Translate

zaterdag 10 mei 2014

Bijzonder: Op verzoek 20 schapen bij crematie van overleden vrouw



Begeleid door zo'n kleine twintig schapen werd de Nederlandse Wilma Kamperman vandaag naar haar laatste rustplaats gebracht. De IJsselsteinse vrouw was dol op de kudde van herder Johan Sterrenburg en bezocht de dieren regelmatig. Het was haar grote wens dat de Veluwse heideschapen naar het crematorium in Nieuwegein kwamen om afscheid te nemen.
 
Op 8 april was herder Scherrenburg na de winter weer in Nieuwegein. Enkele dagen later was Kamperman met haar man Ton Willemse nog bij de schapen. Het was haar laatste bezoek. Ze overleed op 53-jarige leeftijd op zondag 4 mei aan een slepende, ongeneeslijke ziekte.

De schapen liepen aanvankelijk rustig voor de stoet uit, maar eenmaal bij de ingang van de aula van Noorderveld stortten de dieren zich op de rozen van de kransen die voor de deur op stenen liggen. Zo stond een groepje schapen te eten, terwijl de kist met Wilma Kamperman uit het zicht verdween.

woensdag 7 mei 2014

Heftige video:Olifanten worden ernstig mishandeld voor olifantenritten van toeristen.' Stap af van de olifant'




Olifanten in toeristenindustrie Thailand zwaar mishandeld

Door Bert Vos http://www.aziatischetijger.nl/

Toeristen die in Thailand een toeristische attractie bezoeken waar olifanten hun kunsten vertonen of met mensen op de rug door de jungle struinen, moeten weten dat deze dikhuiden ernstig worden mishandeld om ze te breken, hun eigen wil te vernietigen en blindelings te laten gehoorzamen. Dit geldt ook voor jumbo’s die ‘tam’ zijn gemaakt om te werken in de bosbouw of als lastdier.

Het ritueel, dat als enige methode wordt gezien om olifanten te domesticeren, heet ‘phajaan’, of ‘crush’. Het begint met de babyolifanten, van meestal drie tot vier jaar oud. Ze worden bij hun moeder weggehaald en in een houten krat gezet. Om ze daarin te krijgen worden deze baby’s geslagen met bamboestokken met spijkers aan de uiteinden, gestoken met haken en afgerost met riemen.

Eenmaal in het krat duurt de ‘crush’ (vernietiging) ongeveer een week. Gedurende die tijd worden ze tot bloedens toe mishandeld op gevoelige plekken zoals de oren en de slurf en zijn verstoken van voedsel, water en slaap. Allemaal om de banden met hun moeders te verbreken en ze te domesticeren. Terwijl ze vergaan van de pijn leren ze wie hun verzorgers zijn, waaraan ze de rest van hun leven moeten gehoorzamen. Ze worden niet alleen lichamelijk gebroken maar ook geestelijk. Als een schoothondje van een paar duizend kilo dat op commando keurig zijn kunstjes doet.
Al eeuwen wordt deze trainingsmethode, die gelijk staat aan een martelmethode, in dit boeddhistische land geaccepteerd als de enige methode en wordt toegepast in elke olifantenattractie in Thailand. En, als ze eenmaal zo ver zijn om aan de mens te gehoorzamen zijn ze de meeste tijd vastgeketend en krijgen ze niet genoeg te eten.

Net als mensen, hebben olifanten, die erg intelligent zijn, in normale omstandigheden de mogelijkheid om relaties aan te gaan en emoties te uiten. Dat geldt niet voor hen die voor de toeristen werken  Die vaardigheden zijn er vakkundig uitgeramd. Het zijn niets anders meer dan emotieloze kermisattracties en speelobjecten geworden.

Mensen die een bezoek aan Thailand brengen, evenals andere landen met ‘olifanttoerisme’, en naar circussen gaan, olifantenvoorstellingen, geld geven aan mahmoets die met hun beesten de straat opgaan en bedelen zoals in Chiang Mai of zich laten verleiden voor een jungletocht op een olifant, doen indirect mee aan deze zware dierenmishandeling en wanpraktijken. Ze zijn mede verantwoordelijk voor de gruwelijke omstandigheden waarin deze dikhuiden moeten leven als radertjes in het wiel dat toerisme heet.

De olifant is zogenaamd hét symbool van Thailand. Een uitspraak die we niet serieus hoeven te nemen gezien de wijze waarop deze prachtige dieren worden behandeld voor geldelijk gewin. Dus, als het even kan. Laat links liggen die olifantenattracties, maak geen jungletocht op de rug van zo’n beest en ontmoedig mahmoets om met hun olifant de straat op te gaan door niets te geven.
Maar bezoek daarentegen een olifantenweeshuis of opvangcentrum, zoals het WFFT van de Nederlander Edwin Wiek die al jaren verwaarloosde en mishandelde dieren opvangt in Thailand. Dat voelt heel wat beter.

De video die laat zien hoe een olifant met geweld tam word gemaakt is niet prettig om naar te kijken. De redactie van de Aziatische Tijger vindt echter dat dit wel naar buiten gebracht moet worden

http://e-activist.com/ea-action/action?ea.client.id=71&ea.campaign.id=8086#.U2ncCyyKA6s

De World Society for the Protection of Animals www.wspa.nl  Benaderd reisorganisaties om af te stappen van de olifant.( zie link ) Hieronder de reisorganisaties die er al gehoor aan hebben gegeven:

Kras, Holland International, TUI, Pangea Travel, Robinson, Sunplugged, Kids World Club, Goed idee Reizen, Last minute, Arke, Sunrise, VNC Asia Travel 

Atma reizen , OAD  Shoestring , Koning AAP , YourWay2Go, Djoser Reizen en Stip Reizen
 
U mag zelf ook reisorganisaties aanschrijven ( geen reisbureaus )Stuur dit artikel en vraag ze af te stappen van de olifant. Daarna melden bij de WSPA

 

dinsdag 6 mei 2014

Waar is het fout gegaan ? Een kieswijzer voor de EU waar u iets aan heeft




Dierencoalitie

 
Dit is vreselijk. Varkens zijn zeer intelligente dieren en niet bedoelt om tussen ijzeren stangen te zetten  ( foto van Compasion in World Farming  CIWF ) www.ciwf.nl  

Organisaties

KIESWIJZER
 
http://www.dierencoalitie.nl/    Welke partij kiest u bij de Europese verkiezingen? Kieswijzer

Deze organisaties werken samen en hebben de kieswijze opgesteld

Dierencoalitie

 
De konijnenbontindustrie

De Dierencoalitie, Samenwerkende Dierenwelzijnsorganisaties Nederland (voorheen CDON) is een samenwerkingsverband van 19 dierenbeschermingsorganisaties, met een gezamenlijke achterban van rond de half miljoen leden/ donateurs. De Dierencoalitie vertegenwoordigt deze dierenbeschermingsorganisaties met het doel om in belangrijke politieke en maatschappelijke kwesties effectief voor de belangen van dieren op te komen.\
 
De verwerpelijke nertsenfokkerijen
 
De Dierencoalitie is in 2006 opgericht naar aanleiding van het voornemen van de toenmalige minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit om de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren (Gwwd) te vervangen voor een nieuwe Wet dieren. De Dierencoalitie was zeer onaangenaam verrast met dit voornemen voor een nieuwe Wet dieren, waarin niet de bescherming, maar de productie en het gebruik van dieren centraal staan. In de optiek van de Dierencoalitie hoort een beschaafde natie een zelfstandige dierenbeschermingswet te hebben die de dieren effectief beschermt tegen commerciële exploitatie, willekeur, onverschilligheid en agressie van mensen. Dit geldt zeker voor een land als Nederland waar zeer grote aantallen dieren worden gehouden.
 
\
Overproductie zorgt voor zieke zwakke dieren.
 
Als positieve bijdrage aan het ontwikkelen van nieuwe dierenbeschermingswetgeving heeft de Dierencoalitie in 2008 een Algemene dierenbeschermingswet opgesteld die een deugdelijk kader biedt om het omgaan met dieren op een moreel verantwoorde wijze te reguleren, uitgaande van algemeen aanvaarde noties en concepten. Ze is op dit moment samen met andere organisaties ook betrokken bij de discussie over het wetsvoorstel Wet natuur.
 
Naast een actieve rol in wetgevingsprocessen die op dieren betrekking hebben, onderneemt de Dierencoalitie ook geregeld actie op andere aan dieren gerelateerde thema’s zoals megastallen, nertsenfokverbod, faunabeleid en transport van dieren
 

maandag 5 mei 2014

Video: Schokkende beelden van ontbossing en de spectaculaire redding van 3 chimpansees




http://www.internationalanimalrescue.org/about-us

Bij International Animal Rescue doen ze precies wat hun naam zegt - ze redden dieren. Het werk bestaat uit het redden van primaten uit gevangenschap in Indonesië en steriliseren en vaccineren van zwerfhonden en-katten in ontwikkelingslanden. Waar mogelijk zetten ze de geredde dieren terug in hun natuurlijke omgeving, maar ze bieden ook een permanente opvang voor dieren die niet meer kunnen overleven in het wild.

De hand op het kopje van de chimpansee is hartverwarmend

Als de menselijke bevolking uitbreidt, komen wilde dieren onder een toenemende bedreiging. Door het redden van individuele dieren die behoren tot soorten zoals de orang-oetan en de herinvoering van hen in beschermde gebieden in het wild, speelt hun werk ook een rol bij de instandhouding van de soort als geheel.

Dank je wel mensen van IAR Indonesië......ik ben trots op jullie !!

zondag 4 mei 2014

Het Europees Parlement wil van plastictasjes af......zijn papierentasjes milieuvriendelijker?


 
Als ik de neiging heb om een plastic tasje te aanvaarden denk ik even aan deze foto die op mijn PC scherm staat.

Eerder deze maand besloot het Europees Parlement dat het verboden wordt voor winkels om gratis plastic tasjes weg te geven. Op die manier moet het aantal plastic tasjes in Europa binnen vijf jaar tijd met 80% worden teruggedrongen. In het aprilnummer van OneWorld gingen we op zoek naar het hoe en wat van plastic tasjes.
Groen doen – De meeste plastic tasjes zijn gemaakt van aardolie. Er zijn ook tasjes van bioplastic, met maïs, suikerriet of aardappels als grondstof. In het buitenland (en soms in Nederland) komen tasjes voor van oxo-degradeerbare kunststof, dat niet gerecycled of gecomposteerd kan worden.
 
Welke grondstoffen zijn er voor plastic tasjes?
  • PLA gemaakt van zetmeel. Composteerbaar maar niet recyclebaar. 
  • BIO-PE gemaakt van suikerriet. Niet composteerbaar, wel recyclebaar. 
  • PE staat voor ‘polyethyleen’ en is gebaseerd op olie. Grondstof van de meeste tasjes, recyclebaar. 
  • PP vergelijkbaar met PE, maar wordt meestal gebruikt voor sterkere tasjes. Recyclebaar. 
  • PET bekend van frisdrankflesjes, maar ook grondstof van de wat stevigere plastic tassen. Recyclebaar.  
De productie van een plastic tasje
 
China of Europa


Korrels van aardolie- of zetmeelplastic worden gesmolten en vervolgens in een ‘extruder’ onder hoge druk tot folie geperst. Deze folie wordt eventueel bedrukt en daarna tot tasjes gevouwen. De naden en handvaten worden met hitte ‘gelast’. De meeste tasjes worden in China geproduceerd en kosten ongeveer 6 eurocent per stuk.
Fabricage in Europa is hetzelfde als in China maar veel duurder: alleen de folie kost al bijna 8 eurocent. Het televisieprogramma De Rekenkamer rekende uit dat er ongeveer 32 kg kunststofkorrel nodig is voor duizend tasjes. PE-korrels kosten ongeveer € 1,60 per kg. Daarbij komt de kleurstof voor het bedrukken (€ 0,20 per kg grondstof), 60 tot 70 eurocent per kg aan proceskosten en ongeveer 5 eurocent voor het transport. Dat betekent dat duizend tasjes ongeveer € 79,- aan materiaal kosten.

20 kilo in een tasje


Circa 40 procent van de plastic tasjes wordt hergebruikt als tas of bijvoorbeeld pedaalemmerzakken. Er is weinig verschil tussen een tasje van 10 cent en een steviger tas van 29 cent: beide kunnen ongeveer 20 kilo dragen.
Verbruik in Nederland
Volgens Milieu Centraal verbruiken Nederlanders 260 kunststof tasjes per persoon per jaar: 5 per week, voor heel Nederland in totaal 4,3 miljard.
  • 21 stuks per persoon per jaar verkocht in supermarkten  
  • 1 mld totaal aantal gratis tasjes per jaar in alle winkels in Nederland  
  • 12 tot 20 minuten is de gemiddelde levensduur van een plastic tasje  

Alternatieven voor plastic

Brits onderzoek wees uit dat papieren en bioplastic tassen slechter voor het milieu zijn dan plastic tasjes. Papieren tasjes zijn een stuk zwaarder en worden bijna nooit hergebruikt. In deze milieuvergelijking is niet meegenomen dat de plastic tassen kunnen bijdragen aan de plastic soep: plasticresten in zee.

Compost niet altijd het beste

Bioplastic kan gecomposteerd worden, maar gooi het nooit op je eigen composthoop, want de compostering moet industrieel gebeuren. Van afbreekbare bioplastics ontlopen de milieuscores tussen verbranden, recyclen en composteren elkaar overigens heel weinig. Het voordeel van compostering is klein, omdat deze plastics uiteenvallen in CO2 en water. 
Tekst met dank aan:



Loethe Olthuis www.oneworld.nl

zaterdag 3 mei 2014

Beter dan de Oscars .....en de winnaars zijn?



Beter dan de Oscars ... De Equine Welfare Awards!

En de winnaars zijn ... de paarden, hun eigenaren, de handelaars en de lokale gemeenschap.

The Animal Nepal Equine Welfare Awards, www.animalnepal.org gehouden op de ezelopvang, was een geweldige manier om het onderwijs en bewustmaking workshops te vieren. Het was een succes en iedereen ging trots en gemotiveerd naar huis. Dierenwelzijn was de belangrijkste focus en het dagelijks leven van de paarden en ezels. De steenfabriek werknemers hebben een belangrijke sprong voorwaarts gemaakt. 

Na een harde dag op kantoor? 

Maar 12 uur per dag werken en dragen van een zware last, ondervoed, uitgedroogd en geslagen?

 

Er is een antwoord!


Animal Nepal heeft gewerkt met lokale steenfabrieken en mobiele klinieken voor onderwijs, opleiding en workshops. Een outreach-programma is opgezet om de werkgroepen te helpen deze paarden en ezels  aan een dierwaardig leven te helpen en bevrijdden van het vreselijke dierenleed.

  

Plezier en spelletjes en het maken van een 'ezel' van onszelf voor het welzijn van de ezel!  


 

Kinderachtig? Deze mensen kennen geen spelletjes. Voor hen is dit even wat anders dan hard werken. Chapeau Animal Nepal jullie zij helden!

Weer bewezen: De kracht van sociale media zelfs in Iran .....power to you !


Beste lezers, via sociale media van Iran naar de EU is een ware hype ontstaan om deze arme beer te bevrijden. Zoals ik al schreef 'power to you'! Met een beetje geluk zal deze 'dierenhel' worden gesloten.


 
De milieuautoriteiten van Iran hebben een dierentuin veroordeeld voor het houden van dieren in slechte omstandigheden, met name voor het vastbinden van een beer.
 
Het Irans Milieu Department heeft woensdag het Babolsar dierentuin, in de noordelijke provincie Mazandaran, geïnspecteerd en heeft een rechtszaak aangespannen na veel klachten door de Europese burgers over de mishandeling van dieren


 
Op sociale netwerken is de foto gedeeld van een beer met een ketting vastgemaakt aan haar nek, en is er verontwaardiging geuit over de manier waarop  het dier was gevangen en in Babolsar gehouden.
Mohammad Darvish, van het departement onderwijs en publieke participatie office, vertelde het nieuwswebsite Tabnak dat hij was verbijsterd bij het zien  van de benarde situatie van de beer en zei dat hij geloofde de dierentuin moet worden gesloten.

 
Het Iranese  cultureel erfgoed persbureau, CHN, melde dat de wilde beer in beslag was genomen van jagers in de Spaanse provincie Gilan in het noorden van het land. en toen naar de Babolsar dierentuin is gebracht. 
 
Shahram Amiri Sharifi, van een Iraanse dierenrechten groep, vertelde CHN dat de beer werd meegenomen naar Babolsar voor de fokkerij, alhoewel het die leeftijd nog niet had bereikt.
 

vrijdag 2 mei 2014

Potver ! Vorig jaar 100 ponys bij paardenhandelaar weggehaald en nu weer 23 verwaarloosde paarden !


De 100 in beslag genomen pony's oktober 2013

Het lijkt erop dat de dierenbeul nu de bak in zal gaan. Het is bekend dat dierenbeulen en kinder-  verkrachters geen leven hebben in de gevangenis. Ze staan onderaan de hiërarchie en hebben voortdurend te maken met pesterijen en geweld.  Goed zo!

Een paardenhandelaar uit Wagenberg (Noord-Brabant) is aangehouden, omdat hij ondanks een verbod, toch weer dieren hield. Op het terrein van de 55-jarige man zijn 22 verwaarloosde pony's en een ezel aangetroffen. De man zit nu vast, de dieren zijn in beslag genomen, zo heeft de politie bekendgemaakt.

In oktober vorig jaar waren al meer dan 100 pony's bij de man weggehaald. Hij werd daarna onder meer veroordeeld tot een werkstraf van 240 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden met een proeftijd van 3 jaar. Ook besloot de rechter dat hij geen dieren meer mocht houden.



Zielig !! Geen wonder dat de dierenbeul geen dieren mag houden van de rechter

donderdag 1 mei 2014

Geen plaats voor giftige bestrijdingsmiddelen en genetisch gemanipuleerde voedsel op mijn bord ! U wel? ( video )




Duurzame landbouw




Gewassen die op een natuurlijke manier zijn verbouwd, zijn gezond voor mens en milieu. Daarom voert Greenpeace campagne voor duurzame landbouw. Daarin is geen plaats voor giftige bestrijdingsmiddelen en genetische manipulatie, want de nadelen en risico’s daarvan zijn te groot.

Duurzaam eten wordt steeds gewoner: biologische winkels schieten als paddenstoelen uit de grond, boerenmarkten worden druk bezocht en ook in de gewone supers vind je steeds meer producten die met respect voor mens en milieu zijn gemaakt. Maar helaas laten de meeste spullen in onze boodschappenmandjes nog altijd een spoor van vervuiling achter. Landbouwgif, kunstmest, waterverspilling en gentech: dat wil je toch niet?



Het probleem


Het huidige, ‘moderne’ landbouwsysteem rammelt aan alle kanten. En dat veroorzaakt steeds grotere problemen in zowel binnen- als buitenland. In Nederland gaat het al jaren slecht met vogels en insecten op het platteland.

Belangrijke oorzaken zijn het intensieve bestrijdingsmiddelengebruik en de teruggang van natuur op het platteland door intensivering van de landbouw. Vooral de bijensterfte is zeer zorgelijk, want bijen zijn onmisbaar voor het bestuiven van gewassen in de landbouw en het in stand houden van de biodiversiteit.

Helaas sterven bijen massaal doordat in diezelfde landbouw bestrijdingsmiddelen als neonicotinoïden en fipronil worden gebruikt. Imkers en milieuorganisaties als Greenpeace pleiten al lang voor een verbod op deze middelen.

Rapporten van de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) bevestigen dat de gifstoffen een groot risico kunnen vormen voor de bij.

Boeren in de klem


Grote bedrijven die gentechzaden, kunstmest en bestrijdingsmiddelen produceren, krijgen steeds meer macht over wat er op ons bord ligt. En de boeren? Die zitten klem tussen de toeleveranciers van pesticiden en zaden aan de ene kant, en de supermarkten en voedselmultinationals die lage prijzen eisen aan de andere kant. Niet zelden krijgen boeren minder voor hun producten dan het geld dat ze er aan moeten uitgeven om ze te maken.

Nederland heeft al jaren te kampen met een mestoverschot door een veel te grote veestapel, die ook over de grens voor grote problemen zorgt: ons vee wordt gevoerd met veevoer dat in Noord en Zuid-Amerika wordt verbouwd. De productie van dat voer gaat ten koste van de natuur daar.

De landbouwsector is één van de belangrijke aanjagers van het klimaatprobleem. Dat komt vooral omdat vlees een veel te dominante plaats inneemt in ons menu: vleesproductie kost veel energie. Eerst moeten granen verbouwd worden om als voer te dienen, voordat deze granen worden omgezet in vlees. Het verbouwen van veevoer zoals soja gaat ten koste van de bossen. Daarnaast kost het produceren van kunstmest –voor dat voer- veel energie. Landbouwsubsidies, wetenschap en financiering door banken zijn vaak zó ingericht dat ze deze destructieve landbouw stimuleren. Meer gif, kunstmest, verlies van biodiversiteit, etc.

De vraag is niet óf het anders moet, maar hoe lang we het nog laten duren voordat we échte oplossingen gaan invoeren en stoppen met deze fundamenteel verkeerde wijze van voedselproductie.

De oplossing


Dat het anders kan, bewijzen wetenschappers, ondernemers en boeren al lang in de praktijk.

Boeren die met de natuur samen- in plaats van tegenwerken, door bijvoorbeeld geen of veel minder gif te gebruiken, en door verschillende gewassen te telen. Op die manier hebben ze minder last van insecten die hun oogst aanvreten. Door de natuur een plek te geven, helpen vogels en insecten de boer een handje door bijvoorbeeld bladluizen op te eten.

Slimmer beheer van de akkers zorgt ervoor dat de bodem beter tegen een stootje kan. Sterkere gewassen die door slimme gentechvrije ‘bloemetjes en bijtjes-veredeling’ zijn gemaakt en op die manier bestendig zijn tegen droogte, schimmels, of andere ziektes kunnen de boer helpen onafhankelijk te worden van chemie.

Wetenschappers noemen deze vorm van landbouw ‘agro-ecologie’: geen eindeloze monoculturen van hetzelfde gewas of duizenden varkens in één stal, maar diversiteit in gewassen, kleinere akkers, en het wegwerken van het mestoverschot.

Een wetenschappelijk panel, samengebracht op initiatief van de VN, constateerde al in 2008 dat het wereldwijde landbouwsysteem zou moeten veranderen. Meer agro-ecologie, minder gentech en monoculturen, waren een paar van de belangrijke conclusies uit hun studie. Om boeren uit de fuik van meer produceren voor minder kosten te halen, moeten ze een eerlijke prijs voor een duurzaam product krijgen. Dáár staat Greenpeace voor.

Meer weten? Lees de brochure ‘Duurzame landbouw zonder gentech’.

Wat wij doen


Red de bij

We voeren campagne voor de bij. We zetten ons in voor een verbod op bestrijdingsmiddelen die schadelijk zijn voor bijen en we promoten ecologische landbouw die zonder pesticiden kan.

Biologische boeren

Greenpeace is ook mede-initiatiefnemer van het Pieperpad, een duizend kilometer lang fietspad langs duurzame boerenbedrijven waar iedereen proefondervindelijk ontdekt hoe mooi biodiversiteit is en hoe goed eerlijk voedsel smaakt. Gentechvrij, gifvrij en met respect voor boerenkennis, ervaring en inzet.

Genetische manipulatie

Greenpeace voert al heel lang campagne tegen de zogeheten RoundupReady-gentechgewassen, en het bijbehorende onkruidbestrijdingsmiddel Roundup, van het bedrijf Monsanto. Samen met boeren en consumenten kunnen we ervoor zorgen dat Nederland gentechvrij blijft. Maar Roundup-middelen worden niet alleen toegepast op gentechgewassen, op veel Nederlandse stoepen spuiten gemeenten kwistig met het gif, om onkruid te weren. Ook jij kunt iets ondernemen tegen het spuiten van Roundup op de stoep.



Wat jij kunt doen


Eet minder vlees, probeer zo veel mogelijk biologisch en lokaal geproduceerd voedsel te kopen en kijk op het etiket of er geen gentech in zit (de producent is verplicht dit erop te zetten). Door de app Questionmark op je smartphone of tablet te gebruiken, weet je wat je koopt en kunt je veel gerichter boodschappen doen. Vind je het bio-aanbod in jouw supermarkt te mager? Spreek de winkelmanager daar dan op aan; als er meer klanten vragen om bio, zal het lonen dit in de schappen te leggen.






Hond Sasha krijgt postuum de hoogste Britse onderscheiding. Medailles voor heldhaftige dieren moet kunnen of niet ?

Typisch Engels !!



Soldaat Kenneth Rowe met labrador Sasha. © kos.  Bron BBC

Een legerhond die samen met zijn baasje in Afghanistan om het leven kwam, krijgt postuum een Dickin medaille, de hoogste Britse onderscheiding voor een dier. Labrador Sasha was dan ook heel bijzonder.
De vier jaar oude labrador, die was opgeleid om explosieven op te sporen, redde het leven van vele burgers en soldaten. Sasha liep telkens voorop in de patrouille om de veiligste route te zoeken.

'Het doorzettingsvermogen van Sasha kende in uiterst moeilijke omstandigheden werkelijk geen grenzen', aldus de PSDA, de organisatie die de medaille uitreikt. 'Haar attitude gaf de soldaten een morele boost. Zij geloofden rotsvast in de skills van Sasha om explosieven te vinden en verbonden hun lot aan dat van haar.'

Beste duo

'De labrador vond ontelbare granaten, bermbommen, mijnen en wapens waardoor ze zo oneindig veel betekende voor burgers en soldaten.' In 2008 werd ze toevertrouwd aan de 24-jarige Kenneth Rowe. Het duo stond bekend als de beste in zijn soort in de regio Kandahar. Helaas kwam Sasha samen met haar baasje in een hinderlaag van de taliban terecht. Ze stierven zij aan zij op 24 juli 2008.

De labrador is het 65ste dier dat de hoogste Britse onderscheiding te beurt valt sinds de lancering in 1943. Andere 'winnaars' waren onder meer 32 postduiven tijdens WOII, drie paarden en een kat.

Oud bericht uit het AD  2007

Medaille voor heldhaftige dieren

                           
LONDEN - Ruim zestig heldhaftige dieren krijgen op 13 december een militair eerbetoon in Groot-Brittannië.
Tijdens de ceremonie op een dierenbegraafplaats in Ilford bij Londen zullen ook Nederlandse helden uit de Tweede Wereldoorlog worden geëerd.

Dat maakte de grootste veterinaire liefdadigheidsorganisatie van Groot-Brittannië, de PDSA, bekend. Het eerbetoon aan de 26 honden, drie paarden, 32 duiven en een kat vindt plaats om de restauratie van de PDSA-begraafplaats te vieren. De dieren redden duizenden mensen het leven in oorlogs- en vredestijd. Zij werden door de PDSA onderscheiden met de Dickin Medaille.

Voor hun inzet voor Nederland ontvingen een hond die mijnen opspoorde en vijf postduiven het ’Victoriakruis voor dieren’. De hond Ricky was betrokken bij het opruimen van mijnen langs kanalen in Nederweert (Limburg). Toen hij door een explosie gewond raakte, bleef hij rustig om niemand in gevaar te brengen.

De duiven Flying Dutchman en Tommy hielpen geheim agenten, Dutch Coast werd onderscheiden voor een vlucht van 7,5 uur over honderden kilometers waardoor Britse militairen in 1942 uit de Noordzee konden worden gered. De postduif William of Orange (Willem van Oranje) leverde in recordtijd cruciale informatie over de geallieerde landing in september 1944 in Arnhem.

Op de gerenoveerde dierenbegraafplaats liggen een tiental Dickin-winnaars, maar niet de Nederlandse helden