Translate

Posts tonen met het label baby. Alle posts tonen
Posts tonen met het label baby. Alle posts tonen

donderdag 1 maart 2018

Beelden van een piloot die een baby chimpansee uit de handen van stropers heeft gered gaan de hele wereld over ( video )





Vlaamse piloot redt aapje uit de klauwen van stropers

door | Bron: Instagram, VTM Nieuws




Vlaamse piloot redt aapje uit de klauwen van stropers
De Vlaamse piloot Anthony Caere heeft een kleine chimpansee gered in het Virunga National Park in het oosten van Congo. De beelden van zijn vijf uur durende vlucht naar het dierenopvangcentrum gaan razendsnel de wereld rond. ‘Het ziet er schattig uit, maar dit is eigenlijk een heel droevig verhaal’, zegt de piloot zelf.
Het had niet veel gescheeld of de kleine chimpansee Mussa was in de handen gevallen van een stroper, die al enkele krokodillen, apen en schildpadden in de regio had buitgemaakt. ‘We hebben meteen actie ondernomen en konden de stroper op heterdaad betrappen’, vertelt de piloot aan 'VTM Nieuws'.
De snelle reactie was cruciaal, want om zo’n chimpanseejong te pakken te krijgen, moeten de stropers de hele familie uitmoorden. Maar daar maken de jagers zich niet druk om, ze denken vooral aan de winst. Een jonge chimpansee kan zo’n 20.000 euro opleveren op de zwarte markt.

Nieuwe thuis
Anthony en het team van vrijwilligers moesten op zoek naar een nieuwe thuis voor het aapje, die ze ‘Mussa’ doopten. ‘We hebben de baby naar zijn nieuwe thuis in Lwiro Primates gevlogen’, schrijft Caere op zijn Instagramprofiel. Het diertje draaide zelfs mee aan de knopjes in het vliegtuig. ‘Een goede piloot’, lachte Anthony, die onderweg even wat luizen uit de vacht van de kleine chimpansee plukte, zoals vrienden in de apenwereld dat doen.
‘Het ziet er misschien schattig uit, maar eigenlijk is dit echt erg. Hij zou bij zijn mama moeten zijn!’ schrijft Anthony nog. Maar hij is natuurlijk heel opgelucht dat ze zo snel een nieuwe thuis voor de chimpansee hebben gevonden. ‘Dit is hoe we onze natuurparken conserveren.’
Stroperij groot probleem: Belgen helpen
In het Virunga National Park zijn er talloze vrijwilligers in de weer om stroperij tegen te gaan. Onder leiding van de Belgische prins Emmanuel de Merode werkt Caere daar al vier jaar mee om de dieren in het reservaat een veilig leven te geven.
Piloot Anthony Caere speeldeeen rol in de documentairereeks ‘Flying Doctors’ op Eén. Daarin was te zien hoe hij als piloot met vijf Vlaamse hulpverleners over het Virungapark in Oost-Congo vloog om mens en dier te helpen. In april 2017 raakte hij nog zwaargewond na een vliegtuigcrash, maar nu is hij opnieuw aan het werk.

woensdag 5 april 2017

Baby olifantje blies zijn laatste adem uit op de schoot van zijn verzorgster en dat was het begin van een olifanten sanctuary




http://www.blesele.org/

In Thailand lijden er elke dag honderden olifanten, zowel fysiek als geestelijk, in de naam van toerisme. Door samen met jullie druk uit te oefenen op de reisindustrie en goede locaties zoals Boon's Lott's Elephant Sanctuary te financieren willen we toerisme olifantvriendelijk maken. (BLES)  www.worldanimalprotection.nl  Bron


Het liefst zien wij dat olifanten uit olifantenkampen uitgezet worden in de natuur. Maar olifanten die altijd in gevangenschap hebben geleefd, kunnen helaas niet voor zichzelf zorgen. Deze olifanten in het wild uitzetten, is dus niet mogelijk. Daarom pleiten wij ervoor dat deze dieren terechtkomen op locaties waar hun een leven wordt gegeven dat zo dicht mogelijk bij complete vrijheid ligt. Door druk uit te oefenen op de reisindustrie en goede locaties zoals Boon Lott’s Elephant Sanctuary te financieren, hopen we samen met jullie dieronvriendelijke olifantenkampen om te kunnen zetten in locaties waar olifanten gewoon weer olifant kunnen zijn.

Boon Lott’s Elephant Sanctuary

Boon Lott’s Elephant Sanctuary (BLES) is een plek waar olifanten, die jarenlang hebben gewerkt in het toerisme of de houtindustrie, kunnen genieten van hun welverdiende vrijheid. Katherine Connor richtte BLES in 2005 op. Altijd al gefascineerd door olifanten, vertrok Katherine op 21-jarige leeftijd naar Azië om olifanten in het echt te zien. Daar aangekomen stond ze versteld van wat ze aantrof:
“Ik zag olifanten die werden bereden, olifanten die kunstjes uitvoerden, gewonde olifanten, gestreste olifanten en extreem magere olifanten. Vervolgens zag ik mensen foto’s maken, lachen, wijzen, het duidelijk naar hun zin hebben en elke keer weer keek ik naar de olifanten en naar de mensen en dacht ik bij mezelf: waarom ben ik de enige die dit ziet? Kunnen deze mensen dan niet zien hoe ongelukkig deze dieren zijn en hoeveel pijn zij hebben? Deze olifanten lijden enorm en waarom? Voor toeristisch vermaak.”


Katherine Connor, oprichtster BLES


Olifantje Boon Lott  ( zie foto )

Uiteindelijk begon Katherine als vrijwilliger in een olifantenziekenhuis in Noord-Thailand. Daar maakte zij kennis met Boon Lott ('overlever' in het Thais), een drie maanden oud olifantje. Boon Lott was te vroeg geboren en erg zwak. Katherine was meteen onder de indruk van de vechtlustigheid van dit kleine dier en bouwde een speciale band met hem op. Maar de eigenaar van Boon Lott besloot het olifantje weg te halen bij zijn moeder en te verkopen. Katherine wist dat dit catastrofaal zou zijn voor het leven van Boon Lott. Om aan te kunnen sterken zou hij namelijk tot een leeftijd van drie jaar bij zijn moeder moeten blijven. Ze bedacht zich geen moment en startte een inzamelactie. Na een aantal zenuwslopende weken mocht zij haar geliefde olifantje overkopen en kon hij bij zijn moeder blijven tot hij was aangesterkt. Boon Lott knapte langzaam op, maar een aantal weken later brak hij bij een val zijn achterpoten. Katherine was ontroostbaar toen verschillende dierenartsen haar vertelden dat de val het einde betekende van zijn leven. Maar ze gaf niet op en maandenlang verzorgde ze hem met alle liefde die ze had:
“Ik zorgde voor hem, verpleegde hem, hield van hem, ontwierp de eerste olifantenrolstoel voor hem en liet een speciaal zwembad voor hem maken, zodat zijn benen konden aansterken. Ik deed aromatherapie, accupunctuur, las Harry Potter aan hem voor, zong voor hem, verzorgde zijn wonden en liet een speciaal harnas voor hem bouwen. Ik deed alles voor hem wat een moeder voor haar baby zou doen.”
De start van BLES

Hij herstelde op miraculeuze wijze en begon langzaam weer te lopen. Helaas brak hij niet veel later zijn dijbeen, een tegenslag die hij nooit te boven zou komen. Op 26 juni 2004 lag Boon Lott met zijn hoofd op Katherine haar schoot, zoals hij dat maandenlang had gedaan en blies hij zijn laatste adem uit. Het kleine olifantje overleed in de armen van de vrouw die twee jaar lang al haar liefde aan hem had gegeven:
“Terwijl hij met zijn hoofd op mijn schoot lag en zijn laatste adem uitblies, maakte ik hem een belofte. Ik beloofde hem dat ik zou zorgen dat de hele wereld wist wie hij was, dat ze zijn naam zouden kennen, dat iedereen wist hoeveel hij had gegeven in zijn veel te korte leven en dat hij niet één van de vele dode baby olifanten in Thailand zou zijn. Ik beloofde hem dat ik er alles aan zou doen om zijn familie te helpen, de olifanten.”
En dat deed ze. Ze ging terug naar Engeland om geld te verdienen en 18 maanden later keerde ze terug naar Thailand met een duidelijke missie: het opzetten van een plek waar olifanten veilig zijn en niet meer hoeven te lijden. En zo werd Boon Lott’s Elephant Sanctuary geboren, drie vierkante kilometer aan bebost gebied, waar geredde olifanten vrij kunnen rondlopen. De 15 Thaise olifanten die er nu rondlopen zijn gered van een leven van geestelijke en fysieke mishandeling en kunnen eindelijk weer olifant zijn.
Hoop voor de toekomst
Katherine hoopt dat met BLES een nieuwe start is gemaakt voor een betere toekomst voor de Thaise olifanten. Zo stelt ze:
“Mijn hoop is om meer en meer kampen te zien ontstaan die ethisch verantwoord zijn en het welzijn van de olifanten voorop stellen. Gelukkig zie je langzaam verandering. 10 jaar geleden waren er enkel kampen die olifantenritjes aanboden, maar inmiddels komen er steeds meer verantwoorde opvanglocaties. Mijn hoop voor de toekomst is dan ook dat de kampen deze positieve verandering blijven maken en dat de Thaise bevolking trots blijft zijn op hun olifanten. Want ik geloof met heel mijn hart dat Thaise mensen echt van hun olifanten houden. De enige reden waarom deze dieronvriendelijke kampen bestaan, is vanwege het toerisme.”
>> Lees meer over het leed van de olifant door toerisme

zondag 1 januari 2017

Leuke video en foto's van Baby Sloth Sanctuary in Costa Rica .....maar wat is een sloth eigenlijk ?



De luiaard heeft niet de beste reputatie in het dierenrijk. Ze zijn lui en dom. Ze bewegen zo goed als niet en ze zijn bijna volledig bedekt met algen. Bovendien klimmen ze naar de grond om een raar ritueel uit te voeren tijdens de ontlasting bij de voet van een boom. Stomme beesten! En ga maar na, in zowat elke taal ter wereld heeft de naam voor de dieren ongeveer dezelfde betekenis. Het Engelse worth “sloth” verwijst naar één van de zeven hoofdzonden. De Fransen gaan voor “la Paresse” wat letterlijk “luiheid” betekent, het Duits spreekt over “das Faultier”, “het luie dier” en het Spaans noemt het “el perezoso”, wat “de luie beer” betekent.

MC_Drei-Finger-Faultier

Ultieme wapen tegen roofdieren

Deze reputatie is niet helemaal terecht want de luiaard gebruikt traagheid als het ultieme wapen in een evolutionaire oorlog tegen arendsogen en snelvoetige roofdieren als jaguars. En wat is een betere manier om onopgemerkt in het woud te leven dan volledig bedekt te zijn met de begroeiing? Dat rare ritueel tijdens de ontlasting is trouwens een vorm van speed dating… maar dan zonder de speed natuurlijk.
Er is natuurlijk een kern van waarheid in deze gemeenschappelijke visie maar de stereotiepen verbergen de waarheid.
“Ik vermoed dat luiaards helemaal niet lui zijn, ze zijn volgens mij ongelooflijk voorzichtig,” zegt Rory Wilson, een bioloog aan Swansea University in Wales. Hij is de uitvinder van “the daily diary”, een handig elektronisch gadget dat de beweging van dieren registreert. Het apparaat werd voornamelijk gebruikt om dieren die snel bewegen zoals pinguïns en aalscholvers  te bestuderen maar Wilson besloot om het apparaat op trage wezens te gebruiken en luiaards waren de voor de hand liggende keuze.


Snelheid vs onzichtbaarheid
“Het feit dat ze traag zijn, maakt ze niet per se lui. Niemand zegt van mosselen dat ze lui zijn en die diertjes bewegen bijna net zo traag. In een wereld bevolkt door roofdieren zoals jaguars en roofvogels zou je denken dat snelheid een goede verdediging is. De apen die hetzelfde bladerdak delen in Midden- en Zuid-Amerika zijn voor die optie gegaan, maar luiaards lachen die dieren in hun gezicht uit. Zij sluiten de ogen en blijven doodstil zitten wanneer de apen bij gevaar wegstuiven. In plaats van weg te lopen, hebben luiaards een veel betere strategie: onzichtbaarheid.”

HarpyFalcon
Voor een luiaard is het meest gevreesde roofdier de harpij. Dat zijn geweldig grote adelaars met onzettend krachtige klauwen en een scherpe bek. “Een luiaard heeft niet de minste kans,” zegt Wilson, “tenzij hij ervoor kan zorgen dat de arend hem niet ziet.”
Dat trucje vereist een enorme kracht. “De spieren van een mannelijke turner aan de ringen wanneer hij zich in kruisbeeld positie zet, trillen. Voor een luiaard is dat allemaal kinderspel. Ze kunnen uren in eenzelfde positie zitten alsof er geen enkele spierkracht bij betrokken is, alsof de zwaartekracht voor hen niet telt.”
Luiaard
De vooroordelen rond de luiaard zijn dus niet juist. Hieronder volgen nog enkele feitjes waarmee je je vrienden kunt omverblazen:
  • Een luiaard op topsnelheid, legt 6 centimeter per seconde af.
  • De maag van een luiaard kan meer dan een derde van zijn lichaamsgewicht wegen.
  • Een luiaard zal doorgaans maar een keer om de 7 tot 10 dagen ontlasten.
  • De spijsvertering kan tot 50 dagen duren bij een luiaard.

dinsdag 2 augustus 2016

Ontroerende foto's : 11 baby neushoorns gered uit de zware overstromingen door dorpelingen in India

Bron: www.ifaw.org

De afgelopen drie dagen werden zes neushoorntjes gered van de zware overstromingen die Kaziranga National Park teisteren. Ze zijn ondergebracht in de Large Animal Nursery voor stabilisatie en zorg.
Bijna 90% van het park staat inmiddels onder water; een ramp voor de dieren die er leven. Het zijn de zwaarste overstromingen in tien jaar tijd.
 
Vier Mobile Veterinary Services (MVS) auto’s – drie uit Kaziranga en één van een nabijgelegen opvang – zijn 24 uur per dag onderweg om noodhulp te verlenen en dieren te redden in de zwaarst getroffen gebieden van het park.
 
Op 26 juli werd een neushoorntje van slechts drie maanden oud gered, dezelfde dag werd een vrouwtjesneushoorn van een jaar oud gered door dorpelingen en naar het opvangcentrum gebracht.
Gisteren was de meest hectische dag tot nu toe: vier neushoornkalfjes werden gered van de overstromingen en naar het opvangcentrum gebracht voor verzorging. Twee vrouwtjes werden gered in het Sildubi-gebied, een ander vrouwtje van ongeveer zes maanden oud werd ’s avonds laat gevonden op de National Highway 37.
 
De meest dramatische redding van die dag vond ’s middags plaats in een dorp dat zwaar getroffen werd door het water.
Eerder die ochtend, zag een dorpeling een mannelijk neushoornkalf van ongeveer zes maanden oud. Het probeerde wanhopig om hoger gelegen grond te bereiken.
 
 “Ieder huishouden heft zijn eigen boot, aangezien dit gebied vaker getroffen wordt door hoog water”, vertelt meneer Gogoi. “We zijn erin geslaagd het kalf uit het water te halen en vast te binden aan een boom voor een huis. Het had maar weinig plek om te staan, maar het was in ieder geval gered van het hoge water.”
Een team van IFAW-WTI bereikte de plek per boot, nadat ze door verschillende weggespoelde dorpen gevaren waren. De twee boten werden aan elkaar geknoopt. Het neushoorntje werd op de ene boot geladen, terwijl de mensen in de andere boot als tegenwicht dienden. De terugweg was een uitdaging, maar het neushoorntje is veilig aangekomen in het opvangcentrum.
Een MVS-team gebruikt boten om het geredde neushoorntje naar de opvang te brengen. Foto: © Subhamoy Bhattacharjee/ IFAW-WTIEen MVS-team gebruikt boten om het geredde neushoorntje naar de opvang te brengen. Foto: © Subhamoy Bhattacharjee/ IFAW-WTI

 Dit was de eerste keer dat we een neushoorn op deze manier gered hebben tijdens deze overstromingen”, vertelt dokter Ali, die een kleine verwonding overhield aan de avontuurlijke reddingsoperatie. “We moesten erg voorzichtig zijn met het neushoorntje, zeker tijdens de boottocht.”
De moed en het medeleven van de getroffen dorpelingen verdient een speciale vermelding. Het hele dorp kwam bij elkaar, ze zetten hun eigen problemen opzij om een neushoorntje te redden.
De toestroom van dieren zorgde ervoor dat het opvangcentrum de vijf eerdere bewoners, vijf olifantenkalfjes, moest verplaatsen naar een buitenverblijf waar nu een beschut onderkomen voor hen gebouwd wordt.
Twee van de geredde neushoorntjes in het opvangcentrum. Foto: © Subhamoy Bhattacharjee/ IFAW-WTITwee van de geredde neushoorntjes in het opvangcentrum. Foto: © Subhamoy Bhattacharjee/ IFAW-WTI

Alle geredde dieren worden nauwlettend in de gaten gehouden. Logischerwijs zijn ze erg gestrest en reageren ze nog niet goed op de, voor hen, onbekende melk die ze krijgen.
De dierenartsen geven hen de juiste medicatie en we hopen dat de dieren beter gaan eten wanneer ze meer gewend raken aan hun nieuwe omgeving.
--SB 

donderdag 12 mei 2016

De opvang van baby luiaards ( sloths ) in 10 beeldschone foto's

Luiaards

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
   
Luiaards
Kapucijnluiaard (Bradypus variegatus)
Kapucijnluiaard (Bradypus variegatus)
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Orde:Pilosa (Luiaards en miereneters)
Onderorde
Folivora
Delsuc et al., 2001
Afbeeldingen Luiaards op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Luiaards op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon  Biologie
Zoogdieren
Luiaards (Folivora of Phyllophaga) vormen een onderorde van middelgrote Zuid-Amerikaanse zoogdieren waarvan tegenwoordig nog twee families bestaan: tweevingerige luiaards (Megalonychidae) en drievingerige luiaards (Bradypodidae). De onderorde maakt deel uit van de orde van luiaards en miereneters. Luiaards zijn herbivoren en eten weinig anders dan bladeren.
Luiaards hebben een boomklimmende levensstijl. Bladeren, hun belangrijkste voedselbron, leveren weinig energie en worden niet gemakkelijk verteerd: luiaards hebben daarom een zeer grote, gespecialiseerde maag met meerdere delen waarin symbiotische bacteriën de stugge bladeren afbreken. Luiaards kunnen ook insecten, kleine hagedissen en kadavers eten. In vochtige omstandigheden bevat hun vacht bacteriën die voor camouflage kunnen zorgen. De vacht is meestal (diep) bruin, maar sommige in het wild levende luiaards hebben een groenige tint dankzij de aanwezigheid van de bacteriën. De pels van zo'n luiaard is een ecosysteem op zich. Algen en bacteriën hebben zich tussen de haren genesteld en geven zijn vacht die typische groenige tint. De schutkleur beschermt het langzame dier tegen arenden en andere roofdieren.
De luiaard verdedigt zich met zijn klauwen wanneer hij in gevaar is. Dat is zijn enige defensiemechanisme. De luiaard is voornamelijk kwetsbaar op de grond. Wanneer ze in een boom hangen vallen ze bijna niet op omdat ze zo traag bewegen.
Een luiaard loopt op de grond niet sneller dan 2,5 meter per minuut. Over een afstand van een kilometer zou hij ruim 6,5 uur doen.
Luiaards in het wild slapen iets minder dan 10 uur per dag.
 
Every day, millions of  animals are left to fend for themselves in the wild, without their mothers. But it’s not because their mothers aren’t amazing; instead, it’s because of the human encroachment that pervades these beings’ lives and leaves them orphaned. Human encroachment comes in all forms – from deforestation to the illegal pet trade to interference with tourists – and young sloths are particularly susceptible to a difficult life without their mothers.
In Costa Rica’s rainforests, these realities are ever-present for sloths. That’s why Sam Trull decided to start The Sloth Institute Costa Rica.

“I co-founded The Sloth Institute because I wanted to spend all of my energy and time getting my hand-raised babies back into the jungle,” she said.

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them

Sloths, like us, are completely dependent on their mothers for survival for up to three years. Sloth babies hang on to their mothers for the first six months of their life, clinging to them day and night.

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them

They learn everything they need to survive from their mother –  which leaves to eat – and which not to, where the edible trees are located, and where to find shelter.

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them

But if they lose their mother to the daily threats that endanger sloths’ existence, they, too, are left to die.

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them

Babies are often tied up next to the carcasses of their dead family members whose bodies will be sold as “bushmeat.” Many are not even weaned and are too young to survive without their mothers.

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them

But with Trull’s sanctuary, we hope that these orphaned sloths can re-enter their homes, stronger, more knowledgeable, and able to live out their lives in the wild.

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them

“People can help by being responsible tourists,” Trull’s said. “When visiting a country with sloths, never pay to take a picture with one, hold one or pet one.” Following Trull’s advice means respecting nature and all of its inhabitants.

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them

C’mon – just one look into this sloth’s lil’ face will convince you that we’ve got to do everything we can to fight for them!

These Baby Sloths Lost Their Moms – But Got a Pretty Amazing Person to Help Them



If you’d like to learn more about Trull’s amazing work, visit the Sloth Institute Costa Rica’s website, and consider making a virtual donation to support these adorable babies!

All Image Source: Primatography

woensdag 13 mei 2015

4 baby luipaardjes gered uit een vlammenzee weer herenigd met hun moeder in 5 ontroerende foto's


Een favoriete organisatie van mij: www.wildlifesos.org :
U bent het af en toe van mij gewend dat ik soms geen tijd heb om een

Rescued From Flames, Four Leopard Cubs Reunited With Mother.                               



 
The scrub jungles of Maharashtra have always been ideal leopard habitat, the dry deciduous forest providing the perfect cover for the stealthy cat to lurk in wait of unsuspecting prey- mostly small mammals that abound in the region.
 
 
In recent years, however, encouraged by financial incentives, the cultivation of sugarcane in the region has increased. Cultivated land and human settlements have slowly inched their way into the forests, destroying precious forest cover and substantially depleting the leopard prey base. Junnar, a small district in Pune, is no exception. Their habitat steadily overrun by settlements, and their source of food fast disappearing, the leopards of Junnar found themselves wandering into human habitation, lurking in the sugarcane plantations, becoming reliant on easier prey like dogs and livestock and coming into contact with people. The resultant conflict between these majestic denizens of the forest and their new neighbours is disturbing, although unsurprising.


In particular, incidences of man-animal conflict in the region see a steep escalation around the period of April-May, cub season for the big cats. Female leopards wander into sugarcane fields, relying on the tall crop to shield their offspring from predators. Before growing into sleek, powerful beasts, leopards are tiny cubs- helpless and often preyed upon themselves. The cubs are highly dependent on their mothers, nursing for up to three months and still remaining reliant on their mother for nourishment, protection and care long after. Cubs are born blind, underdeveloped and weak owing to the leopard’s relatively short gestation period. They are extremely vulnerable and rely on their brave, dedicated mothers to keep them safe. Female leopards relocate their hapless cubs ever so occasionally to avoid their falling prey to predators. In the shadows of the sugarcane fields, the mother is lulled into a sense of security, confident her blue-eyed offspring are out of danger.



 In the Narayangaon area of Junnar district, the post-harvest burning of sugarcane fields is a routine practice. On Sunday afternoon, farmers in the region set their land ablaze, preparing the fields for the next crop rotation. No one expected to hear cries from amidst the flames. But a local farmer, Aknath Tambe, could distinctly make out a pitiful wail from somewhere in his blazing sugarcane field. Like most farmers in the area, Tambe was familiar with Junnar’s leopard presence, as well as with Wildlife SOS’ Maharashtra branch and their attempts at mitigating man-animal conflict and rescuing leopards in distress. As the flames rose higher and the cries grew more panicked, he hastened to call the organization.

The flames had driven away a female leopard that had taken cover in the fields. Fearing for her life and with no other option but to flee, the female darted out of the fire, abandoning her litter in the chaos. Alone and terrified, slowly being enveloped by heat and choking smoke, the four helpless cubs could be heard crying out for their mother.
It took a risky rescue attempt by the Wildlife SOS rescue team to pull the frightened cubs out of the  field and away from certain death.
Although trembling with fear and in a state of shock, the cubs were found to be miraculously safe on  examination. Apart from some minor burns, superficial wounds and singed fur, the cubs were alive  and, after some medical attention, were declared healthy. But they were now orphans and would have  to grow up at Wildlife SOS’ Manekdoh Leopard Centre. Although the staff at the centre would do their  best to keep the leopards healthy, safe and happy, the animals would never really know the freedom of  a wild leopard.

Their mother had other plans in mind. Desperate to find her cubs, she returned to the village and was  sighted wandering around, desperately searching for her abandoned offspring. Hearing this, the team at Wildlife SOS decided to attempt to reunite the cubs with their mother- giving them a chance at freedom. The cubs were kept in a basket placed near the area where the mother had been spotted.
As evening drew near, the cubs’ plaintive cries could be heard piercing the darkness. The team, standing some distance off to keep a watch out for predators or threats, had all but given up, but waited in the descending darkness for the miracle they all hoped would happen.
Eight hours later, in the cover of darkness, a faint rustling noise was heard. The desperate cries of the cubs had turned to a content mewing as their mother comforted them, nursing and grooming her babies to reassure them. After resting amongst her cubs for a while, relishing their reunion, she picked them up one at a time and relocated them to a safer location, the terror of the previous day nearly forgotten amidst her warm fur and the reassuring gaze of her watchful golden-green eyes.

You can help support Wildlife SOS’ efforts at mitigating man-animal conflict in the region, as well as the rescue and rehabilitation of leopards and cubs that aren’t always as lucky as these ones by donating to our leopard centre or sponsoring one of the animals in our care HERE.

zondag 25 januari 2015

OMG !! Baby orang-oetang leefde 10 maanden in een kippenhok ( video )



http://www.internationalanimalrescue.org/budi

Een baby orang-oetang, die de eerste tien maanden van zijn leven in een klein kippenhok doorbracht en enkel overleefde op gecondenseerde melk, heeft eindelijk de zorg gekregen die hij nodig heeft. Toen Budi overhandigd werd aan de International Animal Rescue (IAR) was het jonge dier verschrikkelijk ondervoed en werd gevreesd voor zijn overlevingskansen. Ondanks alles blijft hij vechten.


Screenshot. © Youtube.
 
Budi arriveerde in december van vorig jaar in een opvangcentrum van IAR, nadat zijn eigenaar hem overhandigd had. De vrouw gaf toe dat het dier heel erg ziek was en bijna een jaar in een kooi had gezeten. "Zijn eigenaar zegt dat ze bang was om Budi fruit te geven en dacht dat de gecondenseerde melk voldoende zou zijn", verklaart IAR-dierenarts Ayu Handayani.

Bij zijn aankomst was zijn kleine lijfje helemaal opgezwollen door het voedingstekort en waren ook zijn gewrichten gezwollen en misvormd. "Geen enkel levend wezen zou gedwongen mogen worden om maandenlang verschrikkelijke pijn en ellende te moeten doorstaan - zeker niet een hulpeloze baby orang-oetang zonder moeder om hem te troosten", voegt CEO Alan Knight eraan toe.

Helse pijn

 De schattige orang-oetang wordt intussen de klok rond verzorgd in Indonesië. "We kunnen ons niet voorstellen hoeveel pijn deze baby heeft doorstaan", aldus Karmele L. Sanchez, een van de dierenartsen in Indonesië. "Zijn ogen beginnen te tranen telkens hij wordt verlegd en hij schreeuwt dan van de pijn. Het is ongelooflijk dat Budi dit zo lang heeft volgehouden."

Budi zou niet langer in levensgevaar zijn, maar is nog steeds heel zwak. Volgens zijn dierenartsen is het verder ook nog te vroeg om te zeggen wat mogelijk de permanente schade is van zijn behandeling. "Maar Budi is een erg sterke baby en hij is heel hard aan het vechten om te overleven."

Jammer genoeg is het verhaal van Budi niet uniek. Volgens berichten van het WWF, worden de vrouwtjes vaak gevangen genomen en gedood zodat hun jongen verkocht kunnen worden. En zonder hun moeder, overleven de baby's niet lang.

zaterdag 19 april 2014

Wat een snoesje !! Video van baby eekhoorntje in het gips......geniet met me mee




 Als het aan Moeder Natuur had gelegen zou deze baby-eekhoorn vermoedelijk niet lang hebben geleefd toen ze uit haar nest viel. Het kleine diertje had een bloedneus, een gebroken tand en een gebroken enkel. Ze kon geen kant uit. Gelukkig werd ze geholpen door een dierenopvang die bij haar een speciaal gipsverbandje aanlegde. Haar kansen op volledig herstel zijn nu uitstekend.
 © Facebook.
© YouTube.
Het kleine eekhoorntje viel bijna 23 meter naar benenden op de betonnen stoep, zo meldt dierenopvang City Wildlife Centre in Washington DC. Vermoedelijk is het beestje zes weken oud en zo aandoenlijk dat ze online al veel beterschapswensen krijgt toegewenst. Een video waarin ze, met haar gipsen pootje, gevoed werd, werd ook al veel bekeken op internet.

De dierenopvang plaatste een foto van de eekhoorn op Facebook en vermeldde dat haar herstel waarschijnlijk, net als bij jonge kinderen, voorspoedig zal lopen. Haar verband wordt iedere drie dagen vervangen en binnen vier weken zou ze helemaal van het gips af zijn. Dan wordt ze weer losgelaten in het wild.

vrijdag 4 oktober 2013

Ontroerend mooi!! Vandaag dierendag, deel ik graag een mooi bericht met u ( video)

Dit is zo mooi!! Vandaag dierendag deel ik graag een mooi bericht met u.

http://youtu.be/NaU8dbVgneU   video's gemaakt door Michael Yule

http://youtu.be/SDk98mzKUwM  en nog een




Een nijlpaard zwom in de Mara River in Tanzania en keek naar de oversteek van een grote groep in het wild levende dieren toen een baby zebra in moeilijkheden raakte.

Een bewijs dat dieren kunnen denken!! Het nijlpaard zwom naar het kleine zebraatje toe en duwde het dier helemaal naar de andere kant van de rivier.

 Fotograaf Michael Yule maakte deze prachtige foto's en video's