodig. Ze worden 'aangesloten' op een stroom van antibiotica - zoals Terramicina om longontsteking te behandelen. Eén bedrijf gaf €25.000,- per jaar uit aan behandelingen om de dieren lang genoeg in leven te houden om ze naar het slachthuis te brengen.
Zelfs met het routinematig gebruik van antibiotica, kon ik zien dat de konijnen in deze stallen ontzettend veel pijn lijden. In één bedrijf, dat was verborgen in een aangelegd bos, was er massaal een schimmelinfectie uitgebroken. Het was verschrikkelijk om de kale plekken op de huiden van de jonge konijnen te zien. De infectie was ook overgeslagen op de werknemers, zij hadden huiduitslag op hun armen en benen. Voordat ik vertrok om op zoek te gaan naar apotheek, vertelden de eigenaren me dat ze te lui waren om dit goed te behandelen. Het deed hen helemaal niets."
Slacht
Griekenland
"Deze konijnen worden hun hele leven opgesloten tussen draadgazen tralies. Ik zou het niet eens echt een ‘leven’ willen noemen. Het is eerder een drie maandelijks bestaan. Alles wat het leven de moeite waard maakt, is afgenomen bij deze jonge dieren. De korte momenten dat ze buiten de kooi komen, is als ze op een ruwe manier worden verplaatst van de ene naar de andere kooi. De enige frisse lucht die ze in hun leven krijgen is als ze naar het slachthuis worden vervoerd."
De laatste keer dat ze worden opgetild uit hun kooi is door een werknemer in het slachthuis; ze worden bij hun oren vastgegrepen en verdoofd door een elektrische stroomstoot. Daarna wordt hun keel doorgesneden".
