Nederland heeft 17 miljoen mensen, 100 miljoen kippen, 12 miljoen varkens, 4 miljoen runderen: Dit is vragen om problemen

 Bron: TEUN VAN DE KEUKEN

Als de coronacrisis iets duidelijk maakt, dan is het dat we veel minder vlees moeten eten

Weet u waar wij in Nederland goed in zijn? Wereldkampioen zelfs? In proppen. Er is geen land op deze planeet waar ze zoveel mensen en dieren op zo’n klein stukje aarde weten te krijgen. In ons kouwe kikkerlandje houden we 100 miljoen kippen, 12 miljoen varkens, bijna 4 miljoen runderen en van geiten en schapen ook allebei zo’n half miljoen. En dan ook nog ruim 17 miljoen mensen. Dat is een behoorlijk drukke toestand bij elkaar.

Zoveel beesten op zo’n klein oppervlakte is vragen om problemen. Vanuit dierenwelzijn zijn die problemen er natuurlijk al. De manier waarop wij megastallen volstouwen met kippen en varkens is natuurlijk niet diervriendelijk. Heel veel mensen zijn het daarmee eens, maar gaan toch overstag als ze in de supermarkt hun keuze moeten maken. Dan wordt het toch weer een goedkoop karbonaadje van een varken dat nooit buitenkomt

Wijzelf kunnen ook enorm in de problemen komen door al die dieren. De volgende pandemie zou zomaar in Nederland, in plaats van in China kunnen uitbreken. Covid-19 is ontstaan doordat een virus van dier op mens is overgesprongen. Een zogenaamde zoönose. Dat is niet uitzonderlijk. Hoogleraar virologie Ron Fouchier legde in televisieprogramma Keuringsdienst van Waarde uit dat bijna alle virusinfecties afkomstig zijn van landbouwhuisdieren. Hij vindt de intensieve wijze waarop wij in Nederland dieren houden risicovol: hoe meer dieren bij elkaar, hoe meer kans op een virusinfectie. 

Als het virus zich vervolgens bij één van hen muteert in een voor mensen schadelijke variant, dan is de ramp niet te overzien. Zeker niet in een dichtbevolkt land. Dat zagen we al in 2007 toen hier de Q-koorts, afkomstig uit de geitenhouderij uitbrak. Nergens op de wereld was het zo heftig als in ons land. Duizenden mensen raakten ziek.

Beeld Getty

Nu zijn er ook dierenartsen die het risico’s van de intensieve veehouderij in Nederland helemaal niet zo groot vinden. Juist de gesloten stallen met goed gecontroleerde omstandigheden en maar minimale invloeden van buiten zouden ziektes voorkomen. De dieren die buiten leven vinden zij een veel groter risico. Die kunnen zomaar besmet worden door zieke overvliegende wilde eenden. 

Dat klopt natuurlijk. Maar hoe hermetisch kun je de stallen afsluiten? Voor het programma De Monitor sprak ik ooit met varkensboeren die ervoor pleiten alle wilde zwijnen preventief dood te schieten, omdat die een virus zouden kúnnen dragen dat hun veestapel zou kunnen besmetten. Dus potentieel gezonde wilde dieren neerknallen om de intensieve veehouderij te beschermen. En wat als er een zieke rat, muis of zelfs vlieg de stal binnendringt? Als een virus een gaatje vindt in de Fort Knox-stallen, zouden wij hier weleens het volgende Wuhan kunnen zijn. Bovendien: willen wij dat soort stallen überhaupt nog wel, waaruit elk idee van natuur is verdwenen?

We moeten toe naar minder vee. Voor de dieren, voor de natuur en voor onze gezondheid. Hoezo houden wij hier 12 miljoen varkens? Echt niet dat wij die allemaal zelf opeten. Het grootste deel is voor de export. Fok die beesten ergens waar meer ruimte is. Of liever: fok er veel minder. Als deze crisis iets duidelijk maakt, is het dat we veel minder vlees moeten eten.

Wat is het geheim van de ‘gelukkigste' man op aarde’? ( video )

MATTHIEU RICARD ONTHULT HET GEHEIM VAN GELUK: WORD VEGANIST!

Bekende schrijver, academicus en Boeddhistische monnik is de ster van nieuwe PETA-video

 

 

Amsterdam – Franse bioloog, Boeddhistische monnik en auteur Matthieu Ricard – wie ook de vertaler is voor de Dalai Lama en wie benoemd is door wetenschappers als de “gelukkigste man ter wereld” -  heeft net op tijd voor de Internationale Dag van Geluk (20 maart) samengewerkt met PETA Frankrijk voor een exclusieve nieuwe video waarin hij onthult waarom hij gelooft dat veganistisch worden de sleutel is tot blijvend geluk. Volgens hem is echt gelukkig zijn onlosmakelijk verbonden met het niet veroorzaken van leed bij anderen en door compassie te tonen voor alle levende wezens, inclusief dieren.  

 

“Ik ben enorm bezorgd over het lot van de 8 miljoen andere soorten waarmee we onze aarde delen, die leed wensen te vermijden en hun levens willen leiden tot het eind, net als wij,” zegt hij voordat hij een voorbeeld van dergelijk leed aanhaalt: de koeien op zuivelboerderijen die nooit de zon zien en wie vaak worden geslacht wanneer ze volledig bij bewustzijn zijn en pijn kunnen voelen.

 

“Wanneer je mensen vraagt: ‘Ben je voor gerechtigheid en moraliteit?’, zal iedereen ja zeggen”, zegt Ricard. “Denk je dat je dan kunt vragen: ‘is het rechtvaardig en moreel om voelende wezens te laten lijden?’ Iedereen zal nee zeggen. En dat is precies het geval, want dit leed is niet nodig.”

 

 

Ricard gaat verder en wijst naar de vernietigende impact van de vleesindustrie op het milieu, inclusief de gigantische uitstoot van broeikasgassen, de schokkende hoeveelheid graan dat aan vee wordt gevoerd in plaats van aan hongerige mensen en het recente rapport van de World Health Organisation waarin staat dat het eten van vlees schadelijk is voor de menselijke gezondheid.

 

Hij concludeert: “Echt geluk kan alleen ontstaan wanneer we vermijden anderen pijn te doen, dus word alstublieft veganist, net zoals ik. U kunt inspiratie halen uit PETA’s veganistische starterspakket en de recepten op de PETA-website.”

 

 

Mathieu Ricard sluit zich aan bij een groeiende lijst van bekende sterren – inclusief Vivienne Westwood, Pamela Anderson en Thandie Newton – die samenwerkten met PETA (wiens motto deels leest dat “dieren niet van ons zijn voor voedsel”) om gezonde, humane vleesvrije maaltijden te promoten.

 

Voor meer informatie, bezoek alstublieft PETA.nl

 

http://www.peta.nl/blog/het-geheim-van-gelukkigste-man-op-aarde/

 

#

 

André Kuipers: Een natuurfanaat ontwaakt ....dat werd tijd ! De aarde vergaat......oplossing?

Die André toch, eindelijk wakker geschud. De aarde gaat naar de kl.... Moet je daar nu een ruimtereis voor gemaakt hebben om te ontdekken dat we met zijn allen zo niet door kunnen gaan? Ontbossing, door de palmolie industrie, foute houtkap, de productie van mais bestemd voor de vee-industrie ... en nog veel meer ellende. Ik hoef de lucht niet in om te weten dat het anders moet. Gewoon gezond verstand en om je heen kijken.
 

Wereldwijd worden er elk jaar zo'n 70 miljard landbouwdieren verbruikt voor hun vlees, eieren en melk. Naar schatting leven ongeveer 50 miljard van hen in de vee-industrie. Ze zitten in krappe, kale kooien of hokken, zien zelden daglicht en pijnlijke verminkingen zijn aan de orde van de dag. Maar niet alleen de dieren zijn de dupe. De vee-industrie is ook schadelijk voor de aarde en het welzijn van de mensen. De vee-industrie heeft geen toekomst. Het is tijd voor een fris en nieuw plan. Het is tijd voor een andere aanpak.

Foto: www.ciwf.nl

Er is een oplossing

Compassion in World Farming www.ciwf.nl is ambitieus en internationaal. We willen een wereldwijde voedsel- en landbouwrevolutie in gang zetten. We ontmaskeren en onderzoeken de ware kosten van de vee-industrie en geloven in betere landbouw. Landbouw die ons allemaal toegang geeft tot gezond en betaalbaar voedsel, die eerlijker, veiliger en groener is:

http://www.ciwf.nl/aarde-mens      De oplossing

  Andre Kuipers heeft het licht gezien     ( dat werd tijd ! )        

Beeld: Anaïs López   www.oneworld.nl

Zijn reizen naar de ruimte veranderden voorgoed zijn kijk op de aarde. Sindsdien maakt André Kuipers van het promoten van duurzame innovatie zijn missie. Hij kan niet anders. Maar het levert hem ook veel frustratie op. "Ik kan niet meer ophouden me zorgen te maken."

interview – Een afspraak maken met André Kuipers is niet gemakkelijk. Zijn assistente verzucht ‘ook niet te begrijpen waarom die dagen helemaal vol moeten’ en vindt voor OneWorld een gaatje van drie kwartier. Tijdens ons gesprek bij Vork en Mes, een restaurant dat als een ufo uit een meer bij Hoofddorp lijkt te rijzen en waar de kok rustig aanmoddert in zijn moestuin, blijkt dat Andrés dagen vol zitten met mensen overtuigen. Voor het zogenoemde Techniekpact enthousiasmeert hij jongeren en scholieren voor een technische studie. Maar waar André echt vol van is, is mensen ervan doordringen dat de manier waarop wij ons leven leiden, de aarde in rap tempo vernietigt. De man met een hybride auto en een serieus schuldgevoel over het vlees dat hij af en toe nog eet, praat bevlogen en lijkt fris bekeerd tot het natuurevangelie. In zijn verhalen over wat er allemaal misgaat met natuur en toekomst, is hij niet bang om Oegandese ouders, de Nederlandse consument, het bedrijfsleven en Al Qaida allemaal tegelijk een ‘oerdomme houding’ te verwijten en hen allemaal even verantwoordelijk te houden voor de toekomst van deze planeet.

Wubbo Ockels was een groot najager van duurzame innovatie, en ook u strijdt voor een betere omgang met de natuur. Is dat een gevolg van de blijk op aarde die je als ruimtereiziger krijgt?

“Absoluut. Opvallend veel collega’s zijn zich na hun ruimtereizen gaan inzetten voor het beschermen van de aarde. Mijn Braziliaanse collega Marcos Pontes probeert het regenwoud in zijn land te beschermen, mijn Russische collega Sergei Krikaljov zet zich ook in voor het WNF in Rusland.”

André Kuipers (Amsterdam, 1958) was na Wubbo Ockels de tweede Nederlander die de ruimte in ging. De eerste keer was in 2004 met Missie DELTA , een elfdaagse ruimtemissie naar het internationale ruimtestation ISS . Zijn tweede missie, in 2011, duurde in totaal 193 dagen. Kuipers studeerde medische wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam en werd daarna keuringsarts bij de Koninklijke Luchtmacht. Kuipers is getrouwd en heeft drie dochters en één zoon.
 

Hoe is dat bij u gegaan?

“Die eerste blik op de aarde was overweldigend. Zo’n prachtig wonder. Totdat je de gitzwarte leegte in kijkt en dat majestueuze ding opeens in elkaar schrompelt tot een kwetsbaar bolletje. Met een heel dun fluorescerend membraantjes eromheen. Als een levende cel die elk moment kapot kan knappen. En daar zit je dan, in dat dreigende heelal. Je ziet je huis drijven, een kleine oase. Op die kleine oase zie je vervolgens een hele hoop zout water, woestijnen, bergen en besef je: als wij daar met zijn allen op willen blijven wonen, dan kunnen we zo niet doorgaan. Je beseft dat je eigen planeet ook een soort ruimteschip is, met een beperkte voorraad.”

Astronauten kunnen dingen in perspectief plaatsen, vindt u?

“Zodra je in de ruimte bent, voel je dat je niet op een plat vlak woont. We vlogen over India en ik dacht: het krioelt daar van de mensen die denken dat het land dat voor hen ligt oneindig is. En zoals wij hier nu zitten, lijkt dat ook zo: land zo ver als het oog reikt, de lucht houdt niet op. Vanuit ons ruimtestation bedacht ik: ik moet straks mensen vertellen hoe klein die wereld echt is. Wij vlogen echt zó om de aarde heen.”

U bent echt geschrokken.

“Ik heb gezien hoe steden vanuit de ruimte lijken op diepe littekens in de aarde. Ik zag aangevreten oerwouden door ontbossing, erosie, droge rivieren. En ik zag de enorme hoeveelheid lichtjes op de wereld en de vervuiling daarvan in Nederland. Terug op aarde ging ik rondkijken: waar komt al die vernietiging vandaan?”

Dat deed u onder andere tijdens uw reizen voor het tv-programma André op Aarde.

“Daar zag ik inderdaad die menselijke onwetendheid die hoort bij de roofbouw die we plegen. Boeren die oerwoud platbranden in de veronderstelling volgend jaar een stukje verderop hetzelfde te doen. Maar ik heb gezien dat er geen ‘stukjes verderop’ meer zijn. Ik was op de vismarkt in Jakarta, daar liggen gewoon babytonijntjes. Dan moet je er niet gek van opkijken dat je volgend jaar geen volwassen tonijnen meer vindt in de zee. Maar wij westerlingen maken net zo goed deel uit van dit systeem, wij kopen die vis ook.”

 

Wat kan ruimtevaart voor ons betekenen?

“De aardobservatiesatellieten zijn een wakend oog uit de ruimte. Satellieten zijn er al voor het weerbericht. Maar we kunnen er ook ijsdikte, de ozonlaag en bijvoorbeeld luchtvervuiling mee meten. Dat zie je allemaal niet als je je gewone leven leidt. Jij ziet niet dat Nederland hartstikke vervuild is met stikstofdioxide. Het European Space Agency (ESA) heeft net de eerste van een familie satellieten gelanceerd, die heel exact koolmonoxide, methaan, fijn stof en stikstofdioxide meet, op stukken van 7 bij 7 kilometer – zeg maar wijkniveau. Ook op het gebied van landbouw maken we grote stappen: we kunnen inmiddels de gezondheid van gewassen bekijken vanuit de ruimte, en droogte en overstromingen voorspellen. Dat kan vanwege de klimaatveranderingen heel handig zijn voor boeren.”

U heeft een groot geloof in de techniek.

“Als je iets lichter, beter, duurzamer wilt maken, heb je de techniek nodig. Zo heeft de ruimtevaart ons zonne-energie gegeven. Ik maak mij zorgen over het tempo waarin de bevolking groeit, er komen wereldwijd tweehonderdduizend mensen per dag bij. Als iedereen zou leven als een Nederlander, hadden we drie-en-een-halve aardbol nodig. Als iedereen zou leven als een Amerikaan, was het al viereneenhalf. Dat ligt grotendeels aan wat we eten, vooral al het vlees. Ik geloof in voedseltechnologie: kweekvlees en kweekvis, en het gebruik van algen in plaats van vis om omega-3 uit te halen.”

En onze problemen het heelal inschieten misschien?

“Natuurlijk, de mensheid zal zich door het zonnestelsel verspreiden. Dat is een evolutionair proces. Een soort die zich beperkt tot één plek, houdt het niet vol. De panda is er alleen nog maar omdat wij dat willen. Dieren die overal kunnen overleven, ratten, kakkerlakken, de mens, hebben een betere kans. Wij zijn gemaakt voor een omgeving van 25 graden Celsius, waar we op eigen kracht vijf kilometer per uur kunnen afleggen. We hadden dus beter in de bossen van Afrika kunnen blijven. En toch hebben we met onze hersenen woestijnen, hooggebergten en poolkappen bedwongen. Nu gaan we de ruimte ook veroveren en verspreiden we ons verder. Mars is nu nog niet prettig om te wonen. Maar over honderd jaar is daar een mensenkolonie.”

Onze eigen planeet is een soort ruimteschip

Is dat geen oplossing voor al die mensen op aarde?

“Dat is een vraag die ik vaker, hoopvol, gesteld krijg. Maar dat is natuurlijk geen oplossing voor de overbevolking. We zouden dan per dag al die tweehonderdduizend nieuwe mensen moeten lanceren. Om de wereldbevolking niet te laten groeien, geldt de regel: één kind per baarmoeder. In Uganda kwam ik een man tegen met zestig kinderen, dat gaf hem aanzien. Op deze manier schiet dat bevolkingsaantal voorlopig nog wel even door.”

Als astronaut heeft u vast meer grip op de oneindigheid van dit heelal. Zet dat uw zorgen niet in perspectief?

“We kunnen er rustig vanuit gaan dat er meer aardachtige planeten zijn. Voor de duur van het heelal maakt ons bestaan natuurlijk helemaal niets uit. Het heelal kan prima zonder aarde, en de aarde kan mensen nog veel beter missen. Het feit dat wij hier zitten, komt doordat wij overlevingsdrang hebben. Wij hebben doodsangst en we hebben de drang om kindertjes te krijgen.”

Wordt uw strijd ook ingegeven door die overlevingsdrang?
 

“We zijn juist in het licht van die overlevingsdrang dom bezig. We gedragen ons als een plaag en consumeren tot alles op is. Genieten, eten, comfortabel leven – als we dat willen blijven doen, moeten we zorgen dat de aarde hersteltijd heeft. We gedragen ons als de bewoners van Paaseiland, die alle bomen kapten tot ze niets meer over hadden en hun beschaving instortte. Wij lijken ook door te gaan tot aan een massale ineenstorting. Nu ik begonnen ben goed om mij heen te kijken, kan ik niet meer ophouden me zorgen te maken over wat ik zie. Dat vind ik het meest frustrerende. Als je iets koopt, weet je niet wat daarvoor kapotgemaakt is. Ik heb het gevoel altijd besodemieterd te worden.”

Fotowedstijd Frans Lanting Award: Doe mee en laat zien hoe waardevol de aarde is

Frans Lanting Award

http://www.nationalgeographic.nl/fotografie/wedstrijd/ng-2014/inzendingen/2

Ding mee naar de Frans Lanting Award en laat zien hoe waardevol de aarde is!

Dit jaar is het thema van de fotowedstrijd 'waar land en zee elkaar raken'. De zeeën worden bedreigd door overbevissing, klimaatverandering en vervuiling. Maar de zee is ook vol van schoonheid en een bron van leven voor mens en dier. Leg de mooiste beelden van deze ontmoeting vast, met je smartphone, spiegelreflex of welke camera je ook bezit.

 De jury bestaande uit Frans Lanting, Sacha de Boer, André Kuipers, Humberto Tan en hoofdredacteur Aart Aarsbergen beoordeelt de inzendingen. De winnende foto's worden gepubliceerd in National Geographic Magazine. Bovendien komen de 25 beste foto's in aanmerking voor een publieksprijs.

 De winnende fotograaf krijgt als prijs een exclusieve fotoworkshop onder leiding van Frans Lanting.

Nog meer prijzen

Dit moet iedereen gezien hebben...het is zo waar....stuur het door!!

https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=gmail&attid=0.1&thid=14019a53579745a8&mt=application/vnd.ms-powerpoint&url=https://mail.google.com/mail/?ui%3D2%26ik%3D5dc5cb31da%26view%3Datt%26th%3D14019a53579745a8%26attid%3D0.1%26disp%3Dsafe%26realattid%3D926a0bf751a865e_0.1%26zw&sig=AHIEtbTMfypWs3w6EndWfbgJKHXvCgOiAA