WAGENINGEN/NIJMEGEN - Het is niet waarschijnlijk dat dieren in Nederland het coronavirus overdragen. Dat zegt onderzoeker Wim van der Poel van de Wageningen Universiteit. Van der Poel doet onderzoek naar virussen die van dieren op mensen worden overgedragen.
Albert Heller
De oorsprong van het coronavirus wordt nog altijd gezocht bij exotische diersoorten op een markt in China. En dus is het niet onwaarschijnlijk dat ook dieren geïnfecteerd kunnen worden met het virus. ,,We willen daarom ook onderzoek gaan doen naar de impact van dit virus op dieren om te zien of bepaalde dieren geïnfecteerd kunnen worden.’’ Van der Poel werkt momenteel aan verschillende onderzoeksvoorstellen rond het coronavirus.
In Azië bestaat angst voor corona bij dieren al langer. Zo hebben de autoriteiten in Hong Kong dierenbezitters opgeroepen geen huisdieren meer te kussen. Zij deden die oproep nadat een hond licht positief getest was op het coronavirus. De hond in kwestie vertoont geen symptomen, maar wordt in quarantaine gehouden tot alle gevaar geweken is.
Geen enkele reden om aan te nemen dat dieren corona kunnen krijgen
Verschillende deskundigen in Nederland hebben deze week geconcludeerd dat er op dit moment geen enkele reden is om aan te nemen dat dieren een rol hebben in de verspreiding. Zij brengen dat vandaag naar buiten.
Testen op dieren
Naast zijn onderzoeken is Van der Poel met zijn team bezig met het in gereedheid brengen van de testfaciliteiten van de Wageningen Universiteit. Een mogelijk middel tegen corona wordt vermoedelijk eerst getest op dieren. ,,Wij willen zorgen dat zodra een producent een medicijn of vaccin voor het virus wil testen, dat bij ons kan.’’
Zorgen om verspreiding
Van der Poel maakt zich ondertussen zorgen over de verspreiding van het virus. ,,Het is zorgelijk om te zien dat het zo snel gaat in de 'hubs’ waar veel mensen besmet zijn. In die zin lijkt het besmettelijker dan het SARS-virus in 2003. En dat is opmerkelijk omdat de virussen genetisch erg op elkaar lijken.’’
Van der Poel pleit er niet voor om te stoppen met pogingen het virus in te dammen. ,,Als je dat niet doet, betekent het dat de druk op ziekenhuizen in korte tijd veel te groot wordt.’’
Bovendien, zegt Van der Poel, is het goed het virus te weren uit landen met minder goede gezondheidszorg. ,,De vraag is of daar alle infecties worden onderkend en of de hygiëneprotocollen daar wel afdoende zijn.’’
Link hierboven naar heel veel meer undercover foto's onderaan het artikel
“Brussels Staatssecretaris voor Dierenwelzijn, Bianca Debaets, moet Animalarium VUB grondig laten doorlichten en vergunning voor dierproeven opschorten”
Tussen maart en juni 2016 werkte een undercover onderzoeker in opdracht van GAIA als dierenverzorger in het Animalarium van de Vrije Universiteit Brussel (VUB, Jette Campus). GAIA’s onderzoeker zag hoe proefdieren die voor pijnlijke testen gebruikt worden, onvoldoende of slecht verzorgd worden. Hij zag ook hoe ze op wrede, zelfs schokkende wijze gedood worden, hoe hun lijden onvoldoende ernstig wordt genomen en hoe ze op een lakse wijze verwaarloosd worden waarbij amper rekening wordt gehouden met hun welzijn. In het proefdierencentrum lijden de proefratten, -muizen, -konijnen en –varkens veel meer dan vooropgesteld of aangegeven wordt in de testen waarvoor ze gebruikt worden. “GAIA heeft veelvuldig, ernstig dierenleed vastgesteld, talrijke mankementen en wetsinbreuken die minutieus op beeld en papier werden bijgehouden door onze onderzoeker”, aldus Michel Vandenbosch, voorzitter van GAIA. Op grond van deze vaststellingen eist GAIA dat de bevoegde Brusselse Staatssecretaris voor Dierenwelzijn, Bianca Debaets, de praktijken in het Animalarium van de VUB grondig, onafhankelijk en onaangekondigd laat doorlichten. Michel Vandenbosch: “Bianca Debaets moet de vergunning van het Animalarium minstens opschorten. De mistoestanden moeten stoppen.” Waarom undercover?
Gedurende drie maanden heeft onze onderzoeker alle vaststellingen ter plaatse nauwkeurig bijgehouden en gedocumenteerd: het leed waaraan dieren routinematig worden blootgesteld tijdens proeven, wreedheden, laksheid, een gebrekkige huisvesting. Ook wordt de graad van pijn, lijden en angst van labodieren aan de VUB schromelijk onderschat of onvoldoende juist ingeschat door de onderzoekers.
Omwille van een chronisch gebrek aan transparantie bij overheidsinstellingen en –instituten, en in laboratoria, zijn undercover onderzoeken de enige manier om aan accurate en betrouwbare informatie te geraken over de realiteit van het dierenleed in die instellingen.
Het doden van dieren en wetsinbreuken
De GAIA-onderzoeker stelde tal van inbreuken bij routineproeven vast, met name vooral bij de gebruikte dodingsmethoden. Proefdieren worden gedood na beëindiging van een experiment of wanneer men hen niet langer nuttig acht. De vastgestelde dodingsmethoden beantwoorden niet aan de specifieke wettelijke voorwaarden die duidelijk omschreven zijn in het Koninklijk besluit van 2013 betreffende de bescherming van proefdieren, en de Europese richtlijn 2010/63/EU betreffende de bescherming van dieren die voor wetenschappelijke doeleinden gebruikt worden. Een greep uit de wrede, ethisch ontoelaatbare en/of onwettige dodingsmethoden:
De nek van muizen wordt gebroken met een pen of een schaar. Onvoldoende controle of een dier daadwerkelijk dood is.
Jonge muizen die niet sterven ten gevolge van CO2 vergiftiging, worden onthoofd.
Pasgeboren muizen worden levend in de diepvries gestoken. Dit is geen wettelijk toegestane dodingsmethode. De vriesdood is ook geen betrouwbare of aanvaardbare dodingstechniek. In de onderzoeks-video bevestigt een technisch onderzoeker dat ze het niet erg vindt dat muizen op deze wijze sterven. Onthoofding daarentegen, vindt ze “de meest wrede dodingstechniek”. Dit is nochtans de dagelijkse realiteit aan de VUB.
De onthoofding van biggetjes zoals u kan zien in onze onderzoeksvideo is geen wettelijk toegestane dodingsmethode voor deze diersoort. Deze techniek mag wèl toegepast worden wanneer de dieren bewusteloos zijn maar we betwijfelen dat dit hier het geval is.
Het hoofd van pasgeboren muisjes wordt met een schaar afgeknipt, wat duidelijk zichtbaar is in de video. Deze dodingsmethode is enkel toegestaan wanneer er geen andere wettelijk toegestane dodingstechnieken beschikbaar zijn. GAIA benadrukt dat de muizen een pijnloze dood hadden moeten sterven.
Overbevolkte kooien en dwangneurotisch gedrag (muizen en ratten die onophoudelijk in de lucht springen en rondjes draaien). De verantwoordelijke onderzoekers werden hier telkens van op de hoogte gebracht maar ze namen dit niet ernstig.
Een flagrant gebrek aan verantwoordelijkheidszin en mededogen
Deze onaanvaardbare nalatigheid en onachtzaamheid werden niet alleen vastgesteld tijdens dierproeven en bij het doden van dieren. In het onderzoekslaboratorium van de VUB heerst een algemeen klimaat van onverschilligheid en laksheid in de wijze waarop de dieren verzorgd, opgevolgd en gehuisvest worden. Postoperatieve en wondverzorging zijn minimaal. In ons onderzoeksrapport benadrukt de GAIA-onderzoeker dat vele collega’s amper omkeken naar zieke en/of gewonde dieren. “Dit was echt frustrerend. Zo vaak heb ik mijn leidinggevende of andere collega’s hierover aangesproken. Tevergeefs. Men liet me heel duidelijk verstaan dat ik te ver ging.” Onze onderzoeker deed onder andere de volgende vaststellingen:
Sommige konijnen, die er bijzonder slecht aan toe waren, omdat ze een jaar eerder gebruikt werden voor hartexperimenten, waren zo uitermate fragiel, angstig en gestresseerd dat de minste activiteit zoals hen verplaatsen of hun kooien verschonen, hen fataal werd. Sommige dieren waren reeds op deze manier gestorven.
Eén onderzoeker wist niet aan welke pijngraad dieren in een onderzoek onderworpen werden.
Onderzoekers negeerden en verwijderden labels op kooien waarop problemen zoals verwondingen en overbevolking vermeld werden.
Onderzoekers die verantwoordelijk waren voor proefdieren, waren niet beschikbaar om naar gewonde en/of zieke dieren te komen kijken.
Gesprekken met onderzoekers waaruit duidelijk blijkt dat het onderzoekslaboratorium nood heeft aan organisatie en protocol.
De hoofddierenarts en onderzoekers die gemelde gezondheidsproblemen van dieren, dwangneurotisch gedrag van muizen en dode varkens weglachen.
Videofragmenten tonen duidelijk het dwangneurotische gedrag van muizen die onophoudelijk in de lucht springen of rondjes draaien, waarschijnlijk uit frustratie of verveling.
Dierproeven aan de VUB
Tijdens zijn undercover onderzoek in het Animalarium van de VUB was onze onderzoeker regelmatige getuige van routinematige dierproeven. Het Animalarium van de VUB huisvest en houdt dieren die door verschillende medische en biologische onderzoeksafdelingen van de universiteit gebruikt worden. Het gaat hoofdzakelijk over muizen, ratten en (mini)varkens. Een greep uit de experimenten waarvoor de dieren ingezet worden;
Varkens worden ingezet voor kanker- en vruchtbaarheidsonderzoeken, waarbij gebruik gemaakt wordt van MRI-scans. Daarvoor worden katheders ingeplant. Biggen worden op wrede wijze onthoofd om cellen te oogsten voor diabetesonderzoek.
Muizen worden ingezet voor ‘overlevingsonderzoek’. Daarbij spuiten de wetenschappers kankercellen in om de groei van tumoren – soms zodanig groot dat ze openbarsten – te kunnen opvolgen en na te gaan hoe snel de dieren sterven.
Ratten worden gebruikt bij invasieve hersenexperimenten om de ziekte van Parkinson bij mensen na te bootsen. Bovenop de chirurgische ingrepen worden bij de ratten ook elektrodes ingeplant die de hersenactiviteit meten. Daarvoor ondergaan de dieren een stereotactische ingreep, waarbij de kop wordt vastgeschroefd in een toestel.
Muizen worden gebruikt in onderzoeken naar angststoornissen en depressie waarbij ze gedwongen worden om wrede en achterhaalde proeven af te leggen. Zo worden ze bijvoorbeeld in water gedropt en gedwongen om te blijven zwemmen. Of ze worden in een labyrint geplaatst, aan hun staart opgehangen of angstig gemaakt in donkere of lichtrijke doosjes en met geluiden.
Bianca Debaets moet optreden
Michel Vandenbosch, voorzitter van GAIA, eist dat de bevoegde Brusselse Staatssecretaris voor Dierenwelzijn, Bianca Debaets, onmiddellijk de nodige maatregelen treft tegen de verantwoordelijken van deze ernstige tekortkomingen. “De praktijken, talrijke mankementen en wetsinbreuken in het Animalarium van de VUB moeten grondig, onafhankelijk en onaangekondigd doorgelicht worden door de bevoegde autoriteiten”, aldus Michel Vandenbosch. “We vragen tevens dat de vergunning van de VUB om dierproeven uit te voeren opgeschort wordt. Het dagelijks dierenleed, de wreedheden, de onverschilligheid en nalatigheden die we ter plaatse hebben vastgesteld, staan in schril contrast met de beweringen van de proefdiergebruikers die keer op keer herhalen dat proefdieren prima verzorgd worden in de best mogelijke omstandigheden en dat zij zich strikt aan de wettelijke normen houden. Ons onderzoeksrapport bewijst dat de realiteit aan de VUB anders is dan hetgeen zij voorspiegelen
Gistermiddag overhandigden wij ruim 27.000 Belgische en Nederlandse handtekeningen aan de rector magnificus van de Nijmeegse Radboud Universiteit, de heer Han van Krieken. Hierop volgde een zeer positief gesprek. Hij heeft besloten dat de Radboud apen naar het gespecialiseerde opvangcentrum Stichting AAP mogen. Tevens komt er een einde aan veertig jaar apentesten in het proefdiercentrum van de universiteit.
De universiteit dreigde eerder nog de proefapen af te maken omdat ze niet meer nodig waren. Dankzij de intensieve mediacampagne van Animal Rights en de 27.000 opgehaalde handtekeningen is het ons gelukt. De Radboud apen mogen nu eindelijk met pensioen!
De onderzoekers die jarenlang apen gebruikten in experimenten gaan zich nu richten op dierproefvrije technieken. Zo wordt voortaan een robot met 3D oog-, hoofd-, en nekmotoriek gebruikt. Animal Rights juicht dit toe en roept de overheid op om meer geld beschikbaar te maken voor onderzoek naar alternatieven. Op deze wijze kunnen we dierproeven vervangen.
Stichting Animal Rights eist de vrijlating van twee proefapen | Foto: Animal Rights
Robert Molenaar, directeur van Stichting Animal Rights:
“De dieren hebben lang genoeg afgezien. Het wordt de hoogste tijd om de proefapen een goed pensioen te bieden in een gespecialiseerd opvangcentrum.”
De druppel
De Radboud Universiteit gebruikt sinds de jaren zeventig resusapen in neurologisch onderzoek. (1) Hierbij worden de dieren getraind om mee te werken aan experimenten door ze op een waterrantsoen te zetten. Uit de publicaties van de onderzoekers blijkt dat de dieren uitgedroogd aan het experiment beginnen. Vervolgens krijgen de apen een druppel water ter beloning wanneer zij een taak volbrengen. Op een hele dag krijgen ze nog niet de hoeveelheid van een glas water. (2) De apen hebben elektroden in hun schedel om de hersenactiviteiten te meten. (3) Uit opgevraagde inspectierapporten blijkt dat dit open wonden blijven die vaak gaan ontsteken. (4) Deze dierproeven worden dan ook door de Dierexperimenten commissie van de Radboud Universiteit beoordeeld als ernstig ongerief. (5)
Met pensioen
Sinds 2010 voert Molenaar campagne voor de stopzetting van deze dierproeven. Hij kreeg indertijd een rondleiding in het Centraal Dieren Laboratorium van de Radboud Universiteit en zag de apen in krappe kooien zitten. “Het was zo’n triest gezicht. Dat was het moment waarop ik besloot om de strijd voor hun vrijheid aan te gaan. Ik ben dan ook erg blij dat in 2017 de dierproeven op apen stopgezet worden bij de Radboud Universiteit.”
De vraag is wat er nu gaat gebeuren met deze twee apen. Als het aan Molenaar ligt dan krijgen de dieren nog een waardig pensioen. Met de vorige apen liep het niet goed af: ”Deze werden afgemaakt en hun hersenen werden op sterk water gezet.”
Eerder voerde Molenaar met succes campagne voor de vrijheid van proefapen. Zo kreeg hij 73 apen vrij uit het proefdiercentrum MSD in Oss (6) en werden vijf apen –afkomstig van de Universiteit Utrecht – overgebracht naar Stichting AAP. (7) Deze apen hebben weliswaar een zware tijd gehad in het proefdiercentrum, maar knapten weer helemaal op in het opvangcentrum. Hetzelfde scenario ziet hij graag voor de Radboud apen.
Animal Rights eist de vrijlating van de laatste twee proefapen die opgesloten zitten in het proefdiercentrum van de Radboud Universiteit in Nijmegen. Het proefdiercentrum kwam eerder in opspraak vanwege het bewust dorstig houden van de proefapen: zij krijgen nog geen glas water per dag.
"Voor de proefapen dreigt nu een nieuw gevaar. De Radboud Universiteit wil de apen afmaken. Wij zijn een petitie gestart omdat we vinden dat de dieren een waardig “pensioen” verdienen.
Robert Molenaar, directeur van Animal Rights
40 jaar proefapen in Nijmegen
Uit ons onderzoek blijkt dat er in Nijmegen al sinds 1976 apen worden gebruikt om wetenschappelijke experimenten mee te doen. We hebben een tijdlijn opgesteld van de dierproeven en onze strijd voor hun vrijheid. In al die jaren zijn de testmethoden nauwelijks veranderd. Ook vandaag de dag worden de resusapen opgesloten en dorstig gehouden. Gedurende de experimentele periodes waarin de hersenmetingen plaatsvinden, wordt de watervoorziening van de apen beperkt. Zij krijgen in 24 uur slechts 20 ml water per kilo lichaamsgewicht.1 De proefapen wegen gemiddeld negen kilo, wat neerkomt op 180 ml water per 24 uur. Dat is amper een gemiddeld glas water (een standaard flesje mineraalwater bevat 250 ml). Ook in het weekend, als de onderzoekers vrij hebben en de experimenten niet plaatsvinden, wordt de waterrestrictie nog streng aangehouden. Dan krijgen de apen 400 ml water i.p.v. de 180 ml die ze op doordeweekse dagen krijgen.
Het zou niet voor het eerst zijn dat voormalige proefapen met pensioen mogen. In 2011 werden 73 vrouwelijke Java-apen uit het proefdiercentrum van MSD in Oss uitgeplaatst naar Stichting Aap.2 Molenaar: 'We hebben vaker met succes campagne gevoerd voor de vrijheid van proefapen. De Radboud Universiteit geeft als reden op dat ze de apen willen doden om de hersenen te onderzoeken. Maar de universiteit heeft in 40 jaar tijd honderden apen gedood. Hoeveel apenhersenen hebben de onderzoekers wel niet nodig? Nu is het de beurt aan de Radboud Universiteit om een gebaar te maken.
Kromme komkommers worden weggegooied. Maar waarom ?
Volgens allerlei onderzoeken wordt wereldwijd tussen de 30 en 50% van het voedsel verspild. Ongelooflijk, maar ook moeilijk te bevatten, want wat houdt dat nou precies in? Een korte tour door voedselverspillingsland:
Wereldwijd verspillen we 1,3 miljard ton voedsel; een derde van de gehele productie (Wereldvoedselorganisatie FAO)
Ondertussen heeft bijna 1 miljard mensen honger en groeit de wereldbevolking voor 2050 van zeven naar negen miljard (Universiteit Wageningen)
Het eten wat in de VS verspild wordt is genoeg om al deze mensen met honger te voeden (Tristram Stuart)
Als op het land dat nu gebruikt wordt om voedsel te verbouwen dat uiteindelijk verspild wordt bomen zouden worden geplant, zou dat alle co2-uitstoot door fossiele brandstoffen compenseren (Tristram Stuart)
In totaal gooit de Nederlandse consument nu jaarlijks voor 2 tot 2,4 miljard euro aan eten weg. In de keten van oogst tot supermarkt wordt nog eens ca. 2 miljard euro aan voedsel verspild (Universiteit Wageningen)
Naar schatting 5% tot 10% van het voedsel wordt verspild door strenge eisen aan het uiterlijk van het product. Destijds kon dit deels verklaard worden door EU-regels, maar die wetgeving is in 2009 minder streng geworden. Toch bereiken afwijkende groente en fruit de supermarkten niet (Universiteit Wageningen)
Waar blijven deze type wortels ? Waarom moet alles recht zijn?
Gekker dan dit kan het niet worden. Wie bedenkt zoiets?
Als zebravinken een klein beetje alcohol drinken, wordt hun gezang onduidelijk, zo blijkt uit nieuw wetenschappelijk onderzoek.
De liedjes van de vogels worden al minder gestructureerd als ze slechts 0,26 milliliter alcohol te drinken krijgen.
Bij die dosis verandert er verder niets aan het gedrag van zebravinken: ze worden niet slaperig en kunnen nog gewoon vliegen.
De bevindingen suggereren dat alcohol een speciaal en sterk effect op het spraakgedeelte van de hersenen heeft, mogelijk ook bij mensen. Dat melden onderzoekers van de Universiteit van Oregon in het wetenschappelijk tijdschrift PLOS One.
Drinkbakjes
Bij de studie kregen de zebravinken drinkbakjes voorgezet waarin een klein beetje alcohol zat. Vervolgens werd hun gezang geanalyseerd en vergeleken met het gefluit van soortgenoten die geen alcohol hadden gedronken.
"Eerst dachten we dat ze de drank misschien niet zouden drinken, sommige dieren lijken namelijk geen alcohol te lusten", verklaart hoofdonderzoeker Christopher Olson in de Washington Post. "Maar de vogels waren best bereid om er wat van te drinken."
Toen de zebravinken eenmaal wat alcohol in hun bloed hadden, bleek hun gezang sterk te worden beïnvloed door de drank. "Vooral de amplitude en de entropie van hun liedjes veranderde", aldus Olson. Kortom: de vogels zongen minder luid en slordiger.
Mensen
De wetenschappers willen hun bevindingen gebruiken om de effecten van alcohol op menselijke spraak beter te onderzoeken.
"De studie met zebravinken was nodig om beter te begrijpen welke uitwerking alcohol heeft op bepaalde delen van het brein", aldus Olson op nieuwssite CBS.
"We kunnen onze ideeën over de manier waarop alcohol het spraakvermogen beïnvloedt nu beter testen op mensen."
Universiteit Maastricht schort proeven met labradors op
De Universiteit Maastricht (UM) heeft proeven met enkele tientallen labradors opgeschort. De UM nam die beslissing na een handtekeningenactie van de Anti Dierproeven Coalitie (ADC).
Die haalde online meer dan 80.000 handtekeningen op tegen de proeven.
De UM liet maandagochtend weten zich nader te zullen beraden. ''De UM begrijpt dat er in de maatschappij zorgen leven ten aanzien van het gebruik van proefdieren, zoals honden'', schrijft de universiteit maandag in een verklaring
Dat overleden huisdieren het leven van proefdieren kunnen redden weten steeds meer huisdiereigenaren. Maar deze kennis verspreidt zich als een lopend vuurtje onder dierenartsen. Het dierdonorcodicil is daardoor in korte tijd heel veel groter geworden. Dit project startte in 2011 met vijf dierenartsen. Drie jaar later zijn dit er zeven keer zoveel! Van vijf naar drieënveertig dierenklinieken in de regio Utrecht!
Heeft u hier een mening over? Ik kom er niet uit. Aan de ene kant is het een goed streven aan de andere kant zou ik heel veel moeite hebben om mijn overleden dieren te doneren aan Proefdiervrij en de Universiteit van Utrecht. Raar eigenlijk want ik heb zelf wel een donorcodicil. Gemengde gevoelens. Moet er nog eens goed over nadenken.
Door de samenwerking tussen Proefdiervrij en de Universiteit van Utrecht ontstond in 2011 het dierdonorcodicil. Het doel van dit project? Het afschaffen van het fokken van proefdieren voor onderwijsdoeleinden. Dit doel werd in 2013 gehaald! De Universiteit van Utrecht meldde ons dat er alleen dieren uit het dierdonorcodicil worden gebruikt om studenten diergeneeskunde op te leiden. Een besparing van 340 (proef)dieren per jaar!
Dierenklinieken in regio Utrecht meldden zich enthousiast aan nadat diereneigenaren hierom vragen. De dierenartsen van het eerste uur zijn lovend over het project. Proefdiervrij is blij dat mensen actief meehelpen aan het vervangen van proefdieren door het doneren van hun huisdier. Het doneren van je geliefde huisdier blijft emotioneel een moeilijke beslissing. Maar “het is een fijne gedachte dat je dier ook na diens dood nog veel kan betekenen”, aldus diereneigenaren.
:
Foto: Anti Dierproeven Coalitie
Dierenklinieken buiten de regio Utrecht kunnen zich jammer genoeg niet aanmelden voor het dierdonorcodicil. Wil je als diereigenaar toch met je huisdier een proefdier redden? Vraag bij Marieke Krikhaar (krikhaar@proefdiervrij.nl of bel naar 070 3062468) naar de mogelijkheden. Sommige dieren kan de Universiteit van Utrecht gebruiken en anderen weer niet.
Helaas is het tot heden nog niet mogelijk om je als dierenkliniek aan te melden als je buiten de regio Utrecht bent gevestigd. Diereneigenaren hebben nog wel de optie om het dier zelf te brengen naar de universiteit. Neem contact op met Marieke Krikhaar via krikhaar@proefdiervrij.nl of bel naar Proefdiervrij (070 3062468) om te vragen of dit een optie is voor jou en je dier.
Wij zijn altijd geïnteresseerd in de verhalen achter de donaties van geliefde huisdieren aan het dierdonorcodicil. Marjoleine en Bo hebben met hun huisdier een proefdier gered. Heb jij je huisdier gedoneerd en wil je net als Marjoleine en Bo je huisdier eren? Stuur dan een mail naar Marieke Krikhaar. We geven graag jouw geliefde huisdier een ereplaats op onze website met een mooi verhaal en foto.
Dierenklinieken in regio Utrecht meldden zich enthousiast aan nadat diereneigenaren hierom vragen. 
