People from all over the world buy tickets for Ukraine zoo
Nikolaev Zoo ingang Op verzoek van sociale media kochten mensen van over de hele wereld kaartjes voor Nikolaev Zoo in Oekraïne. "Nikolaev is verzwolgen in de oorlog, maar tickets voor de plaatselijke dierentuin zijn een maand van tevoren uitverkocht", aldus de dierentuin vrijdag op Facebook.
De directeur van de dierentuin was overweldigd door alle steun die ze kregen van de lokale bevolking en buitenlanders. Ze ontvingen ook een grote donatie van voedsel en medicijnen van dierentuinen in Europa.
Noodsituatie in Oekraïense dierentuin: schieten we de dieren af of wachten we op ontsnapping?
Dierenverzorgers van Kharkiv Zoo, de oudste dierentuin van Oekraïne, leven op dit moment in constante vrees over het lot van de dieren in hun park. De stad ligt sinds een week onder zwaar Russisch vuur. ,,Ik laat de orang-oetans niet meer alleen.”
Iris van den Boom
De dierentuin heeft meer dan 3000 dieren onder haar hoede, waaronder tijgers, olifanten en giraffen. Ze werden twee keer geraakt door granaten, een keer in de buurt van de primaten en de andere keer in de buurt van de leeuwen. Er raakten geen dieren gewond, aldus de dierentuin.
"In deze extreem moeilijke tijden zag iedereen hoe we vechten voor ons land, voor onze vrijheid en voor onze toekomst! Oorlog heeft ons verenigd, oorlog heeft ons versterkt. We zijn één groot team geworden!" Dat zei de dierentuin van Kiev donderdag op Facebook.
Een manier om de dierentuin te steunen is ook door kaartjes te kopen. "We voldoen 24 uur per dag en zonder vrije dagen aan onze verplichtingen, zodat al onze prachtige dieren gezond, warm, goed verzorgd en gevoed waren", aldus de dierentuin.
De European Association of Zoos and Aquaria (EAZA) staat in contact met drie dierentuinen in Oekraïne: Nikolaev Zoo, Kyiv Zoo en Kharkiv Zoo. "Ze vragen over het algemeen nog steeds niet om hulp om dieren uit risicogebieden te verplaatsen", zei EAZA vrijdag in een verklaring. EAZA haalde ruim een half miljoen euro op voor dierentuinen in Oekraïne.
"De eerste overdrachten van geld zijn gedaan naar dierentuinen in Oekraïne om hen in staat te stellen de kosten van lokale bevoorrading te dekken terwijl bankfaciliteiten nog steeds beschikbaar zijn, en zonder het risico voor dierentuinen te verhogen," zei EAZA.
Enorme schepen die worden gebruikt om landbouwdieren te vervoeren zijn een aantrekkelijke optie voor criminelen die drugs, wapens en mensen smokkelen
Waarschuwing: dit artikel bevat foto's die lezers verontrustend kunnen vinden
De Bruna werd vorig jaar uit de Franse wateren verbannen op verdenking van het vervoeren van illegale migranten. De eigenaar zei dat het een misverstand was en het schip is nu vrij om de Franse wateren in te gaan. Foto: Met dank aan Marine Nationale
Wluisterend met op zichzelf staande ademhalingsapparatuur waadde de Spaanse politie door rottende dierlijke lijken, urine en feces, met het risico ziekteverwekkers en methaan in te ademen. Ze waren op zoek naar gesmokkelde drugs op twee veeschepen die stonk naar ontbinding.
Op het eerste schip, Neameh, dat vorig jaar in de Zuid-Spaanse havenstad Algeciras werd vastgehouden op verdenking van het smokkelen van cocaïne uit Colombia, werden veel van de ongeveer 4.000 runderen aan boord dood en stervend aangetroffen terwijl ze in hun eigen uitwerpselen lagen. De stank was zo sterk dat speurhonden niet konden worden gebruikt.
Het tweede schip, FM Spiridon, dat ongeveer 5.000 runderen vervoerde, werd vorig jaar op de Canarische Eilanden aangehouden, opnieuw op verdenking van drugssmokkel. Binnen vond de Spaanse politie een vergelijkbare scène van betreurenswaardige dierenomstandigheden, lijken en zieke en stervende dieren. Velen leken ook te verhongeren. Nogmaals, een alomtegenwoordige stank vulde het schip en er werden geen drugs gevonden.
"Het was een hel", zei een getuige destijds tegen Europa Sur, die een scène van overbevolking beschreef en dieren "nauwelijks in staat waren om op hun voeten te staan".
In beide gevallen werden nooit drugs gevonden, maar waarnemers zeggen dat het smokkelen van drugs en andere smokkelwaar in schepen en vrachtwagens met vee een steeds aantrekkelijkere optie blijft voor handelaars.
Bijna 2 miljard landbouwhuisdieren worden elk jaar over de hele wereld vervoerd in een handel ter waarde van meer dan $ 20 miljard (£ 15 miljard) per jaar.
"Maritieme veeschepen zijn de doos van Pandora van internationale smokkel", zegt Charlotte Nithart, directeur van de Franse NGO Robin des Bois, die gespecialiseerd is in maritieme veiligheid en vervuiling, smokkel, stroperij en dierenwelzijn. Veeschepen, zegt ze, zijn "ongeëvenaard" in hun nut voor "het illegaal vervoeren van dubieuze goederen, zoals verdovende middelen, wapens, namaakgoederen en bijproducten van wilde dieren".
De voordelen van veeschepen, zegt Nithart, zijn onder meer de off-putting logistiek van waar dieren moeten worden geplaatst als een schip in beslag wordt genomen, de grootte van de schepen, hun slecht betaalde bemanningen en het wereldwijde bereik, dat routes van Colombia en Brazilië naar Europese en oostelijke mediterrane havens omvat, waaronder die in Turkije, Egypte, Libanon en Jordanië.
Andere voordelen, zegt Maria Boada, een specialist in levend dierentransport bij de Animal Welfare Foundation, zijn onder meer de moeilijkheid om hokken vol levende dieren en de sterke geuren te doorzoeken. Een voorbeeld dat caroline Rowley van Ethical Farming Ireland noemt, is een veewagen die in 2019 drugs ter waarde van € 900.000 (£ 760.000) in County Louth vervoerde.
De FM Spiridon, die ongeveer 5.000 runderen vervoerde, werd op de Canarische Eilanden vastgehouden op verdenking van drugssmokkel, hoewel er geen drugs werden gevonden.
Niet alleen drugs worden ervan verdacht aan boord van veeschepen te worden gesmokkeld. Eind vorig jaar werd in Frankrijk, een veeschip, de Bruna teruggedraaid en door de autoriteiten uit de Franse wateren verbannen op verdenking van het vervoeren van illegale migranten.
Ngo's geloven dat de rapporten slechts het topje van de ijsberg zijn. Douanebeambten zijn voorzichtiger en geven toe dat het probleem van het gebruik van vee als smokkelkoepel bestaat, maar zien het als slechts een van de verschillende opties die openstaan voor mensenhandelaars.
Een bron van het Spaanse belasting- en douaneagentschap zegt dat veeboten "een van de vele" manieren zijn waarop drugs worden verborgen op koopvaardijschepen met als doel "inspectie moeilijk te maken of uitzonderlijke maatregelen te vereisen".
De uitzonderlijke maatregelen die een veeschip moeilijker te inspecteren zouden maken, zijn volgens de bron extra controle- en sanitaire vereisten als dieren worden gelost, bovenop de bestaande "complexiteit" van het doorzoeken van elk schip dat wordt verdacht van drugshandel.
In sommige gevallen, zelfs wanneer er ernstige problemen met het dierenwelzijn bestaan, kan het lossen worden voorkomen door eu-invoer-exportbeperkingen, zo blijkt uit een recent rapport dat mede door Boada is opgesteld.
Uit zijn ervaring zegt de eigenaar-exploitant van de Bruna, Hussein Hammami, directeur van de internationale veehandelaar Hammami Livestock, dat de beveiliging rond veeschepen zwak kan zijn en dat de schepen voldoende mogelijkheden bieden voor potentiële verstekelingen om zich te verbergen.
Maar Hammami zegt dat elke suggestie dat de Bruna betrokken was bij mensensmokkel te wijten was aan een misverstand en dat het schip opnieuw vrij is om de Franse wateren binnen te varen.
"De Franse autoriteiten dachten dat ze waren gesmokkeld, maar ze waren als bemanning op het schip, toen renden ze weg", zegt hij. "Dit is een probleem voor ons geweest – dat mensen op het schip komen werken, met paspoorten en zeemansboeken, en dan, als ze in een Europese haven zijn, rennen ze weg, vooral voor bemanningsleden uit Arabische landen zoals Syrië of Libanon, waar mensen lijden."
Hammami zegt dat de belangrijkste veetransportroutes van het bedrijf tussen Algerije, Frankrijk, Spanje en Libië waren, maar zegt dat mensen die illegale goederen aan boord brachten voor smokkel "geen probleem voor ons" waren.
Kapitein Thibault Lavernhe, woordvoerder van de Franse maritieme autoriteit voor de Middellandse Zee, bevestigde dat de Bruna in januari van dit jaar weer de Franse wateren in mocht om vee op te halen "omdat er geen reden meer was om het te verdenken van het smokkelen van migranten". De autoriteiten in de Zuid-Franse havenstad Sète weigerden echter de Bruna te ontvangen, zegt Lavernhe, uit angst voor een risico voor de openbare orde. In plaats daarvan verzamelde een ander veeschip de 1.300 runderen die op verzending wachtten.
Dood vee op de FM Spiridon.
Advertisement
Gevraagd waarom, ondanks de onmenselijke omstandigheden op de Neameh en FM Spiridon, beide werden vrijgelaten voor reizen nadat er geen drugs waren gevonden en het zieke vee niet werd gelost en geëuthanaseerd, zei het Spaanse ministerie van Landbouw dat de huiszoekingen werden "uitgevoerd door de politie" waarbij "het ministerie van landbouw, visserij en voedsel geen betrokkenheid had".
Eerder dit jaar beval het Spaanse ministerie van Landbouw bijna 3.000 runderen, waarvan de toestand na maanden op zee was verslechterd op veeschepen Elbeik en Karim Allah, om welzijnsredenen te worden gedood in de haven van Cartagena.
Noch het managementbedrijf van FM Spiridon, Murr Shipping, noch de eigenaren en managers van de Neameh, Albert Compania Naviera, zorg voor Arab Ship Management, reageerden op verzoeken om commentaar.
Extreme droogte in Kenia bedreigt dieren en mensen
De extreme droogte in de Hoorn van Afrika laat een spoor van verwoesting achter, die dieren en mensen ernstig raakt. Halverwege februari riep de Keniaanse overheid de droogte en daarmee gepaarde voedselcrisis uit tot nationale ramp.
In Kenia is minder dan een kwart van de regen gevallen die normaal valt dit seizoen. De provincie Kajiado in Kenia, is een van de elf gebieden die het hardst wordt geraakt door de droogte. De situatie in Kajiado is verschrikkelijk. Honderden dieren zijn overleden door een gebrek aan voedsel en water. De rivieren zijn uitgedroogd en wat er over is gebleven is een stoffige strook aarde. Door de brandende zon is er geen groen te bekennen.
In Kajiado wonen vooral Masai, die voor hun levensonderhoud afhankelijk zijn van veedieren
De droogte dit jaar is de ergste sinds heugenis. De herders zijn gedwongen om rond te trekken met hun veedieren naar de laatste stukjes groen. De vrouwen blijven achter om voor de kinderen en de rest van de dieren te zorgen.
In Mbarakini village, een dorp in Kajiado ontmoetten we Garacie, 58 jaar en moeder van 6 kinderen. Ze heeft een koe en twee schapen. Ze stond in de rij om het hooi te ontvangen dat we verspreiden en vertelde:
“Het leven hier is erg lastig geworden sinds de droogte is begonnen in oktober vorig jaar. We hadden regen verwacht in december, dat voor wat verlichting zou zorgen. De regen is echter nooit gekomen. Ons weiland is helemaal weg en op dit moment heb ik geen andere keuze dan mijn schapen blaadjes uit mijn hand te voeden die ik heb geplukt van mijn boom. Het is een lastige taak, maar de gedachte om mijn dieren te verliezen is nog erger. Mijn dieren zijn afhankelijk van mij nu mijn man groen aan het zoeken is voor onze enige koe.”
Noodvoedsel en medicatie
Herders uit het gebied voorspellen dat de droogte voorlopig blijft voortduren. Als deze hevige condities volhouden, zijn duizenden veedieren niet zeker van hun leven. Samen met de lokale overheid en andere partners werken we samen om de meest kwetsbare gemeenschappen in Kajaido te ondersteunen. We bieden voedsel voor 79.000 dieren, mineralen voor 8.000 veedieren en veterinaire zorg voor 5.000 dieren. De Keniaanse overheid organiseert de toevoer van water.
De mensen in Kajiado zijn dankbaar voor alle hulp en bedanken jullie voor je steun!
Jij kunt helpen!
Dankzij jouw steun kunnen we noodhulp in gebieden zoals Kajiado geven, ontzettend bedankt daarvoor! Help je ons zoveel mogelijk dieren te beschermen en daarmee lokale gemeenschappen zo snel mogelijk te herstellen van de ramp met een extra gift of door donateur te worden?
Elizabeth Spence en haar man hebben krijgen het telkens heel moeilijk wanneer ze een dier in nood zien. Ze namen al vijf dieren in huis, waaronder Nora, een Engelse Pointer die door haar zware verleden bang is van alles en iedereen. Behalve van de elf maanden oude Archie...
Elizabeth heeft vijf huisdieren en drie kinderen. Alle dieren houden van de kinderen, maar de kleine Archie is toch de meest populaire. Vooral Nora is een grote fan van de baby. "Ze werd vroeger mishandeld en is daardoor van bijna alles bang. Maar niet van Archie, ze ziet hem heel graag", vertelt Elizabeth aan The Dodo.
Nora en Archie zijn onafscheidelijk en doen alles samen. Nora voelt zich veilig bij hem en ze volgt hem overal. "Als Archie in bad zit, ligt ze naast hem op een mat tot hij eruit komt", aldus Elizabeth. "Als Archie op mijn schoot zit, wil ze ook op mijn schoot. En als hij in de kasten zit en alle borden op de grond gooit, moedigt ze hem aan."
Het leven in Fort McMurray in Canada stond op z’n kop toen er een heleboel bosbranden uitbraken. Mensen moesten geëvacueerd worden en de kans dat ze hun huisdieren ooit nog levend zouden terugzien was nihil. Reddingsorganisaties vonden dit te erg voor woorden en besloten om actie te ondernemen. De dieren werden opgevangen, maar het vuur breidde nog steeds uit. Niemand was dus buiten levensgevaar.
Op dat moment besloot Canadian Airlines te hulp te schieten door alle regels te breken en voor één keer dieren en hun baasjes te vervoeren per vliegtuig. De foto’s laten zien dat de eerbiedige daad van de vliegtuigmaatschappij echt uitgevoerd is.
Sommige mensen beweren dat het beter is om tijd en geld te investeren in het redden van mensen in plaats van dieren. Hoe reageert u daarop?
Ik denk persoonlijk dat het welzijn van mensen en dieren niet moeten worden gescheiden.
Er zijn veel mensen die specifiek werken voor mensen, en even veel mensen die specifiek werken voor dieren Ik ben niet afwijzend van het werk van anderen die kiezen voor de bescherming van de mens. We moeten erkennen dat deze kwesties met elkaar zijn verbonden.
Neem het gebruik van dieren als voorbeeld. Zouden mensen minder vlees eten is dat beter voor mens en dier.
Er zijn ook meer aandachtspunten, zoals de hoeveelheid grond die wordt gebruikt om dieren te produceren voor ons te eten, en de beschikbaarheid van water. Schattingen wijzen erop dat onze jaarlijkse waterverbruik per persoon ligt tussen de 5000 en 20.000 liter. Maar 20.000 liter water is nodig om 1 kg vlees te produceren. !!
Als we kijken naar het geheel, één van de beste dingen die we kunnen doen om de wereldwijde gezondheid van de mens te verbeteren, is het milieu te beschermen en wereldwijd het verbeteren en het gebruik van dieren te verminderen.Het is duidelijk dat de mens en het welzijn van dieren onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.
Deze doodsbange en ondervoedde hond werd onlangs uit een riool gered in Los Angeles. Door de recente regenstormen had de situatie "rampzalig" kunnen aflopen volgens Annie Hart, de oprichtster van de organisatie Rescue From the Hart. De kleine viervoeter - die de bijnaam 'Bitty' kreeg - zag er na een bad en wat eten binnen de kortste keren al helemaal anders uit.
"Toen we het telefoontje kregen, werd gezegd dat er aanvankelijk twee honden waren, maar eentje eerder op de dag verdronken was tijdens een regenstorm. Met een nieuwe storm op komst, haastten we ons naar de locatie om Bitty op tijd te proberen redden", aldus Hart.
Daarvoor kreeg de vrouw hulp van Eldad Hagar, oprichter van Hope For Paws, die het vertrouwen van het hondje kon winnen. Op de beelden is te zien hoe hij het dier 's avonds laat voorzichtig uit de tunnel probeert te lokken, terwijl de hond zichtbaar in paniek is.
Bericht van He Internation Fund for Animal Welfare www.ifaw.org
Waarschijnlijk heeft u het al op het nieuws gezien: in de Oekraïnse stad Donetsk heerst momenteel grote chaos. Het land worstelt nog steeds met een ernstig politiek conflict dat al leidde tot verschillende doden.
Doodsbange mensen vluchten voor hun leven.
Ruim 25.000 mensen verlieten het gebied, velen hadden geen andere keus dan hun honden achter te laten. Sommige honden waren in of bij huis vastgebonden en waren dus niet in staat om op zoek te gaan naar voedsel.
Wanneer mensen kampen met een crisis, dan lijden de dieren hier ook onder. Zelfs wanneer de situatie stabiel is, hebben veel mensen met wie we werken moeite om voor hun familie én hun dieren te zorgen.
Je kunt je niet voorstellen hoe moeilijk dit zal wanneer je land verscheurd wordt door politieke onrust.
Het International Fund for Animal Welfare (IFAW) heeft steun toegezegd aan een asiel in de verwoestte stad Donetsk. Het asiel neemt veel honden op uit de omgeving. Pas nog kwamen er 19 honden binnen uit de stad Kramatorsk, waarvan de inwoners gevlucht waren.
Het personeel van het propvolle asiel legt uit:
"We kregen een telefoontje van mensen die vroegen of we 19 honden konden overnemen van een particulier asieltje. De beheerders hebben de stad verlaten, op de vlucht voor het geweld. De honden werden in de tussentijd ondergebracht bij andere mensen. Nu wilden ook deze mensen de stad verlaten, dus vroegen ze ons om de honden op te nemen."
Dit is niet de eerste keer dat het IFAW dieren redt tijdens een crisissituatie.
In 2003 stuurde het IFAW een team van experts en materialen naar de dierentuin van Bagdad. Er werd weken hard gewerkt om de ruim 400 dieren, waaronder leeuwen, tijgers, bruine beren, wolven en apen te verzorgen.
In 2011 hielpen het IFAW en twee andere organisaties in de Tunis Zoo in Tunesië en in Egypte tijdens politieke onrust. Later leidden we een operatie om duizenden dieren in Tripoli Zoo, nabij het kantoor van Gadhafi, te redden.
Het Pif asiel in Oekraïne verzorgt op dit moment 900 honden, en iedere dag worden het er meer
Dagelijks vluchten veel mensen voor het geweld, zij kunnen hun dieren niet meenemen.
Jammer genoeg kennen veel mensen het asiel niet, ze laten hun honden bij hun huizen achter.
Supermarkten in Donetsk doneerden overtollig vlees en vis, maar dit kunnen ze niet langer meer doen. Het kost $380 per dag om alle honden te voeren.
Het IFAW heeft als steun voorlopig $10.000 toegezegd.
Iedere dag redden vrijwilligers en bezorgde burgers uitgehongerde honden van de straten. Ze hebben uw hulp dringend nodig.
… en tijdens haar lagere schooljaren was de dagelijkse omgang met haar klasgenoten geen feest. Ze hoorde er nooit helemaal bij en dat was niet gek. Schuchter als ze was, met haar magere en lange lijf, buitenboordbeugel en flaporen, kon ze maar beter niet te opvallend aanwezig zijn. Ze was tenslotte een perfect doelwit voor flauwe grappen en gemene geintjes. Maar opvallen deed ze ongewild toch. Dagelijks werd ze, ondanks haar teruggetrokken houding, door haar klasgenoten in de schijnwerpers gezet. Het was altijd hetzelfde kleine blonde meisje dat begon. Haar gebrek aan lengte compenseerde zij met een schreeuwende aanwezigheid.
Regina
Er was eens een jonge chimpansee vrouw…
…en tijdens haar eerste periode bij de groep van Julio was de dagelijkse omgang met haar soortgenoten geen feest. Regina hoorde er niet helemaal bij en dat was niet gek. Schuchter als ze was, met haar onervarenheid in chimpanseegedrag, bleef ze liever uit de buurt van haar harige medebewoners. Maar opvallen deed ze ongewild toch. Dagelijks werd Regina, ondanks haar teruggetrokken houding, door haar groepsgenoten in de schijnwerpers gezet. Het was altijd Fiffy die begon. Elke kleine beweging die Regina maakte, werd door Fiffy afgestraft met luid geblaf en gekrijs.
De wolf in (sch)aapskleren
Het magere meisje met de beugel en de flaporen ziet haar kans schoon als ze naar de middelbare school gaat. Haar beugel is weg, haar lange haren bedekken de flaporen en haar lijf heeft inmiddels normale proporties aangenomen voor een jonge vrouw van haar leeftijd. Hoewel ze nu een doorsnee meisje is, gevalletje dertien in een dozijn, is ze zo vreselijk onzeker geworden dat ze er alles, ALLES aan zal doen om nooit meer gepest te worden. Vanaf de eerste dag aapt ze het gedrag van de kleine blonde schreeuwlelijk van de lagere school na. En met succes…
Regina (rechts) met Freddy
Chimpansee Regina ziet na enkele weken in de groep van Julio haar kans schoon. Ze heeft inmiddels een heleboel bijgeleerd op het gebied van chimpanseegedrag. Haar teruggetrokken houding had weliswaar als nadeel dat zij bij ieder akkefietje als schuldige werd aangewezen (lekker makkelijk), het gaf haar ook de kans de harige schreeuwlelijken (alias groepsgenoten) te observeren. Na lang toekijken heeft ze Fiffy’s trucje begrepen en besloten dat ze het beter kan. Veel beter…
En ze leefden nog lang en gelukkig
Knap hoor, doorsnee meisje. Je hebt met vallen en opstaan geleerd hoe je je staande moet houden. Je hebt een trucje geleerd en bent nu het alfavrouwtje van de school. Door overdreven veel herrie te schoppen en met een ‘wie er voor mijn voeten loopt die krijgt een schop’ houding behoud je met gemak je positie. Dat jouw gedrag ten koste gaat van klasgenoten die net zo onzeker zijn als jij was op de lagere school, vind je niet relevant. Survival of the fittest, nietwaar? Wij, beschaafd mensenvolk, roepen steeds dat wij geen beesten zijn. Dat we zo ver geëvolueerd zijn dat wij dit soort oergedrag zijn ontgroeid. We roepen het zó hard dat we het bijna gaan geloven, maar staan toch echt pas met een been op het droge.
Knap hoor Regina, je bent een echte chimpansee geworden. Je hebt met vallen en opstaan geleerd hoe je je staande moet houden. Onze Reggie zal zich in de toekomst prima kunnen redden tussen de chimpansees, dus ze krijgt van ons het label ‘geresocialiseerd en herplaatsbaar’. Dat haar gedrag ten koste gaat van de positie van een ander dier is niet relevant. Een vorm van survival of the fittest, noemen we dat. Toch heeft Fiffy van ons hetzelfde label gekregen. Zij heeft zich immers aangepast aan de nieuwe situatie en kent haar plek. Zodra zij haar nieuwe rol ging vervullen, zag Regina geen reden door te gaan met die herrieschopperij. Alles werd weer rustig en er is nu zelfs ruimte voor vriendschap tussen de twee dames.
Moraal van het verhaal
Het is geen hogere wiskunde om het gedrag van onze apen te begrijpen, omdat we ons veelal zelf als apen gedragen hebben. Of eigenlijk nog steeds doen. Haantjesgedrag, coalities vormen, bluffen en kuddegedrag is ons echt niet vreemd. We doen het dagelijks op de werkvloer, op school, op straat en andere plekken waar wij met elkaar moeten samenleven. Zo ook onze chimpansees die bij AAP in de leer zijn voor sociaal gedrag. Ik kijk naar de ontmoetingen tussen onze dieren en herken daarin het gedrag van mijn collega’s, mijn buurjongens op het speelveldje, Paul de Leeuw, medeweggebruikers en… mezelf. Ik kijk met grote bewondering naar onze Regina en Fiffy die weliswaar niet heel lief voor elkaar zijn geweest, maar ondanks hun solitaire verleden in een paar maanden al veel meer lijken te snappen van sociale omgangsnormen dan waar wij in een heel leven!
.jpg)
