Posts tonen met het label verwoestende. Alle posts tonen

zaterdag 14 januari 2023

Frankrijk wil vaccinatie van pluimvee tegen ‘verwoestende’ vogelgriep ( Deel 1 over vaccinatie vogelgriep)

De vogelgriep raast door Europa en wordt onder meer in Frankrijk de ‘meest verwoestende’ uitbraak ooit genoemd. Daarom wil de Franse minister van landbouw Marc Fresneau dit najaar starten met de vaccinatie van pluimvee tegen vogelgriep. Maar is de intensieve (pluim)veehouderij nog wel houdbaar?

Het merendeel van de vogelgriepuitbraken in Frankrijk vond plaats in de regio’s Vendee, Maine et Loire en Deux-Serves. In deze gebieden worden veel Franse vleeseenden gehouden. Afgelopen jaar werden er meer dan 1550 uitbraken geteld in het land. Sinds december zijn wegens de hoge uitbraken maatregelen aangescherpt, zo worden eenden en kalkoenen in een zone van tien tot twintig kilometer rondom te uitbraken preventief geruimd. Ook mogen er in een zone van vijftig kilometer rondom de uitbraken geen nieuwe eenden of kalkoenen komen. Minister Fresneaus voorganger pleitte ook al voor een vaccinatie. Momenteel zijn er proefvaccinaties, de resultaten worden in het eerste kwartaal van dit jaar verwacht. Als alles goed gaat, kan er grootschalig worden gevaccineerd in het najaar.
.

Vaccinatie van pluimvee

Ook de Nederlandse landbouwminister Piet Adema is voorstander van vaccineren. Lang werd het idee van vaccineren vooral door Duitsland tegengehouden, omdat het volgens de huidige wetgeving exportproblemen oplevert. Nu mag er niet gehandeld worden in eieren en vlees van kippen die gevaccineerd zijn tegen vogelgriep. Maar nu de roep op vaccineren steeds groter wordt, zullen afspraken gemaakt moeten worden met handelspartners in binnen- en buitenland.

‘Ruiming’ door vogelgriep getroffen pluimveebedrijf Sint-Oedenrode (2021) | Foto: 1037 Against Animal Cruelty

‘Meest verwoestende’ uitbraak ooit

Wereldwijd vormt het H5N1 virus, het vogelgriepvirus, een groot probleem, maar vooral in Europa zorgt het virus voor veel sterfte. Waar het normaal om een seizoensziekte gaat die zich door trekvogels verspreidt, kreeg men het virus in de zomer niet onder controle waardoor dit virus continu heerst. Europese autoriteiten noemen het mede daarom de ‘meest verwoestende’ uitbraak ooit. Hoe groot is het probleem in een aantal van de landen met het meeste pluimvee?

Tussen oktober 2021 en 2022 waren er in totaal in 37 Europese landen uitbraken, waarvan ruim 2500 uitbraken op pluimveehouderijen waren. De meeste uitbraken in Frankrijk waren op pluimveehouderijen, namelijk 1.383, gevolgd door Italië (317), Hongarije (290), Polen (98), Duitsland (89) en Nederland (62). Wereldwijd zijn er in deze tijdsperiode 140 miljoen vogels geruimd, waarvan 48 miljoen in de EU en het Verenigd Koninkrijk. Het afgelopen jaar zijn er in Nederland bijna 6 miljoen kippen, kalkoenen en eenden gedood om de verspreiding van het virus tegen te gaan.
.

.
In Nederland worden volgens een rapport van het Europees Centrum voor Ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) relatief veel dieren gedood per uitbraak. Zo was in de periode 11 juni tot 9 september 2022 Nederland verantwoordelijk voor 25 procent van de uitbraken, maar ook voor 43 procent van de dode kippen. Ter vergelijking, Duitsland had meer uitbraken (27 procent), maar was verantwoordelijk voor ‘slechts’ 27 procent van de geruimde dieren. Naast uitbraken op pluimveehouderijen waren er ook uitbraken onder wilde vogels, vooral ook onder meeuwen die hiervoor geen last hadden van het virus. In totaal ging het in Europa om 3900 uitbraken bij wilde vogels.

De oorsprong van het virus

Sinds het einde van de negentiende eeuw hebben Europa, Azië en Afrika te maken gehad met uitbraken van virussen onder pluimvee, maar tot grootschalige pandemieën leidde het niet. Tot 1996, toen in China een nieuwe variant ontstond, namelijk het H5N1, op een commerciële eendenfokkerij. In 1997 werd daarop in het land al het pluimvee geruimd en veertig procent van de watervogels stierf door het virus.
.

Wilde vogels

Wetenschappers maken zich zorgen om de ongeëvenaarde verspreiding onder wilde vogels. Ze zien het virus namelijk als een groot gevaar voor vooral kwetsbare soorten. Ook baart het hen zorgen dat het virus zich ook verspreidt onder soorten die hiervoor nooit last hadden van het virus, zoals meeuwen, sternen en ooievaars. Waar voorheen vooral pluimvee last had van het virus, worden de laatste jaren ook steeds meer wilde dieren geïnfecteerd. Dit is volgens wetenschappers vooral desastreus voor vogels die in kleine populaties of in kleine geografische gebieden leven.
.

.
Wilde vogels worden vaak als de boosdoener gezien als het gaat om het virus, maar dat is volgens onderzoekers onterecht. Ook benadrukken ze dat het doden van wilde vogels het virus niet remt. Een van de gevaren is dat het (vlieg)gedrag van de dieren drastisch wordt aangepast, wat het virus mogelijk zelfs in de hand werkt. En ook op het massaal ‘ruimen’ van alle vogels komt steeds meer kritiek, geluiden uit allerlei hoeken noemen het onethisch en duur, gefinancierd door de belastingbetaler. Een vaccin zou de onnodige dood van miljoenen dieren kunnen voorkomen, maar het blijft een oplossing voor de korte termijn. Uiteindelijk zal de pluimveesector moeten veranderen.
.

Het virus blijft

Het is onduidelijk hoe het komt dat deze variant zo hardnekkig is, maar volgens viroloog Louise Moncla van de Universiteit van Pennsylvania kan het liggen aan genetische mutaties die ervoor zorgen dat het virus sneller verspreidt en onder meer soorten vogels. Nu duidelijk is dat het virus blijft, zijn in Nederland de universiteiten van Wageningen en Utrecht begonnen met het ontwikkelen van vaccins voor de pluimveesector.
.

Intensieve veehouderij onhoudbaar

Over de onhoudbaarheid van de huidige intensieve veehouderij werd al eerder gerapporteerd door AnimalsToday, nadat hoogleraar virologie Wim van der Poel in EenVandaag pleitte voor ingrijpende veranderingen in de sector om de impact van vogelgriep te beperken. Zo noemde hij de hoeveelheid pluimveebedrijven bij elkaar en in de buurt van natuurgebieden problematisch. Bovendien ziet hij vogelgriep als een reële dreiging voor de volksgezondheid, als het muteert en op mensen overgaat.
.

Diergezondheidsfonds

De Partij voor de Dieren (PvdD) pleit voor veranderingen als het gaat om het fonds waarop pluimveehouders recht hebben. Nadat een houderij is geruimd, krijgt de ondernemer schadevergoeding uit een speciaal fonds, het Diergezondheidsfonds. Vervolgens wordt de houderij aangevuld met een nieuwe generatie dieren, die weer evenveel gevaar lopen op het virus. Het fonds wordt voor een deel gefinancierd uit de pluimveesector zelf, maar grotendeels ook vanuit de overheid. Nu al zijn de kosten met 30 miljoen overschreden.

Volgens de Partij voor de Dieren heeft de minister de mogelijkheid om als eis voor de vergoeding te stellen dat er geen nieuwe dieren mogen komen zolang het virus rondgaat, om de verspreiding te stoppen. Tot er een werkend vaccin is, zijn wetenschappers het erover eens dat het virus nog door Europa – en de hele wereld – raast en lopen kippen keer op keer het gevaar besmet te raken en geruimd te worden.

De naam ‘Diergezondheidsfonds’ is overigens door Wakker Dier uitgeroepen tot eufemisme van het jaar, vanwege de misleidende naam, die niets met diergezondheid van doen heeft.

Bronnen:

©AnimalsToday.nl Sophie Jongma

donderdag 18 februari 2021

Om kweekzalmen te beschermen tegen de dodelijke zeeluis gebruiken kwekers veel antibiotica en chemicaliën en heeft een verwoestende impact op het zeeleven wereldwijd

Zalmkwekerij verwoest zeeleven wereldwijd

Redactie AnimalsToday.nl

De zalmkwekerij heeft een verwoestende impact op het zeeleven. Niet alleen kweekzalmen lijden onder de industrie, ook lokale en wereldwijde ecosystemen ervaren de gevolgen.

zalmkwekerij verwoest zeeleven — **Zalmkwekerij verwoest zeeleven wereldwijd | Foto: publiek domein**

Het grootste deel van de zalm in de Nederlandse supermarkten komt van kwekerijen. De meeste zalmkwekerijen maken gebruik van open kweek, bijvoorbeeld in de grote zalmkweek-landen Schotland en Noorwegen. De vissen zitten dan in drijvende kooien of netten in meren, kustwateren of in zee. De dieren leven erg dicht op elkaar, wat de kans op ziekten vergroot. Daarom gebruiken kwekers chemicaliën en antibiotica, die in het water terechtkomen en het lokale ecosysteem aantasten. Om de dieren te voeren, wordt wilde vis gevangen. Sommige vispopulaties zijn hierdoor al overbevist. Just Economics onderzocht de zalmkwekerij en publiceerde er een rapport over. Volgens het rapport bedroegen de milieukosten van deze wereldwijde industrie tussen 2013 en 2019 1,6 miljard euro. Deze maatschappelijke kosten hebben te maken met vervuiling, verlies aan vispopulaties en de gevolgen van de klimaatcrisis.

Zalmkwekerij ideaal voor parasieten

Tussen 2002 en 2019 is op Schotse zalmkwekerijen de vissterfte verviervoudigd; van 3 naar 13,5 procent. Minstens een vijfde van de sterftecijfers komt door zeeluizen. Besmettingen met zeeluis als doodsoorzaak ligt waarschijnlijk veel hoger, maar vaak wordt dit niet geregistreerd. Zeeluizen voeden op de zalmhuid en eten de vis levend op. In het wild komt dit in kleine mate voor. Maar omdat de dieren in kwekerijen onnatuurlijk dicht op elkaar zitten, kunnen ziekten en parasieten zich snel verspreiden.

Ziekten en parasieten worden niet tegenhouden door de netten en kooien. Steeds vaker hebben ook wilde zalmen die vlakbij kwekerijen leven last van deze luizen. In de zee rond Canada, ook een van de grootste producenten van kweekzalm, is sinds een aantal jaar de kans dat jonge zalmen sterven aan zeeluizen met 73 procent toegenomen.

Zalmkwekerij vervuilt

Om de kweekzalmen te beschermen tegen parasieten en ziekten, gebruiken kwekers veel antibiotica en chemicaliën. Deze komen terecht in het open water en kunnen de omliggende gebieden vervuilen. Zo is er een bepaald type drug dat gebruikt wordt tegen zeeluizen dat ongewervelde zeedieren doodt. De antibiotica verspreidt zich tot 8 kilometer rond de kooi en blijft uren in het water.

Soms ontsnappen kweekzalmen uit hun kooien of netten. Als zij voortplanten met wilde zalmen kan dit de oorspronkelijke soort verzwakken. Uiteindelijk kan een oorspronkelijke, wilde zalmsoort, verdwijnen.

Wilde vis

Om 1 kilo zalm te voeden is 3 tot 5 kilo vis nodig. Dat komt neer op zo’n 350 vissen voor één zalm. Voor dit visvoer worden wilde vissen gevangen. Tussen een vijfde en een kwart van de jaarlijkse vangst van wilde vis, zo’n 18 miljoen ton, wordt gebruikt om vismeel en visolie van te maken. 51 procent hiervan gaat naar zalmkwekerijen.

Vooral prooidieren als ansjovis, haring en sardines worden hiervoor gevangen. De wilde sardines in West-Afrika is zwaar overbevist. De verwachting is dat de komende jaren steeds meer wilde vis wordt gevangen om visvoer van te maken, omdat viskwekers fors willen uitbreiden.

Niet alleen is het slecht voor de vispopulaties die overbevist worden, vaak worden ook veel andere zeedieren meegevoerd in netten als bijvangst. Behalve schildpadden, dolfijnen en haaien worden ook vaak andere vissen gevangen. De overlevingskans van dieren die terug in zee worden gegooid, ligt rond de 15 procent. Bovendien verwoesten de netten die gebruikt worden de zeebodem en tasten daarmee verder het ecosysteem aan.

Duurzaam alternatief

Is er ook een diervriendelijk alternatief voor het visvoer? Volgens Natasha Hurley, campagneleider bij de Changing Markets Foundations, die meehielp aan het rapport, wel. Om de visolie te vervangen, kunnen zalmkwekers oliën uit algen gebruiken als bron van omega 3:

“Het overgaan op algen zou de industrie duurzamer maken, aangezien het een enorme impact heeft op wilde vis.”

Pijn en stress

Sinds de jaren ’90 gaan onderzoekers ervan uit dat gewervelde vissen zoals zalmen pijn lijden en stress ervaren. Zalmen hebben een zenuwstelsel met een brein, zenuwen en een wervelkolom. In de overvolle kooien ervaren ze continu stress. Kweekzalmen – ‘plofzalmen’ – zijn doorgefokt zodat ze snel groeien. Het gevolg is dat ze veel zwakker zijn dan hun wilde soortgenoten. Hierdoor hebben ze vaak last van hartproblemen en vervormingen van de ruggengraat. Er zijn weinig regels rond het slachten van vissen. Daardoor worden vissen vaak onverdoofd geslacht, of verstikt, een langzaam proces waarbij het dier lang lijdt.

Wat jij kan doen?

De beste optie is het uitbannen van vis uit je dieet, net als vlees. Dierenwelzijn ligt bij deze industrie ver onder de maat en de gevolgen ervan zijn erg groot. Voor visrecepten zijn steeds meer heerlijke plantaardige alternatieven te vinden. Op die manier draag jij als consument niet bij aan deze industrie. Maar als je zalm toch niet kan laten liggen, kun je op het volgende letten:

Koop alleen wilde zalm met een MSC-keurmerk. Dit keurmerk controleert of er niet overbevist wordt, en grijpt in als dit wel gebeurt. Overigens houdt dit keurmerk geen rekening met dierenwelzijn of verwoesting van de zeebodem.
Koop alleen gekweekte zalm met een ASC of EKO-keurmerk. Het ASC-keurmerk houdt rekening met de hoeveelheid wilde vis dat in voedsel wordt verwerkt, de gebruikte antibiotica en chemicaliën die in het water terechtkomen. Het EKO-keurmerk beoordeelt of de vis biologisch is, waarbij natuurlijke omstandigheden zo goed mogelijk worden nagebootst en de dieren niet te dicht op elkaar leven. Ook bij deze keurmerken wordt amper rekening gehouden met dierenwelzijn.
Bestel geen visgerechten in restaurants. Slechts 6 procent van de vis in de horeca is voorzien van een keurmerk. Vissen zonder keurmerk hebben gegarandeerd een slecht leven gehad – en een slechte impact op de wereld.

Bronnen:

zaterdag 13 mei 2017

World Animal Protection helpt dieren EN mensen tijdens extreme alles verwoestende droogte in Kenia

Extreme droogte in Kenia bedreigt dieren en mensen

De extreme droogte in de Hoorn van Afrika laat een spoor van verwoesting achter, die dieren en mensen ernstig raakt. Halverwege februari riep de Keniaanse overheid de droogte en daarmee gepaarde voedselcrisis uit tot nationale ramp.

In Kenia is minder dan een kwart van de regen gevallen die normaal valt dit seizoen. De provincie Kajiado in Kenia, is een van de elf gebieden die het hardst wordt geraakt door de droogte. De situatie in Kajiado is verschrikkelijk. Honderden dieren zijn overleden door een gebrek aan voedsel en water. De rivieren zijn uitgedroogd en wat er over is gebleven is een stoffige strook aarde. Door de brandende zon is er geen groen te bekennen.

In Kajiado wonen vooral Masai, die voor hun levensonderhoud afhankelijk zijn van veedieren

De droogte dit jaar is de ergste sinds heugenis. De herders zijn gedwongen om rond te trekken met hun veedieren naar de laatste stukjes groen. De vrouwen blijven achter om voor de kinderen en de rest van de dieren te zorgen.
In Mbarakini village, een dorp in Kajiado ontmoetten we Garacie, 58 jaar en moeder van 6 kinderen. Ze heeft een koe en twee schapen. Ze stond in de rij om het hooi te ontvangen dat we verspreiden en vertelde:

“Het leven hier is erg lastig geworden sinds de droogte is begonnen in oktober vorig jaar. We hadden regen verwacht in december, dat voor wat verlichting zou zorgen. De regen is echter nooit gekomen. Ons weiland is helemaal weg en op dit moment heb ik geen andere keuze dan mijn schapen blaadjes uit mijn hand te voeden die ik heb geplukt van mijn boom. Het is een lastige taak, maar de gedachte om mijn dieren te verliezen is nog erger. Mijn dieren zijn afhankelijk van mij nu mijn man groen aan het zoeken is voor onze enige koe.”

Noodvoedsel en medicatie
Herders uit het gebied voorspellen dat de droogte voorlopig blijft voortduren. Als deze hevige condities volhouden, zijn duizenden veedieren niet zeker van hun leven. Samen met de lokale overheid en andere partners werken we samen om de meest kwetsbare gemeenschappen in Kajaido te ondersteunen. We bieden voedsel voor 79.000 dieren, mineralen voor 8.000 veedieren en veterinaire zorg voor 5.000 dieren. De Keniaanse overheid organiseert de toevoer van water.
De mensen in Kajiado zijn dankbaar voor alle hulp en bedanken jullie voor je steun!

Jij kunt helpen!
Dankzij jouw steun kunnen we noodhulp in gebieden zoals Kajiado geven, ontzettend bedankt daarvoor! Help je ons zoveel mogelijk dieren te beschermen en daarmee lokale gemeenschappen zo snel mogelijk te herstellen van de ramp met een extra gift of door donateur te worden?

Categorieën:

Dieren in rampsituaties

Voordierenblogger

Translate