Wees nou eerlijk lieve lezers, dit is toch niet te vertalen? Spunky, little fella, fuzzy, deze lieflijke Engelse woorden horen helemaal bij dit schattig verhaal. Geniet ook van de foto's
First, they needed to give this little guy a bath. Afterwards, she wrapped him in a fuzzy sock to keep him warm.
The poor thing was so hungry he devoured his kitten food. They decided to name him Finley Cooper.
The vet gave him antibiotics and treated him for worms. He also drained the abscess on his chest. But because he was so young, he was unable to take antifungal medicine, meaning that the mange would have to wait. His kind new mom knitted him a little sweater in the meantime, to keep him warm.
Soon, he was feeling better. In a bold move, he decided to cross the gate and introduce himself to his new Pit Bull sibling, Dina. Dina instantly fell in love with the little one and quickly made friends with the sick little kitten.
Soon, it was time for another trip to the vet and they were finally able to treat his mange. He needed a bath in special shampoo every day, but soon, his fur started growing back.
Once he was feeling better, Finley started to get all kinds of spunky.
He had also decided that sleeping with Dina was the best spot in the house.
Once his fur came in, his beautiful smoky grey color started to shine.
These days, Finley is a good as new, enjoying playtime and naptime as much as any other kitten. He also loves to lay in the sun.
De Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming heeft samen met de dierenpolitie zeven honden in bewaring moeten nemen. De eigenaren waren, ondanks dat ze daar opdracht voor hadden gekregen, niet naar de dierenarts geweest. De honden zaten onder de vlooien en hadden zichtbaar last van huidproblemen. Daarbij was de woning ongeschikt om honden te houden.
Bij een controle op 3 december op het adres in de Friese gemeente Tietjerksteradeel bleek dat er zeven honden in een zwaar vervuilde woning zaten. Vier honden waren van de bewoners en drie honden van de inwonende zoon. De dieren zaten onder de vlooien en een aantal had zichtbaar huid- en vachtproblemen. De dieren maakten bovendien een bange indruk. In overleg met RVO.nl* liet de LID-inspecteur de eigenaren weten dat ze onder andere met de honden naar de dierenarts moesten gaan en daarna het behandeladvies moesten opvolgen.
Archiefbeeld Dierenbescherming. Deze hond heeft ook vlooien, maar is niet één van de honden uit deze zaak.
Zwaar vervuilde woning onder de vlooien
Op 11 december liep de termijn om naar de dierenarts te gaan af en gingen de LID-inspecteur en dierenpolitie opnieuw controleren om te zien hoe het met de honden ging. Helaas bleek dat de eigenaren de opgelegde maatregelen niet hadden opgevolgd. Het was geen optie om de dieren mee te nemen naar de dierenarts en vervolgens weer terug te brengen: de woning was zwaar vervuild waardoor deze niet goed tegen vlooien te behandelen was. Daarop is in overleg met RVO.nl besloten de dieren in bewaring te nemen.
De honden zijn na het bezoek aan de dierenarts overgebracht naar een opvangadres waar ze goed verzorgd worden en kunnen herstellen van hun klachten. De eigenaren draaien op voor de gemaakte kosten. Daarnaast heeft de dierenpolitie de eigenaren in contact gebracht met hulpverlening, zodat zij hulp krijgen om hun woning weer leefbaar te maken en hun leven weer op de rit te krijgen.
*De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO.nl) is onderdeel van het ministerie van Economische Zaken en ziet onder andere toe op de naleving van de Wet Dieren. Bij constatering van overtredingen kan deze dienst onder bestuursdwang maatregelen opleggen om de situatie van de dieren te verbeteren en/of de dieren in bewaring te laten nemen. Het Openbaar Ministerie bepaalt in iedere zaak of de betrokkene een strafbeschikking krijgt – vaak een boete – of dat de zaak voor de rechter zal worden gebracht.
Stop de Japanse walvisjacht en red 333 dwergvinvissen van een onnodige dood!
Roep Minister Koenders op de onnodige, commerciële walvisjacht op de Nederlandse en Europese agenda te zetten. Teken de petitie!
Geachte heer Koenders,
Zoals u ongetwijfeld weet heeft Japan laten weten dat het de walvisjacht gaat heropenen. Het is de bedoeling dat komend voorjaar 333 dwergvinvissen worden gevangen en gedood, zogenaamd vanwege wetenschappelijk onderzoek. Van die motivatie heeft een onafhankelijk wetenschappelijk panel weinig heel gelaten. Belangrijker nog is dat het Japanse besluit in strijd is met de uitspraak, maart 2014, van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag waarin deze walvisvaart illegaal werd verklaard.
Ter bescherming van de walvissen en van de geloofwaardigheid van het Internationaal Gerechtshof kan ons land dit niet over zijn kant laten gaan. Wij verzoeken u, in uw rol van tijdelijke voorzitter van de Europese Unie vanaf januari 2016, er alles aan te doen om Japan te bewegen de walvisjacht te staken.
Een eerste stap kunt u nu al nemen: het ontbieden van de Japanse ambassadeur in Nederland om uw en onze verontwaardiging over te brengen. Voorts willen wij graag dat u onze ambassadeur in Tokio terugroept voor overleg, waarmee u een belangrijk gebaar van afkeuring maakt in de richting van de Japanse regering.
Het overtreden van belangrijke internationale ethische en rechtskundige principes kan en mag niet getolereerd worden door het land waar het Internationaal Gerechtshof zetelt.
Extra info van mij :
Dwergvinvis
Een dwergvinvis is de kleinste onder de baleinwalvissen. De slanke, gestroomlijnde dieren komen in de Noordzee voor, maar dan wel in het noordelijke deel. Ze zijn zo nieuwsgierig dat ze wel eens om een boot heen zwemmen of een eind met een boot mee zwemmen. Dwergvinvissen zwemmen meestal alleen en soms in kleine groepjes. Af en toe, bij voedselovervloed, worden ze in grote groepen van honderden gezien.
De dwergvinvis is goed te herkennen aan zijn sikkelvormige en relatief lange rugvin.
De geluiden die de walvis maakt om te communiceren zijn klikgeluiden, grommen en pulsen.
Toen een bruut een kogel door het lijf van deze pitbull joeg, leek zijn lot beslecht. Curtis vocht echter terug en overleefde dankzij de interventie van een opvangcentrum in Louisiana. Ondanks het leed dat hem werd aangedaan, kent zijn liefde voor mensen geen grenzen.
Het was negen maanden geleden dat Curtis meer dood dan levend werd aangetroffen door een team van het Villalobos opvangcentrum. De pitbull had duidelijk een schotwonde in zijn kop. Dierenartsen konden het leven van Curtis op het nippertje redden.
Reportagemakers van de Amerikaanse zender Animal Planet zagen nu met hun eigen ogen dat de hond het na zijn vreselijke beproeving uitstekend stelt.
Fantastisch om vast te stellen, is dat Curtis zijn geloof in de mensheid niet heeft verloren ondanks alles wat hem is aangedaan. De hond is van mensen blijven houden.
Educatie verandert het gedrag soms veel sneller dan je zou verwachten, en daarom vinden we ons onderwijsprogramma in China zo belangrijk. Onlangs schreef een onderwijzeres uit Xiamen ons een hartverwarmend verhaal, dat ik graag met u deel. Op haar school wordt pas sinds een jaar de cursus van ACTAsia gegeven.
Beste ACTAsia,
Ik ben onderwijzeres op de lagere school 'Xian Yue' in Xiamen. Een paar maanden geleden kwamen enkele leerlingen naar mij toe met een ongewoon verzoek: of ik hen wilde helpen om een gewond hondje te redden. Het beestje lag al een aantal dagen in een greppel met twee gebroken poten. Mijn leerlingen hadden zich over de hond ontfermd, maar helaas waren leerlingen van een andere school minder aardig en bekogelden hem met stenen en stokken.
Ik was bezorgd over het welzijn en de veiligheid van mijn leerlingen maar had ook medelijden met het dier. Dus besloot ik om te helpen en vond een lokale dierenarts. De behandeling van de hond zou echter zo duur zijn! 3.800 RMB (ongeveer 550 euro) maar de leerlingen waren vastberaden dat we moesten proberen om hem te redden. Tot mijn grote verbazing lukte het de kinderen zelf om 2.400 RMB in te zamelen onder hun klasgenootjes! Ik kon nauwelijks geloven dat ze dat voor elkaar hadden gekregen, dus besloot om de rest van het benodigde geld bij te leggen en zelf voor hem te zorgen.*
We noemden hem Babao.
Met hulp van de dierenarts herstelde Babao en hij is nog steeds bij me. Mijn leerlingen komen hem vaak bezoeken en voor de leerlingen die dat niet kunnen, plaats ik elke week nieuwsberichten op het prikbord van onze school.
Als we nu dierenwelzijn, mededogen en empathie bespreken in de klas tijdens ACTAsia’s Caring for Life programma, hebben de leerlingen een levensecht voorbeeld dat hen inspireert en motiveert. Ze weten dat ze een verschil kunnen maken. En dit is waarschijnlijk de belangrijkste boodschap die we willen meegeven: ze kunnen de wereld veranderen en vooral: verbeteren!
Kang Jie
*Deze manier van geld inzamelen is heel ongebruikelijk in China en toont de betrokkenheid van zowel leerlingen als onderwijzeres.
Er zijn talloze honden als Babao en miljoenen leerlingen die we moeten bereiken met onze boodschap. Maar met elk kind dat deelneemt aan ACTAsia’s humane educatie programma, groeit de kans op een betere behandeling van dieren.
China is aan het veranderen, stapje voor stapje. Laten we daarbij helpen.
Hopelijk inspireren deze leerlingen u tot het blijven steunen van ons werk in China.
Fijne feestdagen gewenst,
Nel van Amerongen, bestuurslid en vrijwilliger ACTAsia
Zolushka heeft twee welpen! Dat was de eerste zin die ik vanochtend las na het openen van mijn mailbox. Als bijlage was deze prachtige foto bijgevoegd.
Naar dit nieuws hadden we reikhalzend uitgezien: het was het bewijs, dat een van de amoertijgers uit ons rehabilitatietraject jongen had gekregen.
Haar gedrag in het wild is blijkbaar zo natuurlijk dat ze een paringspartner wist aan te trekken. Ook blijkt ze zo’n goede jager te zijn, dat ze niet alleen zichzelf maar ook twee snel groeiende welpen kan voeden.
Het verre oosten van Rusland kent een onherbergzaam klimaat. De zomers zijn er kort, de winters lang, met temperaturen onder nul en een dikke laag sneeuw. Nu onze tijger in zulke omstandigheden welpen blijkt te kunnen grootbrengen, is duidelijk bewezen dat een door de mens grootgebrachte welp met succes in het wild kan worden uitgezet en zelfs kan bijdragen aan de instandhouding van deze ernstig bedreigde populatie.
“We zijn dolblij met het nieuws dat Zolushka moeder is geworden van twee gezonde welpen”, aldus Masha Vorontsova, directeur IFAW Rusland. “Hier hebben we allemaal op gehoopt sinds haar uitzetting in 2013. Hieruit blijkt dat zij zich volledig heeft aangepast aan een leven in het wild, dat ze een goede jager is, dat ze jongen kan krijgen en een nieuwe generatie amoertijgers groot kan brengen.”
Als oudste van de gerehabiliteerde tijgers heeft Zolushka altijd het meest in de belangstelling gestaan. Zo is de YouTube video van haar beroemde sprong naar de vrijheid al meer dan 8 miljoen keer bekeken. Ook speelde ze de hoofdrol in de Internationale workshop over de rehabilitatie en herintroductie van grote roofdieren, die door de Russische Academie van Wetenschappen was georganiseerd. Aan deze workshop namen deskundigen deel, die betrokken zijn bij grote internationale projecten op het gebied van rehabilitatie en herintroductie van met uitsterven bedreigde grote roofdieren. In veel presentaties viel de naam Zolushka te horen (Russisch voor Cinderella) en was er aandacht voor haar uitzetting in mei 2013 en haar verblijf in de vrije natuur, nu alweer tweeënhalf jaar.
Tijdens deze workshop hielden mijn collega’s Gail A’Brunzo en Mila Danilova en ik een presentatie over de rol van het IFAW bij de uitzetting van de zes tijgerweesjes, die als welpje waren gered, met de hand grootgebracht, gerehabiliteerd, en uiteindelijk in het wild uitgezet. Veel kundige biologen waren van mening dat zoiets niet mogelijk was – een tijger die in gevangenschap door mensen was grootgebracht, zou na zijn uitzetting onvermijdelijk in conflict komen met mensen.
Maar we hebben hun ongelijk aangetoond.
Van de vijf tijgers die na Zolushka zijn vrijgelaten, hebben vier tijgers het nu al anderhalf jaar lang in de vrije natuur gered zonder in problemen te komen met de bevolking nabij de bossen die hun territorium vormen.
Er was er maar één, Ustin, die de Amoerrivier naar China overzwom en in een landbouwgebied zonder wilde prooidieren terechtkwam. Daar kreeg hij de smaak van geiten te pakken. Hij bracht die slechte gewoonte mee terug naar Rusland en bleef boerderijen belagen om vee te roven. Hij moest opnieuw gevangen worden en verblijft weer in gevangenschap. Maar met de andere vijf tijgers gaat het tot nu toe goed. Ze blijven op flinke afstand van mensen en we hopen en bidden dat dit zo blijft.
Van de Siberische tijger of amoertijger, een aparte ondersoort van de tijger, zijn in het wild nog maar zo’n 500 exemplaren in leven. De door ons gerehabiliteerde tijgers leggen met 1 procent van de totale populatie dus zeker gewicht in de schaal.
Het IFAW heeft dit niet alleen kunnen doen.
Het Russische ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen en Ecologie, de federale natuurreservaten Bastak en Khingan, academici van het Severtsovinstituut voor Ecologie en Evolutie van de Russische Academie van Wetenschappen, en de particuliere organisaties WCS Russia en Phoenix Fund hebben hier allemaal een bijdrage aan geleverd – vandaar de vele presentaties tijdens het congres vorige week.
Niet alleen de rehabilitatie van deze tijgers was onderwerp van gesprek, maar ook het volgen van de dieren na hun vrijlating.
Aanvankelijk werden de dieren gevolgd met behulp van een GPS-zender (waarvan er nu nog twee werken, bij Ilona en Borya), maar toen de batterijen uitgeput raakten en de halsbanden het begaven, moesten we overstappen op een combinatie van hoogwaardige technologie en simpele methoden.
Dat simpele bestond vooral uit ouderwets veldwerk: speuren naar pootafdrukken (die ‘s winters in een besneeuwde omgeving het beste te zien zijn) en signalen zoals bomen, waarop de tijgers hun territorium met urine afbakenen of waar ze hun klauwen in hebben gezet.
Met hoogwaardige technologie bedoelen we verdekt opgestelde HR-infraroodcamera’s, die ‘s nachts foto’s en films maken zodra een dier binnen het bereik van de camera komt. Ze worden op strategische plekken geïnstalleerd: bij paden langs de toppen van bergketens waar de tijgers kunnen zien en ruiken wat zich kilometers verderop bevindt, bomen met geurmarkering die het territorium afbakenen, enz. Het IFAW stelde onlangs nog een quad aan het observatieteam ter beschikking, waarmee ze veel eenvoudiger die camera’s langs kunnen gaan en ook sneller over nieuwe informatie kunnen beschikken.
Dankzij de combinatie van deze twee methoden kunnen onze dieren na hun uitzetting nog lang worden gevolgd, ook nadat andere mogelijkheden zijn uitgeput.
Het IFAW blijft betrokken bij de inspanningen om Zolushka, Ilona, Borya, Kyzya en Svetlaya met succes te laten her-integreren in de vrije natuur van het verre oosten van Rusland. We blijven de activiteiten van de tijgers nauwgezet volgen.
Hoogpathogene vogelgriep breidt zich uit in Frankrijk
Het aantal uitbraken van hoogpathogene vogelgriep in Zuidwest Frankrijk is toegenomen tot twaalf. Sinds afgelopen maandag 7 december zijn er zes nieuwe uitbraken bijgekomen.
Tot nu toe zijn er zeven hoogpathogene vogelgriep uitbraken bij pluimvee geconstateerd in de Dordogne, waar 24 november de eerste uitbraak was. In Landes, dat grenst aan Spanje zijn drie gevallen vastgesteld en in Gers en het noordelijker gelegen Hautte-Vienne zijn ieder één geval bekend.
Uit onderzoek blijkt dat het om de serotypes H5N1, H5N2 en H5N9 gaat. In een aantal gevallen is ook nog niet duidelijk om welke variant het gaat. Het virus is gevonden in eenden, parelhoenders en kippen. Het betreffen enkele hobbybedrijven, maar ook professionele bedrijven met duizenden stuks pluimvee. Dat meldt het Franse ministerie van Landbouw donderdag 10 december op haar website.
Vanwege de uitbraken van hoogpathogene vogelgriep hebben vorige week acht Noord-Afrikaanse en Aziatische landen een importstop aangekondigd op Frans pluimvee en Franse pluimveeproducten.
In Nederland worden elk jaar 1,4 miljoen kalfjes gemest en geslacht. Meer dan de helft van deze dieren komt uit het buitenland. Met het transport van de jonge kalveren is echter veel mis. De Dierenbescherming vindt het gesleep over lange afstanden kriskras door Europa onaanvaardbaar en start een publiekscampagne om hier zo snel mogelijk een einde aan te maken.
Jonge kalfjes, die dagenlang in een vrachtwagen staan, op elkaar gepropt, zonder drinken. Het is een nauwelijks te bevatten realiteit. En toch gebeurt het. Voor deze dieren, vaak nog geen twee weken oud, zijn lange afstandstransporten een ware uitputtingsslag. Ze hebben amper weerstand en worden onderweg vaak ziek. Sommige kalfjes zijn bij aankomst zó uitgeput dat ze niet meer zelfstandig de wagen uit kunnen komen, een enkel dier sterft zelfs onderweg. Vorig jaar deed de Dierenbescherming al een dringende oproep aan de kalversector om dit leed te stoppen. Maar het bedrijfsleven en de politiek bleven stil.
beeldmateriaal Eyes on Animals
PETITIE:
Teken onze oproep
De Dierenbescherming wil dat er zo snel mogelijk een einde komt aan het ziekmakende gesleep met jonge kalfjes en roept Stichting Brancheorganisatie Kalversector daarom nu op om dit leed te stoppen. Help je ons daarbij? Laat dan hier je stem horen.
Een Duits everzwijn heeft ervoor gekozen om zijn solitaire bestaan op te geven en ruilde het bos in voor een kudde koeien.
Boer Dirk Reese vertelde het Duitse persagentschap DPA vandaag dat het zwijn al meer dan twee maanden bij de acht koeien op zijn domein ten noorden van Hamburg woont, niet ver van de Deense grens. Hij doopte het dier ondertussen "Banana".
Volgens Reese werd Banana zonder problemen door de koeien in de kudde opgenomen. "Hij is volledig geïntegreerd in de kudde, het is fascinerend," zei hij.
Het zwijn is ondertussen al uitgegroeid tot een lokale beroemdheid, dus de boer maakt zich geen zorgen dat Banana voor de plaatselijke jagers een makkelijke prooi zou kunnen zijn
The drowning donkey was so relieved to reach dry land yesterday that he appeared to break into a wide grin.
Animal Heaven Animal Rescue in Kerry, Ireland, received a call from a worried owner about a donkey in difficulties in floodwater during the bad weather yesterday.
The centre posted this SOS on its Facebook page yesterday lunchtime: ‘Code red. Today’s emergency. Please help me. There is a donkey stranded in deep flooding in Kilorglin. I need a boat and men to help. I have ropes etc. Please get me help.’
Help for the owner, plus Suzanne Gibbons who was on the ground for the rescue centre, came in the form of Kilorglin Rowing Club coach Mike Fleming, his small boat, and another volunteer called Declan.
Their equipment may have been limited, the weather may have been against them, but they managed to tow the stranded donkey to safety.
Mike (left) and Declan (right) came to the donkey’s aid (Picture: Animal Heaven Animal Rescue/Facebook)He seemed pretty pleased to be back on dry land.
(Picture: Animal Heaven Animal Rescue/Facebook)The donkey has now been christened Mike – of course – and is currently recovering in a warm stable.
‘He is now dried with towels, eating a hot mash, all cozy and warm and our vet has seen him and started him on antibiotics to prevent pneumonia,’ the centre wrote last night. ‘He has a small bit of fluid in one lung but our vet said he will recover. All he needs is loads of TLC’.
They also explained how he got into difficulty. ‘Just to let you know it was his owner who called for help and never gave up until he found us. He normally has a shed and field where he is safe but the storm blew down the gate and he got away then the floods hit and he was trapped.
‘His owner was there the whole time with Sue praying he would be saved and was crying when we did it. Mike the donkey has a really genuine owner and is so grateful we saved him. He has had him for years.’
(Picture: Animal Heaven Animal Rescue/Facebook)They added: ‘We loved every moment saving Mike and I think I speak for all of us, he was so worth the danger just to see his little face on dry land. Thanks for all your lovely comments and support.’ Huge smiles of relief all round .
Archiefbeeld Dierenbescherming. Deze hond heeft ook vlooien, maar is niet één van de honden uit deze zaak.
